MTW Marathi Travel World

31/05/2026

एक अन एक प्रतिक्रिया माझ्यासाठी खूप महत्वाची आहे 🙏 आपणासर्वांच्या सपोर्टशिवाय मला हे पुस्तक लिहिणे शक्य झाले नसते... खूप खूप आभारी आहे... नवीन देशाचा नवीन अनुभव लवकरचं.... आपण तयार आहात का? खालीलपैकी कोणत्या देशाचा जमिनीवरील अनुभव तुम्हाला पोस्टच्या स्वरूपात वाचायला आवडेल?

1) मध्य आशिया! उजबेकिस्तान (मुघलांचा देश), ताजीकिस्तान आणि कझाखीस्तान
2) इंडोनेशिया (जगातील सर्वात मोठा मुस्लिम देश)

खाली कमेंट करून सांगा 🙏 कमेंटमध्ये लिहा.... "मध्य आशिया" किंवा "इंडोनेशिया"

“Nashikkar in Afghanistan” पुस्तकाच्या दुसऱ्या टप्प्यातील प्री बुकिंग सुरु झाली आहे...
जर तुम्हालाही हे पुस्तक वाचायचं असेल…तर आत्ताच तुमची प्रत राखीव (Pre-Book) करून ठेवा. कारण मागच्या वेळीप्रमाणेच या वेळीसुद्धा स्टॉक मर्यादित असणार आहे! ⚠️ पुस्तकाचे मूल्य आहे INR 699/- फक्त.
खालील लिंकवर क्लिक करा... 👇
🔗 https://forms.gle/rqYDYwGfnMQZQioYA

👉 फॉर्म भरा👉 आणि तुमची प्रत आत्ताच राखीव ठेवा! 📖 ही फक्त प्रवासकथा नाही…हा आहे एका मराठी प्रवाशाने अनुभवलेला अफगाणिस्तानाचा खरा चेहरा

खूप धन्यवाद 🙏 जय हिंद! जय महाराष्ट्र 🚩

विशाल चव्हाण
MTW Marathi Travel World

#मराठीमाणूस #नाशिककर

30/05/2026

AK-47 हातात दिली… आणि मग तालिबान्यासोबत चहा! पुढे जे घडलं ते अविश्वसनीय होतं…

(चॅप्टर 04: बामियान | भाग 03 Continued from last पोस्ट...)

