The Voice Of Tribes

21/09/2023

*ମନ୍ତ୍ରୀପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଲେ ପ୍ରମିଳା ମଲ୍ଲିକ । ବାଚସ୍ପତି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ଆଜି ନାମାଙ୍କନ ଭରିବେ ପ୍ରମିଳା ।*

ମନ୍ତ୍ରୀପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଲେ ପ୍ରମିଳା ମଲ୍ଲିକ । ରାଜସ୍ୱ ଓ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପ୍ରଶମନ ମନ୍ତ୍ରୀପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଛନ୍ତି ପ୍ରମିଳା । ବାଚସ୍ପତି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ନାମାଙ୍କନପତ୍ର ଦାଖଲ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମନ୍ତ୍ରୀପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଛନ୍ତି ପ୍ରମିଳା । ଆଜି ବାଚସ୍ପତି ପଦ ପାଇଁ ନାମାଙ୍କନପତ୍ର ଦାଖଲ କରିବେ ପ୍ରମିଳା ।

ପୂର୍ବରୁ ବାଚସ୍ପତି ପଦରେ ଥିବା ବିକ୍ରମ କେଶରୀ ଆରୁଖଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ନବୀନ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳକୁ ଆଣିବା ପରେ ବାଚସ୍ପତି ପଦ ଫାଙ୍କା ପଡିଥିଲା । କିଏ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବାଚସ୍ପତି ହେବେ ତାହାକୁ ନେଇ ଅନେକ ନାଁକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ପ୍ରମିଳାଙ୍କ ନାଁରେ ମୋହର ମାରିଥିଲେ ବିଜେଡି ସୁପ୍ରିମୋ । ପ୍ରମିଳା ବାଚସ୍ପତି ଭାବେ ଶପଥ ନେବା ପରେ ଓଡ଼ିଶା ପାଇବ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ବାଚସ୍ପତି ।@

21/09/2023

*ଆଇସିସି ରାଙ୍କିଙ୍ଗରେ ଭାରତୀୟ ବୋଲର ମହମ୍ମଦ ସିରାଜଙ୍କ କମାଲ: ୮ମ ସ୍ଥାନରୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ପହଁଚିଲେ ସିରାଜ*

ଏସିଆ କପ ୨୦୨୩ର ଫାଇନାଲ ମ୍ୟାଚରେ ଭାରତୀୟ ଦଳର ବିଜୟରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଦ୍ରୁତ ବୋଲର ମହମ୍ମଦ ସିରାଜ ଆଇସିସି ଦିନିକିଆ ବୋଲର ମାନ୍ୟତାରେ ୮ମ ସ୍ଥାନରୁ ଡେଇଁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ବିପକ୍ଷ ଟାଇଟଲ ମ୍ୟାଚରେ ସିରାଜ ୭ଓଭରରେ ମାତ୍ର ୨୧ ରନ ଦେଇ ୬ଟି ଉଇକେଟ ନେଇଥିଲେ ।

ଏସିଆ କପ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ମହମ୍ମଦ ସିରାଜ ୬୪୩ ରେଟିଂ ପଏଂଟ ସହ ଦିନିକିଆ ରାଙ୍କିଙ୍ଗରେ ୯ରେ ଥିଲ । ପରେ ୮ମ ଆଉ ଏବେ ଏକ ନମ୍ବର ସ୍ଥାନରେ ପହଁଚିଛନ୍ତି ।
KISS - Kalinga Institute of Social Sciences KIIT - Kalinga Institute of Industrial Technology The Voice Of Tribes Kalinga TV ZEE Odisha News Odisha Bhaskar

21/09/2023

*ମହମ୍ମଦ_ସିରାଜ_ନମ୍ବର_ୱାନ୍‌ ICC ଦିନିକିଆ ବୋଲର ର୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗରେ ମହମ୍ମଦ ସିରାଜ ନମ୍ବର ୱାନ୍‌ ୮ଟି ସ୍ଥାନ ଉପରକୁ ଉଠି ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ସିରାଜ ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ବୋଲିଂ ସଫଳତା ଯୋଗୁଁ ପଦୋନ୍ନତି.*

13/09/2023

Santali Sawntare Hemal boloyena

16/08/2023

*__*
🌻☘️🌸🌼🌼🙏🌼🌼🌸☘️🌻

କେତେ ମାସ ତଳର କଥା। କଥାଟି ମନରୁ ଯାଉନି। ସେମିତି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ ହୋଇଥିଲେ ତ ଲେଖି ଦେଇଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆଜି କାହିଁକି କଥାଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରତିଭାତ ହେଲା ଯେବେ ମୁଁ ଠିକ୍ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଦେଖିଲି କେତୋଟି ଶିଶୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବାପାମାନେ ବ୍ୟାୟାମ ଶିଖାଉଛନ୍ତି। ଭୂମି ସମାନ୍ତରାଳ ହୋଇ ଉଚ୍ଚରେ ଲାଗିଥିବା ଷ୍ଟିଲ୍ ପାଇପରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଝୁଲାଉ ଝୁଲାଉ କହୁଥିଲେ ମାର୍ ଚିଲିଂ, ମାର୍।

ମୁଁ ସେ ବାପା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜୁଥିଲି ସେହି ଦୁଇଜଣ ଯୁବକଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେଦିନ ସେଠି ବ୍ୟାୟାମ କରିବାର ଦେଖିଥିଲି। ହୁଏତ ସେମାନେ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନିପାରୁନଥିଲି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତ ଥିଲେ ନବ ଯୁବକ, ଏତେ ଶୀଘ୍ର ବାପା ହୋଇ ନଥିବେ!

ସମୟ ଯେ ବଡ଼ ଆପେକ୍ଷିକ। ସମୟର ଦୃଶ୍ୟପଟରେ ସେଦିନ ଦେଖିଥିଲି ଯୌବନ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଦେଖିନଥିଲି ଶୈଶବ। ଆଜି ସେ ଅଂଶଟି ପୁରଣ ହେଲା।

ଘଟଣାଟି ଥିଲା ଏମିତି। ମୋ ସରକାରୀ ବାସଭବନରୁ ବାହାରି ବୈତରଣୀ ତଟରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଝାଡେଶ୍ବର ମନ୍ଦିର ନିକଟରୁ ଶୁଭୁଥିଲା ବଂଶୀର ସୁଲଳିତ ସ୍ବନ। ଏ ନିଶ୍ଚିତ ଆମ ଡାକ୍ତରଖାନା କର୍ମଚାରୀ ସନ୍ତୋଷର କାମ। ଅତି ସୁନ୍ଦର। କ୍ରମଶଃ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶୁଭିଲା, ସୁନ୍ଦର ଶିବ ବନ୍ଦନାର ବଂଶୀ ମୁର୍ଛନା। ମନ୍ଦିରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମୁଁ ବାରେଜ୍ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଲି, ଆଉ ଶୁଭୁନଥିଲା ସଙ୍ଗୀତ। ବାରେଜ୍ ଏପାଖରେ ଶୁଷ୍କ ନଦୀରେ କୁଳୁକୁଳୁ ତାନ ଖୋଜିବା ମୋ ମୁର୍ଖତା ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଥିଲା। ସମ୍ଭବତଃ ସବୁତକ ଗେଟ୍ ବନ୍ଦ। ବାରେଜ୍ ଅତିକ୍ରମ କଲି। ପାଣି ପଟେ କିମ୍ବା ଶୁଖିଲା ପଟେ କେହି ଜଣେ ମଧ୍ୟ ମାଛ ଧରୁନଥିଲେ। ନଦୀରେ ମଣିଷଟିଏ ନଦେଖିବା ମୋତେ ବହୁତ ଅଡ଼ୁଆ ଲାଗିଲା। ମୋ କଡ ଦେଇ ପିକଅପଟିଏ ଉଡିଗଲା। ତା ଡାଲାରେ ଖେନ୍ଦି ହୋଇଥିଲେ ମଣିଷ। ସେମାନେ କାମକୁ ଦୌଡୁଛନ୍ତି ଏ କଅଁଳ ପ୍ରଭାତରୁ। ସ୍ବାଧୀନ ମଣିଷ ନଦୀରୁ ନିରୁଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ବନ୍ଦୀ ମଣିଷ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଚାଲିଛି ଖଟିବ। ଏ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ସନ୍ତୋଷର ବଂଶୀ ଯେମିତି ସ୍ବାଧୀନତାର ଶେଷ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ। ସେ ବି ହୁଏତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ନୁହେଁ। କେବେ କେବେ ସେ ନିଶା ଅଣାୟତ୍ତ ହୋଇ କାହାକୁ କାହାକୁ ଗାଳି ମନ୍ଦ ଦେବା ଦେଖିଛି।

ମୋତେ ବି ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଇଛା ହେଲା। ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ବେଶୀ ବ୍ୟାୟାମ ହେବ। ମୁଁ ଟିକେ ଦୌଡିଲା ବେଳକୁ ଅଣନିଃଶ୍ବାସୀ ହୋଇ ପଡିଲି। ମୁଁ ଶାରୀରିକ ଭାବେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ପଡ଼ିଲାଣି ନିଶ୍ଚିତ। ଯେଉଁ ଶରୀର ଥିଲା ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ରୀଗଣେଶ, ମହା ସରସ୍ଵତୀ ଓ ପରେ ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଶ୍ରୀଯନ୍ତ୍ର ପ୍ରାୟ, ତାହା ଏବେ ଯେମିତି ଆପଣାର ବୋଝ। ଆଉ କିଛିଦିନ ପରେ ପୁଣି ସମୟ ବଦଳିଯିବ। ଜୀବନ ଦର୍ଶନର ଯେଉଁ ବିଭାଗଟି ଏ ଶରୀରର ମାନସ ପଟରେ ରହିଛି, ସେହି ଗୋଟିକ ମଧ୍ୟ ମଳିନ ପଡ଼ିଯିବ। ମୁଁ ହସିଲି ଦୃଶ୍ୟପଟ ବଦଳିଗଲା। ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଗଲି ବାରେଜ୍ ରାସ୍ତା ଯେଉଁଠି ମିଶିଛି ଆନନ୍ଦପୁର କରଞ୍ଜିଆ ରାସ୍ତା ସହ, ଜେଲ୍ ଛକ।

ସେଇଠି ଦୁଇଜଣ ସୁଠାମ ଯୁବକ ଉଚ୍ଚରେ ଥିବା ଭୂସମାନ୍ତରାଳ ଷ୍ଟିଲ ପାଇପରୁ ଝୁଲି କେଜାଣି କେତେଥର ଚିଲିଂ ମାରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବାଇସେପ୍ ଓ ଟ୍ରାଇସେପ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାଂସପେଶୀ ସବୁ ମୋ ଆଦ୍ୟ ଡାକ୍ତରୀ ପାଠ୍ୟବହି ମନେ ପକାଇଦେଲା। କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ମୁଁ ସେଠି ଅଟକି ଗଲି। ସାମ୍ନାରେ ଡାହାଣ ପାଖେ କାରାଗାର। ମନେହେଲା ସେଇଠି ସୁଧାର ହେଉଛନ୍ତି ଅନେକ ଅପରାଧୀ। ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟବାନ ବୋଲି ଏକ ଅବାନ୍ତର କଥା ମଗଜକୁ ଧରିଲା। ଆପଣା ଜୀବନରେ ନିଜେ କରିଥିବା ଅପରାଧ ଯେତିକି ତାପଛକୁ ପଛ ମଶାଲ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ବାହାରି ଆସିଲେ। ହୁଏତ ଅଭିଯୋଗ ହୋଇ ବିଚାର ହୋଇଥିଲେ ସଜା ହୋଇଥାନ୍ତା, ଏମିତି ସୁଧାର କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥାନ୍ତା।

