MakavDonghua

21/02/2026

ភាគទី ៣៖ Demon Blood Protecting the Realm and the Descent of the Celestials

(បរិយាកាស៖ ៣ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីការបំបែកកម្រិតដ៏រន្ធត់។ ភពធូលីខៀវ - Blue Dust Planet)

ដោយសារតែ យេ ហ្វាន (Ye Fan) បានទាញយកថាមពល "ដើមកំណើតចលាចល" មកបំបែកកម្រិត **កសាងគ្រឹះ (Foundation Establishment)** នៅស្រុកកំណើត ភពដែលធ្លាប់តែសោះកក្រោះមួយនេះ បានប្រែប្រួលយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដើមឈើវិញ្ញាណចាប់ផ្តើមដុះលូតលាស់ ខ្យល់អាកាសពោរពេញដោយថាមពលធាតុ (Qi) ដ៏បរិសុទ្ធ។

ប៉ុន្តែ ដូចដែល យេ ហ្វាន បានព្រួយបារម្ភ... ក្លិនក្រអូបនៃសាច់រមែងទាក់ទាញហ្វូងត្មាត។

(ក្រឹប... ប្រេះ!!)
លំហអាកាសនៅពីលើភូមិស្លឹកឈើជ្រុះ ស្រាប់តែប្រេះបែកជាចន្លោះខ្មៅងងឹត។ វាគឺជា **ច្រករបៀងអវកាស (Spatial Rift)**។ សំពៅហោះដ៏ធំមួយ រចនាពីឆ្អឹងសត្វវិញ្ញាណ បានបើកទម្លុះពពកចេញមកយ៉ាងក្រអឺតក្រទម។

នៅខាងមុខសំពៅ មានបុរសវ័យក្មេងស្លៀកពាក់សូត្រពណ៌មាស ឈរកាន់ផ្លិតដោយទឹកមុខមោទនភាព។ គេគឺ លីវ មីង (Liu Ming) ជាម្ចាស់វ័យក្មេងនៃនិកាយពពកអណ្តែត (Floating Cloud Sect) មកពីភពកម្រិតមធ្យមដែលនៅក្បែរនោះ។ នៅពីក្រោយគេ មានចាស់ទុំ ២ នាក់ ដែលមានកម្រិតបណ្ដុះបណ្ដាលដល់ថ្នាក់ **ស្នូលមាស (Golden Core)**។

"ហាសហា! ពិតជាមានភពសំរាមដែលទើបនឹងផ្តល់កំណើតឱ្យ **សរសៃឈាមវិញ្ញាណដើម (Origin Spirit Vein)** មែន!" លីវ មីង សើចយ៉ាងកងរំពង។ "ចុះទៅចាប់ពួកអ្នកស្រុកដើមនៅទីនេះឱ្យអស់ យកពួកវាទៅធ្វើជាទាសករជីករ៉ែវិញ្ញាណឱ្យនិកាយយើង!"

អ្នកភូមិដែលទើបនឹងរស់រានមានជីវិតពីការកាប់សម្លាប់របស់បក្សដាវដែក ពេលនេះត្រូវលុតជង្គង់ញ័រទទ្រើកក្រោមសម្ពាធអំណាចរបស់អ្នកពីភពដទៃ។

យេ ស៊ីន (Ye Xin) ដែលកំពុងឈរនៅក្បែរបងប្រុស ចាប់អាវគេយ៉ាងណែន។ "បងប្រុស..."

យេ ហ្វាន មិននិយាយអ្វីទាំងអស់។ កែវភ្នែកពណ៌ខ្មៅជ្រៅរបស់គេ សម្លឹងទៅកាន់សំពៅហោះនោះ ដូចជាសម្លឹងមើលមនុស្សស្លាប់។ គេលូកដៃអង្អែលក្បាលប្អូនស្រីថ្នមៗ រួចបោះជំហានដើរទៅមុខមួយជំហាន... គ្រាន់តែមួយជំហានប៉ុណ្ណោះ រាងកាយរបស់គេក៏បាត់ស្រមោល ហើយទៅលេចឡើងនៅកណ្តាលអាកាស ស្កាត់មុខសំពៅហោះដ៏ធំនោះ។

