Maung Daw - Mr&Ms

17/01/2026

#2034 #2045

17/01/2026

သံလိုက်ဓာတ်၏ တွန်းကန်မှုကို အသုံးပြုပြီး ၁ နာရီမှာ ပုံမှန် ၅၀၀ ကီလိုမီတာ အမြန်ဆုံး ၆၀၃ ကီလိုမီတာထိ ပြေးဆွဲနိုင်ရေ မောင်းသူမဲ့ ကျည်ဆံရထား ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ပြေးဆွဲမည်။

ကီလို ၁၅၀ အထိ (ရိုးရိုး)ဘီးနဲ့လားပြီး ၁၅၀ ကျော်လျှင် သံလိုက်ဓာတ်အား အသုံးပြုပြီးရွေ့လျား

တိုကျိုမှ နာဂိုယာထိ ၂၀၃၄ စီမံကိန်း
တိုကျိုမှ အိုစကာမြို့ထိ ၂၀၄၅ စီမံကိန်းနဲ့

01/12/2025

မြောက်ဦးဓမ္မစင်တာ (တိုကျို) တတိယအကြိမ်မြောက် စုပေါင်း မဟာဘုံကထိန်အောင်ပွဲမှာ ဆရာတော်ဘုရား ဟောကြားတော်မူတဲ့ တရားတော်ကို နာယူပြီး ပီတိမျက်ရည်ကျမိပါတယ်

အလှူပွဲဖြစ်မြောက်ဖို့ မသင်္ကန်း အလှူရှင် လုပ်အားဒါန အာဟာရဒါန ငွေပဒေသာပင် အလှူရှင်များ သင်္ကန်း အလှူရှင်များ ဒါနကုသိုလ် အသီးသီး ပါဝင်လှူဒါန်းကြသူများ နဲ့ ကထိန်လှည့်လည် ပူဇော်သူပေါင်း ၆၀၀ ကျော် ၇၀၀ နဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင် စည်စည်ကားကား ကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီး တရားထူး နာကြားခဲ့ရလို့ တရားအလှူရှင်များကိုလည်း ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ် 🙏🙏🙏 သာဓု သာဓု သာဓု ခေါ်ပါတယ်

ဆရာတော်ကြီး သက်တော် ရာကျော်ရှည်ပါစေ 🙏🙏🙏

30/11/2025

ဂျပန်နိုင်ငံ တိုကျိုမြို့မှာ ကျင်းပရေ ကထိန်လှည့် ဘုံကထိန် အလှူတော်မင်္ဂလာ

#တိုကျို #ကထိန်

30/11/2025

#မြောက်ဦးဓမ္မစင်တာ #ကထိန်

29/11/2025

https://www.facebook.com/share/v/1GvCAmqu2E/?mibextid=wwXIfr

25/11/2025

24/11/2025

#ｆｙｐａｇｅシ

24/11/2025

#ခေါက်ဆွဲကြော် #ｆｙｐシ゚ｖｉｒａｌシ

22/11/2025

စမိုင် Semai

#ｆｙｐａｇｅシ

22/11/2025

#ဒလိန့်

28/08/2025

ထိုင်းမှာ နေတုန်းက
ကျွန်တော်တို့နယ်ရဲ့
လူကြီးတော်တော်များများ
ရဲ့ကားတွေကို ပြင်ပေးရတယ်...

ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး...
ခရိုင်ရဲမင်းကြီး...
ခရိုင်ရဲထောက်လှမ်းရေး
ခေါင်းဆောင်...
မြို့နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး...
မြို့နယ်ရဲစခန်းမှူး...
နယ်ခြားစောင့်တပ်ရဲ့
တပ်မှူး...
ထိုင်းစစ်တပ်က ကားတွေ...
အခြားဌာနဆိုင်ရာတွေရောပေါ့...

ကျွန်တော့်ဆရာဝပ်ရှော့က
မြို့နယ်ရဲစခန်းရှေ့ဖက်
ရဲအိမ်ယာနဲ့ ခြံစည်းရိုးပဲခြားတာကို...

ထိုင်းမြောက်ပိုင်းမှာတင်မက
ဘန်ကောက်မြို့ဘေးချင်းကပ်
မြို့မှာ သွားပြီး ချူလာလောင်ကွန်တက္ကသိုလ်ရဲ့
Mechatronic ပါမောက္ခဆရာရဲ့
ဝပ်ရှော့မှာ EFI ကားနည်းပညာတွေ
သွားသင်ကြားတုန်းကလည်း
ရဲစခန်းရှေ့မှာပဲ
ကားတွေ ထားစရာနေရာမရှိရင်
ရဲဝင်းထဲ သွားထားရတယ်...

