08/10/2025
പുഴയും പുലരിയും
അധ്യായം 11: സ്നേഹബന്ധം
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, ദേവകിയമ്മയും രാമചന്ദ്രൻ നായരും അരുണിൻ്റെ വാടക വീടിൻ്റെ മുമ്പിലെത്തി.
പഴയൊരു അംബാസഡർ കാറിലാണ് അവർ വന്നത്.
വാതിൽ തുറന്ന അരുൺ ഞെട്ടിപ്പോയി. ക്ഷീണിതനായി, ദുർബലനായി നിൽക്കുന്ന അച്ഛൻ്റെ രൂപം അവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.
അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
"അച്ഛാ..."
അരുണിന്റെ ശബ്ദം നേർത്തുപോയി.
"ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ മോനേ?" രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ഗാംഭീര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അരുൺ അവർക്കായി വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തു. മുറിയിൽ മീര അവരെ കണ്ടതും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
"കിടന്നോളൂ മോളെ. എഴുന്നേൽക്കണ്ട."
ദേവകിയമ്മ ആദ്യമായി മീരയോട് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
രാമചന്ദ്രൻ നായർ മെല്ലെ മീരയുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു.
"എനിക്കിപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി മോളെ. ഞാനൊരുപാട് തെറ്റ് ചെയ്തു. പണമാണ് വലുതെന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബാക്കിയുള്ളത് കുടുംബം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി."
അദ്ദേഹം മീരയുടെ കൈയ്കളിൽ പിടിച്ചു.
"എന്നെയും നിന്റെ അമ്മയെയും ക്ഷമിക്കണം. എന്റെ മകനെ നിങ്ങൾ തട്ടിയെടുത്തതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ."
മീരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
"എനിക്ക് എൻ്റെ പേരക്കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ കഴിയുമോ?"
രാമചന്ദ്രൻ നായർ ചോദിച്ചു.
അരുൺ വേഗത്തിൽ പോയി, തീവ്രപരിചരണം കഴിഞ്ഞ് സാധാരണ വാർഡിലേക്ക് മാറ്റിയ കുഞ്ഞിനെ ശ്രദ്ധയോടെ എടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.
ആ ചെറിയ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു. ലോകം കീഴടക്കിയ ആ വലിയ മനുഷ്യൻ, ഒരു കൊച്ചുകുഞ്ഞിന്റെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു.
അദ്ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
"നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ വന്നത്. നിന്റെ വരവാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹബന്ധം വീണ്ടും വിളക്കിച്ചേർത്തത്."
