J4Media

27/03/2026

പുതിയ ട്രെൻഡ്
ഊണും പഴയ പാട്ടും 😍

16/03/2026

ശരിയല്ലേ?

11/03/2026

എന്താ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം?

15/12/2025

04/12/2025

രാജി വെക്കുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് അന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു .ഏറെ വൈകി എങ്കിലും പുറത്താക്കിയ തീരുമാനം നന്നായി

പുറത്ത്‌ വരുന്ന വാർത്തകൾ കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും രാഹുല്‍ മാങ്കൂട്ടം MLA ആയി തുടരുന്നത് ധാർമ്മികമായി ശരിയല്ല എന്ന്.. മുകേഷ് Mla ആയി ഇപ്പോഴും ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ന്യായം പറയുന്നത് ശരിയല്ല.. മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്ന തെറ്റ് ന്യായീകരിച്ച് Mla ആയി തുടരുന്നത് ചൂണ്ടി കാണിച്ച് Mla ആയി തുടരുന്നത് വലിയ തെറ്റാണ്‌.. ഒന്നുകില്‍ Mla സഥാനം രാഹുല്‍ മാങ്കൂട്ടത്തിൽ രാജി വെക്കണം.. അതിന്‌ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല എങ്കിൽ കോൺഗ്രസ്സ് നേതൃത്വം അദ്ദേഹത്തെ പുറത്താക്കാന്‍ ഉള്ള ആര്‍ജവം കാണിക്കണം..

പിന്നെ ഏത് രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി ആണെങ്കിലും ഈ അണികളും അനുഭാവികളും എന്ന് പറയുന്നവർ നേതാക്കൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ തെറ്റിനും ന്യായീകരിക്കാൻ നില്‍ക്കരുത്.. തെറ്റ് കണ്ടാൽ അത് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല എങ്കിൽ ന്യായീകരിക്കാതെ മിണ്ടാതെ എങ്കിലും ഇരിക്കുക.. ഈ അണികള്‍ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യും എന്ന ഉറപ്പിലാണ് നേതാക്കൾ എന്ത് തോന്ന്യാസവും കാണിക്കുന്നത്.. അത് അങ്ങനെ ആവില്ല എന്ന് തെളിയിച്ച് കഴിഞ്ഞാല്‍ നേതാക്കളുടെ തോന്ന്യാസങ്ങൾക്ക് കുറച്ചെങ്കിലും കുറവ് വരും..

അത് പോലെ തന്നെ ഇനി നിയമസഭ election വരുമ്പോഴും സ്ഥാനമോഹത്തിൽ എംപി സ്ഥാനം രാജി വെച്ച് MLA ആവാൻ വരുന്നവര്‍ക്ക് ഏത് രാഷ്ടീയ പാര്‍ട്ടി ആണെങ്കിലും നമ്മൾ വോട്ട് കൊടുക്കില്ല എന്ന് തുറന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം.. നമ്മുടെ നികുതി പണം ഇവര്‍ക്കൊക്കെ എന്തും ആവാം എന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യത്തിന് തിരിച്ചടി കൊടുക്കുക തന്നെ വേണം..
രാഹുല്‍ മാങ്കൂട്ടം രാജി വെക്കും എന്ന് തന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു..
അതിന്റെ ലഡ്ഡു Advance ആയിട്ട് കൊണ്ട്‌ വെക്കുന്നു..

