03/06/2026
Չեխահայ Ա.Սարգսյանը նամակ-հանրագիր է ուղարկել ՕՐԵՐի խմբագրությանը, խնդրելով այն հրապարակել։
Կոչ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներին՝ 2026 թվականի հունիսի 7-ին կայանալիք Ազգային ժողովի ընտրությունների կապակցությամբ
Հայտարարություն
Բաց նամակ
Հանրագիր (Պետիցիա)
Սիրելի՛ եղբայրներ և քույրեր, Հայաստանի Հանրապետության սիրելի՛ քաղաքացիներ,
ես՝ ներքոստորագրյալս, որպես Չեխիայի Հանրապետության հայ համայնքի ներկայացուցիչներից մեկը, հրատապ կերպով դիմում եմ ձեզ՝ խնդրելով ձեր անպայման մասնակցությունը
Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի համապետական ընտրություններին։
Հարգելի՛ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ, ի տարբերություն մեզ՝ դուք ապրում եք Հայաստանի Հանրապետությունում։ Քանի որ մեզ ապօրինաբար զրկել են մեր հայրենիքում ընտրություններին մասնակցելու հնարավորությունից, ես առավել մեծ պնդումով խնդրում եմ ձեզ մասնակցել դրանց նաև մեր փոխարեն։
Հաշվի առնելով վերջին ավելի քան երեք տասնամյակների ողբերգական զարգացումները՝ թույլ եմ տալիս ինձ խնդրել, հորդորել և նույնիսկ պահանջել ձեզ՝ ոչ մի դեպքում չընտրել այն կուսակցություններին ու դաշինքներին, որոնք հանրությանը հայտնի են որպես միևնույն «ՔՊ-ական» ռեժիմի սատարողներ, որոնք դեռևս համատեղ և ապօրինաբար կառավարում են մեր հայրենիքը։
Համոզված եմ, որ մեզ թշնամի այս ռեժիմը բացառապես ծառայում է ռուս-թուրքական շահերին և իրեն պահում է կործանարար ու ակնհայտ թշնամական ձևով ինչպես Հայաստանի Հանրապետության, այնպես էլ հայ ազգի հանդեպ։
Իմ սիրելի՛ հայրենակիցներ, Հայաստանի Հանրապետության թանկագի՛ն քաղաքացիներ Հայաստանում, քանի որ դուք մշտապես գտնվում եք ապատեղեկատվական տեռորի տակ ոչ միայն սեփական ռեժիմի, այլև լրատվամիջոցների ու զանգվածային լրատվության միջոցների կողմից (հատկապես նրանց, որոնք կանգնած են առաջին շարքերում որպես ստի դրոշակակիրներ, ինչպիսիք են Հ1 Հանրային հեռուստաընկերությունը և Հանրային ռադիոն, ինձ այլ ելք չի մնում, քան այս ճանապարհով դիմել ձեզ և կոչ անել՝ կրկին չընտրել նույն չարիքը։
Վերջին մոտ երեսունհինգ տարիների ընթացքում հանրապետությունում տեղի ունեցած ընտրությունները հաստատում են, որ դուք՝ որպես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ, ամեն անգամ ընտրել եք հնարավոր վատթարագույնը, թեև ընտրություններում միշտ էլ ունեցել եք արժանապատիվ այլընտրանք։ Այս պատճառներով, որպես սփյուռքահայ, ինձ իրավունք եմ վերապահում կոչ անել ձեզ՝ այս անգամ մեր ճակատագիրը որոշող ընտրություններում գործել խելամտորեն։ Ես ունեմ բարոյական, իրավական և մարդկային հիմքեր ձեզնից պահանջելու նախևառաջ մասնակցություն ընտրություններին և այն, որ ոչ մի դեպքում չընտրեք ներկայիս մարդասպան ռեժիմի անդամներին կամ որևէ կերպ այս ռեժիմի հետ կապված անձանց, և դա ոչ միայն հանրապետական քաղաքական մակարդակում։
Քաջ գիտակցում եմ, որ միայն կրեմլա-անկարյան թշնամիները, ովքեր մահ են մաղթում հայերին, կարող են իրենց կրծքին փակցնել մեր Հայաստանի Հանրապետության լոկ մի փոքրիկ մասի պատկերը՝ այսինքն մարդակեր Ստալինի գծած քարտեզը։
Իրականում և պատմական հանգամանքների բերումով, մեր Հայաստանի Հանրապետության, ինչպես նաև իմ Չեխական Հանրապետության (Չեխոսլովակիայի Հանրապետության) սահմանները միջազգային գործող օրենքների համաձայն գծել է ԱՄՆ նախագահը։ Այս սահմանները միջազգայնորեն ճանաչված են այնքան ամուր, որ երկու դամբարաններում գտնվող կրեմլյան և անիթքաբիրյան (anitkabir) դիակ-եղբայրները դեռևս հանգստություն չեն գտնում։
