N&M

06/28/2020

کرونا، محرقه یا زکام؟ آنچه که این روزها در جاغوری غیر قابل انکار است، وجود همه گیری گسترده بیماری و شکایت مردم است ولی اینکه آیا این بیماری همه گیر چه نام دا...

06/25/2020

دختر خانم که در کنار درس هایش کافه ایجاد کرده و فعالیت تجاری می کند http://payamjavan.ca https://twitter.com/payamjavan_ca https://www.facebook.com/payamjava...

06/23/2020

به این می گوید مهارت و ورزش.

06/22/2020

ثبت ۱۲ مورد مثبت ویروس کرونا در جاغوری COVID-19: 12 new confirmed cases in Jaghori District. http://payamjavan.ca https://twitter.com/payamjavan_ca https://w...

06/21/2020

تادقایق دیگر چهارمین کسوف (افتاب گرفتگی )قرن 21

به اساس گزارش ها و تعداد از منابع معتبر اطلاع رسانی-نهادهای داخلی وبین المللی قرار است ساعت نووشانزده(9:16) دقیقه بوقت کابل، چهارمین آفتاب گرفتگی قرن بیست یک آغاز میگردد. هشدار های نیز وجود دارد که نباید بصورت مستقیم به طرف آفتاب ببینیم که شاید باعث کوری یا هم صدمه بینایی شود. این آفتاب گرفتگی تا ساعت 12:27 یعنی سه ساعت ویازده دقیقه دوام میکند. ولایات شرقی و غریی افغانستان بیشتر شاهد این اتفاق خواهدبود.
درکنارکرونا لطفا این هشدار را جدی بگیرید!

06/18/2020

گزینش تعلیق و ممنوع الخروج شدن روی چه معیاری صورت پذیرفته است؟
چطور اسم چند مدیریت دیگر در لیست دیده نه می شود؟

06/16/2020

مبینه جعفر سناتور کانادایی بخش سوم مقاله اش را در مورد کشتار اطفال نوزاد و مادران آنها در زایشگاه برچی به نشر رسانده است !

مقاله خانم سناتور بسیار غم انگیز و برداشت کاملاً درست از صحنه تراژدی آن قتل عام است. این مقاله درست زمانی نشر می گردد که داکتران بدون مرز همکار خود را با زایشگاه را قطع کرده است. آن حادثه در داخل افغانستان آهسته آهسته به فراموشی سپرده می شود و بازماندگان این حادثه المناک دارند در غم و اندوهی بی پایان تنها می مانند .

Over the last few weeks, I have been writing (Part 1, Part 2) about a gruesome attack on a maternity ward in Dasht-e-Barchi’s hospital in Kabul Afghanistan – and – though it has now been three weeks since that attack, the agonizing screams and cries of the victims which shook the world to

06/16/2020

مسوولین و منسوبین ادارات محلی جاغوری ممنوع الخروج شدند.

ریاست سارنوالی استیناف ولایت غزنی به تعداد ۱۰ نفر از مسوولین و منسوبین بر حال و پیشین اداره های محلی جاغوری را ممنوع الخروج اعلان کرد.

06/13/2020

مثلا با این ها شدیم ۳۰ میلیون.