"ឯងជាកាកសំណល់ស្អីគេ? ហ៊ានឈរឃាំងផ្លូវម្ចាស់វ័យក្មេងផង?" លីវ មីង សម្លឹងមើល យេ ហ្វាន ដោយការមើលងាយ ព្រោះគេឃើញថា យេ ហ្វាន ទើបតែចូលដល់កម្រិត **កសាងគ្រឹះ (Foundation Establishment)** ប៉ុណ្ណោះ។

"អ្នកដែលហ៊ានហៅប្អូនស្រីខ្ញុំថាទាសករ..." សំឡេងរបស់ យេ ហ្វាន ត្រជាក់ដូចទឹកកកក្នុងឋាននរក។ "...មានតែផ្លូវស្លាប់។"

"សម្លាប់វាទៅ!" លីវ មីង បក់ផ្លិតដោយមិនខ្វល់។

ចាស់ទុំកម្រិត **ស្នូលមាស (Golden Core)** ម្នាក់ ស្ទុះចេញមកក្រៅ លូកដៃបង្កើតជាក្រញ៉ាំភ្លើងយក្សសង្កត់ក្បាល យេ ហ្វាន។ កម្រិតស្នូលមាស វាយកម្រិតកសាងគ្រឹះ គឺដូចយកដុំថ្មសង្កត់ពងមាន់។

ប៉ុន្តែ យេ ហ្វាន មិនគេចទេ។ នៅក្នុងបាតដៃរបស់គេ **គ្រាប់ពូជនៃចលាចល (Seed of Chaos)** បានបញ្ចេញថាមពលងងឹត។ គេលើកដៃស្តាំឡើង ទះកំផ្លៀងទៅរកក្រញ៉ាំភ្លើងនោះត្រង់ៗ។

(ផាំង!!!!!)

មិនមែនជាការផ្ទុះទេ តែជាការបែកខ្ទេច! ថាមពលភ្លើងរបស់ចាស់ទុំនោះត្រូវលេបត្របាក់ទាំងស្រុង។ ដៃរបស់ យេ ហ្វាន បានទម្លុះទ្រូងចាស់ទុំនោះយ៉ាងងាយស្រួលដូចចាក់តៅហ៊ូ រួចទាញយកដុំពន្លឺពណ៌មាសមួយចេញមក។ វាគឺជានេះគឺជា "ស្នូលមាស" ដែលអ្នកបណ្ដុះបណ្ដាលម្នាក់ខំសន្សំរាប់រយឆ្នាំ!

"អ្ហែង... អ្ហែងជាបិសាច..." ចាស់ទុំនោះដាច់ខ្យល់ស្លាប់ភ្លាមៗ ទាំងភ្នែកបើកធំៗ។

លីវ មីង និងចាស់ទុំម្នាក់ទៀត ភ័យរន្ធត់រហូតដល់ទន់ជង្គង់។ កម្រិតកសាងគ្រឹះ សម្លាប់កម្រិតស្នូលមាសដោយដៃម្ខាង? នេះវាល្មើសនឹងច្បាប់សួគ៌ាហើយ!

"រត់!! ការពារម្ចាស់វ័យក្មេង! ប្រើរមូរដោះលែងលំហ (Spatial Escape Scroll)!" ចាស់ទុំដែលនៅរស់ស្រែកយ៉ាងតក់ស្លុត។

"យឺតពេលហើយ។"

យេ ហ្វាន ក្ដាប់ដៃសង្កត់ទៅលើអាកាស។

**"អាណាចក្រនៃភាពទទេរ (Domain of Nothingness)!"**

លំហអាកាសជុំវិញសំពៅរាប់រយម៉ែត្រ ស្រាប់តែកកថ្ម។ លីវ មីង និងចាស់ទុំ រួមទាំងសិស្សរាប់រយនាក់លើសំពៅ ត្រូវបានជាប់គាំងមិនអាចកម្រើកបាន។ យេ ហ្វាន ដើរយឺតៗចូលទៅជិត លីវ មីង។

"ឯង... ឯងហ៊ានសម្លាប់ខ្ញុំ? ឪពុកខ្ញុំជាមេនិកាយមានកម្រិត **ព្រលឹងទារក (Nascent Soul)** បើឯងសម្លាប់ខ្ញុំ ភពនេះនឹងត្រូវកម្ទេចចោល!" លីវ មីង ស្រែកគំរាមទាំងទឹកនោមសើមខោ។