Համոզված եմ, որ նախագահ Վիլսոնի կողմից օրենքի ուժով գծված սահմաններն այնքան վավերական ու ամուր են, որ 1938 թվականին նացիստ Հիտլերն անգամ չկարողացավ փոխել դրանք (նույնիսկ այն իրավիճակում, երբ Չեխոսլովակիայի նախագահը դավաճանեց և թույլ չտվեց բանակին պաշտպանվել), և ոչ էլ 1945 թվականին, երբ Հիտլերի ընկեր Ստալինը վերաձևում ու վերագծում էր Եվրոպան՝ 1938 թվականի նույն դավաճան նախագահի օգնությամբ, ով կրկին պաշտոնավարում էր Պրագայում։
Այո՛, 1945 թվականին մենք կորցրինք մեր Արցախը՝ մեր Անդրկարպատյան Ռուսիան (Zakarpatská Rus) և մեր համաքաղաքացի ռուսիններին, ովքեր իրենց հայրենիքում աստիճանաբար բախվեցին ցեղասպանության, ճիշտ այնպես, ինչպես այսօր մեր եղբայր արցախցիները։
Բայց, չնայած դրան, նույնիսկ այն ժամանակ՝ 1945 թվականին, մեր Չեխոսլովակիայի մնացած սահմանները չփոխվեցին և պահպանվեցին համաձայն նախագահ Վիլսոնի 1918 թվականի քարտեզների՝ այսինքն ԱՄՆ նախագահի, ով միջազգային իրավունքի և Չեխոսլովակիայի Հանրապետության հիմնադիրն էր։
Սիրելի՛ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ, ավելին ասեմ ձեզ. նույնիսկ 1968 թվականի օգոստոսին, երբ ֆաշիստական Խորհրդային Միությունը ռազմականապես ներխուժեց և օկուպացրեց Չեխոսլովակիան, նա չկարողացավ փոխել մեր սահմանները։ Այդ օկուպանտները հետագայում ստիպված եղան հեռանալ առանց մի հատիկ կրակոցի՝ հիմնվելով նախագահ Վիլսոնի արբիտրաժի նույն իրավական ուժի վրա։
Նույնիսկ անկախ Չեխական Հանրապետությունը, որը նորաստեղծ է 1993 թվականից, հիմնված է նույն սահմանների վրա, որոնք գծել է նախագահ Վիլսոնը՝ Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսի և 1918 թվականի պայմանագրերի հիման վրա։
Ուստի մեկընդմիշտ լավ հիշեք.Հայաստանի Հանրապետությունը Հայաստանում (Հայկական լեռնաշխարհում) միայն մեկն է՝ առաջինը և իրականը, քարե ամրությամբ վավերական սահմաններով, որոնք քսաներորդ դարի սկզբին ճանաչվել են Ազգերի լիգայի կողմից և գծվել ԱՄՆ նախագահի կողմից։
Ես խորապես մտահոգված եմ, որ մեր թշնամիները ագրեսիվորեն փորձում են մոլորեցնել ձեզ՝ իրենց կրծքին կամ ճակատին փակցնելով մեր առաջին և միակ Հայաստանի Հանրապետության մեծ քարտեզից ստալինյան կեղծ մի պատառիկ, և դա միայն մեկ նպատակով՝ թուլացնել ձեր մեջ հանրապետության ամբողջականության վերականգնման ձգտումը։
Դիմում եմ նաև ձեզ, իմ սիրելի՛ հայրենակիցներ, որոնք ապրում եք Չեխիայում և Եվրեպայում։
Ձեզ նույնպես հորդորում եմ ստորագրել այս կոչը, ընդունել այն որպես սեփական և ուղարկել ձեր հարազատներին Հայաստան, և ամենակարևորը՝ տարածել այն, ընդ որում՝ ոչ միայն համացանցի միջոցով։ Պահպանեք դրա ստորագրված օրինակը ձեզ մոտ։
Չէ՞ որ 2026 թվականի հունիսի 7-ից հետո կյանքը շարունակվելու է, մենք հանդիպելու ենք և նայելու ենք միմյանց աչքերի մեջ, և այդ ժամանակ կերևա ճշմարտությունը, թե մեզնից ով է գոնե նվազագույնն արել Հայաստանի համար՝ ով է գոնե ստորագրել այս կոչը և ուղարկել այն իր հարազատներին ու ընկերներին Հայաստանում։
Այսքանը իմ կողմից։
Հասկացողը հասկացավ, չհասկացողը չհասկացավ։
Շատ շնորհակալ եմ ըմբռնման համար։
Կեցցե՛ Չեխական Հանրապետությունը։
Կեցցե՛ Հայաստանի Հանրապետությունը։
ք _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _, _ _. _ _. 2026 թ.
Անուն, ազգանուն . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ստորագրություն . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .