https://www.facebook.com/101386316068488/

Άσπρο χαρτί παίρνει ζωή, Ródos (2026)

31/12/2025

Έφτιαξα βασιλόπιτα και με το που την έβαλα στην πιατέλα, έσκισε κι άνοιξε σαν το Γκραν Κάνιον...

Οπότε, αφού τελείωσα με τη σούπερ διακόσμηση, έριξα κάμποση άχνη στις τρύπες για να προσθέσω ένα εφέ χιονισμένου τοπίου.

Τώρα που την βλέπω, μοιάζει περισσότερο με αποτυχημένο μερεμέτι ενός μεθυσμένου μάστορα...

Πάει, τέλος για μένα η καριέρα του ζαχαροπλάστη.

Δε βαριέστε...
Ελπίζω να τρώγεται τουλάχιστον...

Ελάτε, για βάλτε κι εσείς τις δικές σας βασιλόπιτες να γεμίσει ο τόπος ευωδιές και χρώματα!

#Βασιλόπιτα
#ΚαλήΧρονιά

31/12/2025

Κάθε πρωί της λέω καλημέρα.

Με κοιτάζει κάπως περίεργα στην αρχή, δεν είναι πρωινός τύπος μάλλον.

Όσο περνάει η ώρα όμως, μαλακώνει η έκφραση της και σκάει ένα χαμόγελο αχνό, σχεδόν ανύπαρκτο.

Μα εγώ την ξέρω καλά και νιώθω πως χαίρεται κάθε φορά που με βλέπει κι ας μην το δείχνει.

Σήμερα ήταν ξεμαλλιασμένη. Κοιμήθηκε λίγο περισσότερο από το κανονικό.

Την κοίταξα και είδα βαθιά μέσα της το κοριτσάκι που υπήρξε κάποτε. Εκείνο το ξανθό πρασινομάτικο, με τα αδύνατα ποδαράκια και τα στραβά δόντια.

Συγκινήθηκα. Καιρό είχα να τη δω έτσι. Συνήθως βλέπω τη μεσήλικη εκδοχή της. Εκείνη με τις σακούλες κάτω απ' τα μάτια και τις ρυτίδες έκφρασης.

Το βλέμμα της έλαμπε. Όπως τότε.

"Καλημέρα" μου είπε, με έναν ενθουσιασμό υπέρμετρο κι ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

"Καλημέρα" απάντησα κι ανταπέδωσα το χαμόγελο.

"Πάει κι αυτός ο χρόνος" είπε.

"Πάμε για τον επόμενο. Τα καλύτερα έρχονται μικρή μου".

"Καιρό είχες να με αποκαλέσεις έτσι" απάντησε, εμφανώς συγκινημένη.

"Για μένα θα είσαι πάντα εκείνο το κορίτσι. Κι αν κάποιες φορές το ξεχνώ, σε παρακαλώ να μην το ξεχάσεις εσύ ποτέ..."

"Στο υπόσχομαι. Σε αγαπάω πολύ...να το θυμάσαι..." είπε και άπλωσε το χέρι της να χαϊδεψει το μάγουλο μου.

Άπλωσα κι εγώ το δικό μου και τα ακροδάχτυλα μας συναντήθηκαν πάνω στον καθρέφτη.

"Αυτή τη χρονιά θα τα καταφέρουμε εαυτέ μου" της είπα.

"Θα τα καταφέρουμε. Στο υπόσχομαι..." είπε το μικρό κορίτσι και χάθηκε.

Στην άλλη πλευρά του καθρέφτη μια γυναίκα σχεδόν πενήντα χρονών με κοιτούσε.

Λες και περίμενε κάτι από μένα...

"Κι εσένα σε αγαπάω και είμαι πολύ περήφανη για όσα έχεις καταφέρει.."

Δε μίλησε. Μόνο χαμογέλασε κι άρχισε να πλένει το πρόσωπο της...

30/12/2025

Πήραμε γιορτινό πουλόβερ στο Μπρουνάκι και καμαρώνει...

Της λέμε πόσο όμορφη είναι και το νιώθει. Κλείνει τα μάτια κι απολαμβάνει όλη την προσοχή που της δίνουμε.

"Αχ, μωρή Μπρούνα, πόσο σε αγαπάω" της λέω κι εκείνη, παρόλο που δε μιλάει, μου χαρίζει το πιο γιορτινό της βλέμμα, εκείνο που λέει πολλά, περισσότερα απ'όσα μπορούν να πουν οι λέξεις.

Κι ας μην μίλησε ποτέ...