ଯୁବକ ଦ୍ବୟ ବ୍ୟାୟାମ କରି କରି ଥକି ଗଲେ। ଚୁପଚାପ ଘଡ଼ିଏ ଠିଆ ହେଲେ। ମୋର କାହିଁକି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ବଢ଼ିଗଲା। ମନୋଜ ଦାସଙ୍କ ଗପ ପୃଥିରାଜଙ୍କ ଘୋଡ଼ା କଥା ମନେ ପଡ଼ିଲା। ସତରେ ତ ଏ ଦୁହେଁ ଏହି କ୍ଷଣି ଚାହିଁଲେ ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରନ୍ତେ। ଅଥଚ କେତେ ଭଲ ସେମାନେ! ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ସୁଧାର କେନ୍ଦ୍ର ବା ବନ୍ଦୀଶାଳାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ସାମ୍ନାରେ ବାଁ ପଟେ କେନାଲ କୂଳ ରାସ୍ତାରେ ଗଲେ ଆଗକୁ ପଡ଼ିବ ବିଖ୍ୟାତ ଓକିଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ବାବୁଙ୍କ ଚାଷ ଖେତ; ଆଧୁନିକ ଓ ଉନ୍ନତ। ଏ ଯୁବକ ଦୁହେଁ ସେଇଠି ପରିଚାଳକ ନୁହନ୍ତି ତ? ଏମାନେ ତାଙ୍କଠୁ କାମ ଛାଡି ମୋ ପାଖରେ କାମ କରନ୍ତେ ନାହିଁ? ଜଣେ ହୁଅନ୍ତା ସାରଥୀ ଓ ଆର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସହାୟକ। କେତେ ହେବା କଥା ଏମାନଙ୍କର ଦରମା? ଅନ୍ୟୁନ ତିରିଶି ହଜାର। ନା ବାବା ନା, ମୁଁ ପାରିବି ନାହିଁ। ଷାଠିଏ ହଜାର କିଏ ମୁଁ କିଏ? ବରଂ ସେମାନେ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀରେ ମିଶନ୍ତୁ, ଦେଶର ରକ୍ଷା କବଚ। ନଚେତ୍ ସେମାନେ ବାରଣାସୀ ଯାଇ ଗଙ୍ଗା ଆରତୀ ଦଳରେ ମିଶନ୍ତୁ। ବିରାଟ ବିରାଟ ଦୀପ ହାତରେ ଧରି ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଆରତୀ କରିବାକୁ ଏମିତି ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଯୁବକ ଉପଯୁକ୍ତ।

ମୋ ଓଜନିଆ ଶରୀରକୁ ଲମ୍ଫ ଦିଆଇ ମୁଁ ସେ ଷ୍ଟିଲ୍ ପାଇପରୁ ଓହଳି ପଡିଲି। କିନ୍ତୁ ପାଖାପାଖି ଅଶି କିଲୋର ଏ ଦୈବ ଶ୍ରୀ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ବଡ଼ ଜଟିଳ କଥା। ଦୁଇଥର ଉପରକୁ ଟେକି ହେଲା ପରେ ମନେ ହେଲା ଛାତିରେ ହେଉଛି ଯନ୍ତ୍ରଣା। ଓଃ ତାହେଲେ, ମୁଁ ସତର୍କ ହେବା କଥା ହୃଦଘାତ ପ୍ରତି। ମୋ ଦେହରୁ ପୁଣି ଥରେ ଝାଳ ବୋହିଗଲା। ମୁଁ କଣେଇ ଚାହିଁଲି। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ କଥା ହେଉଛନ୍ତି। ମୋର ଦୁରବସ୍ଥା ଦେଖିବାକୁ ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ। ଏମାନେ ଉତ୍ତମ ମଣିଷ। ନଚେତ୍ ଆଜିକାଲି ଏମନ୍ତ କଥାରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଖୁସି। ମୋର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଆହୁରି ବଢିଗଲା।

ଇଛା ହେଉଥିଲା ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ ହାସଲ କରିବି ଓ ଯାଚିକି କଲ୍ୟାଣ କରିବି। ପୁଣି ମୁରୁକି ହସଟିଏ ଉକୁଟି ପଡ଼ିଲା; ଯାଚି କଇଲାଣ ମାଗି ଜୁହାର?

ମୋର ଝାଳ ମରିଲା, ମୁଁ ବୁଲିପଡ଼ି ଫେରି ଚାଲିଲି ଡାକ୍ତରଖାନା ଦିଗରେ।

କ୍ରମଶଃ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟସ୍ତ ରହି କଥାଟି ଭୁଲିଗଲି।

ସେଦିନ ଥାଏ ବୁଧବାର। ସଂଧ୍ୟାରେ ଫକୀରପୁର ଗଲି, ପୁଣି ସେହି ରାସ୍ତାରେ। ଏଥର ମୋ ହଡା ଗାଡ଼ିରେ। ଗାଡ଼ିଟି ଦେଢ଼ ଲକ୍ଷ କିଲୋମିଟର ଚାଲିଲାଣି। ସକାଳ ବେଳର ଯୁବ ସୁଲଭ ଚିତ୍ରପଟ୍ଟ ବଦଳି ଯାଇଥିଲା। ମୋ ଆଠଶହ ସିସି ଗାଡ଼ିର ଧିମା ଆଲୋକ ଓ ମୋ ଆଖିର ଦୁର୍ବଳ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିକୁ ସମାନ କରି ସମୟର ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟ ମଧ୍ୟ ବଦଳି ଯାଇଥିଲା। ଝାଡେଶ୍ବର ମନ୍ଦିରରେ ସଂଧ୍ୟା ଆଳତି ସମୟରେ କାହିଁକି କେଜାଣି ଭିଡ଼ ନଥିଲା!୯ ବଂଶୀ ବାଜୁନଥିଲା। ନଦୀ କୁଳରେ ମୁଁ ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ତଳର ନଦୀକୁଳ ଖୋଜିଲେ କାହୁଁ ମିଳନ୍ତା ଯେ? ସବୁଆଡେ ଯେମିତି ଖେଳି ଯାଇଛି ଏକ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର କୁହୁଡି। ଡଙ୍ଗା ଘାଟ ନହେଲେ ଏବେ ହୋଇଥାନ୍ତା ଚଳ ଚଞ୍ଚଳ ଏପଟ ଲୋକ ସେପଟକୁ ଓ ସେପଟ ଲୋକ ଏପଟକୁ ଆସୁଥାନ୍ତେ ଘର ବାହୁଡ଼ାର ଆନନ୍ଦ ନେଇ। କିନ୍ତୁ ନା, ଆଉ ସେ ସମୟ ନାହିଁ।

ଗୁପଚୁପ୍ ବିକାଳି ଜଣେ, ମାତ୍ର ଦୁଇଜଣ ଗରାଖ ଧରି ଏକ ମିଁ ମିଁ ଏଲଇଡି ବତୀର ସାହାରାରେ ବେପାର କରୁଥିଲା ଠିକ୍ ବାରେଜ୍ ଯେଉଁଠି ସରିଛି। ମୁଁ ଗାଡ଼ି ଧିମା କଲି, ଇଛା ହେଲା ଗୁପଚୁପର ମଜା ନେବି। କେଜାଣି କାହିଁକି କାରର ଦ୍ବାର ଖୋଲିବାକୁ ଇଛା ହେଲା ନାହିଁ। ମୋ ବୁଢା ମନକୁ ମାରି ଦେଲି।

ସକାଳର ସେ ଛକରେ ପହଞ୍ଚିଲି। ସେଇଠି ବସିଛନ୍ତି ଲୁଙ୍ଗି ପିନ୍ଧି ଦୁଇଜଣ ବୃଦ୍ଧ। ଫାଳେ ଦିନରେ ସମୟ ଏତେ ବଦଳି ଯାଇପାରେ? ବଳିଷ୍ଠ ମାଂସପେଶୀ ସେମାନଙ୍କର ଶିଥିଳ ହୋଇଗଲା? ଏମାନେ ମନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଦୁଇ ଯୁବକଙ୍କ ବିଗଳିତ ଶରୀର ଶ୍ରୀଯନ୍ତ୍ର। ଏତେ ସହଳ ଏମିତି ହୁଏ? ଜୀବନ କ'ଣ ସତରେ ଏକ ପାଣି ଫୋଟକା? ମୁଁ ଅଟକି ଗଲି। ସକାଳର ଭାବନାରେ ଥିଲା ଉତ୍ସାହ, ଏବେର ଭାବନା ନିରୁତ୍ସାହରେ ଟୁଲଟୁଲ୍। ମୋତେ ବହୁତ ଭୟ ଲାଗିଲା। କାରାଗାର ନିକଟରେ। କେତେ ସବୁ ଅପରାଧୀଙ୍କ ଚିପିଚାପି ବନ୍ଦହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ଅପରାଧ ସବୁ ଯେମିତି ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଜାଡ଼ି ହୋଇ ପଡିବେ। ମୋର ଇଛା ହେଲା ବୁଢା ଦୁହିଁଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ଭୋ ଭୋ କାନ୍ଦିବାକୁ। ମୁଁ ବି ବୁଢା, ତୁମ ଭଳି ବୁଢ଼ା, ତୁମେ ମୋତେ ସାଥୀ କର। ଏ ଅପରାଧୀ ମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ଚାଲ ମିଳିମିଶି ମୁକାବିଲା କରିବା। ତୁମେ ଲୁଙ୍ଗି ପିନ୍ଧିଛ ମୁଁ ପେଣ୍ଟ ସାର୍ଟ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ବି ତୁମ ଭଳି ବୁଢ଼ା, ତୁମ ଭଳି ଘରେ ଲୁଙ୍ଗି ପିନ୍ଧୁଛି। ତୁମେ ବିଶ୍ବାସ କର ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ସାଥୀ ଦେବ ମୁଁ ବିପ୍ଳବ କରିବି। ଆମେ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଶୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହନ୍ତି, ଆମେ ସମାଜର ଏକ ବଡ଼ ଭାଗ। ଆମେ ଚାହିଁଲେ ସରକାର ବଦଳେଇ ପାରିବା, ଏ ସଜା କାଟୁଥିବା କଏଦୀମାନଙ୍କୁ ଡରିବା କିଆଁ। ସମସ୍ତଙ୍କ କାରାଦଣ୍ଡକୁ ଆଜୀବନ କରି ପକାଇବା।

ଜଣେ ଆଉ ଜଣଙ୍କୁ କହିଲା, ଏ ପରା ଡାକ୍ତର ବାବୁ। ଏ କ'ଣ ପାଗଳ ହୋଇଗଲେ?

