30/12/2025
سال ۲۰۲۵ برای من سال آمدنِ آدمهای جدید نبود.
سال رفتن بود…
رفتنِ بعضی چهرهها،
رفتنِ بعضی باورها،
و رفتنِ آن تصویر سادهای که از اعتماد در ذهنم ساخته بودم.
در این سال فهمیدم
همه کسانی که کنارمان هستند، قرار نیست همیشه بمانند.بعضیها فقط میآیند, تا به ما یاد بدهند
چطور بدون آنها صبورتر، عاقلتر و قویتر شویم.
سال که گذشت،
صبورتر شدم،
عاقلتر شدم،
و موفقتر شدم.
آدمهایی بودند که باید میماندند، نه به خاطر عادت،بلکه به خاطر اعتمادی که میانمان بود.
اما حادثهای، یا شاید انتخابی،
باعث شد مسیرمان از هم جدا شود. نه با جنجال، نه با دشمنی، بلکه با یک فاصله آرام و سرد.
شاید هنوز سلامی باشد، شاید اگر روزی محتاج باشند، دستم را دریغ نکنم،
اما حقیقت این است:
آنها دیگر آدمِ سابقِ زندگی من نیستند.
و من هم دیگر همان آدمِ قبل نیستم.
در عوض،
سال ۲۰۲۵ برایم یادآور این شدکه بعضی رابطههای ساده، اگر درست و صادقانه بمانند، میتوانند به امنترین رفاقتها تبدیل شوند.
آدمهایی که فکرش را نمیکردم،نزدیکتر شدند،محکمتر ماندند،و بدون قضاوت، بدون توقع،کنارم ایستادند.
این سال،سال شنیدن هم بود. شنیدنِ حرفهایی که گفته شد،
و حرفهایی که گفته نشد اما حس شد.
بدی دیدم، قضاوت شدم، و حتی از جایی ضربه خوردم
که فکر میکردم امنترین نقطه زندگیام است.
اما واکنشی نشان ندادم. نه برای اینکه ضعیف بودم، بلکه چون نمیخواستم دستساختِ بدیهای مردم باشم.
این سال مرا بیشتر به این باور رساند
که هیچگاه دستساختِ بدیهای آدمها نیستم؛
من دستساختِ خدایم.
سکوت کردم، و گفتم نمیبخشم و همهچیز را به خدا سپردم.
میگفتند:
«ببخش، تا خودت راحت شوی.» اما آن روزها، بخشیدنبرایم شبیه دروغ گفتن
به دلِ سوختهام بود.
هر بار که به بخشش فکر میکردم، آتشِ درونم شعلهورتر میشد.
حتی با خودم گفتم اگر خدا هم واسطه شود، نمیبخشم.
نه کسی آمد،نه عذرخواهیای شد،نه طلب بخششی.
نه آشکار،نه پنهان. و درست در همین سکوتِ طولانی،
جایی که هیچکس انتظارش را نداشت،
خودم تصمیم گرفتم ببخشم. نه به خاطر آنها،
نه برای سبک شدنشان،
بلکه برای آرامشِ خودم.
بدون عذر،
بدون واسطه،
بدون دخالت خدا یا بندهاش،
و مهمتر از همه
بدون نفرت.
تصمیم گرفتم
تمام کسانی را که زمانی بخشی از زندگیام بودند
و به هر دلیلی نبخشیده بودم،
رها کنم.
نه اینکه فراموششان کنم،
بلکه دیگر اجازه ندهم
وزنشان را با خودم حمل کنم.
در آستانه سال نو،
برای همهشان آرزوی سلامتی، آرامش، موفقیت و خوشبختی دارم. چه آنهایی که ماندند و لحظههای خوب ساختند، و چه آنهایی که رفتند و درس شدند.
امیدوارم آنقدر در خوشبختیشان غرق شوند که دیگر نه وقت و نه میل برای شکستن دل کسی
که با تمام وجود به آنها اعتماد کرده،
داشته باشند.
سال جدید،
سال انتخاب خودم است. سال آرامش، سال مرزهای سالم، سال دلِ سبک و وجدانی آسوده. من با کینه وارد سال نو نمیشوم.
با نفرت ادامه نمیدهم.
و با گذشتهای که دیگر سهمی در آیندهام ندارد،
زندگی نمیکنم.
#دلنوشته
😊💯💎✨️