बघता बघता संध्याकाळ झाली होती.... बामियान बुद्धमूर्तींचा डोंगर एक्सप्लोर केल्यानंतर मी निघालो होतो माझ्या हॉटेलच्या दिशेने... तितक्यात रस्त्यात एक हजारा तरुण भेटला... त्याच इंग्रजी खूपच चांगलं होत... हाय हॅलो केल्यांनतर त्याला ताशक्कुर करून मी काही पाऊलं पुढे येताच एक व्यक्ती अचानक माझ्यासमोर आडवा आला... क्षणभर त्याच्याकडे बघून थोडं घाबरायलाच झालं... उंच धिप्पाड, मोठीशी लांब दाढी, हातात AK 47 बंदूक आणि गंभीर चेहेरा .... माझ्या हातातील कॅमेरा नघून त्याने मला अडवलं होत... त्याला उर्दू वा हिंदी अजिबातच येत नव्हतं... त्याने मला रस्त्याच्या कडेला आणलं... तो मला त्याच्या भाषेत काही तरी मागत होता... आय थिंक पासपोर्ट किंवा परमिट मागत असावा... मला कळतंच नव्हतं नेमकं त्याला काय हवंय... तेवढ्यात मी त्याला सांगितलं कि "i am from hindustan... mumbai... india... " आणि मग काय.... भाऊची बॉडीलँग्वेजचं चेन्ज झाली.... त्याच्या चेहेऱ्यावर एका वेगळ्याच प्रकारचं हास्य बघायला मिळत होत... मी देखील गोंधळलेल्या मनस्थितीत त्याला स्माईल दिली... थोडा आत्मविश्वास आला होता... मग मी परत म्हंटल... "हिंदुस्थान.... हिंदुस्थान गुड?" त्यावर तो म्हणाला "गुड गुड" या तालिबान्यांचं नाव होत अब्दुल रहमान... दिसायला खूपच डेंजर दिसत होता... पण भारताचं नाव घेतल्यावर माहित नाही काय जादू झाली... आणि भाऊचा नूरच बदलला... भाषेची मर्यादा असल्याने त्याच्याशी संवाद साधण्यात मर्यादा येत होत्या... पण तोडक्या मोडक्या इंग्रजीमध्ये का होईना आम्ही संवाद साधायचा प्रयत्न करत होतो... आणि मुख्य म्हणजे माझ्या आतापर्यंतच्या प्रवासातील हा पहिला तालिबानी होता ज्याने मला व्हिडियो बनवण्याची परवानगी दिली होती.... मी त्याला म्हंटल... "अब्दुल रहमान say hi to india...." तो देखील म्हणाला... "हॅलो इंडिया!" त्याला मी कॅमेऱ्यात बंदूक दाखवण्याची विनंती केली... त्याचा हातातील बंदूक पाहून ती हातात घेऊन बघण्याचा माझा मोह काही आवरत नव्हता... त्यामुळे मी त्याला मुद्दामच विचारलं... "असल है"? त्याने लागलीच ती बंदूक माझ्या हातात दिली आणि म्हणाला "असल असल" मी पहिल्यांदाच एक 47 हातात घेतली होती... आणि बंदूकपण बऱ्यापैकी वजनदार होती... तिथे आजूबाजूला मला बघून बरीच लहान मुलं आणि आणि काही नागरिक जमले होते... दोन चार फोटो काढल्यानंतर मी निघालोच होतो तितक्यात त्याने मला परत थांबवलं... म्हंटल आता काय? मला हाताने त्याने चहाचा इशारा केला आणि म्हंटला... "चाय" नाही म्हणायचं तर प्रश्नच नव्हता... अफगाणिस्तानांत येऊन एका तालिबान्यांसोबत चहा न घेण्याचा अनुभव मी कसा काय मिस करू शकत होतो.... मी क्षणाचाही विलंब न करता होकार दिला... त्याने लगेच तिथेच उभ्या असलेल्या एका छोट्या मुलाला चहा आणायला पाठवलं... मी कॅमेऱ्याने चित्रीकरण करताच होतो तितक्यात त्याने मला पटकन कॅमेरा बंद करून बॅगमध्ये ठेवायला सांगितलं... मी थोडा चपापलोच.... म्हंटल याला असं अचानक काय झालं... तितक्यात तिथे एक हिरव्या रंगाची तालिबान रेंजर्सची गाडी येऊन थबकली... बहुतेक त्याचा कोणी सिनियर होता गाडीत.... गाडीच्या खिडकीजवळ जाऊन त्याने काहीतरी सांगितलं... त्या गाडीतील तालिबान्यांनी मला विचारलं कि तुम्हाला कुठे जायचंय? आम्ही सोडून देऊ का? मी नम्रपणे नकार देत त्यांना सांगितलं कि माझं हॉटेल इथे जवळच आहे मी पायीच जाईन.... त्यानंतर खुदा हाफिज करून ते निघून गेले... तेवढ्यात माझा चहा देखील आला होता... अब्दुल रहमान सोबत चहा घेताना मनात अनेक विचार येत होते.... मी अफगाणिस्तानच्या मातीत उभा राहून... अफगाण तालिबानसोबत चहा घेत होतो... how स्ट्रेंज!! चहा पिता पिता अब्दुल रहमान मला त्याच्या भाषेत काही सांगू पाहत होता... "सलमान खान सलाम बरेशा... " (असच काहीतरी बोलला होता) यात मला फक्त सलमान खान एवढाच शब्द कळला... मग लक्षात आलं कि तो सलमान खान ला सलाम सांगतोय... हा तालिबानी दिसायला जितका खतरनाक होता ना... तितकाच फनी होता... सलमान खान, अक्षय कुमारचा मोठा फॅन होता भाऊ... तो चक्क मला गाणं गाऊन दाखवण्याचा प्रयत्न करत होता... आणि गाणं पण कुठलं? तर... "तडप तडप के इस दिल से आह निकलती रही" पण ते त्याच्या चालीत आणि त्याच्या आवाजात... 🤯आणि हे सगळं मी माझ्या कॅमेऱ्यात कैद करत होतो... अब्दुल रहमान लैच जॉली होता राव... एक नंबर 😃 इतका वेगळा एक्सपेरियन्स होता कि मला काळातच नव्हतं त्याच्या या कृतीवर काय आणि कशी प्रतिक्रिया देऊ... पण एक खुंखार तालिबानी एका भारतीयाप्रती इतका सॉफ्ट असू शकतो हे मी माझ्या डोळ्यांनी बघतं आणि अनुभवत होतो... चहा घेऊन झाल्यावर मी त्याचा निरोप घेतला आणि माझ्या हॉटेलच्या दिशेने मार्गस्थ झालो.... मला वाटलं आता लगेच कुठे तरी जेवण करू आणि जाऊया हॉटेलवर... पण अजूनही माझा प्रवास संपलेला नव्हता... पुढे बाजारात एक अजून असा व्यक्ती भेटला आणि त्याने जे सांगितलं... ते अतिशय धक्कादायक होतं... कोण व्यक्ती होता तो? रात्री बामियानमध्ये काय घडलं? अश्या असंख्य गोष्टी जाणून घेण्यात जर तुम्हाला रस असेल... आणि जर तुम्हाला पुढचा भाग कथा स्वरूपात वाचायचा असेल तर… सर्वात आधी आपल्या हक्काच्या मराठी पेजला फॉलो करा... 🙏

आपल्या पेजवर दररोज नवीन वाचक जोडल्या जात असून याचा मला मनापासून आनंद आहे... 🙏 बऱ्याचशा नवीन वाचकांना आपल्या येणाऱ्या नवीन पुस्तकाविषयी माहिती नसावी म्हणून खाली शॉर्टमध्ये पुस्तकाविषयी माहिती देत आहे... माझ्या अफगाणिस्तान प्रवासावर आधारित 📖 "नाशिककर इन अफगाणिस्तान" हे पुस्तक प्रकाशित झालंय... आणि आता पुस्तकाच्या दुसऱ्या टप्प्यातील "Pre-Booking" ला सुरुवात झाली आहे! पुस्तकाची किंमत : INR 699/-* असणार आहे... जर आपण पहिल्यांदाच आपल्या पेजवर आला असाल… आणि अफगाणिस्तान सीरिजचे मागील काही भाग तुम्ही वाचले असतील… आणि जर तुम्हाला ते आवडले असतील… तर तुम्ही हे पुस्तक Pre-Book करण्याचा निर्णय नक्की घेऊ शकता 🙏

कारण हे फक्त प्रवासवर्णन नाही…

हा आहे....
🌍 युद्धग्रस्त अफगाणिस्तानाचा वास्तववादी प्रवास
😳 तालिबानच्या सावलीतलं जीवन
❤️ तिथल्या लोकांची माणुसकी
🔥 आणि एका मराठी प्रवाशाने अनुभवलेलं जगाचं वेगळं रूप...