Μόνο αγάπη έμαθε να δίνει, απλόχερα κι ασταμάτητα... 🩷

#Σκυλάκια #Μπρούνα #Κοκόνι

29/12/2025

Βάλτε γάλα σε ένα κατσαρολάκι, προσθέστε κακάο, ελάχιστο αλάτι, ζάχαρη, βανίλια και ανακατέψτε τα, μετά βάλτε το να βράσει και μόλις αρχίσει να κάνει μπουρμπουλήθρες ρίξτε κάμποση σοκολάτα κουβερτούρα.

Προτού το κατεβάσετε από τη φωτιά ρίξτε λίγο κορν φλάουρ που το έχετε αραιώσει σε γάλα και ανακατέψτε τα όλα μαζί.

Πιστέψτε με, θα πάρετε ένα πεντανόστιμο ρόφημα που θα σας γεμίσει θερμίδες μα σκασίλα σας, γιατί είναι τόσο απολαυστικό που δεν θα σας νοιάζει τίποτα.

Κι αν είστε μερακλήδες βάλτε και σαντιγύ από πάνω γιατί μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε τι θα καζαντίσουμε...

Κι εδώ θα είμαστε βρε παιδιά, να κλαίμε όλοι μαζί για τα κιλά που πήραμε τις γιορτές...

Είναι τόσο κολασμένα νόστιμο που κάθε γουλιά θα ζεστάνει την ψυχούλα σας και θα σας μεταφέρει νοερά στις πιο όμορφες αναμνήσεις που έχετε κρυμμένες μέσα σας...

Trust me!!! ☕❤️

#ΖεστήΣοκολάτα

29/12/2025

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος κάνω έναν απολογισμό της χρονιάς που πέρασε.

Μιας χρονιάς δύσκολης μα απίστευτα συναρπαστικής.

Εντάσεις, απογοητεύσεις και δάκρυα εναλλάσσονταν με μαεστρία με ήρεμες στιγμές, χαρές και γέλια.

Μια χρονιά που μου έφερε έναν δύσκολο τραυματισμό κι ένα ωραιότατο διάστρεμμα το οποίο θα κουβαλώ για πάντα ως ενθύμιο. (Ευτυχώς φορούσα το ωραίο φόρεμα μου και είχα τέλειο πεντικιούρ γιατί ο καλός μου αποφάσισε να με κάνει διάσημη, τραβώντας βίντεο και φωτογραφίες όσο ήμουν πεσμένη κάτω.)

Ταξίδεψα πολύ. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Βόλο, Αστυπάλαια, Πράγα, Βερολίνο. Γέμισα το μυαλό και την ψυχή μου με εικόνες, συναντήθηκα με όμορφους ανθρώπους, έζησα υπέροχες στιγμές με αγαπημένους φίλους, τον άνδρα μου και τα παιδιά μας.

Πήρα μια διάκριση για ένα διήγημά μου, έγραψα αδιάφορες μα και όμορφες ιστορίες, διάβασα υπέροχα βιβλία.

Λυπήθηκα, γέλασα, ονειρεύτηκα, έζησα...

Νιώθω ευγνώμων για όλα όσα βίωσα, όσο σκληρό ή απαλό κι αν ήταν το αποτύπωμα που άφησε πίσω του το καθένα από αυτά.

Νιώθω ευγνώμων για όλους εσάς που με διαβάζετε και συμπορεύεστε μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια.

Νιώθω ευγνώμων για κάθε έναν άνθρωπο που πέρασε έστω και λίγο από τη ζωή μου.

Για όσους έφυγαν, για όσους παρέμειναν για εκείνους που θα έρθουν.

Εύχομαι σε όλους να έχετε υγεία, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό...

Εύχομαι να κρατάτε τις ψυχές σας ανοικτές σε κάθε καινούργια εμπειρία και να αφήσετε το παιδί που υπήρξατε κάποτε να απολαύσει την κάθε στιγμή...

Αγαπώ σας ❤️

25/12/2025

Κάθε χρόνο η ίδια τελετουργία.

Στις 20 Δεκεμβρίου γράφω 13 ευχές.

Έπειτα κόβω 13 χαρτάκια, τυλίγω το κάθε ένα από αυτά και τα τοποθετώ σε ένα βαζάκι.

Κάθε μέρα για τις επόμενες ημέρες, καίω ένα χαρτάκι -χωρίς να δω τι γράφει-, μέχρι να μείνει το τελευταίο, το οποίο δεν θα κάψω μα θα το φυλάξω.

Η κάθε μία ευχή από τις δώδεκα που έκαψα, αφήνεται στον Θεό, στο σύμπαν ή όπου πιστεύει ο καθένας και ξεχνιέται μέχρι τη στιγμή που θα πραγματοποιηθεί.

Κι εκεί είναι το μυστικό. Να εμπιστευτείτε πως θα πραγματοποιηθούν!

Η μία και μοναδική που θα απομείνει, είναι η ευχή της οποίας την υλοποίηση αναλαμβάνουμε εμείς.