လူကြီးတွေရဲ့ကားပျက်ရင်လည်း
အိမ်တွေကို လိုက်ပြင်ပေးရတယ်...
အငြိမ်းစားယူသွားသည့်တိုင်
ဝပ်ရှော့ကိုလည်း လာပြင်သလို
အိမ်မှာ ကားပျက်တဲ့အခါမျိုးမှာ
ကျွန်တော့်ဆရာဆီဖုန်းဆက်ပြီး
အတိုးနဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လွှတ်ပေးပါဦးဆို
ဖုန်းဆက်ခေါ်ရင်
သွားပြင်ပေးရတယ်...

အဲ့ဒီအထဲမှာ ကျွန်တော့်ဆရာရင်းလို
ရင်းနှီးချစ်ခင်ရတဲ့
အထက်လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်လည်းပါတယ်...

ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ အချို့သော
ဌာနဆိုင်ရာကိစ္စတွေ
မရှင်းတာရှိရင် မသိတာရှိရင်
အဆိုပါဆရာသမားကိုမေးရတယ်...

ဒီနေရာကြားဖြတ်ပြောချင်တာက
ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေ...
အုပ်ချုပ်သူလူတန်းစားတွေ...
လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသူတွေ
တော်တော်များများဟာ
လူတန်းစားခွဲခြားတာ
မရှိသလောက်ပါ...

နောက်ပြီး သူတို့တွေဟာ
ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို
ကောင်းကောင်းမွန်မွန်
လေးလေးစားစားပဲ
ဆက်ဆံကြတယ်...

အဲ့အထဲကရာထူးအကြီးပိုင်းတွေကအစ
အိမ်မှာကားသွားပြင်ပေးရင်
ထမင်းတစ်ဝိုင်းထဲ
အတူတူခေါ်စားကြတယ်...

သူတို့တွေကို
လက်အုပ်လေးချီပြီး
ဆဝါဒီခပ်ရ်ဆိုနုတ်ဆက်ရင်
ခေါင်းငြိမ့်အသိအမှတ်ပြုတာမျိုးမလုပ်ပဲ
ပြန်လက်အုပ်ချီပြီးမှ
နုတ်ဆက်လေ့ရှိတယ်...
မြန်မာပြည်ကနေရောက်သွားတဲ့
ကျွန်တော်ဆိုရင်
အစပိုင်းမှာ
တော်တော်ကို အံ့သြတယ်...

ဆိုလိုချင်တာက
ထိုင်းလူမျိုးတွေဟာ
ပညာကို တန်ဖိုးထားတယ်...
ပညာတော်တဲ့သူတွေကို
အလေးပေးလေ့ရှိတယ်...

မြန်မာလူမျိုး
ထိုင်းကျောင်းသားတွေထဲက
ပညာတော်တဲ့သူတွေ
ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ထူးချွန်သူတွေ
ထိုင်းနိုင်ငံသား
တန်းပေးပစ်တာ...

မောင် ဆိုတဲ့
မြန်မာလုပ်သားမိသားစုရဲ့ကလေးတစ်ယောက်ဆိုရင်
ဂျပန်မှာ စက္ကူနဲ့ဖန်တီးတဲ့
ကစားစရာတွေသွားပြိုင်တာ
ပထမရလာတော့
ဆုကြေးငွေတွေလည်း
ဘတ် ၆ သိန်းကျော်ရသလို
(အဲ့ခေတ်ကရွှေတစ်ဘတ်သား ၄၀၀၀ ဘတ်ပါ)
အိမ်လည်းပေးပါတယ်...
ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း
ထိုင်းနိုင်ငံသားခံယူခွင့်
ချက်ချင်းပေးတယ်...

ထိုင်းမှာ မြန်မာကလေး
လာအိုကလေး ခမင်ကလေးရယ်လို့
ဘယ်မှ ခွဲခြားမနေဘူး...

ကျောင်းအပ်ချိန်ရောက်ရင်
လွှတ်တော်အမတ်တွေနဲ့
မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေဟာ
ရပ်ရွာတိုင်းမှာ
ကျောင်းမတက်တဲ့
ကလေး ရှိ မရှိ လိုက်စစ်တတ်တယ်...

ရှိနေရင် ဘာအထောက်အထားမှမရှိရင်နေ
ကျောင်းတက်ခိုင်းတာပဲ...
အခမဲ့ ပညာမသင် မနေရပေါ့...

တစ်ရက်မှာတော့
လွှတ်တော်အမတ်နဲ့
ကျောင်းမတက်တဲ့
ကလေးတွေ ရှိ မရှိ
လိုက်စစ်နေတာကြုံလို့
သိချင်နေတာနဲ့
မေးမြန်းကြည့်မိပါတယ်...