लगेच खालील लिंकवर क्लिक करा... 👇

👉 फॉर्म भरा
👉 आणि तुमची प्रत आत्ताच राखीव ठेवा! 📖

🔗 https://forms.gle/rqYDYwGfnMQZQioYA

जर तुम्हाला खरंच मराठी कंटेंट, मराठी लेखक, आणि मराठी माणसाचा जागतिक प्रवास पुढे न्यायचा असेल… तर ही फक्त एक खरेदी नाही… तर हा एक सपोर्ट… एक साथ… एक विश्वास असेल... 🙏❤️

👉 कमेंटमध्ये एकच शब्द लिहा...
“हजारा"👇

शक्य झाल्यास (अट नाही 🙏) पोस्टला किमान 1 Like आणि 1 Share नक्की करा! तुमच्या सपोर्ट शिवाय मी अपूर्ण आहे🙏 तुमचा प्रतिसाद चांगला आला, तर पुढचा भाग नक्की शेअर करेन.

जय हिंद! 🚩 जय महाराष्ट्र!

📍 ठिकाण: बामियान, अफगाणिस्तान
✍️ विशाल चव्हाण

24/05/2026

1000 वर्षांचा इतिहास… आणि एका क्षणात झालेला विध्वंस!

(चॅप्टर 04: बामियान | भाग 02 Continued from last पोस्ट...)