06/13/2020

کرونا در جاغوری

اخیرا در جاغوری بنا بر اظهارات داکتران و کسانی که در بخش بهداشت مصروفیت دارند، بیماری های فصلی مثل زکام و سرماخوردگی به همراه بیماری محرقه شیوع پیدا کرده است.
بیماری سرماخوردگی فصلی و مسمومیت های عادی در این وقت سال چندان دور از انتظار نیست، زیرا هم فصل رسیدن میوه ها است و هم عموما روزها گرم و شبها هوا نسبتا سرد می شود. اما بیماری محرقه (تیفویید، حصبه) در این فصل سال عموما نباید شیوع غیر معمول داشته باشد.
آنچه مساله را تا حدودی بغرنج و مشکوک می کند، شیوع جهانی کرونا، بی احتیاطی مردم و در کنار ان پنهانکاری کسانی است که به این بیماری دچار می شوند.
مساله نگران کننده برای مردم جاغوری این است که این روزها، روزانه دهها خانواده از هرات، کابل و دیگر شهرهای شدیدا آلوده به کرونا به جاغوری می آیند. نمی شود جلوی رفت و آمد مردم را گرفت و آنها را از امدن به خانه خود منع کرد ولی این خانواده های عزیز مطلقا رفتارشان بسیار خطرناک است. مسافرت در این وضعیت بدون شک خطر بالایی از لحاظ انتقال ویروس دارد. ضرب المثل «سنگ د جای خو گرنگ است» دقیقا برای همین روزها است. حتی آنهایی که مریض نیستند، احتمال دارد که در طول مسافرت در این روزها به این بیماری گرفتار شوند. آنها اگر زودتر اقدام به این کار می کردند، احتمال اینکه با خود کرونا را نبرند، وجود داشت ولی در وضعیت فعلی بدون هیچ تردیدی از نظر همه گیری کرونا، جاغوری باید در سطح هشدار بالایی قرار داشته باشد.
در دهات ولایتهای دیگر چون پنجشیر و سمنگان بیماری کرونا گردش اجتماعی پیدا کرده است و این موضوع می تواند به راحتی در جاغوری هم روی دهد. تنها فرق مناطق ما با قریه های دیگر ولایات سرعت کم انتشار باید باشد چون مردم در جاغوری بر خلاف مناطق دیگر افغانستان مکانهای عمومی را بسته اند و از عروسی و نماز جماعت پرهیز می کنند.
جاغوری مثل شهرها نفوس متراکمی ندارد و مردم معمولا مایحتاج خود را انبار می کنند تا نیاز هر روزه به رفت و آمد به بازار و نانوایی ها نداشته باشند. با احتیاط های لازم میتوان به راحتی از گستردگی بیماریهای مسری جلوگیری کرد. در جاغوری و عموما در دهات و قریه ها مردم همدیگر را می شناسند و از وضعیت عمومی همسایه ها اطلاع دارند. در حالت عادی کسی اگر مریض شود، مردم قریه به راحتی از بیماری شخص آگاه می شوند.
اما همین مساله ممکن است خطرناک بوده و وضعیت را بدتر کند. چگونه؟ جواب این است که ممکن است خانواده هایی که به کرونا مبتلا شده باشند، به خاطر ننگ احمقانه اجتماعی کرونه و به علت اینکه مشکوک جلوه ندهند، رفت و آمد خود را با مردم قطع نکرده و به خاطر اینکه دیگران از وضعیت انها خبر نشوند، رفتار عادی و معمولی خود را ادامه داده و تن به فرنطینه ندهند.
همین مساله ممکن است به راحتی وضعیت همه گیری بیماری ای چون کرونا را از کنترل خارج کند.
یکی از مسایلی که باید علما و متنفذین به آن توجه کنند، متوجه کردن مردم به اهمیت فرنطینه و شکستن تابوی ننگ دانستن کرونا است. اگر مردم ما واقعا کرونا را ننگ ندانند و همدیگر را از وضعیت صحی خود مطلع کنند، بخش عمده مشکل حل می شود و به راحتی این بیماری در مناطقی چون جاغوری مهار خواهد شد. اما اگر این مساله فرهنگی حل ناشده باقی بماند، انتظار همه گیری گسترده را باید داشت. چون وقتی هشداری نباشد، رفتار ها هم تغییر نخواهد کرد.
انتظار می رود که مسوولین صحی در جاغوری با در نظر گرفتن تمهیدات و اختصاص مکانهای ویژه برای این بیماری، حداقل غافلگیر نشوند. این روزها همه زکامها را باید کرونا به شمار آورد مگر اینکه واقعا به اثبات برسد که کرونا نیست. مسئوولین صحی جاغوری باید همه این مسایل را در نظر بگیرند.
خوانندگان عزیز اگر به مورد مشکوکی از مرگ و میر و یا دفن پنهان بیمار در جاغوری اطلاع دارید، با ما در میان بگذارید.

06/11/2020

انجنیر «تورگل» بچه خاله اشرف غنی از سهمیه کوچی ها وارد فاکلته انجنیری مرکز می شود. موصوف بعد از فراغت از دانشگاه/ پوهنتون اولین پروژه که مهمان خانه فضلی نام دارد از کد ۹۱ بدست می اورده است.او مهمان خانه فضلی را در چهار منزل ساخته ولی یادش رفته که برای منزل های بالا راه زینه/ راه پله کار است. بنا راه زینه را دوباره طراحی می کند. اشرف غنی بعد از دیدن این خلاقیت حکم کرده که مدال غازی را برای این انجنیر اهدا کنید.

06/10/2020

زور کم، قار بسیار.

این عکس غیرتمندانه و خشمگینانه آقای صالح مقابل قمر باجوا‌ بسیار مورد پسند مردم شیر ما قرار گرفته است.

من به یاد پرخاش و غیرتمندی داوود خان مقابل رهبر شوروی وقت «برژنف» در سال ۱۳۵۶ افتادم. داوود با توجه به غیرت افغانی و «زور کم، قهر بسیار» جلسه را با گفتن سخنان تند ترک و زمینه قتل‌عام خود و ‌خانواده‌اش را آماده کرد.

پاکستان کشوری نیست که افغانستان بخواهد با آن تندی کند. همین حالا عملا کشورما یکی از ایالات پاکستان است. به لطف رهبران خاین و پول‌پرست، نفوذ گسترده طالبان به نمایندگی از ارتش پاکستان در افغانستان، مبارزه با نفوذ این کشور در افغانستان تقریبا ناممکن است. از همان زمانی که در دوران داوودخان رهبران اسلامگرای ما به پاکستان پناهنده شدند، بیخ افغانستان کنده شد. بعد از پنجاه سال حالا پاکستان یک قدرت اتمی است ولی وزیر دفاع ‌اففانستان هر ساله از اینکه پایتخت کشور بدست شورشیان سقوط نکرده است، اظهار خوشحالی می‌کند.

چرخش ایالات متحده و کنار آمدن با طالبان دقیقا بر اساس همین واقعیت است. پاکستان بازی را برده است، هم آمریکا را دوشید و هم دوباره توسط خود آمریکا، طالبان سقوط‌کرده را بازهم بر قدرت خواهد نشاند.

این نگاهها برای یک افغان ابَرغیرتی بسیار لذت بخش است. آنها همینکه میتوانیم مقابل پاکستان چنین نگاهی داشته باشیم، در پوست خود نمی گنجند.

البته ما نباید گول نگاه جدی کسی را بخوریم، عموما افراد بعد از تخلیه ناخواسته بادشکم قیافه خود را خیلی جدی می گیرند تا کسی در مجلس به او شک نکند.

سیاستمداران زیرک هیچگاه ‌اسیر احساسات نمی شوند.

نویسنده: حبیب میرزایی