ହଠାତ୍ ମୁଁ ସମ୍ଭ୍ରମତା ଫେରି ପାଇ ଲାଜେଇ ଗଲି। ହସିଦେଇ କହିଲି, ଏଠି ସକାଳେ କିଏ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟାୟାମ କରୁଥିଲେ? ଚିହ୍ନିଛ ଟି?

ଓ ହୋ, ଜଗା ଆଉ ବଳିଆ କଥା କହୁଛନ୍ତି ଆପଣ? ସେ ଦିହେଁ ପୋଲିସ କନେଷ୍ଟବଳ ଚାକିରି ପାଇଁ ମାତିଛନ୍ତି। ଦେଖାଯାଉ, ହେଲେ କୀଳାପୋତେଇ ଦେବାକୁ ଧନ କାହିଁ?

ମୁଁ ପଚାରି ପାରିଲି ନାହିଁ, ସେମାନେ କ'ଣ ତୁମ ପୁଅ ନା ପୁତୁରା?

ମୁଁ କାର୍ ଖୋଲି ବସିଲା ବେଳେ ସେ ଦୁହେଁ ନମସ୍କାର ଜଣାଇଲେ। ମୋତେ ଲାଗିଲା ମୋ ଉପରେ ଲାଗିଥିବା ପାଗଳର ମୋହରଟିକୁ ଲିଭାଇବାରେ ତାଙ୍କ ନମସ୍କାର ସମର୍ଥ ହେଲାନାହିଁ। ମୁଁ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର ଜଣାଇ ଗାଡ଼ି ଷ୍ଟାର୍ଟ କଲି। ଇଛା ହେଉଥିଲା ପଟ୍ଟନାୟକ ବାବୁଙ୍କ ବଗିଚାକୁ ଯାଇ ଘଡ଼ିଏ ବସିବାକୁ କିନ୍ତୁ ଫକୀରପୁରରେ କାମ ଅଛି ଯେ। ଅଗତ୍ୟା ମୁଁ କର୍ମ ଆଦରି ଚାଲିଲି।

ଏହା ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଦିନ ଗଲାଣି। କଥାଟି ମନ ଗହନର କେଉଁ କୋଣରେ ଲୁଚିଯାଇଥିଲା। ସେ ବିନ୍ଦୁଟିରେ ଘଟିଥିବା ସେଦିନର ଦୁଇ ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟ ମଉଳି ଗଲାଣି। କିନ୍ତୁ କେମିତି ଏକ ସାଙ୍କେତିକ ଉଦବେଳନ ଯେମିତି ଜୁକୁ ଜୁକୁ ହୋଇ ପାଉଁଶ ତଳେ ତଥାପି ଜାହିର କରେ ନିଜର ଉପସ୍ଥିତି। କେବେ କେବେ ଭାବେ ଲେଖିବି କି? ପୁଣି ଭାବେ କିବା କଥା ଯେ ଲେଖିବି? ଗୋଟିଏ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେମିତି କିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ନଥିଲା। ସବୁତକ ମୋ ନିଜ ମନର ପରିବର୍ତ୍ତନ। ଛାଡ ସେକଥା।

ରଜ ପର୍ବ ସମୟର କଥା। ରଜ ସବୁ ନିରୁଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗ୍ରାମ୍ୟ ପରିବେଶରୁ କିନ୍ତୁ ସହରରେ ଏବେ ରଜ ମହୋତ୍ସବ। ତାଳମାଳରେ ତାଳସଜ ମିଳେନି, ସବୁ ଯାଏ ସହରକୁ। ସହରରେ କିଛି ଫଳେନି ସଵୁମିଳେ, ଗାଁରେ ସବୁ ଫଳେ କିଛି ମିଳେନି। ଗାଁ ମାନଙ୍କରୁ କେତେ ଶିଶୁ କିଶୋର ଆସିଛନ୍ତି ଆନନ୍ଦପୁରରେ ରଜ ଦେଖିବେ। ସେଇଠି କିଛି ଶିଶୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ତାଙ୍କ ବାପା ମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେଇଠି ଖସରାରେ ଖସରଉଛନ୍ତି, ଦୋଳିରେ ଝୁଲାଉଛନ୍ତି। ପୁଣି ସେ ପାଇପରୁ ଝୁଲାଇ ବ୍ୟାୟାମ ଶିଖାଉଛନ୍ତି। ପିଲାଏ ଉଚ୍ଚାରୁ ଓହଳିବାକୁ ଡରୁଛନ୍ତି। ବାପା ମାନେ ବାଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।

ସେମାନଙ୍କର କନେଷ୍ଟବଳ ଚାକିରି ପାଇଁ ବ୍ୟାୟାମର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସେମାନେ ସବଳ ଓ ଦୁର୍ବଳର ସଂଜ୍ଞା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ କାରାଗାର ହରାଇଛି ମୋ ମନରେ ତା'ର ପ୍ରଭାବ।

ସ୍ବାଧୀନତା ଓ ପରାଧୀନତାର କୌଣସି ମାନେ ନାହିଁ ତାଙ୍କ କୋମଳମତି ମନରେ। ମନେହେଲା ମୋ ପିଲାବେଳେ ମୋ ଦୁନିଆଟି ଯେତିକି ମନଲୋଭା ଥିଲା ଆଜି ବି ଏ ପିଲାଙ୍କ ଦୁନିଆ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେତିକି ମନଲୋଭା। ସମୟ ଆଦୌ ବଦଳି ନାହିଁ। କିଛି ବି ବଦଳି ନାହିଁ। ଚକ ଗଡୁଛି। ଦିନ ପରେ ଦିନ ଯାଉଛି, ଋତୁ ପରେ ଋତୁ। ପବନ ବହୁଛି, ବର୍ଷା ହେଉଛି, ଫଳ ଫସଲ ଉତ୍ତୁରୁଛି। ସମୟ ବଦଳି ଯାଉଛି ଭାବିବାଟା ଯେମିତି ଏକ ଭ୍ରମ। କେମିତି ସେକଥା ଜାଣି ହେବ। ଏକ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବୟସରେ ହାଜିରା ଦେଉଛି। ମୋ ପିଲାବେଳର ସମୟକୁ ମାପୁଥିଲା ଏକ ପିଲା। ଆଜିର ସମୟକୁ ମାପୁଛି ଗୋଟିଏ ବୁଢା। ହୁଏତ ଆଜି ଯଦି ସେମିତି ପିଲା ଥାଆନ୍ତି ଆଜି ବି ସମୟଟିକୁ ମୁଁ କହୁଥାନ୍ତି ବେଶ୍ ମଜାଦାର। ରଜରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥାନ୍ତି ପିଠାପଣା, ବେଶ ପୋଷାକ ଓ ମାମୁଁଙ୍କ ଆଗମନକୁ। ଏସବୁକୁ ଅପେକ୍ଷା ନକରୁଥିବା ଏକ ବୁଢ଼ା ମଣିଷ ଓ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ପାଇଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତାରିଖର ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବେଳାର ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ତଫାତ।

ମୋ ମନଟା କେମିତି କେମିତି ହାଲୁକା ଲାଗିଲା। ଇଚ୍ଛା ହେଲା ଗୋଟେ ଗୋଟେ ଟଫି ଧରାଇବାକୁ ପ୍ରତିଟି ଶିଶୁକୁ। ମୁଁ ସେ କାମଟି କରି ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କଲି। ପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମନେ ହେଲା ମୁଁ ସତକୁ ସତ ପାଗଳ ନୁହେଁ ତ? କାହାକୁ ପଚାରିବି। ପିଲାଏ ଟଫି ଖାଇ ପୁଣି ହାତ ପତାଉଥିଲେ। ମୁଁ ବି ଦିନେ ଏମିତି ଥିଲି। କିଏ ମୋତେ ଶିଖାଇଲା ଯେ ମାଗିବା କଥାଟି ଭୁଲ୍? କିଏ ଅପହରଣ କଲା ମୋର ଶୈଶବ। କିଏ ମୋତେ ପାଗଳ ସଜାଇଲା, ସମୟ ନା ମୁଁ ନିଜେ? ସେ ଯାହା ହେଉ ଏତେ ଦିନ ହେଲା ମୋ ସହ ଲୁଚକାଳି ଖେଳରେ ଜିତି ଯାଉଥିବା ଦୁଇ ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟରେ ଏ ତୃତୀୟଟି ମିଶାଯାଇ ସବୁତକ ଲିପିବଦ୍ଧ ହେବାକୁ ମୋତେ ବାଧ୍ୟ କଲେ। ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘଟିତ ଏ ଭାବନାର ସାରଣୀ ମନେ ହେଲା ସତକୁ ସତ ଏକ ବିପ୍ଳବ ଓ ମୁଁ ବିଜୟୀ।

🌼🌻ସମାପ୍ତ 🌻🌼

03/04/2023

ପରୀକ୍ଷାରେ ରଚନା ପଡିଥିଲା 'କଫିଚାଷ', ପିଲାଟି ଲେଖିଦେଲା 'କପିଚାଷ'

ପରୀକ୍ଷକ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ଓଡିଆ ଉତ୍ତର ଖାତା ମୂଲ୍ୟାୟନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଜଣେ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ଖାତାରେ ଲେଖାଥିବା ରଚନା ପଢି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ରରେ ରଚନା ପଡିଥିଲା "କଫିଚାଷ"। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ରରେ 'ଫ' ର ଫଳାଟି ଝାପସା ହୋଇ ଯାଇଥିବାରୁ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀ ଭାବିନେଲା ବୋଧହୁଏ ରଚନା ପଡିଛି "କପିଚାଷ"।

ସେ କପିଚାଷ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଚନା ଲେଖି ଦେଇଥିଲା ଯାହା ପରୀକ୍ଷକଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।

ସେ ଯାହା ଲେଖିଥିଲା ତାହା ହେଲା ..

