Ulaganayagan - The God Of Cinema

04/09/2026

A man always met you with a Red🩸roses🔪
தோ வாரேன்🔥🔥

04/09/2026

இவன் வருவதை
யாரும் உணரவில்லை…
ஆனால் இவன் வந்த கணம்,
உறங்கிக்கிடந்த மரணம்
கண்களைத் திறந்தது.

Poster credits : Aiera Advert

03/09/2026

https://youtube.com/shorts/au0PIak-bhY?si=GrQdIKiUlYe2Uo69

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

03/09/2026

Sponsored

Video credits : Aiera Advert

03/09/2026

தோ வாரேன் 🔥

03/09/2026

அண்ணி… அன்னையாவாள் ❤️

பிறந்த வீட்டை விட்டு,
புகுந்த வீட்டைத் தேடி வருகிறாள்…
ஆனால்,
அவள் வந்தது ஒரு வீட்டிற்குள் அல்ல—
ஒரு குடும்பத்தின் இதயத்திற்குள்.

அண்ணனின் துணைவியாக வந்தவள்,
தம்பிக்கு அக்காவாகிறாள்…
தங்கைக்கு தோழியாகிறாள்…
குழந்தைகளுக்கு அத்தையாகிறாள்…

காலம் செல்லச் செல்ல,
அவளின் பாசம்
உறவுகளின் பெயர்களைக் கடந்து செல்கிறது…

அண்ணி என்ற உறவு,
ஒரு நாள்
அன்னையாக மாறுகிறது.

தன் பிள்ளைகளுக்கு மட்டும் அல்ல…
வீட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு பிள்ளையின்
சந்தோஷத்தையும் சுமையாக நினைக்காமல்
சுமக்கும் இதயம் அவளது.

தாய் பெற்றெடுப்பாள்…
ஆனால் சில நேரங்களில்,
அன்னை போல அன்பு கொடுப்பவளும்
அண்ணியாக இருக்கலாம்.

கூட்டுக் குடும்பத்தின்
சமையலறையில் அவள் கை,
வீட்டின் அன்பை பரிமாறும்…

அவள் ஒரு வார்த்தை சொன்னால்
அது கண்டிப்பாக இருக்கலாம்…
ஆனால் அதன் பின்னால்
ஒரு தாயின் கவலை இருக்கும்.

உறவுகள் இரத்தத்தால் உருவாகலாம்…
ஆனால்
அன்பால் தான்
அவை நிரந்தரமாகின்றன.

அதனால்தான்—

அண்ணி என்ற பெயரில் வந்தவள்,
அன்பால் அன்னையாவாள்…
அந்த அன்னை,
ஒரு குடும்பத்தையே
ஒன்றாக வைத்திருப்பாள். ❤️

02/09/2026

மர்மயோகி

அத்தியாயம் – 23

மாங்காட்டுவளம்பனின் முகம்

“ஒரு மனிதனை ஏமாற்றுவது எளிது…
அவன் நம்பிக்கையை ஏமாற்றுவது அதைவிட எளிது.
ஆனால்… ஒரு தந்தையின் பாசத்தை ஏமாற்றியவன்,
அவன் கோபத்திலிருந்து தப்ப முடியாது.”

⸻

மகிமனின் மனதில் சந்தேகம் விதையாக விழுந்திருந்தது.

மத்திமாதேவியின் மரணம்… மிருகத்தின் தாக்குதல் அல்ல.

அவன் மீண்டும் மீண்டும் அந்தக் காட்சிகளை நினைத்துப் பார்த்தான்.

மரத்தின் முறிந்த கிளை.

மண்ணில் இருந்த காலடித் தடங்கள்.

சிதறியிருந்த பொருட்கள்.

அனைத்தும்…

மிருகத்தின் தாக்குதலைப் போலவே உருவாக்கப்பட்டிருந்தன.

ஆனால்…

மகிமனின் கண்களுக்கு ஒரு விஷயம் மட்டும் தப்பவில்லை.

மனிதனின் காலடித் தடம்.

⸻

அவன் தனது ஒற்றனை அழைத்தான்.

“நான் உனக்கு ஒப்படைத்த குழந்தை எங்கே?”

ஒற்றன் தலைகுனிந்தான்.