15/10/2025

പ്രകാശത്തിൻ്റെ കൈത്താങ്ങ്

​ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല നെയ്ത്തുകാരനായിരുന്നു ദാമു. കൈത്തറിയിൽ വിരിഞ്ഞ അയാളുടെ ഓരോ തുണിക്കും സൂര്യരശ്മിയുടെ തിളക്കവും മഴയുടെ കുളിർമയുമുണ്ടായിരുന്നു. ആർക്കും ദാമുവിനോട് അസൂയ തോന്നാനുള്ള കാരണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അയാൾ അത്രക്ക് ലളിതനും വിനയമുള്ളവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പുതിയതായി നഗരത്തിൽ പഠനം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ കേശവൻ്റെ മനസ്സിൽ ദാമുവിനോട് കടുത്ത പകയുണ്ടായിരുന്നു. താനാണ് ഇനി ഈ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ നെയ്ത്തുകാരനാവേണ്ടതെന്നാണ് കേശവൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.
​ദാമുവിനെ തകർക്കാൻ കേശവൻ പല കുതന്ത്രങ്ങളും മെനഞ്ഞു. ദാമു നെയ്യുന്ന തുണികളെക്കുറിച്ചും അയാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തെക്കുറിച്ചും കേശവൻ നാട്ടിൽ ദുഷ്പ്രചാരണങ്ങൾ നടത്തി. ചില വ്യാപാരികളെ സ്വാധീനിച്ച് ദാമുവിൻ്റെ തുണികൾ വാങ്ങാതിരിക്കാൻ വരെ ശ്രമിച്ചു.
​തുടക്കത്തിൽ, ഈ പ്രയാസങ്ങൾ ദാമുവിൻ്റെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചു. ഓർഡറുകൾ കുറഞ്ഞു, വരുമാനം നിലച്ചു. കുടുംബം കഷ്ടത്തിലായി. ഒരു ദിവസം, ദാമു തൻ്റെ നെയ്ത്തുശാലയിൽ, കാലിയായ തറിക്ക് മുന്നിൽ, കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നു. "ഞാൻ ആർക്കും ദ്രോഹം ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ ദൈവമേ, എനിക്കെന്താണ് ഈ വിധി?" അയാളുടെ മനസ്സ് തേങ്ങി.
​എന്നാൽ ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തിരി അണയാതെ നിന്നു. അത് നല്ല ചിന്തകളുടെ പ്രകാശമായിരുന്നു. 'എല്ലാവരും എന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിലെ നന്മയും എൻ്റെ തൊഴിലിനോടുള്ള ആത്മാർത്ഥതയും എനിക്ക് ദൈവത്തിൻ്റെ കൈത്താങ്ങാകും,' ദാമു സ്വയം പറഞ്ഞു.
​അയാൾ തൻ്റെ ചിന്തകൾക്ക് കൂടുതൽ ശക്തി നൽകി. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മോശമായി ചിന്തിക്കുന്നതിന് പകരം, തൻ്റെ നെയ്ത്ത് എങ്ങനെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്താം എന്ന് ആലോചിച്ചു. ലോകത്ത് ആരും പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ വർണ്ണങ്ങളും ഡിസൈനുകളും ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ നെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നൂലിഴയും അയാളുടെ ആത്മാർത്ഥതയുടെയും സമാധാനത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായി.
​നാളുകൾക്കുശേഷം, ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഉൽസവം വന്നു. പ്രശസ്തനായ ഒരു ഡിസൈനർ തൻ്റെ പുതിയ ശേഖരത്തിന് മികച്ച കൈത്തറി തുണികൾ തേടി അവിടുത്തെത്തി. കേശവൻ അയാളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, തൻ്റെ തുണികളുടെ മേന്മയെക്കുറിച്ച് വാചാലനായി.
​എന്നാൽ ഡിസൈനർക്ക് വേണ്ടത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. തൻ്റെ പുതിയ ആശയങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ, പ്രകൃതിയുടെ നിറങ്ങളും ശാന്തമായ ഊർജ്ജവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന തുണിത്തരങ്ങൾ.
​യാദൃശ്ചികമായി, ആ ഡിസൈനർ ദാമുവിൻ്റെ ചെറിയ നെയ്ത്തുശാലയുടെ അടുത്തുകൂടി നടന്നുപോകുമ്പോൾ തറിക്കുള്ളിൽ നിന്നുയർന്ന മനോഹരമായ വർണ്ണങ്ങൾ കണ്ടു. അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ, പുതിയ വർണ്ണക്കൂട്ടുകളാൽ വിരിഞ്ഞ തുണികൾ സൂര്യരശ്മിയിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. ഓരോ ഡിസൈനും ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ നന്മയെയും ശാന്തതയെയും വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു.
​"ഇതാണ് ഞാൻ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്!" ഡിസൈനർ ആവേശഭരിതനായി.
​ആ നിമിഷം, ദാമുവിന് മനസ്സിലായി, എത്രപേർ തന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ദൈവം തൻ്റെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ആരും തന്നെ തളർത്തുകയില്ല. തൻ്റെ നല്ല മനസ്സിൻ്റെയും ആത്മാർത്ഥതയുടെയും ഫലമാണ് ഈ അപ്രതീക്ഷിത വിജയം. ഡിസൈനർ ദാമുവിന് വലിയൊരു ഓർഡർ നൽകി, അത് ദാമുവിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വഴിത്തിരിവായി.
​കേശവൻ്റെ കുതന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം പാഴായി. കാരണം, ദൈവം നോക്കുന്നത് ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിലേക്കായിരുന്നു. നല്ലത് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ ഒരാൾക്കും കഴിയില്ല. അവൻ്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിന് അപ്രതീക്ഷിതമായ കൈത്താങ്ങുമായി ദൈവം എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവും.
©️J4Media