କପିଚାଷ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲାଭକାରୀ ଚାଷ ଅଟେ। ଏହି ଚାଷ କଲେ ଅଳ୍ପ ପରିଶ୍ରମରେ ବହୁତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହା କେବଳ ଓଡିଶାରେ ନୁହେଁ ସାରା ଭାରତବର୍ଷରେ ସର୍ବତ୍ର ବହୁଳ ଭାବରେ ଚାଷ କରାଯାଇଥାଏ।

ଏହା ବର୍ଷରେ ଦୁଇଥର ଚାଷ କରାଯାଏ। ଥରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମଋତୁରେ ବାର୍ଷିକ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ଚାଷ କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଏହାର ରବି ଫସଲ ଶରତଋତୁ ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟାରୀ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ କରାଯାଇଥାଏ।

ଜଳବାୟୁ : - ଏହା ସାଧାରଣତଃ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ମନ ବ୍ୟସ୍ତଥିବା ଜଳବାୟୁରେ ଚାଷ କରାଯାଇଥାଏ .. ଏହାକୁ ବିଶେଷତଃ ଅଣମେଧାବୀ ଛାତ୍ରମାନେ ଚାଷ କରିଥାନ୍ତି।
ବର୍ଷସାରା ସ୍କୁଲରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଟ୍ୟୁସନ୍ କରି ମେଧାବୀ ଛାତ୍ରମାନେ ଯେଉଁଫଳ ପାଆନ୍ତି ତା ଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳ ଅଳ୍ପ ପରିଶ୍ରମରେ ଏହି କପିଚାଷ ଦ୍ବାରା ମିଳିଥାଏ।

ବିହନ: - ଏହାର ଅନେକ କିସମର ବିହନ ମିଳିଥାଏ। ଯଥା ଟେଷ୍ଟପେପରିଆ . ପସିବୁଲିଆ . ଚିରକୁଟିଆ . ହାତଟିପା ଇତ୍ୟାଦି।

ବିହନ ସଂରକ୍ଷଣ : - ଏହି ବିହନର ଅନେକ ଶତ୍ରୁ ଅଛନ୍ତି। ଏହାର ଉପଯୁକ୍ତ ସଂରକ୍ଷଣ ନକଲେ ଏହାକୁ କୀଟ ଖାଇଯାଆନ୍ତି। ଏହାର ପ୍ରଧାନ ଶତ୍ରୁ ହେଲା . ପରୀକ୍ଷକ .. ଇନ୍ ଭିଜିଲେଟର୍ . କ୍ଲାସ୍ ଟିଚର୍ ଓ ହେଟାମୁଣ୍ଡିଆ ବୁଢା ହେଡ୍ ମାଷ୍ଟର। ବେଳେ ବେଳେ Squard କୀଟ ଲାଗିଗଲେ ଏହାକୁ ସମୂଳେ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି।

ଏଣୁ ଏହାର ଉପଯୁକ୍ତ ସଂରକ୍ଷଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ସାଧାରଣତଃ ଏହାକୁ Shirt କଲର୍ ଭିତରେ .. ହାତ Folding ଭିତରେ .. ବେଲଟ୍ ତଳ .. ମୋଜା ଭିତର ସ୍ଥାନରେ ଏହି କପି ବିହନକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥାଏ।

ଲାଭ :- ବର୍ଷସାରା ବୁଲି .. ପଢାପଢି ନକରି ଏହି ଚାଷ ଦ୍ବାରା ପ୍ରଚୁର ଲାଭବାନ ହେବାର ଅନେକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ରହିଛି।

ଏହି ଚାଷରେ ଲାଭ ଯେତିକି ବିପଦ ବି ସେତିକି। ଅତି ସନ୍ତର୍ପଣରେ ଏହି ଚାଷ କରି ନ ପାରିଲେ ଏହାର ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାକୁ ଛାରଖାର୍ କରିବା ସହିତ ଚାଷୀଙ୍କୁ ବରବାଦ୍ କରି ଦେଇଥାଆନ୍ତି ଓ ବେଳେ ବେଳେ ଚାଷୀ କିଛି ଫଳ ଆମଦାନୀ କରି ନ ପାରି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରି ଥିବାର ବି ଦେଖାଯାଇ ଥାଏ।

ପରୀକ୍ଷକ ରଚନାଟି ପଢିସାରି କେତେ ମାର୍କ ଦେବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରୁ କରୁ ଭାବିଲେ ଅନ୍ତତଃ ପିଲାଟି ଏଇ ରଚନାଟି କପି ନ କରି ମନରୁ ଲେଖିଛି !

03/04/2023

*🌹ଆସନ୍ତୁ ପଢିବା ଆଜି ରାତ୍ରିର କାହାଣୀ🌹*

*🍁ଜୀବନ ଯାତ୍ରା🍁*
✶⊶⊷⊶⊷❍ ❀ ❍⊶⊷⊶
*__*
🌻☘️🌸🌼🌼🙏🌼🌼🌸☘️🌻

" ମାସ୍କ ନେବେ ମାସ୍କ.... ଗୋଟେ ନେଲେ କୋଡିଏ ଟଙ୍କା.. ଶହେ ଟଙ୍କାରେ ଛଅଟା l ମାସ୍କ ନେବେ ବାବୁ ମାସ୍କ l"

" ଆରେ ନନି ଏକ ଶହ ଟଙ୍କାରେ ଛଅଟା କାଣ ଆଠଟା ଦେ ୱ l"

"ନାଇଁ ବୋଉ କହିଛି ଶହେ ଟଙ୍କାରେ ଛଅଟା l"

"ଦେ ୱ, ସୁନା ରୂପା ନା କାଣ ଯେ, ତୁଇ ନନି ଏନ୍ତା ହଉଛୁ, ଖଣ୍ଡେ କନାଟା ଯେ କେତେ ନବରଙ୍ଗୀ ଦେଖାଉଛୁ l"

"ନାଇଁ ବାବୁ ଏଇଟା କନା ନୁହଁ, ମୋ ବୋଉ କହିଛି, ଏ ମାସ୍କ କରୋନାରୁ ରକ୍ଷା କରିବ l ଆମେ ସମସ୍ତେ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବା କଥା l "

"ଆଉ କାଣ କାଣ ତୋର ମାଆ କହିଛେଁ l"

"ଦୂରତା ରକ୍ଷା କରିବ l ହାତ ସାବୁନରେ ଧୋଇବ l "

"ଏତିକି ଛୋଟ ନନିଟା କେତେ କଥା କହୁଛୁ ୱ l ହୋଏ ଧର ଶହେ ଟଙ୍କା l" ଲୋକଟି ଆଠଟା ମାସ୍କ ନେଇ ପଳେଇଲା l

" ନାଇଁ ବାବୁ ଆଉ ଚାଳିଶ ଟଙ୍କା ଦିଅନ୍ତୁ" କହି ଝିଅଟା ପଛେ ପଛେ ଦୌଡ଼ି ଗଲା, ହେଲେ ଲୋକଟା ବାଇକରେ ପଳେଇଲା l

ସମ୍ବଲପୁର ଷ୍ଟେସନ ବାହାରେ ସବୁଦିନ ଦେଖେ ଝିଅଟାକୁ, ମୁଁ ରେଲୱେରେ ଚାକିରୀ କରିଥାଏ, ଏବେ ଲାକଡାଉନ ପାଇଁ ସ୍କ୍ରିନିଙ୍ଗ କାଉଣ୍ଟରରେ ମୋ ଡିଉଟି, ଷ୍ଟେସନ ମେନ ଗେଟ ପାଖରେ l ତେଣୁ ଷ୍ଟେସନ ବାହାରେ ପ୍ରାୟ ସବୁ ଦେଖିପାରେ l ସକାଳୁ ନଅଟାରେ ଡିଉଟି ଯାଏ, ଚାରିଟାରେ ଫେରେ l ସବୁଦିନେ ମୋର ରହିବାର ସମୟ ଯାକ ଝିଅଟା ନଜରରେ ଥାଏ, ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର କପଡା ମାସ୍କ ଏଠୁ ସେଠି, ସେଠୁ ଏଠି ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ମାସ୍କ ମାସ୍କ ଚିଲେଇ ଚିଲେଇ ବିକୁ ଥାଏ l ଛୋଟ ପିଲାଟା ବୋଲି ବହୁତ ଜଣ ଠକେଇ ଧମକେଇ ଅଧିକା ମାସ୍କ ନେଇ ଯାଉଥାନ୍ତି, ହେଲେ ବିଚରାଟା କଣ କରିବ l କେତେବେଳେ ମୁହଁ ଶୁଖେଇ ଦେଉଥାଏ, ତ କେତେବେଳେ ନିରବ ରହୁଥାଏ l

ସେଦିନ ସ୍କ୍ରିନିଂ କାଉଣ୍ଟର ମୁଁ ବସିଥାଏ, ପ୍ରାୟ କେହି ଲୋକ ନଥିଲେ ସମୟ ସାଢେ ଦଶଟା ପାଖାପାଖି ହେବ, ଲାକଡାଉନ ପାଇଁ ଫାଙ୍କା ଥାଏ ଆଉଟ ଷ୍ଟେସନ l ଦେଖିଲି ଜଣେ ଲୋକ ଜୋରରେ ସେ ଝିଅ ଶହ ବାରଗେନିଙ୍ଗ କରୁଥିଲା l ସିଏ ଶହେ ଟଙ୍କା ଦେଇ ବାରଟା ନେବା ପାଇଁ ଧମକୁଥାଏ l

ଝିଅଟା ନା ନା କହୁଥାଏ l

ମୁଁ ଆଉ ସହିପାରିଲିନି, ଗଲି ପାଖକୁ l

" ହଇଓ ବାବୁ, ଏଇ ମାସ୍କ ସୋ ରୁମକୁ ଦୋକାନ ଯାଇ ତିରିଶ ଟଙ୍କାରେ କିଣିବ , ସେଠି ତ ବାରଗେନିଙ୍ଗ କରିପାରୁନ l ଏ ନିରୀହ ଛୋଟ ଝିଅ ଦେଖି ବହୁତ ମଜାରେ ବାରଗେନିଙ୍ଗ କରିଦେଉଛ ନୁହଁ, ଆରେ ଏ ଛୋଟ ଝିଅଟି ଏଠି ଖରା ବର୍ଷାକୁ ଖାତିର ନକରି ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଶସ୍ତାରେ ମାସ୍କ ଦେଉଛି ନିଜ ପେଟ ପାଇଁ, ବିଲଡିଂ ପିଟିବା ପାଇଁ ନୁହଁ l"

ଠିକ ଏତିକି ବେଳେ ସେ ଝିଅର ଟଙ୍କା ବ୍ୟାଗଟାକୁ ଜୋର ସେ ଟାଣିନେଇ ଦୌଡିବାକୁ ଲାଗିଲା ସେ ଲୋକଟି l ମୁଁ ସେ ଲୋକ ପିଛା କଲି, ହେଲେ ସେ ଏତେ ଜୋରରେ ଦୌଡିଲା ଯେ ମୁଁ ତାକୁ ଧରିପାରିଲିଣି l ଫେରି ଦେଖିଲି ଝିଅଟା ତଳେ ପଡିଯାଇଛି, ମାସ୍କ ଗୁଡା ଛିନ୍ନ-ବିଛିନ୍ନ ହେଇ ତଳେ ପଡିଥାଏ l ଝିଅ ତାର ଗୋଡ ଛିଣ୍ଡି ରକ୍ତ ବାହାରୁଥାଏ, ମୁଣ୍ଡଟା ବି ଟିକେ ଫାଟି ଯାଇଥାଏ l

ସଂଗେ ସଂଗେ ଝିଅଟାକୁ ଉଠେଇ ଆମ ଅଫିସ ପାଖକୁ ନେଇ ଫାଷ୍ଟ ଏଡ଼ କରିଦେଲି l ତାକୁ ବସେଇଲି l ଘନ ଘନ ନିଃଶ୍ୱାସ ମାରୁଥାଏ l

" ଆରେ ମାଆ ତୋ ନାମ କଣ l"

"ଖୁସି "

"ତୋ ଘରେ କିଏ ଅଛନ୍ତି l"

"ମୋ ବୋଉ ଏକା l"

"ବାପା"??

"ସେ ମରିଗଲେ l"

ହଠାତ ମୁଁ ଶଙ୍କି ହେଇ ଉଠିଲି, ହୃଦୟଟା ମୋର ଆହୁରି ତରଳି ଉଠିଲା l

" କେମିତି ତୋ ବାପା ମରିଲେ ଖୁସି l"

"ବା ଟ୍ରେନ ଲାଇନରେ ଆସୁଥିଲା, ଟ୍ରେନ ମାରିଦେଲା l"

ହଠାତ ହୃଦୟଟା ମୋର ଥରି ଉଠିଲା, ତା ମାନେ ମାସେ ତଳେ ଯେଉଁ ଟ୍ରେନ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଷୋହଳ ଜଣ ଦାଦନ ମରିଯାଇଥିଲେ, ତା ଭିତରେ କଣ ଖୁସିର ବାପା ବି ଥିଲେ ?????