Θα μου πείτε, μα αν ήταν να την πραγματοποιήσουμε εμείς, δεν θα την γράφαμε σε χαρτί.

Γι' αυτόν το λόγο δεν ευχόμαστε να γίνουμε αστροναύτες ή κάτι εντελώς ανέφικτο.

Για παράδειγμα, εγώ μπορώ να βάλω ως μία ευχή να εκδοθεί κάποιο βιβλίο μου. Ναι μεν εξαρτάται από τον εκάστοτε εκδοτικό αν θα γίνει, μα είναι κάτι για το οποίο μπορώ να βάλω κι εγώ το χέρι μου. Με το να παρακολουθώ μαθήματα δημιουργικής γραφής, να εξασκούμαι καθημερινά και με το να διαβάζω ανελλιπώς, βάζω ένα πολύ βασικό λιθαράκι στο να πραγματοποιηθεί η ευχή μου.

Πρόπερσι, από τις δεκατρείς ευχές, απέμεινε εκείνη που έγραψα: "Εύχομαι να κάνω ταξίδια στο εξωτερικό" κι έκτοτε -παρόλο που πριν δεν είχα βγει ποτέ εκτός Ελλάδας-, πήγα σε δύο χώρες και σήμερα έχω ξεκινήσει για την τρίτη.

Πέρσι απέμεινε κάτι πολύ σπουδαίο, το οποίο σύντομα θα υλοποιηθεί και θα σας μιλήσω γι' αυτό όταν έρθει η ώρα.

Σήμερα, ανήμερα των Χριστουγέννων, που γιορτάζει η αγάπη και η ανιδιοτέλεια, μαζεύω όλη τη θετική ενέργεια που κουβαλάω μέσα μου και σας εύχομαι να πραγματοποιηθούν όλες οι ευχές σας. Κι ας είναι δεκατρείς, είκοσι τρεις ή χίλιες δεκατρείς...

Να έχετε υγεία, ευτυχία, αγάπη.

Να είστε οι μοναδικοί κύριοι του εαυτού σας και να πηγαίνετε πάντα όπου σας υποδεικνύει η ψυχή σας.

Να μην αφήνετε τίποτα και κανέναν να σας μειώνει και να σας υποτιμάει.

Να σας αγαπάτε... Πολύ!

Και να μένετε μόνο εκεί που σας αγαπούν!

Καλά Χριστούγεννα, όμορφοι άνθρωποι!

Αγαπώ σας! 💝🎄

22/12/2025

Η φάτνη

Πήρε το ξύλο κι άρχισε να σκαλίζει με προσοχή.

Ξεκίνησε με τη φάτνη, φτιάχνοντας την όσο πιο μεγάλη μπορούσε. Έβαλε φελλούς για σκεπή και φρέσκο χορτάρι στο κάτω μέρος όπου θα τοποθετούσε τις φιγούρες.

Έφτιαξε το καθετί, δίνοντας έμφαση στις λεπτομέρειες.

Πρώτα σκάλισε τα ζώα, μετά τους βοσκούς, έπειτα τους μάγους, τον Ιωσήφ, έναν άγγελο και στο τέλος δημιούργησε την Παναγία με τον μικρό Χριστό.

Όταν τελείωσε -μετά από μήνες-, στάθηκε λίγο πιο πέρα για να καμαρώσει το έργο του.

Όλα ήταν στην εντέλεια. Η φάτνη για το νέο σπιτικό του με την αγαπημένη του, φάνταζε υπέροχη.

Πέρασαν είκοσι Χριστούγεννα μαζί. Είκοσι υπέροχα Χριστούγεννα γεμάτα από αγάπη.

Ώσπου ένα καλοκαίρι εκείνος έφυγε. Τον πρόδωσε η καρδιά του.

Η αγαπημένη του αποφάσισε να μη στολίσει ποτέ ξανά τα Χριστούγεννα. Την πλήγωνε πολύ η απουσία του.

Όμως ήξερε βαθιά μέσα της πως υπήρχε μια ψυχή που θα συμπεριφερόταν στη φάτνη με τον σεβασμό που της άξιζε.

Έτσι τα πρώτα Χριστούγεννα μετά τον χαμό εκείνου, τη χάρισε σε μια φίλη καρδιάς.

Μια φίλη, που τους αγάπησε από την πρώτη στιγμή που μετακόμισαν δίπλα στο σπίτι της.

Και που την αγάπησαν κι εκείνοι με όλο τους το είναι.

Κι αυτή η φίλη, έντεκα χρόνια μετά, συνεχίζει να τιμάει το δώρο που της έκαναν.

Έχει κρατήσει μέχρι και το αρχικό χορτάρι που είχε μαζέψει εκείνος.