(ឆ្វាច់!)
យេ ហ្វាន កាត់ក្បាល លីវ មីង ដោយគ្រាន់តែប្រើម្រាមដៃ។ "ខ្ញុំកំពុងតែរង់ចាំឪពុកឯងមកហ្នឹងឯង។"

បន្ទាប់ពីសម្លាប់ពួកគេអស់ យេ ហ្វាន មិនបានបោះចោលសាកសពទេ។ គេត្រូវការអំណាចដើម្បីការពារភពនេះ ពេលគេไม่อยู่។ គេបានគាស់យកស្នូលមាសទាំងអស់ និងប្រើឈាមរបស់សត្រូវ រួមជាមួយឈាមចលាចលរបស់គេផ្ទាល់ បង្កើតជាអារេវេទមន្តដ៏មហិមាមួយគ្របដណ្តប់ភូមិទាំងមូល។

**"អារេឈាមឆ្មាំបិសាច (Demon Guard Blood Array)"**
បើសិនជាមានអ្នកកម្រិតក្រោម **ព្រលឹងទារក (Nascent Soul)** ហ៊ានចូលមកទីនេះដោយចេតនាអាក្រក់ អារេនេះនឹងរលាយពួកគេឱ្យក្លាយជាថ្លុកឈាមភ្លាមៗ។

(រំពេចនោះ... ផ្ទៃមេឃស្រាប់តែប្រែជាខ្មៅងងឹតសូន្យសុង)

ពពករន្ទះពណ៌ក្រហមឆ្អិនឆ្អៅបានប្រមូលផ្តុំគ្នា បង្កើតបានជាភ្នែកដ៏ធំមួយសម្លឹងចុះមកក្រោម។ វាគឺជា **កែវភ្នែកសួគ៌ា (Eye of Heaven)**! ឋានសួគ៌កំពុងតែខឹងសម្បារនឹងអត្ថិភាពរបស់ យេ ហ្វាន ដែលបំបែកកម្រិតមិនតាមច្បាប់ធម្មជាតិ និងសម្លាប់អ្នកមានវាសនាខ្ពស់ (លីវ មីង) ផ្តេសផ្តាស។

សម្ពាធនៃច្បាប់សួគ៌ា សង្កត់មកលើ យេ ហ្វាន ធ្វើឱ្យស្បែករបស់គេប្រេះបែក ឈាមហូរចេញមកក្រៅ។ ប៉ុន្តែ យេ ហ្វាន មិនព្រមលុតជង្គង់ទេ។ គេងើបមុខសម្លឹងទៅកាន់ភ្នែកសួគ៌ានោះដោយភាពព្រងើយកន្តើយ។

"សួគ៌ា? ឯងគ្រាន់តែជាច្បាប់គ្មានវិញ្ញាណ។ ថ្ងៃនេះខ្ញុំនៅខ្សោយ ឯងអាចគាបសង្កត់ខ្ញុំបាន។ ប៉ុន្តែចាំមើលចុះ... ពេលដែលខ្ញុំត្រឡប់មកបំបែកកម្រិត **ស្នូលមាស (Golden Core)** នៅទីនេះម្តងទៀត... ខ្ញុំនឹងប្រើរន្ទះរបស់ឯងមកលាងជើងឱ្យប្អូនស្រីខ្ញុំ!"

យេ ហ្វាន ដើរទៅរក យេ ស៊ីន ហើយប្រគល់ចិញ្ចៀនផ្ទុកលំហ (Spatial Ring) ដែលមានសម្ភារៈហាត់ក្បាច់គុនទាំងអស់ឱ្យនាង។

"បងត្រូវតែទៅហើយ។ បងត្រូវតែទៅដណ្តើមធនធានពីពិភពដ៏ធំនោះ ដើម្បីឡើងកម្រិត។ ចាំបង... រាល់ពេលដែលបងឡើងកម្រិតធំម្តង បងនឹងត្រឡប់មកធ្វើឱ្យភពនេះរុងរឿងម្តង។"

យេ ហ្វាន ងាកក្រោយ ឈានជើងចូលទៅក្នុងច្រករបៀងអវកាសដែលបន្សល់ទុកដោយសំពៅហោះ ឆ្ពោះទៅកាន់សមុទ្រតារាដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។ ការកាប់សម្លាប់ដ៏ពិតប្រាកដ និងការប្រឆាំងឋានសួគ៌... ទើបតែចាប់ផ្តើមប៉ុណ្ណោះ។

