14/08/2026
#ทำงานมาเก๊า 🇲🇴 มันต้องวางแผนไว้เลยอะ
สำหรับแนตที่มาเก๊าค่อนข้างSafe zone มาก
รัฐบาลที่นี่เพิ่มเงินเดือนให้ปีละ 500 mop (ฐานเงินเดือนต้องไม่เกิน 16,000 mop มากกว่านั้นจะเพิ่มเป็น % ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของแต่ละบริษัทค่ะ)
ส่วนตัวคิดว่า ถ้าเผลอทำไปเรื่อยๆ ชิลๆในตำแหน่งเดิม แปปๆอายุเกิน ทีนี้พออยากจะขยับขยาย มันจะเริ่มยากละ เพราะเราชิลจนลืมพัฒนาตัวเอง ><
**อันนี้แล้วแต่เป้าหมายของแต่ละคนนะคะ ใครพอใจแบบไหน ไม่ว่ากัน☺️**
ถ้าทำงานไปเรื่อยๆได้เพิ่มปีละ 500 mop (ประมาณ 2,000 บาท) **อย่าลืมฐานเงินเดี๋ยวไม่เกิน 16,000 mop**
แต่ถ้าหาทางขยับขยาย เปลี่ยนตำแหน่ง เงินเดือนขึ้น ครั้งละ 2-3,000 mop เลย (ประมาณ 12,000 บาทอัพ) แนตว่ายังไงก็คุ้มกว่า
นี่ยังไม่รวมถึง ต้องหมั่นอัพเดตทักษะของตัวเอง เพื่อให้เอาไปต่อยอดในสายอาชีพได้ให้มากที่สุด เผื่อในอนาคตไม่ได้ทำงานที่ทำอยู่ ไม่ได้อยู่ประเทศนั้นๆแล้ว … คือพูดง่ายๆคือ Multi-Skills สำคัญมาก เพราะจะทำให้เรามีตัวเลือกในชีวิตมากขึ้น ✌️
ทำงานหนักมาขนาดนี้ ตั้งใจพัฒนาทักษะตัวเองขนาดนี้ ในวัยจะ 40 คงไม่ทำงานที่ใช้แรงแลกเงินอีกแล้ว เดี๋ยวจะกลายเป็นเอาทรัพย์สินที่หามาได้ ไปให้คุณหมอแทน 🫣
เงินมันเฟ้อขึ้นทุกปี ค่าครองชีพ ค่าใช้จ่ายต่างๆ ค่าดูแลสุขภาพก็ตามการใช้งานและอายุที่เพิ่มขึ้น 🥺
ไหนจะต้องแบ่งเงินไว้เผื่อฉุกเฉิน เผื่อเกษียณ เผื่อเกิดเหตุการณ์ที่เราไม่อยากให้เกิดอีก… ชีวิตมันดูยากเนอะ แต่เชื่อเถอะ คนไม่มีเบาะรองรับตอนที่ล้ม ไม่มีญาติผู้ใหญ่ให้ฟูมฟาย อ้อนหรืองอแงตอนที่ล้มเหลว มันต้องวางแผนชีวิตไว้แบบนี้จริงๆ😅
สมัยก่อน (10 กว่าปีที่แล้ว) หางานที่เงินเดือน 3 หมื่นบาทคือดีใจแล้ว จนได้ทำงานที่รายได้แตะหลักแสน
นี่ยังคิดอยเลยว่า ต้องอย่าหยุดเพิ่มมูลค่าตัวเองนะ เพราะเราก็ไม่รู้ว่า ตัวเองจะหมดไฟเมื่อไหร่ (เรื่องPassion สำคัญมาก) 💪🏻
จากใจคนเคยเห็นสิ่งที่แม่สร้างมาไว้ให้ แล้วล้มละลายหายไปกับตาเพราะพิษเศรษฐกิจ ไม่ว่าจะรถยุโรป บ้านหลังโต ธุรกิจส่งออก และอีกมากมายที่แม่ทำงานหนักหามา 😔