फायनली आम्ही बामियान च्या सीमेपर्यंत आलो आणि तालिबान चेकपोस्टवर आम्हाला अडवलं.... ड्रायव्हरने घाईघाईत टेप बंद केला... क्षणात स्मशान शांतता झाली... मी पण माझा कॅमेरा बंद केला... हातात AK 47 घेतलेल्या एका तालिबान्याने ड्राईव्हरच्या बाजूच्या खिडकीतून आत डोकावलं....मागे बघितलं... माझ्याकडे बघितलं.... आणि पुढे जायला सांगितलं... मला आश्चर्य वाटलं कि एकही प्रश्न न विचारता आम्हाला त्याने कसं सोडलं? त्यांनतर मला ड्रायव्हरने सांगितलं कि बामियान एक टुरिस्ट जागा आहे त्यामुळे शक्यतो इथे परदेशी टुरिस्टना त्रास होऊ नये म्हणून काळजी घेतली जाते... हे ऐकून थोडं समाधान वाटलं... आता प्रॉपर बामियान गावात पोहोचलो होतो आणि सगळीकडे मातीची घर दिसत होती.... मला एका वेगळ्याच दुनियेत आल्याचा भास होत होता... त्या तीनही महिला गाडीतून उतरल्या ... आता मी एकटाच होतो टॅक्सित.... मी ड्रायव्हरला विनंती केली कि मला एखाद्या चांगल्या पण स्वस्त हॉटेलमध्ये घेऊन चल... त्याप्रमाणे ड्रायव्हरने मला एका हॉटेलमध्ये ड्रॉप केलं... हॉटेल चांगलं होत... बामियान एक टुरिस्ट डेस्टिनेशन असल्याने काबूलच्या तुलनेत थोडं महाग होत... मी हॉटेलच्या गच्चीवर गेलो आणि तिथून जे दृश्य दिसत होत ते अफलातून होत.... माझं हॉटेल बामियानच्या मुख्य डोंगराच्या (जिथे सर्वात मोठी बुद्ध मूर्ती होती) अगदी जवळ होत.... गच्चीवरून तो डोंगर स्पष्ट दिसत होता आणि त्या डोंगरात अनेक छोटी छोटी छिद्र दिसत होती... थोडा रिसर्च केल्यावर लक्षात आलं कि ती छिद्र म्हणजे ती त्या डोंगरातील छोटी छोटी घर होती... आणि आजही लोक त्या घरांमध्ये राहतात... सो स्ट्रेंज... मी त्या डोंगराजवळ जाण्यास उत्सुक होतो... गच्चीवरून संपूर्ण भागाचा एक 360 व्हियू घेतल्यानंतर मी खाली निघतच होतो... तितक्यात माझा फोन वाजला..... मागील काही दिवसांपासून मी अफगाणिस्तानमध्ये प्रवास करत होतो त्यामुळे या प्रवासादरम्यान अनेक अफगाणी लोकांसोबत माझा परिचय झाला होता... त्यातीलच एक लोकल अफगाणीचा माझी विचारपूस करण्यासाठी फोन आला होता... एक दोन मिनिटे त्याच्याशी फोनवर हितगुज केल्यानंतर मी निघालो बुद्धा ऑफ बामियानच्या दिशेने.... माझ्या हॉटेलपासून अगदीच जवळ असल्याने पायीच निघालो होतो... इथे येण्यापूर्वी मी या जागेबद्दल थोडा रिसर्च केला होता.... मी बामियानच्या त्या निमुळत्या गल्ल्यांमधून पुढे चालत होतो… वाटेत अनेक लोकल बामियानची लोक भेटत होती.... हसून ग्रीट करत होती... डोंगराच्या अगदी जवळ पोहोचलो होतो.... आणि तिथे मला एक स्थानिक तरुण भेटला.... त्याला थोडंफार इंग्रजी येत होत... मी बोललो... "हिंदुस्थान... इंडियासे आया, उर्दू बोलादी?" तो हसून म्हंटला.... "कम कम" मी म्हंटल... "what is your name?" तो म्हणाला... "यासीन" मी म्हंटल... "nice to meet you yaasin" आणि त्याने पुन्हा हसून रिप्लाय केला... "welcome to Bamyan" 😇 समोर उभे असलेले उंच, राखाडी डोंगर… आणि त्यांच्या कुशीत कोरलेल्या त्या प्रचंड पोकळ जागा… जिथे एकेकाळी उभे होते जगप्रसिद्ध बामियानचे बुद्ध. त्या क्षणी माझ्या पावलांचा वेग आपोआप मंदावला… कारण मी फक्त एक ठिकाण बघत नव्हतो, तर इतिहासाच्या हजारो वर्षांच्या साक्षीदाराकडे चाललो होतो. इ.स. सहाव्या शतकात, जेव्हा अफगाणिस्तानचा हा भाग सिल्क रूटचा महत्त्वाचा टप्पा होता, तेव्हा या दरीत दोन भव्य बुद्धमूर्ती कोरल्या गेल्या... एक सुमारे ५५ मीटर (Salsal बुद्धा) उंच आणि दुसरी जवळपास ३८ मीटर (Shamama बुद्धा) त्या केवळ मूर्ती नव्हत्या, तर त्या काळातील बौद्ध संस्कृती, कला आणि श्रद्धेचं प्रतीक होत्या. या दोन्ही मूर्ती खडकांत कोरून तयार करण्यात आल्या होत्या आणि मूर्तींच्या भोवती असंख्य बौद्धविहार, गुहा आणि भित्तिचित्रे कोरली होती.... या मूर्ती गांधारशैलीमध्ये कोरल्या गेलेल्या होत्या... गांधारशैली हि भारतीय आणि ग्रीक रोमन शैलीचा संगम होती... चीनचा प्रवासी Xuanzang इथे आला होता, आणि त्याने या मूर्तींचं वर्णन “सुवर्ण तेजाने झळकणाऱ्या” असं केलं होतं. त्या काळी या मूर्तींवर रंगकाम आणि सोन्याची नक्षी होती… कल्पना करा... या ओसाड डोंगरांमध्ये एकेकाळी किती वैभव दडलेलं होतं! हे मुळात एक बौद्ध तीर्थस्थान व शिक्षण केंद्र होत जिथे विविध देशातील भिक्षु आणि साधक शिक्षणासाठी येत असत... डोंगरातील त्या भग्न बुद्धमूर्तींचे अवशेष न्याहाळत असताना... तिथेच त्या डोंगराच्या पायथ्याशी काही स्थानिक नागरिकांचा घोळका उभा होता... म्हंटल जावं त्यांच्यापाशी आणि या जागेबद्दल अजून थोडी माहिती घेण्याचा प्रयत्न करावा... जवळपास 7 ते 8 लोक होती... आणि कोणालाही हिंदी उर्दू येत नव्हतं...या लोकांच्या चेहेर्याची ठेवणं हि काहीशी आपल्याकडे पूर्वेकडे स्थित असणाऱ्या पहाडी बांधवांसारखी होती... बामियान मध्ये हजारा समुदाय हा मोठ्या प्रमाणात वास्तव्यास आहे... मी पुढे याबद्दल सविस्तर बोलणारच आहे... तत्पूर्वी मी त्या लोकांच्या जवळ जाण्यापूर्वीच ओरडून सांगितलं... कि... "i am from Mumbai... Hindustan... India..." त्यातील एका व्यक्तीला थोडंफार इंग्रजी येत होत... तो देखील मला म्हणाला... "welcome to Bamyan" माझ्या हातातील कॅमेरा वगैरे बघून ती मंडळी थोडी क्युरीयस होती... येथील बुद्ध मूर्ती नामशेष झाल्या तरी इथे एक वेगळीच पॉसिटीव्ह व्हाइब येत होती.... आजूबाजूचा निसर्ग... हा डोंगर... खूपच सुंदर दिसत होता... पण इतिहास नेहमीच सौंदर्य जपून ठेवत नाही…मार्च 2001 साली Taliban ने “मूर्तिपूजा” या कारणावरून या दोन्ही बुद्धमूर्तीना स्फोटकांनी पूर्णतः उध्वस्थ केले... त्यांनी या मूर्तीना इस्लामविरोधी मूर्तिपूजा म्हणून घोषित केले... जगभरातून त्यांच्या या कृत्याचा निषेध झाला... युनेस्को आणि विविध देशांनी या सांस्कृतिक वर्षाच्या संवर्धनासाठी प्रयत्न केले... भारत सरकारने बामियान बुद्ध मूर्तींच्या डिजिटल पुनर्रचनेचा एक प्रकल्प हाती घेतलाय... आर्कियॉलॉजिकल सर्वे ऑफ इंडियाने देखील या बुद्धमूर्तींच्या अवशेषांवर संशोधनासाठी मदत केली आहे... बामियानमधील स्थानिकांशी बोलल्यानंतर असं कानावरती आलं... कि आता तालिबान स्वतःच इनिशिएटिव्ह घेऊन या दोन्ही बुद्धमूर्ती पुन्हा उभ्या करण्यासाठी प्रयत्न करणार आहे... अर्थात... यात किती सत्यता आहे हे येणार काळच ठरवेल... आज मी ज्या ठिकाणी उभा होतो तिथे समोर आज फक्त पोकळ जागा दिसत होती... जिथे कधीकाळी बुद्ध उभे होते… आणि मनात एक विचित्र पोकळी… त्या क्षणी जाणवलं... काही गोष्टी आपण फक्त पुस्तकात वाचतो… पण जेव्हा त्या डोळ्यांसमोर उभ्या राहतात… तेव्हा त्यांचा अर्थ पूर्णपणे बदलतो. त्या शांत डोंगरासमोर उभा राहून मी हाच विचार करत होतो कि कोणत्याही देशातील, प्रांतातील धार्मिक कट्टरता त्या देशाला, प्रांताला, तिथल्या संस्कृतीला कि रसातळाला घेऊन जाऊ शकते... याच मूर्तिमंत उदाहरण म्हणजे "बामियान"! इतिहास, संस्कृती, युद्ध आणि माणुसकी… या सगळ्यांच्या मध्ये अडकलेलं आणि कितीही आक्रमण झाली असली तरी भगवान बुद्धांचा वारसा टिकवून असलेलं हे ठिकाण…. मनात खूप सारे विचार, प्रश्न, भावना सगळं एकत्र दाटून येत होत... इथून निघायची अजिबातच इच्छा होत नव्हती... पण नाईलाज होता... मनात साचलेल्या त्या असंख्य प्रश्नांचं ओझं घेऊन मी माघारी निघालो.... आणि अचानक माझ्या समोर एक व्यक्ती आडवा आला.... त्याकडे पाहताक्षणीच काही वेळेपुरता का होईना माझ्या अंगाचा थरकाप उडाला... कोण असेल हा व्यक्ती? माझ्यावर हल्ला करण्याच्या उद्देशाने तो माझ्या समोर आला होता का? काय घडलं पुढे माझ्यासोबत? अश्या असंख्य गोष्टी जाणून घेण्यात जर तुम्हाला रस असेल... आणि जर तुम्हाला पुढचा भाग कथा स्वरूपात वाचायचा असेल तर… सर्वात आधी आपल्या हक्काच्या मराठी पेजला फॉलो करा... 🙏

