03/03/2026
สรุปว่าคนที่พิการไม่ใช่น้อง
ตลกร้ายมาก ทั้งระบบ ทั้งเจ้าหน้าที่
เรื่องตลกร้ายที่ขำไม่จริง
ล่าสุดผมเจอ Clip ของผู้พิการเล่าใน Channel "ThisAble .me"
เรื่องราวคือว่า "เธอไปขึ้น MRT / BTS แล้วเธอเคยลืมบัตรคนพิการ หลายๆสถานีเห็นเธอ เจ้าหน้าที่ก็ให้เธอผ่านประตูไปได้ แต่เธอก็เจอกับเจ้าหน้าที่บางสถานีที่เคร่งกฎมากๆ ขอดูบัตรคนพิการ และสุดท้าย จบที่เธอเสียเงินซื้อตั๋ว" (เธอเล่าติดตลก สนุกสนาน ไม่ซีเรียสจริงๆ)
แต่ผมในฐานะคนดูคลิปนี้ อาจจะซีเรียสนิดหน่อย กับความจริงของประเทศเราครับ
- ประเทศของเรามักเคร่งกฎเสมอกับเรื่องที่มันไม่จำเป็น หรือมันสามารถ define ได้ว่าอะไรถูกหรือผิด แต่เราก็จะพยายามไป detect มันเสมอ และมักจะเกิดขึ้นกับคนตัวเล็กตัวน้อย
- ผมกลับพบว่า "พอมันเป็นคนมีเงิน คนใหญ่คนโต หรืออภิสิทธิ์ชน" มันมักจะยืดหยุ่นได้เสมอ ทุกอย่างที่เคยเคร่ง เข้มข้น ก็สามารถผ่อนปรนลงได้ง่ายๆ
- บางที ผมมองว่า นี่แหละคือสิ่งที่สะท้อนภาพ "สองมาตรฐาน" ในวัฒนธรรมการทำงานของคนไทย เราใจดีกับบางคน และเราโหดกับบางคน โดยมีเงิน อำนาจ และยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นใบเบิกทาง
- ไม่รู้คนอื่นมองยังไง "ไม่ควรยืดหยุ่น" หรือไม่? แต่ผมมองว่า อะไรที่เราเห็นด้วยตาเปล่าได้ว่าถูกต้อง เราควร protect ความถูกต้องนั้นได้ เราทำงานให้ฉลาด และมีประสิทธิภาพได้ โดยไม่ต้องยึดติดกับเอกสาร ในสิ่งที่เป็นที่ประจักษ์ได้ทันที
ผมอยากเห็นวัฒนธรรมการทำงานในไทย เปลี่ยนวิธีคิดนะ
- อะไรที่ลดขั้นตอน และทำให้คนสะดวกลงได้ >>> ควรทำ
- อะไรที่ทำให้เอกสาร หรือความซับซ้อนหายไป >>> ควรทำ
- อะไรที่ทำให้เร็วขึ้น ง่ายขึ้น แต่ไม่มักง่าย และระบบใช้งานได้กับทุกคน >>> ควรทำ
เราไม่จำเป็นต้องมานั่งขำกับเรื่องแบบนี้อีกแล้ว เรื่องง่ายๆที่เราให้สิทธิ์ได้ทันที เราใช้สมองและใจทำงานไปพร้อมกันได้ ผมเชื่อแบบนั้น
#ตุ๊ดส์review