The New Public

02/02/2026

Donate for Aksel!!!

Mijn naam is Aksel Cijntje. Ik ben geboren op Curaçao en verhuisde op mijn 19e naar Nederla… Aksel Cijntje needs your support for Van dwarslaesie naar de top

06/01/2026

Veel vrouwen denken dat wat ze voelen in de overgang gewoon vermoeidheid is.
Door dat zij vaak slecht en kort slapen en hierdoor minder energie hebben.
En dan ook nog een hoofd hebben dat niet meer mee lijkt te werken.

Maar wat als dit niet alleen een lichamelijke fase is?
Wat als je lichaam iets laat zien wat al langer speelt in hoe je leeft, werkt en draagt?
Deze post gaat niet over het oplossen van je overgangs klachten.
Het gaat over het begrijpen wat er werkelijk verschuift in deze levensfase.

👉 Bewaar deze post als je voelt dat dit niet iets is om even doorheen te gaan, maar iets is wat je serieus wilt nemen.

30/12/2025

Het einde van het jaar nodigt uit om even terug te kijken. En ik kijk graag terug op wat me geraakt heeft afgelopen jaar. Welke ontmoetingen me zijn bijgebleven. Wie me inspiratie bracht en waar ik hard om moest lachten of waar ik juist stil van werd.
Waar ik dankbaar voor ben 💜

Ik heb dit jaar zoveel mooie nieuwe mensen ontmoet. Prachtige bijeenkomsten gehad online en offline.
Vrouwencafes mogen organiseren met openheid, verbinding en vertrouwen.
Ik heb vrouwen ontmoet met zoveel kracht, soms verstopt en soms al zichtbaar.

En wat me het afgelopen jaar heel duidelijk is geworden, is dat als vrouwen zichzelf serieus nemen, er meer verandert dan alleen hun eigen leven.
Het werkt door.
In gezinnen.
In relaties.
In werk.
In hoe we samen leven.

Dat wens ik voor 2026.
Dat er voor veel meer vrouwen een nieuwe wereld opengaat. Een waarin je al je wijsheid, schoonheid, liefde en creatiekracht kunt inzetten.

Dankjewel dat je hier bent.
Dat je leest.
Dat je deelt.
Dat je met mij meeloopt.

Tot in 2026.

19/12/2025

Deze week zijn we gestart met Living History Curaçao. Niet met grote woorden, maar met camera’s in handen en nieuwsgierige blikken in de ruimte.

De eerste twee workshops fotografie zijn geweest. Jongeren uit Otrobanda en Koraalspecht die kijken, zoeken en proberen. Naar wat hen raakt en wat zij herkennen als van henzelf.

En hier gebeurt veel meer dan workshops alleen. We werken met jongeren, maar eigenlijk werken we met een wijk. Met verhalen die vaak niet worden uitgesproken en met talent dat er wel is, maar niet altijd gezien wordt.
Met geschiedenis die niet in boeken staat, maar leeft in huizen, op straathoeken en in families.

Op Curaçao leven veel verhalen dichtbij de familie, soms uit trots, soms uit bescherming. Met de workshops fotografie geven we jongeren een veilige taal waarmee ze zélf kunnen kiezen wat ze laten zien. Zodat de wijk niet alleen een plek is waar je vandaan komt, maar ook een plek waar iets van jou zichtbaar mag worden.

Door deze workshops kijken jongeren anders naar hun omgeving. En precies daardoor gaat de omgeving ook anders terugkijken. Ouders worden nieuwsgierig, familieleden haken aan en bewoners raken met elkaar in gesprek.

Living History is geen los project. Het is een ecosysteem in wording. Waar creativiteit ruimte maakt voor trots.
Waar zichtbaarheid voorzichtig stilte verzacht en waar talent een taal wordt om verhalen te delen, zonder dat alles meteen gezegd hoeft te worden.

Dit is pas het begin.
En ergens tussen jongeren, families en verhalen ontstaat iets wat je niet kunt plannen maar wel kunt laten groeien, beweging.

13/12/2025

December heeft iets bijzonders. Niet alleen omdat het einde van het jaar nadert, maar omdat deze maand je helpt zien wat er in je leeft.

Het is een periode waarin het donker toeneemt en het licht zich onder de oppervlakte opbouwt. En precies daar, in dat stille tussengebied, komen vrouwen in de overgang vaak het meest in hun kracht.
Juist omdat december uitnodigt tot iets wat we te vaak overslaan: luisteren naar wat wél klopt.

Ik merk het zelf ook. Deze maand vraagt niet om harder rennen, maar om eerlijk te worden over wat werkt voor mijn energie, mijn lichaam, mijn ritme. En hoe meer ik daarop afstem, hoe meer ruimte ik voel. Ruimte om richting te kiezen, ruimte om te voelen waar ik eigenlijk naartoe beweeg en ruimte om het jaar bewust af te sluiten, in plaats van me te verliezen in verwachtingen.

Spiritueel gezien is december de maand van integratie. Het jaar rondt zich af, je lichaam zoekt rust en je energie keert naar binnen als voorbereiding. Je systeem maakt zich klaar voor een nieuwe fase.
En dat is precies wat de overgang ook is: een innerlijke herordening, een verschuiving naar een vrijere plek in jezelf.

Deze maand kan je veel laten zien als je wilt kijken:
Waar stroomt je energie vanzelf?
Welke keuzes geven lucht?
Welke relaties voeden je?
Welke gedachten maken je groter in plaats van kleiner?
Welke verlangens komen juist nu opnieuw omhoog omdat ze gezien willen worden?

Dit is de kracht van december. Je krijgt de kans om te herkennen wat je mee wilt nemen het nieuwe jaar in en wat eigenlijk al een tijdje te zwaar is geworden.
Je lichaam helpt je daarbij. Het fluistert waar je rust nodig hebt en waar ruimte mag ontstaan. Waar je jezelf mag volgen in plaats van verwachtingen.

En misschien is dat de uitnodiging van vandaag. Niet om nog iets extra’s te doen, maar om te ontdekken wat er al is.
Welke wijsheid je lichaam nu draagt.
Welke richting zich zachtjes aandient, zelfs midden in de drukte van deze periode.

Laat deze maand je niet afleiden van je kracht. Laat het je eraan herinneren.
Je bent in beweging.
En dat is meer dan genoeg.