06/10/2025

#ഇടങ്ങൾ

​വിശ്വനാഥൻ മാഷ് തന്റെ പഴയ കസേരയിലിരുന്ന് പുറത്തെ ചെമ്പകമരത്തിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു തരം നിസ്സംഗത അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തങ്ങി നിന്നു. അദ്ദേഹം ഈ ചിന്തകൾ ഒരു കടലാസിലെഴുതി: നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഇടങ്ങൾ നമ്മുടേതല്ല.. നമ്മളെ ആവശ്യമുള്ള ഇടങ്ങളൂം നമ്മുടേതല്ല..
​വിശ്വനാഥൻ മാഷിന് പല 'ഇടങ്ങൾ' ഉണ്ടായിരുന്നു.
​ഇടം ഒന്ന്: വലിയ ലൈബ്രറി. മാഷിന് പുസ്തകങ്ങളോടുള്ള ഭ്രാന്താണ്. ആ ലൈബ്രറിയിലെ പഴയ മണവും അവിടുത്തെ ശാന്തതയും അദ്ദേഹത്തിന് ജീവനാണ്. പക്ഷേ, ലൈബ്രറിയുടെ പുതിയ ഭരണസമിതി മാഷിനെ ഉപദേശക സ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീക്കി. "മാഷിന്റെ പഴയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഇക്കാലത്ത് ആവശ്യമില്ല," അവർ പറഞ്ഞു. മാഷിന് ആവശ്യമുള്ള ഇടം അതായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് മാഷിന്റേതായില്ല.
​ഇടം രണ്ട്: മകന്റെ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് ഓഫീസ്. മകന് മാഷിനോട് വലിയ സ്നേഹമുണ്ട്. "അച്ഛാ, വെറുതെ വീട്ടിലിരിക്കേണ്ട, ഇവിടെ വന്ന് കാര്യങ്ങൾ നോക്കൂ," എന്ന് നിർബന്ധിച്ചു. മാഷ് പോയി. പക്ഷേ, അവിടുത്തെ വേഗതയും പുതിയ സാങ്കേതിക പദങ്ങളും മാഷിന് അന്യമായിരുന്നു. മകന്റെ ഭാര്യാപിതാവ് വന്നപ്പോൾ മാഷിന്റെ സാന്നിധ്യം അവിടെ ഒരു തരം 'തടസ്സമായി' മാറി. "അച്ഛൻ വീട്ടിലിരുന്ന് വിശ്രമിക്കൂ," എന്ന് മകൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവിടെ മാഷിനെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് മാഷിന്റെ ഇടമായിരുന്നില്ല.
​മാഷ് ആകെ തളർന്നു. അദ്ദേഹം ചായയുമായി വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
​അവിടെ ഒരു ചെറിയ പീടികയുണ്ട്, കുഞ്ഞൻ ചായക്കട. അവിടെ സാധാരണ ജോലിയെടുക്കുന്ന ചന്ദ്രൻ ചേട്ടന് സുഖമില്ലാതെയായിട്ട് ഒരാഴ്ചയായി. ആരും കട തുറക്കാൻ ആളില്ല. നാട്ടുകാർ ചായ കിട്ടാതെ വിഷമിച്ചു.