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow & Like & Share & Comment & Donation ABA QR )

ចំណងជើងរឿង៖ Martial God of the Primal Chaos

ភាគទី ១៖ Ashes of Happiness and the Demon Seed

(បរិយាកាស៖ ភព "ធូលីខៀវ" (Blue Dust Planet) - ភពកម្រិតទាបបំផុតដែលស្ទើរតែគ្មានថាមពលវិញ្ញាណ។)

"បងប្រុសធំ! មើលចុះ ខ្ញុំចាប់បានត្រីវិញ្ញាណមួយ!"

សំឡេងស្រួយស្រែសរបស់ក្មេងស្រីតូច "យេ ស៊ីន" (Ye Xin) អាយុ ៦ ឆ្នាំ បន្លឺឡើងនៅមាត់អូរ។ យេ ហ្វាន (អាយុ ១៦ ឆ្នាំ) ញញឹមយ៉ាងកក់ក្តៅ ខណៈកំពុងជួយឪពុកពុះអុស។ ម្តាយរបស់គេកំពុងដេរအអាវនៅមុខខ្ទមឈើដ៏សាមញ្ញ។ នេះគឺជាភូមិ "ស្លឹកឈើជ្រុះ" គ្រួសារត្រកូល យេ រស់នៅយ៉ាងក្រីក្រតែកក់ក្តៅ។ សម្រាប់ យេ ហ្វាន នេះគឺជាពិភពលោកទាំងមូលរបស់គេ។

ប៉ុន្តែអ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរនៅយប់ដែលផ្កាយตกមួយបានធ្លាក់មកលើភ្នំក្រោយផ្ទះ។

យេ ហ្វាន ដែលចង់រករបស់មានតម្លៃមកជួយគ្រួសារ បានទៅពិនិត្យមើល ហើយបានរកឃើញដុំថ្មពណ៌ខ្មៅរលោងមួយដែលបញ្ចេញកម្តៅតិចៗ។ នៅពេលដៃរបស់គេប៉ះវា ថ្មនោះបានរលាយចូលទៅក្នុងបាតដៃរបស់គេភ្លាមៗ!

(វ៉ឺង!)
[សំឡេងបុរាណដែលគ្មានប្រភព បន្លឺក្នុងព្រលឹង៖ "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល (Seed of Chaos) បានរកឃើញម្ចាស់។ ផ្លូវនៃអ្នកប្រឆាំងសួគ៌ា ចាប់ផ្តើមហើយ..."]

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក រាងកាយរបស់ យេ ហ្វាន ប្រែជាแข็งមាំខុសពីធម្មតា។ គេចាប់ផ្តើមយល់ដឹងពីវិធីដកដង្ហើមពិសេសដែលថ្មនោះបង្រៀន។ គេលួចហ្វឹកហាត់ដោយសម្ងាត់ ដោយក្តីសង្ឃឹមថានឹងអាចការពារគ្រួសារ និងឱ្យពួកគេរស់នៅស្រួលជាងមុន។

[ចំណុចផ្លាស់ប្តូរដ៏សោកសៅ - The Tragic Turning Point]

បីខែក្រោយមក។ កំឡុងពេលពិធីបុណ្យប្រចាំឆ្នាំរបស់ភូមិ។
កូនប្រុសរបស់មេបក្ស "ដាវដែក" (Iron Sword Sect - ជាបក្សតូចមួយដែលគ្រប់គ្រងតំបន់នោះ) បានមកទារពន្ធ។ គេបានចាប់អារម្មណ៍លើភាពស្រស់ស្អាតរបស់ម្តាយ យេ ហ្វាន និងព្យាយាមប្រមាថ។

"ឈប់ភ្លាម!" យេ ហ្វាន ដែលទើបហាត់បានកម្រិតដំបូង ផ្ទុះកំហឹងហើយច្រանកូនប្រុសមេបក្សនោះមួយដៃ ធ្វើឱ្យវាខ្ទាតទៅបុកជញ្ជាំងបាក់ឆ្អឹង។

(ភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច...)