👉 कमेंटमध्ये एकच शब्द लिहा...
“कोण होता तो?” 👇

शक्य झाल्यास (अट नाही 🙏) पोस्टला किमान 1 Like आणि 1 Share नक्की करा! तुमच्या सपोर्ट शिवाय मी अपूर्ण आहे🙏 तुमचा प्रतिसाद चांगला आला, तर पुढचा भाग नक्की शेअर करेन.

जय हिंद! 🚩 जय महाराष्ट्र!

📍 ठिकाण: बामियान, अफगाणिस्तान
✍️ विशाल चव्हाण

22/05/2026

“अफगाणिस्तानचं वास्तव इतकं जवळून कधीच पाहिलं नसेल…” | “नाशिककर इन अफगाणिस्तान” दुसऱ्या टप्प्याची Pre-Booking सुरू! 😳🌍

"नाशिककर इन अफगाणिस्तान" पुस्तकाबद्दलच्या प्राथमिक प्रतिक्रिया आपणासर्वांसोबत शेअर करताना अतिशय आनंद होतोय.... ❤️ आपल्या पेजवर दररोज नवीन वाचक जोडल्या जात असून याचा मला मनापासून आनंद आहे... 🙏 बऱ्याचशा नवीन वाचकांना आपल्या येणाऱ्या नवीन पुस्तकाविषयी माहिती नसावी म्हणून खाली शॉर्टमध्ये पुस्तकाविषयी माहिती देत आहे... माझ्या अफगाणिस्तान प्रवासावर आधारित 📖 "नाशिककर इन अफगाणिस्तान" हे पुस्तक प्रकाशित झालंय... आणि आता पुस्तकाच्या दुसऱ्या टप्प्यातील "Pre-Booking" ला सुरुवात झाली आहे! पुस्तकाची किंमत : INR 699/-* असणार आहे... जर आपण पहिल्यांदाच आपल्या पेजवर आला असाल… आणि अफगाणिस्तान सीरिजचे मागील काही भाग तुम्ही वाचले असतील… आणि जर तुम्हाला ते आवडले असतील… तर तुम्ही हे पुस्तक Pre-Book करण्याचा निर्णय नक्की घेऊ शकता 🙏

कारण हे फक्त प्रवासवर्णन नाही…

हा आहे....
🌍 युद्धग्रस्त अफगाणिस्तानाचा वास्तववादी प्रवास
😳 तालिबानच्या सावलीतलं जीवन
❤️ तिथल्या लोकांची माणुसकी
🔥 आणि एका मराठी प्रवाशाने अनुभवलेलं जगाचं वेगळं रूप...

