28/08/2026
𝑾𝒉𝒚 𝑶𝒖𝒓 𝑭𝒂𝒎𝒊𝒍𝒚 𝑪𝒉𝒐𝒔𝒆 𝑵𝒆𝒘 𝒁𝒆𝒂𝒍𝒂𝒏𝒅 🇳🇿🌿
จริงๆ แล้วหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้เราตัดสินใจลองย้ายมาใช้ชีวิตที่ New Zealand ก็คือ “ลูก” 👦🏻
มันอาจเริ่มต้นจากความชอบส่วนตัว เพราะเราเคยมาที่นี่ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2015 และรู้สึกชอบประเทศนี้มาก
แต่ถ้าไม่มีลูกมาเป็นตัวแปร เราก็คงไม่ได้คิดว่าจะต้องขวนขวายย้ายประเทศขนาดนี้
ตอนนั้นความรู้สึกอาจจะประมาณ 70/30
เพราะอยู่ไทยก็ไม่ได้ลำบากอะไร
หน้าที่การงานก็โอเค
ครอบครัวก็อยู่ที่ไทย
ภาระต่างๆ ก็มีเยอะอยู่ 🤣
แล้วถ้าย้ายมา…ยังไงต่อ?
ไม่มีครอบครัว
ไม่มีเพื่อน
ไม่มีอะไรเลยยย
ภาพของการมาใช้ชีวิตที่ New Zealand ก็เลยถูกพับเก็บไว้ลึกๆ ในใจ
จนกระทั่งมีลูก
ภาพนั้นกลับค่อยๆ ชัดขึ้นเรื่อยๆ
และเราก็เริ่มคิดถึงเรื่องนี้บ่อยขึ้น
จนสุดท้ายรู้สึกว่า…
ถ้าอยากรู้ว่ามันเหมาะกับครอบครัวเราจริงไหม
ก็คงต้อง “ลอง” ดูสักครั้ง
ไม่ใช่เพราะคิดว่าที่นี่ดีที่สุด
หรือคิดว่าการเลี้ยงลูกที่นี่จะดีกว่าที่ไทยทุกอย่าง
Nobody is perfect ฉันใด
Nowhere is perfect ฉันนั้นแหละ 😆
แต่ถ้าเป็นคนที่อยู่ในวงกลมรอบตัวเรา น่าจะรู้ว่าเราค่อนข้างให้ความสำคัญกับเรื่องการศึกษาที่เหมาะสมตามวัย และภาษาอังกฤษของลูกมาก
ถึงขนาดเคยย้ายที่อยู่เพื่อหาโรงเรียน และสภาพแวดล้อมที่คิดว่าเหมาะกับเขา แบบไม่สนงานการ ค่อยไปหาเอาข้างหน้า
คำว่า “ไม่เร่งรีบ” ของเรา ไม่ได้หมายถึงแค่ชีวิตที่ช้าลง
แต่มันหมายถึงการที่เด็กไม่ต้องถูกเร่งให้เรียนรู้ทางวิชาการมากเกินวัยด้วย
ในอุดมคติของเรา เราแค่อยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตลุยๆ อยู่กับธรรมชาติ
วิ่ง
เล่น
ปั่นจักรยาน
ปีนต้นไม้
เล่นดิน
เล่นทราย
แล้วค่อยๆ เรียนรู้โลกไปตามวัยของเขา
จริงๆ ชีวิตแบบนี้ก็ทำได้ในไทยนะ ถ้าเลือกอยู่ต่างจังหวัด
เราเองก็เคยคิด และเคยลองทำเหมือนกัน
แต่คำถามที่ตามมาสำหรับครอบครัวเราคือ
“แล้วเรื่องโรงเรียนล่ะ?”