นี่ก็เป็นอีกสิ่งที่ทำให้แนตไม่ค่อยฟุ่ยเฟือยกับแบรนด์หรูอะไรมาก มันเป็นของนอกกายอะ
คิดไปคิดมา ดีหน่อยที่ตอนนั้นยังเด็กมาก ได้เห็น ได้ใช้ ได้ใส่ แต่ยังไม่ทันได้ลองฟุ่มเฟือยกับสิ่งที่แม่เตรียมไว้ให้ ดันนน ปลิวหายไปซะก่อน 😂
(มีแต่รูปถ่ายไว้ดูว่า ครั้งนึง ชีวิตฉันก็เกือบอู้ฟู่นะ 😅)
เลยไม่ต้องเปลี่ยนอะไรมากมาย และไม่ได้รู้สึกขาดหรือต้องการความหรูหราในชีวิต
กลับกันพอเราได้ลองมอง ลองเรียนรู้จากความผิดพลาดของคนรอบตัว เห็นว่าอะไรดี อะไรไม่ดีโดยที่ไม่ต้องไปประสบกับตัวเอง มันก็ช่วยเราให้ป้องกันตัวเองและหาทางรับมือได้ในอีกรูปแบบนึง☺️
เรากลับไปให้ความสำคัญของสุขภาพ, สภาพแวดล้อม, ผู้คนรอบกายที่มีคุณภาพ, ความสุข/ความฝันในชีวิต และเราก็ได้เติมเต็มในหลายๆสิ่งที่เราอยากได้ในวัยเด็กแล้ว เช่น
😍 อยากเที่ยวในไทย แต่ทรัพย์ไม่มี ก็เอาตัวเองไปทำงาน Freelance ตอนอยู่ไทย ได้ไปหลายจังหวัดเพราะงานที่ทำ ที่พักฟรี อาหารฟรี เดินทางฟรี แถมได้ค่าแรง เออเริ่ด!
😍 อยากไปต่างประเทศ ก็เอาตัวเองไปทำงานเรือสำราญ ได้ไปเกือบ 30 ประเทศที่ต่อให้มีเงิน บางที่เราก็ไม่คิดที่จะไป
😍 อยากเรียนรู้ แต่ทรัพย์ยังไม่พอ
ก็เอาตัวเองไปทำงานกับองค์กรที่เค้าเทรนให้ ไม่ว่าจะโรงแรมระดับโลก หรือทำงานกับคนเก่งๆ (คนที่เค้าเก่งจริง ทำงานดีจริง เค้าจะไม่กั๊กและพร้อมส่งต่อความรู้ค่ะ🥰)
😍อยากได้ชิมอาหารหลากหลาย
ตอนทำห้องอาหารทั้งโรงแรม/เรือสำราญ Food Tasting คือสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้เราเข้าใจแต่ละเมนูมากขึ้น จะเนื้อSteaks ชั้นดี หรือ คาเวียร์, ฟัวการ์ส, อาหารสดจากญี่ปุ่น ก็ได้ลองหมด เพราะเราเอาตัวเองเข้าไปในวงการนี้ มีแต่ได้กับ >> มันเลยทำให้ทุกวันนี้ เวลาจะทานข้าวนอกบ้าน คิดเยอะมาก เพราะเมินอาหารหรู แต่อยากจะลองสิ่งที่ไม่เคยลอง โดยเฉพาะอาหารท้องถิ่น (อีกมุมนึงคือ มันเชื่อมโยงกับงานที่เราทำด้วย ) มันเลยสนุกกับการได้ชิมของที่แปลกใหม่และรสชาติดีจริงๆ ไม่ใช่แค่ตามกระแส😅
โพสต์นี้เริ่มยาวไปละ ไว้ว่างๆจะมาเล่าอีกนะคะ
หวังว่าเรื่องเล่าวันนี้ จะเป็นประโยชน์นะคะ 🥰
ขอให้เป็นวันที่ดีค่ะ 🫶
#คนไทยในต่างแดน
#ทำงานต่างประเทศ
#พัฒนาตัวเอง