लगेच खालील लिंकवर क्लिक करा... 👇

👉 फॉर्म भरा
👉 आणि तुमची प्रत आत्ताच राखीव ठेवा! 📖

🔗 https://forms.gle/rqYDYwGfnMQZQioYA

जर तुम्हाला खरंच मराठी कंटेंट, मराठी लेखक, आणि मराठी माणसाचा जागतिक प्रवास पुढे न्यायचा असेल… तर ही फक्त एक खरेदी नाही… तर हा एक सपोर्ट… एक साथ… एक विश्वास असेल... 🙏❤️

👉 कमेंटमध्ये एकच शब्द लिहा...
“पुस्तक पाहिजेच" 👇

जय हिंद! 🚩 जय महाराष्ट्र!
📍 ठिकाण: काबुल, अफगाणिस्तान
✍️ विशाल चव्हाण

20/05/2026

तालिबानच्या देशात… माझ्यासोबत 3 अफगाणी महिला एका टॅक्सीत! पुढे जे घडलं ते अविश्वसनीय होतं… 😳

(चॅप्टर 04: बामियान | भाग 01 Continued from last पोस्ट...)

गुलमोहम्मदभाईंनी बामियानला जाणाऱ्या टॅक्सी स्टॅण्डवर ड्रॉप केल्यानंतर आता कुठे माझा खरा प्रवास सुरु होणार होता.... मी टॅक्सित ड्राईव्हर शेजारच्या सीटवर बसायला दरवाजा उघडला आणि आत डोकावून बघतो तर काय? 3 अफगाणी महिला आणि 2 छोट्या मुली बसलेल्या होत्या... मी थोडा भांबावलोच.... एका परदेशी पुरुषासोबत एकाच टॅक्सित 3 अफगाणी महिला प्रवास करू शकतात? ते हि तालिबानच्या राजवटीत? मला त्या क्षणी कळतंच नव्हतं कि कसं रिऍक्ट करू... त्या 3 महिलांपैकी 2 महिला या वृद्ध होत्या आणि एक तरुण मुलगी होती आणि विशेष म्हणजे त्या तीनही महिलांनी चेहेरा झाकलेला नव्हता... मला हे बघून थोडं आश्चर्य वाटलं....आमचा प्रवास सुरु झाला... खिडकीतून दिसणारं ते निसर्गाचं जादुई दृश्य खूप मनमोहक दिसत होत... सरळसोट रास्ता आणि सगळीकडे फक्त आणि फक्त पांढराशुभ्र बर्फ! गाडीत छानपैकी पश्तू गाणी चालू होती.... मी कझाखस्तानमध्ये असताना देखील अश्या बर्फाळ रस्त्यांवरून प्रवास केला होता... पण हा प्रवास काहीसा वेगळाच होता... मागील बसलेल्या महिला छान एकमेकांशी त्यांच्या भाषेत गप्पा मारत होत्या.... आमचा ड्राईव्हर सुद्धा त्यांच्याशी संवाद साधत होता त्यामुळे एक गोष्ट तर आता माझ्या मनात पक्की झाली होती... कि तालिबानच्या राज्यात महिलांवर खूप जास्त निर्बंध आहेत हे जे नॅरेटिव्ह संपूर्ण जगात पसरलं किंवा पसरवलं गेलंय ते संपूर्णपणे तितकंसं खरं नाहीये... कारण इथे मी स्वतः या गोष्टी माझ्या डोळ्यांनी बघत होतो.... अनुभवत होतो... खरं तर हा देखील माझ्यासाठी एक धक्काच होता... माझ्या खिशात काही कँडी होत्या तर मी मागे बसलेल्या त्या 2 छोट्या मुलींना देऊ केल्या... त्यांनी देखील त्या स्वीकारल्या आणि त्या महिलांनी सुद्धा मला काहीही विरोध केला नाही... मला खरंच या गोष्टी अजिबातच अपेक्षित नव्हत्या... मला अफगाणिस्तानात महिलांचे फोटो वा व्हिडीयोग्राफी करणे निषिद्ध असल्याने मी देखील तितक्या कंम्फर्टेबली चित्रण करू शकत नव्हतो पण माझा प्रवास छान चालला होता... पहिले 40 ते 50 किलोमीटरपर्यंत रस्ता जरा चांगला होता पण त्यांनतर रस्ता बराच खराब होता.... खड्ड्याखुड्यामधून वाट काढत हळू हळू चाललो होतो... रस्त्याने छोटी छोटी खेडी दिसत होती... बरीचशी घर उंच डोंगरावर होती आणि बहुतेक सगळी मातीची घर होती.... थोडी थोडी बर्फवृष्टीपण सुरु झाली होती.... आणि पुढचा रस्ता संपूर्ण पांढऱ्याशुभ्र बर्फाने झाकला गेला होता... हे असं विहंगम दृश्य मी फक्त टीव्हीवर बघितलं होत... आणि आज मी प्रत्यक्षात इथे अफगाणिस्तानात या सगळ्या गोष्टी अनुभवत होतो... सो मेसमरायझिंग.... अर्थात हा निसर्ग जितका सुंदर दिसत होता... तितकाच धोकादायक देखील होता... दूर दूर पर्यंत फक्त बर्फाने आच्छादलेले डोंगर.... एकही माणूस नाही, हॉटेल नाही, गॅरेज नाही... काहीच नाही... प्रवासात मजा तर येत होती... पण मनांत एक भीतीही hoti कि या अश्या ठिकाणी जर गाडी बंद पडली तर आपलं काय होणार? आणि शेवटी जे व्हायचं तेच झालं.... आम्ही घाटातून चाललो होतो आणि संपूर्ण रस्त्यावर बर्फ साचला असल्याने त्या बर्फावरून गाडीची चाक जागीच फिरत होती (स्लिप होत होती) एकदम एक जोरात झटका बसला आणि गाडी बंद पडली... बाहेर थोडा थोडा स्नोफॉल होत होता आणि सोबतच गार हवा वाहत होती... आमच्या टॅक्सी पुढे देखील एक गाडी होती... आणि ती पण या बर्फात फसली होती... मला माहित नव्हतं कि आता नक्की पुढे काय होणार आहे... आमचा ड्राईव्हर खाली उतरला त्याने डिक्कीतून लोखंडी चेनची झालर काढली आणि पुढच्या दोन्ही टायर्सवर त्या चेन्स चढवल्या....या चेन्सनी आता गाडीला बर्फामध्ये ग्रीप मिळणार होती... साधारण अर्ध्या तासाने पुन्हा आमचा प्रवास सुरु झाला.... काही किलोमीटर आणखी पुढे आल्यानंतर बर्फाची तीव्रता काहीशी कमी झाली होती... त्यांनतर ड्राइव्हरने पुन्हा गाडी साईडला घेऊन त्या चेन्स बाजूला केल्या आणि मग परत आमचा प्रवास सुरु झाला... खरंच इथल्या टॅक्सी चालकांची कमाल होती राव... मीन्स आतापर्यंत 4 वेळा ड्रायव्हरने त्या चेन्स लावल्या होत्या आणि काढल्या होत्या... हिवाळ्यामध्ये अफगाणिस्तानात फिरणं खरंच किती कठीण असू शकत याची प्रचिती मला आली होती.... निसर्ग डोळ्यांनी बघायला जितका सुंदर वाटत होता... तितकीच मनामध्ये धाकधूकपण होती... कि लवकरात लवकर आपण बामियानला सुखरूप पोहोचलो पाहिजे.... या संपूर्ण प्रवासादरम्यान मला अफगाणिस्तानच्या अनेक वेगवेगळ्या छटा बघायला मिळाल्या मध्येच बर्फ.... कधी पाऊस... परत खूप सारा बर्फ... आणि आता तर लिटरली ऊन पडलं होत.... बामियानला पोहोचायला अजूनही अर्धा तास लागणार होता... त्यात टॅक्सी ड्राइव्हर ने आता मस्त हिंदी गाणी चालू केली... "अक्सर इस दुनियामे... अनजाने मिलते है" 😃फायनली आम्ही बामियान च्या सीमेपर्यंत आलो आणि तालिबान चेकपोस्टवर आम्हाला अडवलं.... ड्रायव्हरने घाईघाईत टेप बंद केला... क्षणात स्मशान शांतता झाली... मी पण माझा कॅमेरा बंद केला... आणि पुढे असं काही घडेल याचा विचारच केला नव्हता... म्हंटल कसं शक्य आहे? काय घडलं असेल पुढे? मी सुखरूप हॉटेलला पोहोचलो का? काय घडलं पुढे माझ्यासोबत? अश्या असंख्य गोष्टी जाणून घेण्यात जर तुम्हाला रस असेल... आणि जर तुम्हाला पुढचा भाग कथा स्वरूपात वाचायचा असेल तर… सर्वात आधी आपल्या हक्काच्या मराठी पेजला फॉलो करा... 🙏