​വിശ്വനാഥൻ മാഷ് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. അവിടെ ആരും മാഷെ വിളിച്ചില്ല. ആരും നിർബന്ധിച്ചില്ല. പക്ഷേ, നാട്ടുകാർക്ക് ഒരു അത്യാവശ്യം ഉണ്ട്. മാഷിനാണെങ്കിൽ ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയുകയും ചെയ്യാം.
​മാഷ് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്റെ സാധാരണ മുണ്ടും ഷർട്ടുമിട്ട് കുഞ്ഞൻ ചായക്കട തുറന്നു.
​ആദ്യം വന്നത് പാലുമായി വന്ന പാൽക്കാരനാണ്. "അയ്യോ മാഷോ! ആരാണ് വിളിച്ചത്?"
മാഷ് ചിരിച്ചു: "ആരും വിളിച്ചതല്ല. ഇവിടെ ഒരാവശ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നി."
​പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ആ ചെറിയ ഇടം സജീവമായി. മാഷിന്റെ പുസ്തക അറിവുകളോ, ലൈബ്രറിയിലെ ഉപദേശക സ്ഥാനമോ, മകന്റെ കോഡിങ് ഭാഷയോ അവിടെ വിഷയമായിരുന്നില്ല. ചൂടുള്ള ചായയും, നല്ല വാക്കുകളും, നാട്ടുകാരുടെ വിശേഷങ്ങളും അവിടെ നിറഞ്ഞു.
​രണ്ടാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ തിരികെ വന്നു. "മാഷേ, ഒരാശ്വാസം കിട്ടി. ഈ കടയില്ലെങ്കിൽ ഞാനെന്തു ചെയ്യും!"
​മാഷ് ചന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, എന്നിട്ട് കസേരയിലിരുന്ന് ചിരിച്ചു.
​ആ നിമിഷം വിശ്വനാഥൻ മാഷ് മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമായെന്ന്.
​നമ്മളെ അത്യാവശ്യം ഉള്ള ഇടങ്ങളിൽ മാത്രം നമ്മളുണ്ടാവണം..
അത് മാത്രമാണ്‌ നമ്മുടെ ഇടം..
​ഒരു ലൈബ്രറിയുടെ വലുപ്പമോ, ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പിന്റെ പ്രൗഢിയോ അല്ല നമ്മുടെ ഇടം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. നമ്മൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ പ്രകാശം, ആശ്വാസം, അതാണ് നമ്മുടെ ഇടം. വിശ്വനാഥൻ മാഷ് സമാധാനത്തോടെ തലയാട്ടി. ആ ചെറിയ ചായക്കടയുടെ മണം അദ്ദേഹത്തിന് ചെമ്പകപ്പൂവിനേക്കാൾ സുഗന്ധമുള്ളതായി തോന്നി.
©️J4Media