“மாங்காட்டுவளம்பன் பாதுகாப்பில் இருக்கிறான்.”

மகிமனின் கண்கள் கூர்மையானது.

“அவன் எங்கே?”

“மலைக்காட்டின் மறுபுறம்.”

⸻

மகிமன் உடனே புறப்பட்டான்.

அவனுடன் சில நம்பிக்கைக்குரிய வீரர்கள் மட்டும்.

ஆனால்…

அவன் அறியாத ஒன்று இருந்தது.

அவனுடைய ஒற்றனே துரோகி.

⸻

மாங்காட்டுவளம்பன்…

மகிமனின் ஒற்றனுக்கு பொற்காசுகள் கொடுத்திருந்தான்.

அந்த ஒற்றனின் விசுவாசம்…

மகிமனிடம் இல்லை.

பொன்னிடம் இருந்தது.

அவன் மகிமனிடம் தொடர்ந்து பொய்யான செய்திகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

குழந்தை பாதுகாப்பாக இருக்கிறது.

மாங்காட்டுவளம்பன் குழந்தையை கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

எல்லாம் பொய்.

⸻

மகிமன் இறுதியாக அந்த மறைவிடத்தை அடைந்தான்.

அங்கே…

மாங்காட்டுவளம்பன்.

அவன் அருகில்…

சிறிய வரம்புலி.

⸻

மகிமனைப் பார்த்ததும்…

மாங்காட்டுவளம்பன் சிரித்தான்.

“நீங்கள் வந்துவிட்டீர்களா?”

மகிமன் குழந்தையைப் பார்த்தான்.

பிறகு அவனைப் பார்த்தான்.

“என் மகனை என்னிடம் கொடு.”

மாங்காட்டுவளம்பன் உடனே குழந்தையை ஒப்படைக்கவில்லை.

அவன் மெதுவாகச் சொன்னான்:

“மகிமா…”

“உனக்கு உண்மை தெரிய வேண்டும்.”

⸻

மகிமன் அமைதியாக இருந்தான்.

⸻

“மத்திமாதேவியை…”

அவன் ஒரு கணம் நிறுத்தினான்.

“மிருகம் கொல்லவில்லை.”

மகிமனின் கண்கள் சிவந்தன.

⸻

“நான்தான்…”

“அவளை கொன்றேன்.”

அந்த வார்த்தை…

மலைக்காட்டின் அமைதியை உடைத்தது.

⸻

மகிமன் அசையவில்லை.

ஒரு நொடி…

அவன் சுவாசிப்பதையே மறந்தான்.

பிறகு…

அவனுடைய குரல் மிகவும் அமைதியாக வெளிவந்தது.

“ஏன்?”

⸻

மாங்காட்டுவளம்பன் சிரித்தான்.

“அந்தக் கல்.”

⸻

மகிமனின் கை…

தன்னுடைய மார்பில் இருந்த அந்தக் கல்லைத் தொட்டது.

⸻

மாங்காட்டுவளம்பன் தொடர்ந்தான்.

“அது சாதாரண கல் இல்லை என்பதை நான் அறிந்தேன்.”

“அது உன் கையில் இருக்கும் வரை…”

“அதை வேறு யாராலும் பெற முடியாது.”

⸻

மகிமன் அவனைப் பார்த்தான்.

மாங்காட்டுவளம்பனின் கண்களில் பேராசை.

“அந்த சக்தி…”

“அதை எனக்கு வேண்டும்.”

⸻

மகிமன் மெதுவாகச் சொன்னான்:

“அதை என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.”

மாங்காட்டுவளம்பன் சிரித்தான்.

“ஆம்.”

“அதனால்தான்…”

“உன் மனதை உடைக்க வேண்டியிருந்தது.”

⸻

அப்போதுதான் மகிமனுக்கு முழு உண்மை புரிந்தது.

மத்திமாதேவியின் மரணம்…

குழந்தையைத் தனிமைப்படுத்தியது.

குழந்தையை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவது…

மகிமனின் மனதை பலவீனப்படுத்தியது.

அவனை அச்சுறுத்துவது…

கல்லைத் தானாகவே ஒப்படைக்கச் செய்யும் திட்டம்.

⸻

ஆனால்…

மாங்காட்டுவளம்பன் ஒரு விஷயத்தைத் தவறாகக் கணித்திருந்தான்.