"អ្ហែង... អ្ហែងហ៊ានវាយអញ? អ្ហែងជាអ្នកបណ្ដុះបណ្ដាល? ល្អ! សម្លាប់ពួកវាឱ្យអស់! កុំឱ្យសល់សូម្បីតែមាន់មួយក្បាល!"

នរកបានមកដល់។

ពួកសិស្សបក្សដាវដែកបានסתេរបំចូលមក។ ឪពុករបស់ យេ ហ្វាន យកខ្លួនទៅពាំងការពារកូនៗ ត្រូវគេកាប់នឹងដាវដាច់ជាពីរ។ ម្តាយរបស់គេត្រូវបានគេវាយដំរហូតដល់ស្លាប់ពេលព្យាយាមការពារ យេ ស៊ីន។

"ទេ!!! ឪពុក! ម្តាយ!" យេ ហ្វាន ស្រែកដូចសត្វព្រៃរបួស។ ភ្នែករបស់គេប្រែជាក្រហមឆ្អិន។

នៅក្នុងភាពអស់សង្ឃឹម "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល" បានផ្ទុះថាមពលការពារម្ចាស់។ រលកថាមពលពណ៌ខ្មៅបានገុះចេញពីខ្លួន យេ ហ្វាន បោកបក់ពួកសត្រូវឱ្យខ្ទាតចេញ។

"ហ្វានអើ... នាំប្អូន... រត់ទៅ..." ពាក្យចុងក្រោយរបស់ម្តាយគេ មុនពេលដាច់ខ្យល់។

យេ ហ្វាន បីប្អូនស្រីដែលកំពុងសន្លប់ ហើយរត់ចូលទៅក្នុងព្រៃជ្រៅទាំងយប់។ គេងាកមើលក្រោយជាលើកចុងក្រោយ ឃើញផ្ទះរបស់គេ និងភូមិទាំងមូលកំពុងឆេះសន្ធោសន្ធៅ។ ឈាមរបស់ឪពុកម្តាយគេបានជ្រាបចូលដី។

(ក្រោមពន្លឺភ្លើងដែលឆេះបំផ្លាញអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ក្មេងប្រុសស្លូតត្រង់ម្នាក់បានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ អ្វីដែលនៅសល់ គឺមានតែបិសាចដែលរស់ដើម្បីគំនុំ។)

"បក្សដាវដែក... ថ្ងៃនេះពួកឯងសម្លាប់គ្រួសារខ្ញុំ។ ថ្ងៃណាមួយ ខ្ញុំនឹងយកឈាមរបស់ពួកឯងទាំងអស់មកលាងផ្នូររបស់ពួកគេ! ទោះបីជាត្រូវចំណាយពេលមួយរយឆ្នាំ ឬមួយពាន់ឆ្នាំក៏ដោយ!"

យេ ហ្វាន បានជួបដោយចៃដន្យនូវ "ច្រកទ្វារទេពអវកាស" (Spatial Rift) ដែលមិនស្ថិតស្ថេរមួយនៅក្នុងជ្រលងភ្នំ ហើយបានตัดสินចិត្តលោតចូលទៅក្នុងនោះ ដើម្បីគេចពីការតាមប្រមាញ់ និងស្វែងរកកម្លាំងនៅពិភពផ្សេង ដោយទុកប្អូនស្រីឱ្យនៅលាក់ខ្លួនជាមួយអ្នកភូមិដែលនៅរស់។

ភាគទី ២៖ Return of the Asura and the Bloodsoaked Breakthrough

(ពេលវេលា៖ ៥ ឆ្នាំក្រោយមក។ ទីតាំង៖ ភព "ព្រះអាទិត្យក្រហម" (Red Sun Planet) - ភពកម្រិតមធ្យមដែលពោរពេញដោយសង្គ្រាម។)

នៅក្នុងសមរភូមិដែលពោរពេញដោយសាកសព។ យុវជនម្នាក់ដែលមានសក់វែង ទឹកមុខត្រជាក់ដូចទឹកកក កំពុងឈរលើគំនរសាកសពសត្រូវ។ នោះគឺ យេ ហ្វាន។ រយៈពេល ៥ ឆ្នាំនេះ គេបានក្លាយជាទាហានรับឈ្នួលដ៏ល្បីឈ្មោះថា "អាសុរា"។ គេសម្លាប់មិនរើសមុខ ដើម្បីដណ្តើមធនធានបណ្ដុះបណ្ដាល។