"ଖୁସିରେ ତୋ ଘର କେଉଁଠି"

"ଏଇ ପାଖ ବସ୍ତି ପାଖରେ l"

"ଚାଲ ତୋ ବୋଉ ପାଖରେ, ଛାଡି ଦେଇ ଆସିବି l"

"ନାଇଁ ମୁଁ ଏକା ଚାଲିଯିବି, ବୋଉ ନହେଲେ ମାରିବ, ସେ ମୋତେ କହିଛି କାହା ସଂଗେ ଆସିବୁନି, ଏବେ କରୋନା ସମୟ l"

"ଆରେ ନାଇଁ ମାଆ, ମୋତେ କରୋନା ନାହିଁ, ଚାଲ ତୋ ବୋଉ ପାଖରେ ଛାଡ଼ିଦେବି , ହେଇ ତ ମାସ୍କ ସବୁ ଧର l"

"ଆଉ ମୋ ପଇସା ମୁଣି l"

" ସେ ଚୋରଟା ବହୁତ ଜୋରରେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ନେଇଗଲାରେ ତାକୁ ମୁଁ ଧରି ପାରିଲିନି, ତୁ ଜମା ବ୍ୟସ୍ତ ହେନା, ସେ ଚୋରକୁ ଯେମିତି ହେଲେ ଧରିବା l"

ଖୁସିକୁ ଗାଡ଼ିରେ ବସେଇ ନେଇଗଲି ତା ଘର ପାଖକୁ l ଦୁଇ କିଲୋମିଟର ଯାଇଛି ବୋଧହୁଏ, ମହାନଦୀ କୂଳରେ ଗୋଟେ ବସ୍ତି

" ବାବୁ ଏଇଠି ଏଇଠି ରଖ, ମୋ ଘର ଆସିଗଲା l"

ଛୋଟ ବସ୍ତିଟେ, ନୁଆଁଣିଆ ଆଜବେଷ୍ଟ ଘରଟେ l ହେଲେ ସଫା ସୁତୁରା ଥିଲା l ଗାଡି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ବୋଧହୁଏ ଖୁସିର ବୋଉ ବାହାରିଆସିଲା l ଅଳ୍ପ ବୟସ ପଚିଶ କି ତିରିଶ ଭିତରେ l ଫିକା ଶାଢ଼ୀଟେ ପିନ୍ଧିଥିଲା l

""ଖୁସି ଖୁସି ତୋର କଣ ହେଲା l ତୋ ମୁଣ୍ଡ କେମିତି ଫାଟିଲା l

ଏ ବାବୁ କିଏ l"

"ବାବୁ କଣ ହେଇଛି ମୋ ଝିଅର l" ଅତି ବ୍ୟସ୍ତ ବିବ୍ରତ ହେଇ ଉଠିଲେ ଖୁସିର ବୋଉ କାବେରୀ l

"ନାଇଁ ଭଉଣୀ, ଖୁସି ଆମ ଷ୍ଟେସନ ଆଗରେ ମାସ୍କ ବିକ୍ରି କରୁଥିଲା ବେଳେ, ହଠାତ ଗୋଟେ ଚୋର ପଇସା ବ୍ୟାଗ ଟାଣି ନେଇ ପଳେଇବା ସମୟରେ ଖୁସି ପଡ଼ିଗଲା ରାସ୍ତାରେ l ଯେ ଆପଣ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁନି ଭଉଣୀ ମୁଁ ତାର ଫାଷ୍ଟ ଏଡ଼ କରିଦେଇଛି l କିଛି ମେଡ଼ିସିନ ରଖନ୍ତୁ l ଖୁସିକୁ ଖୁଏଇ ଦେବେ l ଶୀଘ୍ର ଘାଆ ବି ଶୁଖିଯିବ ପେନ ବି କମିଯିବ l"

" ଆଚ୍ଛା ଭଉଣୀ ଖରାପ ଭାବିବେନି, ଖୁସିର ବାପା ନାମ କଣ l"

" କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଧାନ " ଆଖି ତାର ଛଳ ଛଳ ହେଇ ଆସିଲା l

"ସରି ଭଉଣୀ ଆପଣଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଲି, ଖରାପ ଭାବିବେନି l"

ଇତଃସ୍ତତ ହେଇ ମୁଁ ଅଫିସ ପହଂଚି ଆଗ ମେ ମାସର ଔରାଙ୍ଗବାଦ ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟ ଫାଇଲ ଖୋଲିପକେଇଲି, ଏଗାର ନମ୍ବରରେ "କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଧାନ " ନାମ ଦେଖି ଚମକି ପଡିଲି l ହୃଦୟଟା ମୋର ଥରି ଉଠିଲା l କେଉଁ ଏକ ଅଜଣା ଭାବ ମୋ ମନକୁ ବିବ୍ରତ କରିଦେଉଥିଲା l

ସେଦିନ ରାତିରେ ଆଉ ଶୋଇପାରିଲିନି l ଖୁସିର ମୁହଁ, ତା ମାସ୍କ ଯେମିତି ତା ଆଗରେ ଭାସି ଯାଉଥିଲା, ଆଉ ଆଙ୍କି ଦେଉଥିଲା ଏକ ଦୁଃଖମୟ ଇତିହାସ l ସତେ ବିଳାପ କରିଉଠୁଥିଲେ ସେଇ ମୃତ ଆତ୍ମା ମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଦାନବର ବର୍ବରୋଚିତର ଶୀକାର ହେଇଥିଲେ l ଆଉ ତା ଭିତରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲା କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଧାନ ଛାଡିଦେଇଯାଇଥିବା ନିଜର ଅଧୁରା ସ୍ୱପ୍ନର ସଂସାର ପାଇଁ l

ସକାଳ ହେଲା l ଡିଉଟି ବାହାରିଗଲି l କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ଆଉ ଖୁସିକୁ ଷ୍ଟେସନ ଆଗରେ ପାଇଲିନି l ଟିକେ ବ୍ୟସ୍ତ ଲାଗିଲା l କିଛି ପ୍ରୋବ୍ଲେମ ହେଲା କି ଖୁସିର l ମନଟା କାହିଁକି ଭଲ ଲାଗିଲାନି l

ଲଞ୍ଚ ସମୟ ହେଲା ମୁଁ ଆଉ ଲଞ୍ଚ ନକରି ସିଧା ଖୁସି ରହୁଥିବା ଜାଗାକୁ ପହଂଚିଗଲି l

ଗାଡିଟା ପାର୍କିଂ କରିଦେଇ ଦୂରରୁ ଦେଖିଲି ଖୁସି ବୋଉ ମାସ୍କ ସିଲୋଉ ଥାଏ, ଖୁସି ବସି ରହି ମାସ୍କକୁ ପ୍ୟାକିଂ କରିବାରେ ଲାଗୁଥାଏ l

" ଖୁସି ମାଆ ଖୁସି କେମିତି ଅଛୁ l" ଡାକି ଡାକି ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ଗଲି l

" ବାବୁ ଆପଣ" !!!!! ପାଖରେ ଚେୟାରଟା ଦେଇ ବସିବାକୁ କହିଲେ l

" ନାଇଁ ମନଟା ଭଲ ଲାଗୁନଥିଲା ତ, ସେଇଥିପାଇଁ ଟିକେ ଖୁସିକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ପଳେଇଆସିଲି, ହେଲେ ଭଉଣୀ ଗୋଟେ କଥା ଖରାପ ଭାବିବେନି, ଆପଣ ଖୁସିକୁ ଏକା କାହିଁକି ଛାଡ଼ୁଛନ୍ତି l ଛୋଟ ପିଲାଟା, କେତେ ଲୋକ ଧମକେଇ ଚମକେଇ ତା ଠୁଁ ମାସ୍କ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି l ଠିକ ସେ ପଇସା ଦେଉନାହାନ୍ତି l କାଲି ପୁଣି ଡକାୟତର ଶୀକାର ହେଲା l"

"କଣ କରିବି ବାବୁ ମୁଁ ମାସ୍କ ସିଲାଇ, ବ୍ୟାଗ ସିଲାଇ ଆଉ ଛୋଟ ମୋଟ କାମ କଲେ ଘର ଚଳେ, ପେଟକୁ ଦିଟା ଦାନା ଯାଏ l ଆଉ ଖୁସି, ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ସେଗୁଡିକୁ ବିକନ୍ତି l ଆଉ ମାଲିକ ପାଖରେ ପଇସା ସବୁ ଦେଲେ, ସେ ଆମକୁ କମିଶନି ସ୍ୱରୂପ କିଛି ପଇସା ଦିଅନ୍ତି l ଦିନକୁ ହଜାରେ ଟଙ୍କାର ମାସ୍କ ବିକିଲେ ମାଲିକ ଦୁଇଶହ ଟଙ୍କା ଦିଏ, ଆଉ ସେଇଥିରେ ଆମ ଚୁଲିରେ ନିଆଁ ଜଳେ l"

"ପ୍ରକାଶ ଭାଇ କିଏ, ମାଲିକ??? କମିଶନି?? କିଛି ବୁଝି ହେଲାଣି

ଭଉଣୀ, ତୁମ ଘର କେଉଁଠି, ଏଠି କାହିଁକି ଅଛ??? "

ଏକ ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସ ମରି କାବେରୀ ଆରମ୍ଭ କଲେ ତାଙ୍କ ଅତୀତର ସେହି ହୃଦୟ ବିଦାରକ କାହାଣୀ......

