04/07/2026
Writing
جنازه مخ ته ایښوول شوې ده.
په سپین کفن کې نغښتې ده. چوپه ده. بې حرکته ده.
خو دا چوپتیا عادي چوپتیا نه ده؛ دا د هغه انسان چوپتیا ده چې ټول عمر یې هغه خبره وکړه چې ویل یې تر ټولو سخت وو.
او نن چې دا جسد دلته پروت دی، د نړۍ ستر ځواکونه همدې یوې جنازې ته ګوري او له ځانه پوښتي: اوس به څه کېږي؟
لږ تم شئ... او فکر وکړئ.
دا هماغه انسان دی چې امریکا غوښتل د بندیزونو، ګواښونو او اقتصادي جګړې له لارې یې مات کړي. هماغه انسان چې د هېواد ساینسپوهان یې ووژل شول، جنرالان یې په ډرون بریدونو کې شهیدان شول، او هېواد یې له هرې خوا کلابند شو.
خو هغه ونه مات شو.
نه یو ځل، نه څو ځله، بلکې هېڅکله.
او نن چې دا جسد دلته پروت دی، لاسونه یې تش دي؛ نه شتمني، نه ماڼۍ، او نه هم د واک کومه نښه. یوازې یو ساده کفن.
همدا د هغه انسان حقیقت و.
په ځوانۍ کې د شاه زندان ته ولاړ، شکنجې یې وزغملې، خو خپله خبره یې بدله نه کړه. له انقلاب وروسته چې واک ته ورسېد، خپل زوی یې د یوه بېوزلي ځوان په توګه وروپېژاند، څو اړیکه د مقام پر ځای د اخلاقو او شخصیت پر بنسټ جوړه شي. کله چې ټولې نړۍ ورته وویل: «سر ټیټ کړه»، هغه د کربلا هغه درس یاد کړ چې څوارلس سوه کاله وړاندې په بل ډګر کې لیکل شوی و.
په عزت مرګ، د ذلت له ژوند څخه غوره دی.
امام حسین دا خبرې د کربلا په تږې دښته کې کړې وې، او دې انسان دا خبرې په خپل ټول ژوند کې په عمل کې ثابتې کړې.
نن میلیونونه خلک د دې جنازې شاوخوا ولاړ دي.
سترګې یې له اوښکو ډکې دي، زړونه یې درانه دي.
خو یوه خبره شته چې نه پرېږدي یوازې وژاړي؛ دا احساس چې دا انسان مات نه شو.
د نړۍ تر ټولو لوی پوځي ځواک ونه توانېد چې دا یو انسان مات کړي. تر ټولو سخت اقتصادي بندیزونه یې اراده کمزورې نه کړه. تر ټولو پرمختللو استخباراتي ادارو یې ایمان درک نه کړ.
ځکه چې څوک له مرګه ونه وېرېږي، هېڅوک یې نه شي وېرولای.
او همدا هغه راز دی چې ځواکمن خلک یې هېڅکله ونه شوای درک کولای.
هغوی فکر کوي چې که بدن له منځه یوسي، غږ هم ورسره ختمېږي.
خو کربلا څوارلس سوه کاله وړاندې ثابته کړه چې بدن له منځه ځي، خو غږ نه مري. وینه وچیږي، خو پیغام نه وچیږي.
نن دا جنازه دلته پرته ده، سبا به د تاریخ یوه نه هېریدونکې برخه وي.
او تاریخ تل هماغه خلک یاد ساتي چې ونه وېرېدل، ونه ټیټ شول، او ونه پلورل شول.
هغه بنسټ چې پر ایمان ولاړ وي، د انسان له مرګ وروسته هم ژوندی پاتې کېږي.