ពេលនេះ គេបានឈានដល់កំពូលនៃកម្រិត "ប្រមូលផ្តុំថាមពល" (Qi Condensation Peak) ហើយហៀបនឹងបំបែកចូលកម្រិត "កសាងគ្រឹះ" (Foundation Establishment)។

(គ្រឹប... គ្រឹប...)
រាងកាយរបស់គេញ័រយ៉ាងខ្លាំង។ ថាមពលនៅក្នុងខ្លួនហាក់ដូចជាកំពុងបះបោរ។ វាមិនព្រមបង្រួមជាគ្រឹះទេ។

[សំឡេងនៃគ្រាប់ពូជចលាចល: "ដើមកំណើតរបស់អ្នកមិននៅទីនេះទេ។ ការបំបែកកម្រិតត្រូវតែធ្វើឡើងនៅកន្លែងដែលជីវិតអ្នកចាប់ផ្តើម។ ត្រឡប់ទៅវិញ... ឬក៏ផ្ទុះស្លាប់នៅទីនេះ!"]

"ត្រូវតែ... ត្រឡប់ទៅវិញ?" យេ ហ្វាន ក្តាប់ធ្មេញ។ ការចងចាំពីយប់ដ៏សោកសៅនោះបានត្រឡប់មកវិញ។ គេមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនប្រឈមមុខនឹងវាទេ ប៉ុន្តែគេគ្មានជម្រើស។

យេ ហ្វាន បានចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដែលគេសន្សំរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដើម្បីទិញសិទ្ធិប្រើប្រាស់ "ការរេទេពចម្លងដែនផ្កាយ" (Interstellar Teleportation Array) បញ្ជូនខ្លួនត្រឡប់ទៅកាន់ភព "ធូលីខៀវ" ដ៏ដាច់ស្រយាលវិញ។

(ការមកដល់ស្រុកកំណើត - The Homecoming)

ពេលដែលជើងរបស់គេជាន់លើដីភូមិកំណើតវិញ អ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរ។ ភូមិស្លឹកឈើជ្រុះបានក្លាយជាទីស្នាក់ការសាខារបស់ "បក្សដាវដែក" ទៅហើយ។ ផ្នូរឪពុកម្តាយរបស់គេ ត្រូវបានគេជីកកកាយចោល។

កំហឹងដែលកប់ទុក ៥ ឆ្នាំ បានផ្ទុះឡើងដូចភ្នំភ្លើង។

"ល្អ... ល្អណាស់! ពួកឯងចង់ងាប់មែនទេ!"

យេ ហ្វាន ដើរទៅកណ្តាលទីធ្លារបស់បក្ស។ គេមិននិយាយអ្វីទាំងអស់ គ្រាន់តែអង្គុយចុះ ហើយចាប់ផ្តើមដំណើរការបំបែកកម្រិត។

(ប៊ូម!!!)
នៅពេលដែលគេចាប់ផ្តើមបង្រួមគ្រឹះ "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល" បានបញ្ចេញថាមពលដ៏មហិមា។

បាតុភូតទី ១: ផ្ទៃមេឃលើភូមិទាំងមូលប្រែជាពណ៌ខ្មៅ និងក្រហម។

បាតុភូតទី ២: ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Energy) ពីចក្រវាឡបានហូរចូលមកដូចទឹកបាក់ទំនប់។ ដើមឈើដែលងាប់បានរស់ឡើងវិញ។ ដីដែលស្ងួតហួតហែងប្រែជាមានជីជាតិ។ ភពកម្រិតទាបនេះ កំពុងត្រូវបានបង្ខំឱ្យវិវត្តន៍!

