06/06/2026
দুদিন ধৰি উজনি অসম বন্ধ — লাভ কাৰ, লোকচান কাৰ?
উজনি অসমত দুদিন ধৰি চলি থকা বন্ধক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো আলোচনা, সমালোচনা আৰু যুক্তি-পাল্টা যুক্তি চলি আছে। গণতান্ত্ৰিক সমাজত প্ৰতিবাদৰ অধিকাৰ সকলো নাগৰিকৰ আছে। কোনো সমস্যা, অন্যায় বা দাবীৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ প্ৰতিবাদ, ধৰ্ণা, স্মাৰকপত্ৰ আদি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো স্বাভাৱিক। কিন্তু প্ৰশ্ন হৈছে — দুদিন ধৰি চলা বন্ধৰ ফলত প্ৰকৃততে লাভ কাৰ হৈছে আৰু লোকচান কাৰ হৈছে?
বন্ধৰ আহ্বানকাৰী সংগঠনসমূহে হয়তো নিজৰ দাবী জনসাধাৰণ আৰু চৰকাৰৰ ওচৰলৈ শক্তিশালীভাৱে লৈ যাব বিচাৰে। সংবাদ মাধ্যমত বিষয়টো অধিক গুৰুত্ব পায়, চৰকাৰৰ ওপৰত কিছু চাপ সৃষ্টি হয়, আৰু দাবীসমূহক লৈ আলোচনা আৰম্ভ হয়। এইখিনিতে হয়তো আন্দোলনকাৰীসকলে কিছু মানসিক সন্তুষ্টি লাভ কৰে।
কিন্তু আনহাতে, বন্ধৰ সৰ্বাধিক প্ৰভাৱ পৰে সাধাৰণ জনসাধাৰণৰ ওপৰত। দিন হাজিৰা কৰি পৰিয়াল চলোৱা শ্ৰমিক, ঠেলা-গাড়ী চালক, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, দোকানদাৰ, কৃষক, অটো আৰু টেক্সী চালকসকলৰ দুদিনৰ উপাৰ্জন সম্পূৰ্ণ বন্ধ হৈ যায়। যিসকল লোকৰ দৈনিক আয়ৰ ওপৰতেই পৰিয়ালৰ ভাত-কাপোৰ নিৰ্ভৰ কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে এটা দিনো অতি মূল্যৱান।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, কোচিং চেণ্টাৰ আদি বন্ধ থাকিলে পাঠদান ব্যাহত হয়। বহু শিক্ষাৰ্থীৰ পৰীক্ষা, সাক্ষাৎকাৰ বা অন্য গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম পিছপৰি যায়। চাকৰি প্ৰাৰ্থীসকলৰো অসুবিধা হয়।
ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰতো বন্ধৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ স্পষ্ট। বজাৰ, দোকান-পোহাৰ, উদ্যোগ-কাৰখানা, পৰিবহণ ব্যৱস্থা আদি ব্যাহত হোৱাৰ ফলত কোটি কোটি টকাৰ আৰ্থিক লোকচান হয়। বিনিয়োগকাৰীসকলেও এনে পৰিস্থিতিক ইতিবাচকভাৱে নাচায়, যাৰ ফলত অঞ্চলটোৰ উন্নয়ন প্ৰক্ৰিয়াতো বাধা আহিব পাৰে।
সৰ্বাধিক দুখজনক কথাটো হ'ল, চিকিৎসা সেৱাৰ দৰে জৰুৰী ক্ষেত্ৰসমূহো বহু সময়ত পৰোক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত হয়। অসুস্থ লোক, বৃদ্ধ, গৰ্ভৱতী মহিলা বা জৰুৰী চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হোৱা ব্যক্তিসকলে যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ব পাৰে।
সেয়েহে, বন্ধৰ ফলত যদি কোনো লাভ হয়ো, সেই লাভ মূলতঃ আন্দোলনৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰত সীমাবদ্ধ থাকে। কিন্তু লোকচানৰ বোজা বহন কৰিবলগীয়া হয় সাধাৰণ মানুহে। চৰকাৰ, ৰাজনৈতিক দল বা বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানসমূহতকৈ অধিক ক্ষতিগ্ৰস্ত হয় দিন আনি দিন খোৱা জনসাধাৰণ।
আজিৰ যুগত নিজৰ দাবী-দাৱা উত্থাপন কৰাৰ বহু বিকল্প উপায় আছে। শান্তিপূৰ্ণ গণআন্দোলন, ধৰ্ণা, সামাজিক মাধ্যম, গণস্বাক্ষৰ অভিযান, ৰাজহুৱা আলোচনা আদি ব্যৱস্থাৰে জনজীৱন অচল নকৰাকৈও শক্তিশালী বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব পাৰি।
শেষত এটা কথাই ক'ব পাৰি — বন্ধৰ লাভ যদি কোনোবাই কৰে, লোকচান কিন্তু সাধাৰণ মানুহেই বহন কৰে। জনসাধাৰণৰ দুখ-দুৰ্দশা বৃদ্ধি কৰি নহয়, বৰঞ্চ জনস্বাৰ্থ অক্ষুণ্ণ ৰাখি দাবী আদায়ৰ পথ বিচৰাটোৱেই হ'ব উচিত।