மகிமன் உடைந்துவிடவில்லை.

அவன்…

மாறிவிட்டான்.

⸻

மகிமன் தனது வாளை உருவினான்.

மாங்காட்டுவளம்பனின் முகத்தில் இருந்த சிரிப்பு மறைந்தது.

அவன் பின்னால் இருந்த வீரர்கள் முன்வந்தனர்.

⸻

அடுத்த சில நொடிகளில்…

மலைக்காடு போர்க்களமாக மாறியது.

மகிமன் ஒருவனாகவே எதிரிகளைத் தாண்டினான்.

அவன் வாள்…

கோபத்தில் அல்ல.

தீர்ப்பாகச் சுழன்றது.

அவனைத் தடுக்க வந்தவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக தரையில் விழுந்தனர்.

⸻

மாங்காட்டுவளம்பன் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு பின்வாங்கினான்.

ஆனால்…

மகிமன் அவனை விடவில்லை.

அவன் முன்னேறினான்.

“என் மனைவியின் உயிருக்கு…”

“என் மகனின் பயத்திற்கு…”

“என் நம்பிக்கையை துரோகம் செய்ததற்கு…”

ஒவ்வொரு வார்த்தையும்…

ஒரு வாளடி போல இருந்தது.

⸻

இறுதியில்…

மாங்காட்டுவளம்பன் குழந்தையை விட்டுவிட்டு தப்பிக்க முயன்றான்.

மகிமன் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.

அவன் கண்களில்…

பல நாட்களாக அடக்கி வைத்திருந்த கோபம்.

⸻

மாங்காட்டுவளம்பன் மண்டியிட்டான்.

“கல்லை எனக்குக் கொடு…”

“உனக்கு வேண்டியதை எல்லாம் தருகிறேன்.”

மகிமன் அவனைப் பார்த்தான்.

“நீ புரிந்துகொள்ளாத ஒன்று இருக்கிறது.”

“அந்தக் கல்லின் சக்தி…”

“பொன்னால் வாங்க முடியாது.”

⸻

மகிமன் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டான்.

வரம்புலி…

தன் தந்தையின் மார்பில் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டான்.

அந்த நொடியில்…

மகிமனின் கண்களில் இருந்த கோபம்…

கண்ணீராக மாறியது.

⸻

அவன் தன் ஒற்றனை நோக்கிப் பார்த்தான்.

அவன் பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்தான்.

மகிமனின் பார்வை அவனைத் தொட்டதும்…

அவன் நடுங்கினான்.

“எவ்வளவு பொன்?”

ஒற்றன் தலைகுனிந்தான்.

மகிமன் புரிந்துகொண்டான்.

ஒரு மனிதனின் உயிரை விற்றவன்.

ஒரு தாயின் மரணத்தை மறைத்தவன்.

ஒரு குழந்தையைப் பொய்யால் காத்தவன்.

⸻

மகிமன் அவனை நோக்கி நடந்தான்.

ஆனால்…

அவன் வாளை உருவவில்லை.

“உன்னை கொல்வது எளிது.”

“ஆனால் உன் துரோகத்தை…”

“நீ வாழ்நாள் முழுவதும் சுமக்க வேண்டும்.”

⸻

மகிமன் திரும்பினான்.

குழந்தையை மார்பில் அணைத்துக் கொண்டு…

மலைக்காட்டை விட்டு நடந்தான்.

⸻

அவனுடைய கையில்…

வரம்புலி.

மார்பில்…

மத்திமாதேவியின் நினைவு.

உள்ளத்தில்…

ஒரு புதிய சந்தேகம்.

மாங்காட்டுவளம்பன் ஏன் அந்தக் கல்லை விரும்பினான்?

அதைப் பற்றி அவனுக்கு எப்படித் தெரியும்?

அந்தக் கல்லின் உண்மையான சக்தி என்ன?

மகிமனுக்கே முழுமையாகத் தெரியாத அந்த ரகசியம்…

இனி அவனுடைய இரண்டு மகன்களின் விதியையும் தீர்மானிக்கப் போகிறது.

தொடரும்…

31/08/2026

Kamal haasan said casually but Karthick Subburaj took it seriously

fans