Κάθε χρόνο φυλάει σε ένα ξύλινο κουτί τις φιγούρες και όταν έρχεται η περίοδος των Χριστουγέννων, την τοποθετεί σε περίοπτη θέση παρέα με την κόρη της.

Αυτή η φάτνη αποτελεί ανεκτίμητο θησαυρό.

Όχι μόνο επειδή φτιάχτηκε με μεράκι μα επειδή σφράγισε με τον πιο όμορφο τρόπο, μια υπέροχη φιλία...

16/12/2025

Ξέχασα να σας πω ότι χθες έλαβα άλλη μια διάκριση από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Μου δόθηκε εύφημος μνεία για το διήγημα μου με τίτλο: "Το κορίτσι με τα στάχυα στο κεφάλι" κι αυτό με κάνει χαρούμενη μιας και αγαπώ πολύ τη συγκεκριμένη ιστορία.

Την αγαπώ τόσο, που σκέφτομαι να φτιάξω μια συλλογή διηγημάτων στην οποία θα πρωταγωνιστούν γυναίκες και κορίτσια.

Η ιστορία μου πραγματεύεται τη δυνατή φιλία δύο κοριτσιών που αντιμετωπίζουν η καθεμία τις δικές της δυσκολίες. Αγγίζει ένα βαρύ θέμα με σεβασμό κι αγάπη και ειλικρινά εύχομαι να εκδοθεί κάποτε, για να τη μοιραστώ μαζί σας.

Εκτός από την ιστορία μου, υπόσχομαι να μοιραστώ μαζί σας και κάποια όμορφα γεγονότα που ήρθαν και με χαροποίησαν ιδιαίτερα.

Να συνεχίσετε να πιστεύετε σε εσάς και να μην πάψετε ποτέ να κυνηγάτε τα όνειρα σας!

Αγαπώ σας, βρε παιδιά ❤️

15/12/2025

Πριν από τρεις εβδομάδες περίπου αγόρασα χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Ένα χιονισμένο, slim και πολύ ψηλό δέντρο.

Από τη χαρά μου το άνοιξα αμέσως και το άφησα έτσι αστόλιστο για δέκα μέρες.

Αφού καμάρωσα την ομορφιά και την απλότητα του, αποφάσισα να βάλω φωτάκια.

Ααα ήταν τόσο ωραίο και πάλι που το άφησα λιτό μα φωτισμένο να περιμένει υπομονετικά τα στολίδια του για τις επόμενες δέκα μέρες.

Να μην σας τα πολυλογώ χθες επιτέλους το στολίσαμε παρέα με την κόρη μου.

Η τελετουργία είναι συγκεκριμένη.

Πρώτα βάζω τον καλό μου να ανεβεί στο πατάρι και να κατεβάσει τα στολίδια.

Έπειτα η μικρή βάζει χριστουγεννιάτικα τραγούδια στη διαπασών για να καταλάβουν οι γείτονες πως έφτασε η ώρα να στολίσουμε και να συγκινηθούν.

Μετά στολίζουμε αφού μετακινήσουμε το κάθε στολίδι και την κάθε χριστουγεννιάτικη μπάλα σε όλα τα κλαδιά, μέχρι να βρούμε την ιδανική θέση.

Τέλος αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία τρώμε κρέπες με σοκολάτα γιατί το μυστρί, το πηλοφόρι ως γνωστόν κουράζουν τον εργάτη και χρειάζεται όσο να 'ναι μια υπερδοσολογία σοκολάτας για να στρώσει.

Κι αφού φάμε τις κρέπες καθόμαστε νωχελικά και καμαρώνουμε το -απίστευτης ομορφιάς- δημιούργημα μας και κλείνουμε τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια γιατί τα βαρεθήκαμε.

Τη θέση των τραγουδιών παίρνει η πολυαγαπημένη ταινία "Love actually" την οποία παίζει να έχω δει περισσότερες φορές κι απ' όλες τις μανάδες των πρωταγωνιστών μαζί.

Και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε και φέτος ο στολισμός του δέντρου.

Κι αν αφαιρέσω τα τραγούδια, τα στολίδια, τις κρέπες, την ταινία θα μείνει το πιο πολύτιμο στοιχείο απ' όλα...

Η κόρη μου...

Η οποία τρελαίνεται για την όλη διαδικασία και την κάνει υπέροχη με την παρουσία της.

Καλές γιορτές να έχουμε παιδιά!

Με υγεία και όλους τους αγαπημένους μας κοντά μας! ❤️

Άσπρο χαρτί παίρνει ζωή

31/12/2025

31/12/2025

30/12/2025

29/12/2025

29/12/2025

25/12/2025

22/12/2025

16/12/2025

15/12/2025

Address

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category