"" ସେ ବହୁତ କଥା ବାବୁ l ଛୋଟ ମୋର ପରିବାର, ମୋ ସ୍ୱାମୀ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଧାନ ଝିଅ ଖୁସି, ଆଉ ମୁଁ l ବହୁତ ଖୁସିରେ ଚାଲୁଥିଲା ମୋ ସଂସାର ବାବୁ l

ଆମ ଘର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଆସିକାରେ l ସାତ ବର୍ଷ ତଳେ ଆମେ ଭଲ ପାଇ ବାହା ହେଇଥିଲୁ l ଜାତିରେ ମୁଁ ହରିଜନ ଥିଲି ବୋଲି ୟାଙ୍କ ବାପା ଆମକୁ ବାସନ୍ଦ କରିଦେଲେ l ୟାଙ୍କୁ ତ୍ୟେଜ ପୁତ୍ର କରିଦେଲେ l ଏପରିକି ମୋତେ ଜୀବନରୁ ମାରିଦେବା ପାଇଁ ବି ଧମକ ଦେଲେ l ଆଖିରେ ଆଖିଏ ଲୁହ ଛାତିରେ ଛାତିଏ କୋହକୁ ଚାପି ଧରି ଆମେ ସେଦିନ ଘରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲୁ l ପାଦ ଯୁଆଡେ କଡେଇନେଲା ଚାଲିଲୁ l ଶେଷରେ ଆମେ ଗୋଟେ ଅଜଣା ଟ୍ରେନରେ ଚଢ଼ିଗଲୁ l ଆଉ ଆମେ ପହଂଚିଗଲୁ ସୁରଟରେ l ସେଇ ଅଜଣା ଜାଗା ଆମର ବାପା ମାଆ ବନିଗଲା l ତିନି ଦିନ ଭୋକ ଉପାସରେ ଚାକିରୀ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ସହ ଭେଟ ହେଲା, ସିଏ ୟାଙ୍କ ପିଲାବେଳର ସାଙ୍ଗ, ସୁରଟରେ ଦାଦନ ଖଟେ l ମୁଁ ଟେଲରିଂ ଶିଖିଥିଲି ବୋଲି ମୋତେ ନେଇ ଗୋଟେ ସୁତା କାରଖାନାରେ ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ପୁରେଇ ଦେଲା l ମୋତେ ସେଠି ଗୋଟେ ଭଲ ଚାକିରୀ ମିଳିଗଲା, ବ୍ୟାଗ ସିଲେଇବା, କପଡା ସିଲେଇବା ଭଳି ସବୁ କାମ କରୁଥିଲି l ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବି ସେଠି ଡେଲି ଲେବର ହିସାବରେ କାମ ମିଳିଲା l ମୋତେ ଦଶ ହଜାର ଦରମା ମିଳୁଥିଲା, ତାଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ମିଳୁଥିଲା l ଆମେ ପାଖରେ ଗୋଟେ ଭଲ ଘର ଭଡା ନେଇ ରହୁଥିଲୁ l ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ଆମର ଭଗବାନ ଭଳିଆ ସୁଖ ଦୁଃଖରେ ସାଥୀ ହେଉଥିଲେ l

ଏମିତି ଖୁସିର ସଂସାର ଆମର ଅତିବାହିତ ହେଇଯାଉଥିଲା l ଆମେ କିଛି ପଇସା ସଂଚୟ କରୁଥିଲୁ l ବାପା ମାଆଙ୍କର ଏତେ କୁତ୍ସିତ ବ୍ୟବହାର ପରେ ବି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବାକୁ ଯାଇ କେତେଥର ବି ସେ ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଇସା ବି ପଠାଉଥିଲେ l

ସେଇ ଖୁସି ଭିତରେ ବର୍ଷେ ପରେ ଖୁସି ଆସିଲା ଆମ ଜୀବନକୁ ଆଉ ଆମ ଖୁସିକୁ ବହୁତ ବଢ଼େଇଦେଲା l ଖୁସି ବଡ ହେଲା ଆମ ଅଶାର ଆଲୋକ ହେଇ l ତାକୁ ପାଖ ସ୍କୁଲରେ ନାମ ବି ଲେଖେଇଲୁ l କପାଳ ଲିଖନ କେ କରିବ ଆନ ବାବୁ, ଖୁସିର ସଂସାରର ଜୁଆର ନେଇ ଆସିଲା କରୋନା l ଲକ ଡାଉନ ପରେ ଆମ କମ୍ପାନୀ ବନ୍ଦ ହେଇଗଲା l ଏପ୍ରିଲ ମାସରେ ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ଲକଡାଉନ ବଢିଲା, କମ୍ପାନୀ ଆଉ ପଇସା ଦେଲାନି l କରୋନାର ତାଣ୍ଡବ ଦିନକୁ ଦିନ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନେଲା ସୁରଟରେ ସବୁ କିଛି କମ୍ପାନୀ ଦୋକାନ ବଜାରରେ ତାଲା ପଡିଗଲା l ମେ ମାସରେ କମ୍ପାନୀ ବି ଆମକୁ ଲମ୍ବା ଛୁଟି ଦେଇ ଛଟେଇ କରିଦେଲା l ପାଖରେ ଯାହା ବି ପଇସା ଥିଲା ସରି ଆସିଥିଲା l କଣ କରିବା ବାବୁ ମୁଣ୍ଡ କିଛି କାମ କଲାଣି l

ଆମର ସାଙ୍ଗ ସାଥୀ ସବୁ ସାଇକେଲ, ଗାଡି, ଚାଲିଚାଲି, ଡ଼ଙ୍ଗାରେ ଯିଏ ଯେଉଁଥିରେ ପାରିଲେ ଗଲେ l ହେଲେ ଆମେ ତ ବାସନ୍ଦ ଥିଲୁ କୁଆଡେ ଯିବୁ ଜାଣିପାରୁନଥିଲୁ l

ମେ ତିନ ତାରିଖ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ବାପାଙ୍କୁ ଫୋନ କଲେ, ବାପା ପୁତ୍ର ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖାଇ ଘରକୁ ପଳେଇଆସିବାକୁ କହିଲେ l ଆମେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଇଗଲୁ l ଆଉ ମେ 8 ତାରିଖରେ ଆମେ ଆମର ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲୁ l

ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଜଗନ୍ନାଥକୁ ସୁମରଣ କରି ଆମେ ସାଇକେଲରେ ବାହାରିଲୁ ଓଡିଶା ଅଭିମୁଖେ l ସାଥିରେ ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ବି ସାଇକେଲରେ ବାହାରିଲେ l ଅଜଣା ରାସ୍ତା ସତେ ଆମର ଅଜଣା ବନ୍ଧୁ ପାଲଟି ଯାଇଥିଲା l ପଚାରି ପଚାରି ଚାଲିଥିଲୁ ଆଗକୁ ଆଗକୁ , କେଉଁଠି ସ୍କୁଲ ପିଣ୍ଡାରେ ତ କେଉଁଠି ଗଛ ମୂଳେ ପୁଣି କେଉଁଠି ମନ୍ଦିରରେ ରାତିହେଲେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜାଉଥିଲୁ l

ସେଦିନ 10 ତାରିଖ ଦିନ ଆମେ ଔରାଙ୍ଗବାଦ ପାଖା ପାଖି ଗୋଟେ ଗାଁର ଗୋଟେ ମସଜିଦ ପଖରେ ରାତି କଟାଉଥିଲୁ l ସକାଳୁ ଉଠିଦେଖିଲୁ ଆମ ସାଇକେଲ ଚୋରି ହେଇଯାଇଥିଲା l ଉପାୟ ଆଉ କିଛି ନଥିଲା l ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି ଆମେ ଚାଲି ଚାଲି ଆମ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲୁ l ଅମଡ଼ା ବାଟରେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଥକି ପଡୁଥିଲା ଖୁସି l କେତେବେଳେ ମୁଁ ତ କେତେବେଳେ ତା ବାପା ପୁଣି କେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ଖୁସିକୁ କାନ୍ଧରେ ବସି ବସି ଚାଲୁଥିଲୁ l ମୋତେ ବି ଚାଲିବା ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା ବାବୁ କାରଣ ମୁଁ ଚାରିମାସର ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲି l

ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ ଆଗେଇ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଆମେ ଆଉ କିଛି ଅଜଣା ବନ୍ଧୁ ଆମ ସାଥ ଦିଅନ୍ତି l ସେମାନେ ବି ଆଗେଇ ଚାଲିଥିଲେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ l ଭୋକରେ ପେଟ ଜଳି ଯାଉଥାଏ l ପାଖରେ ଯାହା ସବୁ ଥିଲା କେବଳ ଜୀବନ ବଂଚେଇବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଥିଲା ସିନା ହେଲେ, ପେଟ ପୁରେଇବା ପାଇଁ ନଥିଲା l ପୁଣି ଆମେ କେଉଁ ଏକ ଜଙ୍ଗଲୀ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଥିଲୁ l ଯେମିତି ଆମକୁ ବାଟ ଭୁଲିଯିବା ଭଳି ଲାଗିଲା, ଲାଗୁଥିଲା କେଇଁ ଏକ ଅଜଣା ରାଇଜକୁ ଆମେ ଯାଉନୁ ତ???

ହଠାତ ଏକ ଟ୍ରେନ ଲାଇନ ଦେଖା ଦେଲା ଆମେ ଭାବିଲୁ ଏଇ ଟ୍ରେନ ଧାରଣା କଡେ କଡେ ଗଲେ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଠିକ ରାସ୍ତା ମିଳିଯିବ l ତାପରେ ଏବେ ତ ଲକଡାଉନ ପାଇଁ ଟ୍ରେନ ଚଳାଚଳ ବନ୍ଦ ଅଛି, ତେଣୁ ଟ୍ରେନଲାଇନରେ ଚଳିବାଟା ବି ଏତେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ମନେ କଲୁନି l ରାତି ଆଠଟା ପାଖାପାଖି ହେଲାଣି, ପାଦ ଥକି ପଡୁଛି, ଚାଲିବାକୁ ବଳ ପାଉନି, ଭୋକରେ ଦେହ କଣ ହେଇଯାଉଛି l କିଟିମିଟିଆ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ଚାଲୁଥାଉ l ଆମେ ସେତେବେଳେ ଔରାଙ୍ଗବାଦ ଠୁଁ ପାଖାପାଖି 30 40 କିମି ପଳେଇଆସିଥିଲୁ, ହଠାତ ଗୋଟେ ଲାଇଟ ଦେଖାଗଲା, ସେଠି ଗୋଟେ ବୋର୍ଡ଼ରେ ଲେଖା ଥିଲା, କର୍ମଡ଼କୁ ରାସ୍ତା....

ଆମ ଛାତିରେ ଟିକେ ଦମ ପଶିଲା, ସେଠି ଏତେ ଜଙ୍ଗଲିଆ ଭଳି ବି ଲାଗୁନଥିଲା, ଆମେ ସ୍ଥିର କଲୁ କିଛି ରନ୍ଧାରନ୍ଧି କରି ଖାଇ ଏଇଠି ରାତିଟା କାଟିଦେବା l ଭାତ ଆଉ ଡାଲି କରି ଆମେ କୋଡିଏ ଜଣ ପାଖା ପାଖି ପେଟେ ପେଟେ ଖାଇଲୁ l ଟ୍ରେନ ଲାଇନ ପାଖା ପାଖି ବହୁତ ସନ୍ତ ସନ୍ତିଆ ହେଇଥିବାରୁ ଆମେ ରନ୍ଧା ରନ୍ଧି ଖିଆ ପିଆ ସବୁ ଟ୍ରେନ ଲାଇନରେ କଲୁ , କାରଣ ଆମର ଧାରଣା ଥିଲା କି କରୋନା ପାଇଁ ଲକଡାଉନରେ ଟ୍ରେନ ଚଳାଚଳ ବନ୍ଦ ଅଛି l ପେଟକୁ ଖାଦ୍ୟ ଗଲା ପରେ ଆମେ ସେଇ ଟ୍ରେନ ଲାଇନରେ ବହୁତ ଶାନ୍ତିରେ ଗପୁଥିଲୁ l

ଗପୁ ଗପୁ କେତେବେଳେ ଆଖିକୁ ନିଦ ହେଇଯାଇଥିଲା , କିନ୍ତୁ ସେଇ ନିଦ ଯେ କାଳ ନିଦ୍ରା ଥିଲା ଆମେ ଜାଣିପାରିନଥିଲୁ l

ଭୋର ଚାରିଟା କି ପାଞ୍ଚଟା ହେବ, ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥାଏ ସୁଲୁସୁଲିଆ ଥଣ୍ଡା ପବନ ବୋହୁଥାଏ l ଶରୀରର ଆଳସ୍ୟ ଆହୁରି ବଢ଼ି ଯାଇଥାଏ , ଉଠିବାକୁ ଇଛା ନଥିଲେ ବି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ ଥାଏ

"ଏଇ ଏଇ ଉଠ, ଆଉ କେତେ ଶୋଇବ ଯେ l ଚାଲ ପୁଣି ଆମ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବା l"

"ରୁହ କାବେରୀ ମୋତେ ଆଉ ଟିକେ ଶୋଇବାକୁ ଦିଅ, ଦୁଇଦିନ ହେଲା ତମ ମାଆ ଝିଅକୁ ଜଗି ଜଗି ଭଲକି ଟିକେ ସୋଇନି l"

ହଠାତ ବିକଟାଳ ଗର୍ଜନ କରି ଭୟଙ୍କର ଵେଗରେ କିଛି ମାଡିଆସିଲା, ମୋ ମୁଣ୍ଡ କିଛି କାମ କଲାଣି, ଇତଃସ୍ତତ ହେଇ ଖୁସିକୁ ଟାଣିଆଣି, ତାଙ୍କୁ ଟାଣି ଆଣୁଥିଲି , କିନ୍ତୁ...........