👉 कमेंटमध्ये एकच शब्द लिहा...
“Buddhas of Bamiyan” 👇

शक्य झाल्यास (अट नाही 🙏) पोस्टला किमान 1 Like आणि 1 Share नक्की करा! तुमच्या सपोर्ट शिवाय मी अपूर्ण आहे🙏 तुमचा प्रतिसाद चांगला आला, तर पुढचा भाग नक्की शेअर करेन.

जय हिंद! 🚩 जय महाराष्ट्र!

📍 ठिकाण: बामियान, अफगाणिस्तान
✍️ विशाल चव्हाण

16/05/2026

व्हिएतनाममध्ये चैताली हा प्राणी खाईल वाटलं नव्हतं 😱

📍Danang, Vietnam 🇻🇳

15/05/2026

“Nashikkar in Afghanistan” ला मिळालेल्या प्रेमासाठी मनःपूर्वक धन्यवाद! ❤️📖

एका मराठी माणसाने अफगाणिस्तानासारख्या जगातील सर्वात चर्चित आणि रहस्यमय देशात जाऊन अनुभवलेलं वास्तव…
तिथली भीती, संघर्ष, माणुसकी, संस्कृती आणि थरार... हे सगळं तुमच्यापर्यंत पोहोचवण्याचा एक छोटासा प्रयत्न होता…

आणि आज अभिमानाने सांगतो...
🎉 पुस्तकाच्या सर्व २०० प्रती पूर्णपणे SOLD OUT झाल्या आहेत! 🎉

तुम्ही दिलेलं प्रेम, प्रतिसाद आणि विश्वास…
हे शब्दांत व्यक्त करणं खरंच कठीण आहे. 🙏

अनेक वाचकांचे मेसेज आले...
“हे पुस्तक वाचताना आम्ही अफगाणिस्तानात फिरत असल्यासारखं वाटलं…”
आणि हाच माझ्यासाठी सर्वात मोठा पुरस्कार आहे. ❤️

पण ज्यांना अजूनही पुस्तक मिळालेलं नाही…
त्यांच्यासाठी एक आनंदाची बातमी! 😍

🚨 “Nashikkar in Afghanistan” ची नवीन आवृत्ती (New Edition) लवकरच येत आहे!