05/10/2025

പ്രചോദനം

​പുഴയുടെ കരയിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ആൽമരം പോലെയായിരുന്നു സൂരജ്. ഒറ്റയ്ക്ക്, ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ആയിരം ചിന്തകളുടെ വേരുകൾ ആഴ്ത്തി.
​ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സിനുള്ളിൽ സൂരജ് കേട്ട അത്രയും കുത്തുവാക്കുകളും പരിഹാസങ്ങളും ഒരുപക്ഷേ ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യൻ ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. "ഇവനെക്കൊണ്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല", "മറ്റുള്ളവരെ കണ്ടുപഠിക്ക്", "വെറുമൊരു പാഴ്ജന്മം"—ഇതായിരുന്നു ബന്ധുക്കളുടെയും ചില കൂട്ടുകാരുടെയും സ്ഥിരം പല്ലവി. ഓരോ വാക്കും ഒരു മുറിവായിരുന്നെങ്കിലും, സൂരജ് അവയെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ എൻജിനുള്ള ഇന്ധനമാക്കാൻ പഠിച്ചു.
​ഒരിക്കൽ, ദൂരെയെങ്ങും എത്തില്ലെന്ന് കളിയാക്കിയവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സൂരജിന്റെ ചെറിയ സംരംഭം പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു അമ്മാവൻ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു: "ഇവൻ ഇന്നേവരെ ഒരു കാര്യവും പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല. ഇവന്റെയൊക്കെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷ വെക്കുന്നത് മണ്ടത്തരമാണ്."
​ആ വാക്കുകൾ സൂരജിന്റെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറി. അന്ന് രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുമ്പോൾ, സൂരജ് സ്വയം ഒരു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ആ പരിഹാസം തന്റെ മനസ്സിന്റെ താക്കോൽ സ്ഥാനത്ത് വെച്ച് പൂട്ടി. പുറമേക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു, പക്ഷെ ഉള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ നീറി നിന്നു.
​സൂരജ് തന്റെ ജീവിതരീതി മാറ്റി. "നിനക്ക് അവിടെയൊക്കെ എന്തിന്റെ കാര്യമാ?" എന്ന് ചോദിച്ചു വിളിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ വീട്ടിലെ വെറും കളിചിരി സദസ്സുകളിലേക്കുള്ള പോക്ക് അവൻ നിർത്തി. അവന്റെ പഴയ സുഹൃത്ത് അരുൺ ഒരു ദിവസം ചോദിച്ചു: "നീയിപ്പോ എങ്ങും കാണാറില്ലല്ലോ? മുൻപൊക്കെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും നീ ഓടി വരുമായിരുന്നല്ലോ?"
​സൂരജ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഇല്ലെടാ. എനിക്ക് അത്യാവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം മതി ഞാൻ ഇനി. എന്നെ അത്യാവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം. വെറുതെ സമയം കളയാൻ നേരമില്ല. ജീവിതം കുറെ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു."
​അവന്റെ വാക്കുകൾ അരുണിന് ഒരുപാട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, സൂരജ് തന്റെ നിയമത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. അവനെ ശരിക്കും ആവശ്യമുള്ള, അവന്റെ സാന്നിധ്യം വിലമതിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ ജോലിക്ക് പ്രാധാന്യമുള്ള ഇടങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം അവൻ പോയി. തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. പരാജയപ്പെട്ട അതേ സംരംഭത്തെ വീണ്ടും, കൂടുതൽ കരുത്തോടെ പടുത്തുയർത്തി.
​വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, സൂരജിന്റെ സംരംഭം വളർന്നു വലുതായി. മാസികകളുടെ കവർ പേജുകളിൽ അവന്റെ ചിത്രങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങി. ആ അമ്മാവനും പഴയ കൂട്ടുകാരും അവനെ അഭിനന്ദിക്കാൻ എത്തി.
​"സൂരജിന്റെ വിജയത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ ഒരഭിമാനമുണ്ട്," അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു. "അന്ന് ഞാനൊരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതൊക്കെ നിനക്ക് ഇത്രയും പ്രചോദനമാകുമെന്ന് കരുതിയില്ല."
​സൂരജ് മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. 'അമ്മാവന് അറിയില്ലല്ലോ... നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ കൂടുതൽ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചേനെ. അപ്പോൾ ആ ഇൻസൾട്ടിന്റെ തീവ്രത കുറഞ്ഞേനെ. ആ ഇൻസൾട്ട് ആണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ 'മോട്ടിവേഷൻ വിത്ത് സീക്രട്ട് ഇൻഗ്രീഡിയന്റ്' എന്ന് നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും അറിയരുത്. അത് എനിക്കുള്ള ഊർജ്ജമാണ്,' അവൻ ചിന്തിച്ചു.
​അവൻ അവരോടായി പറഞ്ഞു: "എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥനകൾ കൊണ്ടാണമ്മാവാ. പിന്നെ ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ മറന്നില്ല."
​സൂരജിന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ആ തിളക്കം അവനെ കളിയാക്കിയവരുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചതായിരുന്നു. അവന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചത് പരിഹാസത്തിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നെന്ന് അവർ അറിയാതെ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, അവന്റെ വിജയം മുന്നോട്ട് കുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
©️J4Media

@നിങ്ങൾക്ക് കഥ ഇഷ്ടമായി എന്ന് കരുതുന്നു. ജീവിതം തന്ന അനുഭവങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ദിശാബോധം നൽകിയത്?

