02/06/2026
1970 ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਮੈਂ ਲੰਡਨ ਦੇ ਸੋਹੋ ਚ ਇਕ ਟੈਕਸੀ ਚ ਸੀ, ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਅਚਾਨਕ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਟੈਕਸੀ ਰੋਕੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਉੱਤਰੋ।
ਪਰ ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਜਕੀ ਤਕੀ ਚ ਓਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।
ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਫੇਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਉੱਤਰ ਜਾਓ।
ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ। ਓਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਤੇ ਮੈਂ ਟੈਕਸੀ ਚੋਂ ਉੱਤਰ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਟੈਕਸੀ ਚੋਂ ਉਤਰਿਆ ਓਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਦੌੜਾਈ ਤੇ ਤਕਰੀਬਨ ਸੌ ਕ ਗਜ਼ ਅੱਗੇ ਲੈਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰੇਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਓਥੇ ਇਕ ਸਜੀ ਫ਼ਬੀ ਔਰਤ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੱਜਣ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਤੇ ਸਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਕੰਬਲ ਪਿਆ ਸੀ ਤੇ ਗੌਰ ਕਰਿਆ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੱਜਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਓ ਨੀਲ ਤੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਪਤੀ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਸਨ।
ਮੈਨੂੰ ਓਸ ਟੈਕਸੀ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਜੇ ਕਿਤੇ ਓਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਕਾਰ ਚ ਬਿਠਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਆਹੀ ਕਰਦਾ...
(ਤੇ ਓਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਭੋਰਾ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ ਤੇ ਓਸ ਘੜੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਸੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਚ ਓਸ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਯਾਤਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਜਰੂਰ ਖ਼ਾਸ ਹੁੰਦੀ..)
