11/05/2026
ဒေသကြက်မွေးမြူရေး
#ဒေသကြက်ကို စီးပွားဖြစ်မွေးမြူနိုင်မယ့် နည်းလမ်း (၃) ခု....
မိမိမှာရှိတဲ့ မြေနေရာနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။
၁။ လွှတ်ကျောင်းစနစ် (Free Range System)
ဒီစနစ်က ရှေးရိုးစဉ်လာအတိုင်း အိမ်နောက်ဖေးမှာ လွှတ်ထားတာမျိုးဖြစ်ပြီး အရင်းအနှီး အနည်းဆုံးစနစ်ပါ။
ခြံတည်ဆောက်ပုံ: ညဘက်အိပ်ဖို့နဲ့ မိုးလုံလေလုံဖြစ်ဖို့ ကြက်တဲလေးရှိရုံနဲ့ ရပါတယ်။ တစ်ကောင်ကို (၁) စတုရန်းပေနှုန်း တွက်ချက်ပေးရပါမယ်။
အစာကျွေးမွေးမှု: အစာဖိုး ၅၀% မှ ၇၀% အထိ သက်သာပါတယ်။ ကြက်တွေက အင်းဆက်၊ တီကောင်နဲ့ မြက်ပင်တွေ
နဲ့ သဘာဝအစာတွေကို ရှာစားတဲ့အတွက် အသားအရသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး "Organic" အနေနဲ့ ဈေးကောင်းရနိုင်ပါတယ်။
အားနည်းချက်: အသေအပျောက် များနိုင်ပါတယ်။ မြွေ၊ ကြောင်၊ စွန် အန္တရာယ်ရှိသလို ရောဂါရှိတဲ့ တောကြက်/အိမ်နီးချင်းကြက်တွေနဲ့ ထိတွေ့မှုရှိလို့ ရောဂါကူးစပ်ဖို့ လွယ်ပါတယ်။
သင့်တော်သူ: ဝါသနာအရ စတင်မွေးမြူသူများ သို့မဟုတ် ခြံဝင်းအကျယ်ကြီး ရှိသူများ။
၂။ တစ်ဝက်လှောင် တစ်ဝက်လွှတ်စနစ် (Semi-Intensive System)
ဒါကတော့ စီးပွားဖြစ် လုပ်ကိုင်သူတွေအတွက် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်။
ခြံတည်ဆောက်ပုံ: ကြက်တဲ (Chicken Coop) ကို အလယ်မှာထားပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ဇကာ (Net) နဲ့ ခြံခတ်ထားရပါမယ်။ ဇကာအတွင်းမှာ ကြက်တွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်တဲ့ နေရာ (Runway) ရှိရပါမယ်။
အချက်အလက်: ပုံမှန်အားဖြင့် ကြက်အကောင် ၁၀၀ အတွက် ကြက်တဲက စတုရန်းပေ ၁၀၀ ရှိရပြီး၊ အပြင်လွှတ်တဲ့ ဇကာဝင်းက စတုရန်းပေ ၄၀၀ ခန့် ရှိသင့်ပါတယ်။
အားသာချက်: ကြက်တွေ လေ့ကျင့်ခန်းရတဲ့အတွက် အသားကျစ်ပြီး ရောဂါဒဏ် ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်။ ဇကာခတ်ထားတဲ့အတွက် အပြင်ကြက်တွေနဲ့ မရောထွေးတော့ဘဲ ဇီဝလုံခြုံမှု (Bio-security) ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်။
အစာကျွေးမွေးမှု: မနက်နဲ့ ညနေကို အာဟာရပြည့်ဝတဲ့ အစာစပ် (ဥပမာ- ဖွဲနု၊ ဆန်ကွဲ၊ ငါးပိဿာ) ကျွေးပြီး ကျန်တဲ့အချိန်မှာ ခြံဝင်းထဲ လွှတ်ထားရပါမယ်။
၃။ စနစ်တကျ ခြံလှောင်မွေးမြူရေးစနစ် (Intensive System)
ဒီစနစ်ကတော့ အကောင်ရေ ထောင်နဲ့ချီပြီး မွေးမယ့်သူတွေအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
ခြံတည်ဆောက်ပုံ: ကြက်တွေကို အပြင်မလွှတ်ဘဲ ခြံထဲမှာပဲ အမြဲထားတာပါ။ ကြက်တဲအတွင်း အပူချိန်၊ လေဝင်လေထွက်နဲ့ အလင်းရောင်ကို စနစ်တကျ ထိန်းညှိရပါတယ်။
အစာကျွေးမွေးမှု: အစာကို ၁၀၀% ကိုယ်တိုင်ပေးရပါတယ်။ ကြီးထွားနှုန်း အမြန်ဆုံးစနစ်ဖြစ်ပြီး (၄) လဝန်းကျင်မှာ ရောင်းတမ်းဝင် အလေးချိန် ရနိုင်ပါတယ်။
အချက်အလက်: အစာခွက်၊ ရေခွက်တွေကို အကောင်ရေအလိုက် အချိုးကျ ထားပေးရပါမယ် (ဥပမာ- ရေခွက် ၁ ခုကို ကြက် အကောင် ၅၀ နှုန်း)။ ကြမ်းပြင်မှာ လွှစာ သို့မဟုတ် ဆန်ခွံကို (၃) လက်မခန့် ခင်းပေးရပြီး အမြဲခြောက်သွေ့နေဖို့ လိုပါတယ်။
အားသာချက်: ကြက်တွေကို တစ်ကောင်ချင်းစီ သေချာစောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး ရောဂါကာကွယ်ဆေး ထိုးရတာ ပိုလွယ်ကူပါတယ်။
ဒေသကြက်မွေးမြူရေးမှာ အရေးကြီးဆုံး အချက် (၃) ချက်
မျိုးရွေးချယ်မှု: ဒေသကြက်ချင်းတူရင်တောင် အရိုးကြီးပြီး အသားတိုးနှုန်းမြန်တဲ့ ဗမာကြက်မျိုးစစ်စစ် ကို ရွေးချယ်ပါ။
ကာကွယ်ဆေး (Vaccine): ဘယ်စနစ်နဲ့မွေးမွေး လည်ခိုင် (Newcastle) နဲ့ ဂမ်ဗိုရို (Gumboro) ကာကွယ်ဆေးကတော့ မဖြစ်မနေ ထိုးရပါမယ်။ ဆေးဖိုးက တစ်ကောင်ကို ကျပ်အနည်းငယ်သာ ကျသင့်တာမို့ အရင်းအနှီးကို မနှမြောသင့်ပါဘူး။
သန့်ရှင်းရေး: ရေခွက်တွေကို နေ့တိုင်းဆေးပါ၊ အစာခွက်ထဲမှာ ကြက်ချေးတွေ မပါပါစေနဲ့။ "သန့်ရှင်းရင် ရောဂါကင်းတယ်" ဆိုတာ မွေးမြူရေးရဲ့ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာပါ..
#ဒေသကြက်မွေးမြူရေး