30/09/2025

നല്ലോരു പേര്‌ ആയിരുന്നേൽ പെട്ടെന്ന് ആൾ കൂടിയേനെ😂

28/09/2025

തീയായ് തിലക് വര്‍മ 🥰
സഞ്ജു ❤️

28/09/2025

മുഴുവനും Brilliants ആണ്‌ Viewers 😂

16/09/2025

#സൗഹൃദം

ബാൽക്കണിയിൽ ചാറ്റൽമഴ നനഞ്ഞ് അവൻ ഇരുന്നു. കൈയ്യിലൊരു പഴയ ഫോൺ. ഗ്യാലറി തുറന്നു, നിറം മങ്ങിയൊരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ. 'ഓൾഡ് ഗ്യാങ്' എന്ന് പേരിട്ട വാട്‌സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പ്. പേര് പോലും ഒരു പഴങ്കഥ പോലെ തോന്നി.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഓരോ മുഖത്തിലും തങ്ങിനിന്നു. ചിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ, തമാശ പറയുന്ന കണ്ണുകൾ... ഓർമ്മകൾ ഒരു നനഞ്ഞ തുണികൊണ്ട് തുടച്ചെടുക്കുന്നത് പോലെ അവനറിഞ്ഞു. എത്രയോ കാലമായി അവർ പരസ്പരം വിളിച്ചിട്ട്.
ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്ന് അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. "അവൻ വിളിക്കാറില്ല."
ഉണ്ട, രവി, നവാബ്... അങ്ങനെ ഓരോരുത്തരുടെയും പേരുകൾ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു.
"അവനും വിളിക്കാറില്ല."
അവസാനമായി എപ്പോഴാണ് അവന്‍ ഒരു ഫോൺ കോൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതെന്ന് അവനോർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒരു കോൾ പോലും വരാത്തതിലുള്ള ഒരു നേരിയ വേദന അവന്റെ ഉള്ളിൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു.
"അവരാരും വിളിക്കാറില്ല."
എല്ലാവരും അവരവരുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി, തിരക്കുകളിലേക്ക് മാഞ്ഞു. അതവന് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ എവിടെയോ ഒരു പ്രതീക്ഷ, ഒരു വിളി... അത് മാത്രം അവനെ വിട്ടുപോയില്ല.
പെട്ടെന്ന്, ആ പഴയ ഫോട്ടോയിലെ അവന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം അവനോട് ചോദിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി:
"അപ്പൊ നീയോ?"
ഒരു നിമിഷം അവൻ തളർന്നു. അവൻ വിളിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ് അവർ വിളിക്കാത്തത്. അങ്ങനെയല്ലേ?
പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സ് ഒരു മരവിച്ച കടൽ പോലെ ശൂന്യമായി. വിളിക്കാൻ അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്നെങ്കിലും വിരലുകൾക്ക് ഒരു ചലനവുമില്ല. ഒരു കാരണവും പറയാൻ അവനായില്ല. പിന്നെ അവൻ നിശബ്ദമായി പിറുപിറുത്തു.
"അതിന്‌ ഞാനില്ലല്ലോ."
അവന്‌ അവനെത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു കാലത്ത് അവരെല്ലാമായിരുന്ന അവൻ ഇന്ന് എവിടെയാണ്? ആരാണ് അവൻ? ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് മുൻപ് എല്ലാത്തിനും മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ചിരുന്ന, ചിരിച്ചിരുന്ന, അവരെല്ലാം ചേർന്നുണ്ടായിരുന്ന ആ 'ഞാൻ' ഇന്നെവിടെ?
മഴത്തുള്ളികൾ അവന്റെ കണ്ണുനീരിനോട് കലർന്നു. അവൻ സ്വയം ഉത്തരം കണ്ടെത്തി.
"ഞാൻ.. ഞാൻ എന്നേ മരിച്ചില്ലേ..."
ആ സൗഹൃദങ്ങൾ അവസാനിച്ചത് അവർ വിളിക്കാത്തതുകൊണ്ടല്ല. അവർക്ക് മുൻപേ അവനിലെ അവൻ മരിച്ചുപോയതുകൊണ്ടാണ്. അന്ന് മരവിച്ചുപോയ ആ സൗഹൃദങ്ങളോടൊപ്പം അവനും എന്നെന്നേക്കുമായി മരിച്ചുപോയിരുന്നു.
©️J4Media