ତାପରେ ସବୁ ଶେଷ ହେଇଗଲା ବାବୁ l କ୍ଷଣିକ ଭିତରେ ସବୁ କିଛି ସମାପ୍ତ ହେଇଗଲା l ତାଙ୍କର କେବେଳ ହାତଟା ମୋ ହାତରେ ଥିଲା ଆଉ ଶରୀର............

କାବେରୀ ଭୋ ଭୋ ହେଇ କାନ୍ଦିଉଠୁଥିଲା l ଏକଦମ ବାଷ୍ପରୁଦ୍ଧ ହେଇଯାଇଥିଲା ତା ସ୍ୱର l

ମୁଁ ପୁରା ନିରବ ଥିଲି l ଦୁଃଖର କଷଟି ସତେ କେତେ ଭୟଙ୍କର ହେଇପାରେ, ସେଇ କଥା ମୋ ହୃଦୟ ପ୍ରାଣକୁ ଖିନ ଭିନ କରିଦେଉଥିଲା l

"ତାପରେ ବାବୁ ମୋର ସେନ୍ସ ଚାଲି ଯାଇଥିଲା l ଚେତା ଫେରିଲା ପରେ ପ୍ରକାଶ ଭାଇଙ୍କ କୋଳରେ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଥାଏ, ଖୁସି ମୋ ଗୋଡକୁ ଆଉଁସି ଆଉଁସି କାନ୍ଦୁ ଥାଏ.......

ସବୁ ସରିଗଲା ବାବୁ ମୋର ଖୁସି, ମୋର ସଂସାର, ଆଉ କେଉଁ ମୁହଁ ନେଇ ଘରକୁ ଫେରିବି l ଭାବିଲି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଦେବି, କିନ୍ତୁ ଖୁସିର ନିଷ୍ପାପ ମୁହଁଟି ମୋତେ ଅଟକି ଦେଇଥିଲା l"

ଘରକୁ ଯିବାର ବାଟ ବି ମୋ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ହେଇଯାଇଥିଲା l ପୁତ୍ର ଚାଲି ଯିବାର ଖବରରେ ବାପା ମୋ ପ୍ରତି ପୁଣି ହିଂସ୍ର ହେଇ ଉଠିଲେ l ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ମୋତେ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇ ମୋ ପାଇଁ ଦେବଦୂତ ହେଇଗଲେ l ତାଙ୍କ ଭରଷାରେ ଆଜି ଏହି ବସ୍ତିରେ ମୁଁ ଅଛି ବାବୁ l ପ୍ରକାଶ ଭାଇ ତାଙ୍କ ମାଲିକ ପାଖରୁ ଏଇ ମେସିନଟା ଆଣିଦେଇଛନ୍ତି l ଆଉ ସେଇଟା ଆଜି ମୋ ବଞ୍ଚିବାର ରାହା ପାଲଟି ଯାଇଛି l"""

ନିରବରେ ଅପଲକ ନୟନରେ କାବେରୀକୁ ଅନେଇ ରହିଥିଲି l

ଆଖିର ଅମାନିଆ ଲୁହ କେତେ ଯେ ଓଠ ପିଇଯାଇଥିଲା, ତାର ହିସାବ ନଥିଲା, ଜୀବନଟା ମୋତେ ଶୂନ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା l

ମୋର କିଛି କହିବା ପାଇଁ କି ଆଶ୍ୱାସନା ଦେବା ପାଇଁ ଭାଷା ନଥିଲାl

" ଭଉଣୀ ଏତେ ବଡ ଦୁନିଆରେ ନିଜକୁ ଏକୁଟିଆ କେବେ ଭାବିବନି, ଭଗବାନ କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଆଶାର ଆଲୋକ ଖଞ୍ଜି ଦେଇଥାନ୍ତି l ଏ ଦୁଇହଜାର ଟଙ୍କା ରଖ l କେବେ କିଛି ଅସୁବିଧା ହେଲେ ଏ ଭାଇଟାକୁ ମନେ ପକେଇବ l"

ଆଡ୍ରେସ ଦେଇ ପଳେଇ ଆସିଲି....

ଖୁସି ଆଉ ତାର ବୋଉ ସେମିତି ସନ୍ତର୍ପଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନେଇଥାନ୍ତି

ମୁଁ ଗାଡି ଷ୍ଟାର୍ଟ ମାରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଆସୁଥିଲି....

ଖୁସି ଆଉ ତାର ବୋଉ ସେମିତି ଅନେଇଥାନ୍ତି l

ସତେ ଦୂରଦିଗବଳୟର ଅସ୍ତମିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେଉଁ ଏକ ଅଜଣା ଆଶାର ଆଲୋକରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେଇ ଉଠୁଥିଲା l

ଦୃଶ୍ୟର ଅନ୍ତରୋଳରେ ଲିଭି ଯାଉଥିଲା ଧୀରେ ଧୀରେ.......

ଆଉ ମାନସ ପଟକୁ ବାରମ୍ବାର ବିଦାରିତ କରୁଥିଲା ସଂଘର୍ଷମୟ ସମୟର ଜୀବନ ଯାତ୍ରା l



🌼🌻ସମାପ୍ତ

13/02/2023

11/02/2023

[8:23 AM, 2/11/2023] +91 79784 67729: The Hindu Vocabulary For All Competitive Exams |



1. Rhetoric (Noun): speech or writing intended to be effective and influence people but which is often regarded as lacking in sincerity or meaningful content
Synonyms: bombastic, high-sounding, pompous, pretentious, magniloquent
Antonyms: eloquent, unrhetorical, direct
Example Sentence: How far the president will be able to translate his campaign rhetoric into action remains to be seen.

2. Guardrail (Noun): रेलिंग: a railing guarding usually against danger especially: a barrier placed along the edge of a highway at dangerous points
Synonyms: railing, rail, balustrade, banister, handrail
Example Sentence: Later that evening, the bus broke through a guard rail on a mountain pass, plunged d…
[8:23 AM, 2/11/2023] +91 79784 67729: 📖 Exam Related Current Affairs with Static Gk: 09 February 2023



1) Uttar Pradesh Chief Minister Yogi Adityanath launched a new global gateway for the state with the inauguration of the first VFS Global Joint Visa Application Centre (JVAC) and the VFS Global Academy in Lucknow.
▪️Uttar Pradesh:-
Governor - Smt. Anandiben Patel
➨Chandraprabha Wildlife Sanctuary
➨Dudhwa National Park
➨National Chambal Sanctuary
➨Govind Vallabh Pant Sagar Lake
➨Kashi Vishwanath Temple
➨Kishanpur Wildlife Sanctuary
➨Turtle Wildlife Sanctuary
➨Bakhira Wildlife Sanctuary
➨Hastinapur Wildlife Sanctuary
➨School Chalo Abhiyan
➨Sant Kabir Academy and Research Centre and Swadesh Darshan Yojana
➨Parivar Kalyan card scheme
➨Mathrubhumi Yojana Portal

2) Ricky Kej, a compos…
[8:23 AM, 2/11/2023] +91 79784 67729: ╭─────────────────────╮
🌄ସକାଳର ଖବର, ୧୧-ଫେବୃଆରୀ-୨୦୨୩,ଶନିବାର
╰─────────────────────╯
•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•
➡️୧-ରାଜ୍ୟ ବଜେଟ ଅଧିବେଶନ ପୂର୍ବରୁ ଆସନ୍ତା ସୋମବାର ରାଜ୍ୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ବୈଠକ ସହିତ ମନ୍ତ୍ରିପରିଷଦ ବୈଠକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସାଢ଼େ ୫ଟାରେ ପ୍ରଥମେ ମନ୍ତ୍ରିପରିଷଦ ବୈଠକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ।

➡️୨-ଏଣିକି ବିଦେଶରେ ମେଡିକାଲ ପଢା ଲାଗି ନୀତି ହେବ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ ପୁରଣ କରିବାକୁ ହେବ ୩ ସର୍ତ୍ତ

➡️୩-ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଶ୍ରୀମତୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ମୁର୍ମୁ ରାଜଭବନ ପରିସରରେ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜ୍ୟପାଳ ପ୍ରଫେସର ଗଣେଶୀ ଲାଲ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ନୂତନ ଅଭିଷେକ ହଲର କଲେ ଶୁଭ ଉଦ୍‌ଘାଟନ l

➡️୪-ଏନ୍‌ଇଇଟି-ପିଜି ପରୀକ୍ଷା ଧାର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ଅନୁଯାୟୀ ମାର୍ଚ୍ଚ ୫ ତାରିଖରେ ହେବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ।

➡️୫-5 ଟି ସଚୀବଙ୍କ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ସୁଆଣ୍ଡୋ ପରିଦର୍ଶନ : ଆସନ୍ତା 23 ତାରିଖରେ ପ୍ରକଳ୍ପ ଉଦଘାଟନ l

➡️୬-ଦେଶର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ସ୍ବୟଂ ଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସ୍ନାତକ (ୟୁଜି) ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ନାମଲେଖାଇବା ପାଇଁ ଚଳିତ ବର୍ଷ ମେ ୨୧ରେ ଏକକ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରବେଶିକା ପରୀକ୍ଷା (ସିୟୁଇଟି, ୟୁଜି) ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ।

➡️୭-ପୁରୀ ଗୋପ ବ୍ଲକ୍‌ କୁଶୁପୁରଠାରେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପହଞ୍ଚିଲା ତୈଳ ଉତ୍ତୋଳନ ପ୍ରସ୍ତୁତି l ଆସନ୍ତା ସପ୍ତାହରେ ବୋରିଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିବ।

➡️୮-ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ବଣ୍ଟାହେଲା ଫାଇଲେରିଆ ‌ନିରୋଧୀ ଔଷଧ l ବିଏମ୍‌ସି ସମ୍ମେଳନ କକ୍ଷରେ ଆୟୋଜିତ ସଭାରେ ମେୟର ସୁଲୋଚନା ଦାସ ଏହି ଔଷଧ ସେବନ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର କଲେ ଶୁଭାରମ୍ଭ l

➡️୯-ଫେବୃଆରି ୧୪ରେ ପାଳନ କରାଯିବ ନାହିଁ ‘ଗୋ’ ମାତା ଆଲିଙ୍ଗନ ଦିବସ’, ଏ ନେଇ ପ୍ରାଣୀ କଲ୍ୟାଣ ବୋର୍ଡ ଫେରାଇ ନେଲା ଆବେଦନ l