ဆရာတို့ ဘာဖြစ်လို့
ကလေးတွေကို
ကျောင်းအတင်း တက်ခိုင်းရတာလဲ...
ဒီနိုင်ငံသား မဟုတ်တဲ့
ကလေးတွေဟာ
ထိုင်းမှာ တစ်သက်လုံး
နေချင်မှ နေမှာမဟုတ်လားဆိုတော့...

အေးဆေးနဲ့ သေချာရှင်းပြတယ်...

အတိုးပြောတာ မှန်တယ်...
တို့နိုင်ငံသား မဟုတ်တဲ့
ကလေးတွေဟာ
ကြီးလာရင် ထိုင်းမှာ
နေချင်လည်း နေမယ်...
မနေချင်လည်း မနေဘူး...

တကယ်လို့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ
တစ်သက်လုံးနေခဲ့ရင်
သူတို့စာမတတ်ရင်
ထိုင်းနိုင်ငံအတွက်
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ဖြစ်လာမယ်...
ပညာတတ်လာတော့
အမှားအမှန်ကို
ပညာမဲ့တဲ့သူတွေထက်
ဝေဖန်ပိုင်းခြားတတ်လာမယ်...

ပညာတတ်ထားခဲ့ရင်
သူတို့တွေဟာ
ထိုင်းနိုင်ငံအတွက်
နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးမှာ
အုပ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့်
ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...
အားမကိုးရသည့်တိုင်
ထိုင်းနိုင်ငံအတွက်
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်တော့ဘူး...

ပညာသင်ပြီးမှ
ထိုင်းနိုင်ငံမှာ မနေခဲ့လို့
သူတို့နေထိုင်ရာ
မြန်မာ လာအို ခမင်တို့ကို
ပြန်သွားလည်း
စဥ်းစားတွေခေါ်တတ်တဲ့
ကလေးတွေဖြစ်သွားရင်
သူတို့ နိုင်ငံအတွက်
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်တော့ဘူးတဲ့...

ဘယ်လောက်တောင်
မှတ်သားထိုက်တဲ့ စကားလဲဗျာ...

ကျွန်တော်ပြောခဲ့တဲ့
အထက်ပါ ဌာနဆိုင်ရာလူကြီးတွေဟာလည်း
စကားပြောဆိုရင်း
မေးမြန်းကြည့်တာ
စကားလုံးချင်း
တစ်ထပ်တည်းမကျပေမယ့်
အဆိုပါ သဘောမျိုးနဲ့
တူညီတဲ့ ထပ်တူကျတဲ့
စကားမျိုးကိုသာ
ပြောခဲ့ကြပါတယ်...

ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့
ကျောင်းသားတစ်ယောက်စရိတ်ဟာ
မနည်းပါဘူး...

မူလတန်းစတက်ကတည်းက
နှစ်စဥ် ကျောင်းဝတ်စုံ
နှစ်စုံ အခမဲ့...
(ဘောင်ချာပြပေးရင်
သတ်မှတ်စျေးနဲ့
ငွေထုတ်ပေးပါတယ်
ကြိုက်တဲ့ဆိုင်မှာဝယ်ပါ)

ပြဌာန်းစာအုပ် ကျောင်းသုံးစာအုပ်
ခဲတံ ရောင်စုံခဲတံ...
ကျောင်းလွယ်အိတ်...
အားကစားဝတ်စုံ...
ကျောင်းအလိုက်
ရိုးရာဝတ်စုံ တစ်စုံစီ...

နောက် တက်ပလက်တစ်လုံးစီ...
နွားနို့ တနေ့တစ်ထုပ်...
(နွေကျောင်းပိတ်လည်း
ရက်တွက်ပြီးထည့်ပေး)
နေ့လည်စာ အခမဲ့...
ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု့
ကာကွယ်ဆေး
အရာအားလုံး အခမဲ့ပါ...

ကျောင်းသားတစ်ယောက်အတွက်
ထိုင်းနိုင်ငံကသုံးစွဲရငွေဟာမနည်းပါဘူး...

ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့သော
နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ခန့်တည်းက
အဲ့လိုမျိုး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့လို့
ထိုင်းနိုင်ငံဟာ
ယနေ့ တိုးတက်ချမ်းသာနေတာပါ...