เพราะอีกเรื่องที่เราวางแผนไว้ตั้งแต่ต้นคือ อยากให้เขาได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบธรรมชาติ ผ่านการใช้ชีวิตจริง
ไม่ใช่ต้องเอาเวลาหลังเลิกเรียนไปเรียนพิเศษ
เรียนออนไลน์ หรือเติมตารางชีวิตให้แน่นขึ้นอีก
แต่ยังต้องทันกับโลกสมัยนี้ที่หมุนไวมาก
การเรียนรู้ภาษาตอนเด็กมันง่ายกว่าตอนโตมากกกก
แก่ๆ ไปหัวไม่จำอะไรแล้วจ้าาา 🤣
เราเลยเริ่มคิดว่า…
ถ้าอยากได้ทั้ง
“ชีวิตวัยเด็ก” + “ธรรมชาติ” + “ภาษา”
จะมีที่ไหนที่สามอย่างนี้สามารถอยู่ด้วยกันได้ในชีวิตประจำวันบ้าง?
เราพยายามหาที่แบบนั้นในไทย
สุดท้ายก็ย้ายครอบครัวมาอยู่ศรีราชา
และนี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ New Zealand กลับมาอยู่ในหัวเราอีกครั้ง
นอกจากเรื่องการศึกษา ภาษา และธรรมชาติแล้ว
อีกเรื่องที่คนเป็นพ่อแม่อย่างเราชอบมากคือ
“ความรู้สึกปลอดภัย”
New Zealand ไม่มีงูบกตามธรรมชาติ และไม่มีสัตว์ป่าขนาดใหญ่ที่ต้องคอยกังวลเวลาเด็กออกไปวิ่งเล่นตามธรรมชาติ
แน่นอนว่าที่ไหนก็มีความเสี่ยงในแบบของมัน
ทะเล
แม่น้ำ
แดดแรง
ส่วนอากาศ…สะอาดจริง
แต่บางวันก็ต้องต่อสู้กับ
เดี๋ยวฝนตก
เดี๋ยวแดดออก
เดี๋ยวหนาว
เดี๋ยวลมแรง
สามารถครบได้ทุกฤดูในวันเดียว
ส่วนภัยธรรมชาติ เราเองก็เคยคิดเหมือนกันว่า
“ที่นี่มีแผ่นดินไหวนะ เราจะโอเคไหม?”
แต่ในระหว่างที่กำลังไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่
ไทยก็เกิดเจอแผ่นดินไหวขึ้นมาเหมือนกัน
แล้วไงล่ะะะ…
ละไว้ในฐานที่เข้าใจ 🤣
สำหรับเรา การที่สามารถปล่อยให้ลูกวิ่งเล่นในสนาม เดินตามทางธรรมชาติ เล่นในพื้นที่สีเขียว หรือไปโรงเรียนเอง
โดยไม่ต้องคอยคิดเรื่องงู สัตว์อันตราย หรือความปลอดภัยอื่นๆ รอบตัวตลอดเวลา มันเป็นความสบายใจเล็กๆ ที่มีความหมายมากสำหรับคนเป็นพ่อแม่ 💚
แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่สำคัญกว่าสำหรับเราคือ “ประสบการณ์”
ตอนนี้เขาอาจจะยังเด็กเกินกว่าจะจำทุกอย่างได้
แต่เราเชื่อว่าสิ่งแวดล้อมที่เขาอยู่ในแต่ละวัน
ความรู้สึกปลอดภัย
อิสระในการเล่น
การได้อยู่ใกล้ธรรมชาติ
การได้เจอผู้คนหลากหลายวัย หลากหลายเชื้อชาติ
และการได้เห็นพ่อแม่เริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ
สิ่งเหล่านี้น่าจะค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเขาในอนาคต
และจริงๆ การพาลูกมาอยู่ต่างประเทศก็ไม่ได้มีแต่ด้านสวยๆ
มีวันที่เราเองก็สงสัยและคิดหนักเหมือนกันว่า
“สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ มันดีจริงไหมนะ?”
แต่พอเห็นเขาสนุกกับทุกอย่างรอบตัว
เราก็รู้สึกว่า…
อย่างน้อยการตัดสินใจครั้งนี้
กำลังให้อะไรบางอย่างกับเขา
และกับเราด้วย 🤍
🇳🇿 𝑂𝑢𝑟 𝑙𝑖𝑡𝑡𝑙𝑒 𝑁𝑒𝑤 𝑍𝑒𝑎𝑙𝑎𝑛𝑑 𝑐ℎ𝑎𝑝𝑡𝑒𝑟.