➡️୧୦-ଫିଲ୍ମ ‘ପଠାନ’ ର ସଫଳତା ପରେ ଶାହରୁଖଙ୍କ ୨୭ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦିଲ୍‌ୱାଲେ ଦୁଲହନିଆ ଲେ ଜାୟେଙ୍ଗେ ପୁଣିଥରେ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ହେଲା ରିଲିଜ୍‌ ।

➡️୧୧-ବ୍ରିଟିଶ୍‌ ବ୍ରଡକାଷ୍ଟି କର୍ପୋରେସନ୍‌ (ବିବିସି)ର ପ୍ରସାରଣ ଭାରତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବନ୍ଦ କରିବା ନେଇ ହୋଇଥିବା ଆବେଦନକୁ ଖାରଜ କରି କଲେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ।

➡️୧୨-ବିଶ୍ୱର ଶୀର୍ଷ ଧନୀକଙ୍କ ସୂଚୀରେ ଗତ କିଛି ଦିନ ହେଲା ଲଗାତାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାରେ ଲାଗିଛି। ଧନୀ ତାଲିକାର ୧୦ମ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଲେ ମୁକେଶ ଅମ୍ବାନୀ l

➡️୧୩-ଚୀନ୍‌ କମ୍ପାନୀ ବାଇଟ୍ ଡ୍ୟାନ୍ସ ଭାରତରେ ତାଙ୍କ ଆପ୍‌ ଟିକ୍‌ଟକ୍‌ର ସବୁ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଚାକିରିରୁ ବାହାର କରିଦେଲା l

➡️୧୪-ଦକ୍ଷିଣ ତୁର୍କୀ ଏବଂ ଉତ୍ତର ସିରିୟାରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ଭୂକମ୍ପଜନିତ ମୃତ୍ୟୁସଂଖ୍ୟା ୨୨ ହଜାର ଟପିଲା l ଉଭୟ ତୁର୍କୀ ଏବଂ ସିରିୟା‌ରେ ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଭିତ୍ତିରେ ଉଦ୍ଧାର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରହିଛି।

➡️୧୫-ରିଲାଏନ୍ସ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟରୀ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶରେ ୭୫ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ନିବେଶ କରିବ l ଏ ନେଇ ସୂଚନା ଦେଲେ ମୁକେଶ ଅମ୍ବାନି l

➡️୧୬-ଲୋନ ପାଇଁ IMF ଆଗରେ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇଲା ପାକିସ୍ତାନ, ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଟିବ ୧୭୦ ବିଲିୟନର ଟ୍ୟାକ୍ସ ବମ୍ l

➡️୧୭-ତୁର୍କୀର ବିପଦ ସମୟରେ ଠିଆ ହେଲା ଭାରତ; ଯୋଗାଇଲା ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ରହିବା ପାଇଁ ହୋଟେଲ ।

➡️୧୮-ରୋହିତଙ୍କ ଭାରତୀୟ ରେକର୍ଡ, ସବୁ ଫର୍ମାଟ୍‌ରେ ଶତକ ଜମାଇବାରେ ହେଲେ ପ୍ରଥମ ଅଧିନାୟକ l

➡️୧୯-ନାଗପୁର ଟେଷ୍ଟ: ରୋହିତଙ୍କ ଶତକ, ଦୃଢ଼ ସ୍ଥିତିରେ ଭାରତ l ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ପ୍ରଥମ ଇନିଂସ ସ୍କୋର ୧୭୭ରନ ଜବାବରେ ଭାରତ ୧୧୪ ଓଭର ଖେଳି ୭ ୱିକେଟରେ ୩୨୧ରନ କରିଛି। ହାତରେ ଆଉ ୩ ୱିକେଟ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିବାବେଳେ ଭାରତ ୧୪୪ରନରେ ଆଗୁଆ ରହିଛି।

➡️୨୦-ଭୁବନେଶ୍ୱର ରେ ରେଡିଓ ଚକଲେଟ୍‌ ଓ ସମ୍ବାଦ ଡିଜିଟାଲର ମିଳିତ ସ‌ହଯୋଗରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ‌କର୍ପୋରେଟ ବ୍ୟାଡ୍‌ମିଣ୍ଟନ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ‘ଲେଟ୍‌ସ ସଟଲ୍‌’, ଭାଗନେଲେ ୩୫୬ ପ୍ରତିଯୋଗୀ

➡️୨୧-ପୂର୍ବତନ କ୍ରିକେଟର ସୁରେଶ ରାଇନା ଆସନ୍ତା ୧୫ ତାରିଖ ବୁଧବାର କଟକ ଗସ୍ତରେ ଆସିବେ l

➡️୨୨-ପର୍ତୁଗାଲର ଫୁଟବଲ ତାରକା କ୍ରିଷ୍ଟିଆନ୍‌ ରୋନାଲ୍‌ଡୋଙ୍କ ଲିଗ୍‌ ଗୋଲ୍‌ ସଂଖ୍ୟା ୫୦୦ ଟପିଲା l

➡️୨୩-ସୁସ୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତୀୟ ଉଇକେଟକିପର ବ୍ୟାଟ୍ସମ୍ୟାନ୍‌ ଋଷଭ ପନ୍ତ। ପ୍ରାୟ ୪୦ ଦିନ ପରେ ନିଜ ପାଦରେ ଛିଡ଼ା ହେଲେ ପନ୍ତ l

➡️ଦୟାକରି ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯଦିଓ ସକାଳର ଖବରକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯତ୍ନ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି, ତଥାପି, କୌଣସି ଘଟଣା, ତାରିଖ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତ୍ରୁଟି ପାଇଁ ମୁଁ ଦାୟୀ ନୁହେଁ ।।

🔅 ଆଜି ପ୍ରୋମିଜ ଦିବସ ।।
🔅ଆଜି ପଣ୍ଡିତ ଦିନଦାୟଲ ଉପାଧ୍ୟାୟ ସ୍ମୃତି ଦିବସ ।।
🔅ଆଜି ବିଜ୍ଞାନରେ ମହିଳା ଏବଂ ବାଳିକାମାନଙ୍କର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଦିବସ ।।
🔅ଆଜି ବିଶ୍ୱ ୟୁନାନି ଦିବସ ।।
*🔅ଆଜି ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଫଖରୁଦ୍ଦିନ ଅଲି ଅହମ୍ମଦ ସ୍ମୃତି ଦିବସ ।।

ll ଆପଣଙ୍କ ଦିନ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ ll
ll ଶୁଭ ସକାଳ,ସୁପ୍ରଭାତ ll
[8:23 AM, 2/11/2023] +91 79784 67729: ଖବର ଆଜିର
ତାରିଖ ୧୧/୦୨/୨୩, ଶନିବାର

୧-ଯେଉଁ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ରୀ ଥିଲେ ଆଜି ସେଠି ମୁଖ୍ୟଅତିଥି ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଭାବବିହ୍ବଳ ହେଲେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି।

୨-ଆସନ୍ତା ଦୁଇଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ ଘନ କୁହୁଡ଼ି ଆଶଙ୍କା ରହିଛି ବୋଲି ଭୁବନେଶ୍ବର ପାଣିପାଗ କେନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ବାନୁମାନ।

୩-ଜ୍ଞାନପ୍ରଭା ମିଶନର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସରେ ଯୋଗଦେଲେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି।ସାମାଜିକ, ଆର୍ଥିକ ବିକାଶ ସହ ମଣିଷର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିକାଶର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି: ରାଷ୍ଟ୍ରପତି।

୪-ସୋମବାର ରାଜ୍ୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ଓ ମନ୍ତ୍ରିପରିଷଦ ବୈଠକ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ।

୫-ସମ୍ବଲପୁର ଓକିଲ ସଂଘର ୨୯ ଓକିଲଙ୍କୁ ହାଇକୋର୍ଟରୁ ମିଳିଲା ଜାମିନ, କୋର୍ଟ ଭଙ୍ଗାରୁଜା ଘଟଣାରେ ଥିଲେ ଅଭିଯୁକ୍ତ।

୬-ବିକାଶର ପ୍ରତିଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶା ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି : ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ।

୭-କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗଦେଲେ ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟ ସଚିବ ବିଜୟ ପଟ୍ଟନାୟକ।

୮-୨୩ରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ସୁଆଣ୍ଡୋର ପୁନଃବିକଶିତ ଜନ୍ମ ପୀଠର ଲୋକାର୍ପଣ କରିବେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ।

୯-ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆ:ଉତୁରିଗଲା ପ୍ରେମ ନିଶା, ବିଚ୍‌ ରାସ୍ତାରେ ମହିଳାଙ୍କୁ ପ୍ରପୋଜ କରି ଚପଲ ମାଡ଼ ଖାଇଲେ କଲେଜ ଯୁବକ।

୧୦-ଏଣିକି ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ସିଧାସଳଖ ଯାଇପାରିବେ ଦୁବାଇ, ମାର୍ଚ୍ଚ ୫ରେ ଉଡାଣ ଭରିବ ପ୍ରଥମ ବିମାନ।

୧୧-ବଲାଙ୍ଗୀର:ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ପୁରା ପରିବାର ଛାରଖାର, ହସ୍ପିଟାଲ୍‌ ବେଡ୍‌ରେ ଏକାକୀ ଜୀବନ ସହ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି ୧୫ ମାସର ଶିଶୁ।

୧୨-ଇତିହାସ ରଚିଲା ଇସ୍ରୋ: ଲଞ୍ଚ କଲା ସବୁଠୁ ଛୋଟ ରକେଟ୍ SSLV-D2।

୧୩-ପଢ଼ିଦେଲେ ୨୦୨୨ର ବଜେଟ, ପରେ କ୍ଷମା ମାଗିଲେ ରାଜସ୍ଥାନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଗହଲୋତ୍‌।

୧୪-ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁସ୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି ରିଷଭ, ୪୦ ଦିନ ପରେ ନିଜ ଗୋଡ଼ରେ ଛିଡ଼ା ହେବାର ଫଟୋ କଲେ ସେୟାର।

୧୫-ଜମ୍ମୁକାଶ୍ମୀରରେ ମିଳିଲା ଗୁପ୍ତ ଖଣିଜ ଭଣ୍ଡାର, ଠାବ ହେଲା ବିଶାଳ ‘ଲିଥିୟମ’ ଖଣି।

୧୬-ଭାରତରେ ବିବିସି ପ୍ରସାରଣ ବନ୍ଦ ଆବେଦନ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ଖାରଜ।

୧୭-ଭାରତରେ ସବୁ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ବରଖାସ୍ତ କଲା ଟିକ୍‌ଟକ୍‌।୨୮ ଫେବୃଆରୀ କମ୍ପାନୀରେ ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟଦିବସ।

୧୮-ତୁର୍କୀ ଭୁମିକମ୍ଫ: ମୃତ୍ୟୁ ସଂଖ୍ୟା ୨୩ ହଜାର ଟପିଲା।୧୦୪ ଘଣ୍ଟା ପୋତି ହୋଇ ରହିବା ପରେ ୭ ଉଦ୍ଧାର।
🙏 ସୁପ୍ରଭାତ, ଗୁଡମର୍ଣିଂ 🙏