ကျွန်တော်တို့နယ်မှာ
ကျောင်းသားတွေကို
နေ့စဥ်တိုက်တဲ့
နွားနို့ထုပ်ကို ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးတော့
ရေရောထားတာတွေ့တယ်...
ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ပိုက်ဆံအရမ်းချမ်းသာပြီး
တော်ဝင်အသိုင်းအဝိုင်းထိ
ဝင်ထွက်နိုင်သူ
လုပ်ငန်းရှင်ကြီးဟာ...
ထောင်ငါးနှစ် အချခံရတယ်...

ထိုင်းတော်ဝင်အသိုင်းအဝိုင်းကို အသနားခံတော့
ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့
ဆုံးဖြတ်ချက်ကို
ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လိုပါတဲ့ဗျာ...

ဒါပေမယ့်
တော်ဝင်အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့
မေတ္တာရပ်ခံချက်အရ
ထောင်သုံးနှစ်သာကျခံဖို့
လျော့ပေါ့ပေးလိုက်တယ်...

ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို
ကျောက်နိုင်းခင်ဗျ
နွားနို့လေး ရေရောတာကို
ထောင်ငါးနှစ်တောင်
ချတာဆိုတော့ မများဘူးလားခင်ဗျ ဆိုတော့...

အတိုးရေ ငါကတကယ်ဆို
ဆယ်နှစ်လောက်ကို ချချင်တာ...
သူ့ဥပဒေတွေမှာက
ငါးနှစ်အများဆုံးမို့
ငါးနှစ်ပဲ ချလိုက်ရတာ...
တော်ဝင်အသိုင်းအဝိုင်းကို
လေးစားကြည်ညိုလို့သာ
သုံးနှစ်ပြင်ပေးရတာ...
ငါက မပြင်ပေးချင်ဘူး...

ပေါ့ပေါ့တွေးမယ်ဆိုရင်တော့
နွားနို့ရေရောတာပဲ...
လေးလေးနက်နက်တွေးရင်တော့
ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ကျောင်းသားတွေကို
ဥာဏ်ရည်ဥာဏ်သွေး
နိမ့်ကျအောင်လုပ်တာမို့
ထိုင်းနိုင်ငံကို နစ်နာပျက်စီးအောင်လုပ်တာလို့
တွေးလို့ရတယ်...

လူသတ် ဓားပြတိုက်ရင်တောင်
လူနည်းနည်းပဲသေမှာ
အခုကိစ္စက ငါတို့သာ
မစစ်ဆေး မသိခဲ့ရင်
ကျောင်းသားတွေအများကြီးရဲ့
အတွေးအခေါ်တွေ
သေကုန်မှာ အတိုးရဲ့...
အခုကလေးတွေဟာ
နောင်တစ်ချိန်
ငါတို့ကို အုပ်ချုပ်ပြီး
နိုင်ငံကို ထိန်းသိမ်းရမယ့်သူတွေဖြစ်လာကြမှာ...

နောင်အတိုးအသက်အရွယ်ရလာရင်
အခုပြောနေတုန်းထက်
ပိုသဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်တဲ့...

ကျောက်နိုင်းပြောခဲ့သလို
အဲ့ဒီတုန်းက ကလေးတွေဟာ
ထိုင်းနိုင်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းတွေ
လွှတ်တော်အမတ်တွေနေရာမှာ
နေရာဝင်ယူရုံတင်မက
ဝန်ကြီးချုပ်နေရာအထိတောင်
ရောက်လာခဲ့ပါပြီဗျာ...

ကိုယ့်ဘဝရဲ့
တစ်ဆစ်ချိုးမှာ
မြှင့်တင်ပေးခဲ့တဲ့
ထိုင်းနိုင်ငံ ​အရင်ကထက်
တိုးတက် ချမ်းသာနေတာကို
မုဒိတာပွားမိသလို...

မီးပွိုင့်တွေရောက်တိုင်း
အလှူခံနေတဲ့ကလေးတွေ
ပန်းရောင်းနေတဲ့ ကလေးတွေ...
ကီလိုကောက်နေတဲ့ ကလေးတွေ...
တံတားအောက်မှာ
ကော်ရှုနေကြရင်း
ဆယ်နှစ်သာသာနဲ့
ကလေးတွဲလွဲနဲ့ကလေးတွေကို
တွေ့မိတိုင်း
စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်...

ပညာမသင််ရတဲ့ ကလေးတွေများလာရင်...
စဥ်းစားတွေးခေါ်တတ်တဲ့
ကလေးတွေ နည်းပါးလာရင်
အုပ်ချုပ်သူအစိုးရနဲ့
တိုင်းပြည်ကိုသာ
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေမှာတော့
အသေအချာပါပဲဗျာ...

ချစ်ခြင်းအားဖြင့်
ကိုတိုး(အွန်လိုင်းကားဝပ်ရှော့)