जर तुम्हालाही हे पुस्तक वाचायचं असेल…
तर आत्ताच तुमची प्रत राखीव (Pre-Book) करून ठेवा.
कारण मागच्या वेळीप्रमाणेच या वेळीसुद्धा स्टॉक मर्यादित असणार आहे! ⚠️

खालील लिंकवर क्लिक करा... 👇

🔗 https://forms.gle/rqYDYwGfnMQZQioYA

👉 फॉर्म भरा
👉 आणि तुमची प्रत आत्ताच राखीव ठेवा! 📖

ही फक्त प्रवासकथा नाही…
हा आहे एका मराठी प्रवाशाने अनुभवलेला अफगाणिस्तानाचा खरा चेहरा! 🌍

लवकरच लाईव्ह येणार आहे... सो आपले काही प्रश्न असतील तर मला कमेंट करून नक्की कळवा 🙏

जय हिंद! जय महाराष्ट्र!

धन्यवाद! ❤️

15/05/2026

व्हिएतनाममधील खेळण्यांच्या दुकानात श्राव्याला काय दिसलं? 😱

📍Danang, Vietnam 🇻🇳

11/05/2026

10/05/2026

अफगाणिस्तानात भारतीयांना VIP ट्रीटमेंट का मिळते? सत्य ऐकून अभिमान वाटेल!

“तुम हिंदुस्तान से है?” हा प्रश्न मला काबूल च्या एका छोट्याशा दुकानात ऐकू आला… मी “हो” म्हणताच.... त्या माणसाच्या चेहऱ्यावर अचानक एक मोठं हसू आलं! तो म्हणाला... “आप हमारा मेहमान है… आप बताओ क्या खिदमत करे?" त्या एका वाक्याने… अफगाणिस्तानाचं खरं हृदय माझ्यासमोर उघडलं! हे प्रेम अचानक नाही… इतिहासातून जन्मलेलं आहे!.... मी काबूलमध्ये असताना तिथल्या एका वृद्ध व्यक्तीशी बोललो… तो म्हणाला... “भारताने आम्हाला फक्त मदत केली नाही… आमच्यासोबत उभा राहिला!” सलमा धरण... पाण्याचं स्वप्न पूर्ण केलं अफगाण संसद भवन... लोकशाहीला आधार दिला... रस्ते, शाळा, हॉस्पिटल्स... शांतपणे उभं केलं... त्यांच्यासाठी भारत म्हणजे... मदत करणारा मित्र… स्वार्थ नसलेला! एक छोटा मुलगा माझ्याकडे आला… आणि अचानक म्हणाला... “शाहरुख खान!” 😄 मी हसलो… कारण शाहरुख खान तिथे फक्त अभिनेता नाही… तर तो एक भावना आहे! भारतीय गाणी तिथल्या लग्नात वाजतात... चित्रपटांमधून त्यांनी भारत “जगला” आहे... भाषा वेगळी… पण भावना एकच... मी हेरातमध्ये एका कुटुंबाच्या घरी गेलो… त्यांनी मला चहा दिला, जेवण दिलं… आणि सगळ्यात महत्त्वाचं.... मनापासून आदर दिला! अफगाणिस्तान मध्ये “मेहमान” म्हणजे देवासारखा मानला जातो. पण भारतीयांसाठी… तो मान थोडा जास्तच खास असतो! हो, तिथे संघर्ष आहे… अडचणी आहेत… पण एक गोष्ट कायम आहे... भारतीयांबद्दलचा विश्वास! कारण त्यांनी पाहिलंय... भारताने कधीही त्यांना सोडलं नाही. माझ्यासाठी हा फक्त प्रवास नव्हता… तर तो एक अनुभव होता… जो मला शिकवून गेला...

“तुम्हाला काय वाटतं?”

👉 अफगाणिस्तानात भारतीयांना मिळणारं प्रेम फक्त इतिहासामुळे आहे का… की काहीतरी अधिक खोल आहे?

👍 LIKE करा... जर तुम्हाला अशी खरी कथा आवडत असेल
🔁 SHARE करा... कारण ही गोष्ट प्रत्येक भारतीयाने जाणून घ्यायला हवी!

👉 कमेंटमध्ये एकच शब्द लिहा...
“अफगाण अनुभव” 👇

शक्य झाल्यास (अट नाही 🙏) पोस्टला किमान 1 Like आणि 1 Share नक्की करा! तुमच्या सपोर्ट शिवाय मी अपूर्ण आहे🙏 तुमचा प्रतिसाद चांगला आला, तर पुढचा भाग नक्की शेअर करेन.

जय हिंद! 🚩 जय महाराष्ट्र!

📍 ठिकाण: अफगाणिस्तान
✍️ विशाल चव्हाण