បាតុភូតទី ៣ (ការបំផ្លាញ): សម្ពាធថាមពលរបស់ យេ ហ្វាន បានសង្កត់សង្កិនសិស្សបក្សដាវដែកទាំងអស់ឱ្យលុតជង្គង់ចុះ។ អ្នកដែលខ្សោយ គឺផ្ទុះសរសៃឈាមស្លាប់ភ្លាមៗ។

"មានរឿងអី? អ្នកណាហ៊ានមកបង្កការរំខាននៅទីនេះ!" មេបក្សសាខា ដែលជាឃាតកសម្លាប់ឪពុក យេ ហ្វាន ហោះចេញមក។

យេ ហ្វាន បើកភ្នែកដែលកំពុងបញ្ចេញពន្លឺនៃចលាចល។ គេមិនទាន់បញ្ចប់ការបំបែកកម្រិតទេ ប៉ុន្តែថាមពលរបស់គេពេលនេះគឺលើសពីកម្រិត "កសាងគ្រឹះ" ធម្មតាទៅហើយ។

"ចាំខ្ញុំបានទេ? ៥ ឆ្នាំមុន... ក្មេងដែលរត់ចោលស្រុកនោះ។"

ដោយមិនរង់ចាំចម្លើយ យេ ហ្វាន លើកដៃឡើង។ ថាមពលជុំវិញខ្លួនបានប្រមូលផ្តុំជាបាតដៃយក្សពណ៌ឈាម។

"បាតដៃអាសុរា៖ ការសងសឹក!"

(ផូង!!!!!)

បាតដៃនោះបានទះចុះមកលើទីស្នាក់ការបក្ស។ គ្មានការស្រែក គ្មានការតស៊ូ។ អ្វីៗទាំងអស់ រួមទាំងមេបក្ស និងសិស្សរាប់រយនាក់ ត្រូវបានកិនម៉ដ្ឋក្លាយជាធូលីឈាម។

ឈាមរបស់ពួកគេបានជ្រាបចូលទៅក្នុងដី ធ្វើឱ្យផ្កាវិញ្ញាណចម្លែកៗចាប់ផ្តើមដុះឡើង។

នៅយប់នោះ យេ ហ្វាន បានបំបែកកម្រិតបានសម្រេច។ គេបានប្រែក្លាយកន្លែងដែលឪពុកម្តាយគេស្លាប់ ទៅជា "ដែនដីវិញ្ញាណកម្រិតខ្ពស់" ដោយប្រើឈាមសត្រូវជាជី។

គេបានរកឃើញប្អូនស្រី យេ ស៊ីន ដែលពេលនេះអាយុ ១១ ឆ្នាំ កំពុងរស់នៅលាក់ខ្លួនក្នុងរូងភ្នំ។ នាងស្ទើរតែមិនហ៊ានទទួលស្គាល់បងប្រុសដែលពោរពេញដោយក្លិនឈាមម្នាក់នេះ។

"ស៊ីនអើ... បងត្រឡប់មកវិញហើយ។ គ្មានអ្នកណាអាចធ្វើបាបឯងបានទៀតទេ។"

ប៉ុន្តែ យេ ហ្វាន ដឹងថា នេះគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្តើម។ ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំនៃភពនេះ នឹងទាក់ទាញមហាអំណាចពីភពដទៃឱ្យមកដណ្តើម។ ហើយ "ច្បាប់សួគ៌ា" ក៏ចាប់ផ្តើមសម្លឹងមកគេដោយចេតនាអាក្រក់។

ដើម្បីការពារប្អូនស្រី និងកន្លែងនេះ គេត្រូវតែចាកចេញម្តងទៀត... ទៅកាន់ពិភពដែលខ្ពស់ជាងនេះ ឃោរឃៅជាងនេះ ដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការបំបែកកម្រិតលើកក្រោយ ដែលនឹងកាន់តែមហិមា និងបង្ហូរឈាមជាងនេះទៅទៀត។

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow & Like & Share & Comment & Donation ABA QR )

21/02/2026

ចំណងជើងរឿង៖ Martial God of the Primal Chaos

ភាគទី ១៖ Ashes of Happiness and the Demon Seed

(បរិយាកាស៖ ភព "ធូលីខៀវ" (Blue Dust Planet) - ភពកម្រិតទាបបំផុតដែលស្ទើរតែគ្មានថាមពលវិញ្ញាណ។)

"បងប្រុសធំ! មើលចុះ ខ្ញុំចាប់បានត្រីវិញ្ញាណមួយ!"

សំឡេងស្រួយស្រែសរបស់ក្មេងស្រីតូច "យេ ស៊ីន" (Ye Xin) អាយុ ៦ ឆ្នាំ បន្លឺឡើងនៅមាត់អូរ។ យេ ហ្វាន (អាយុ ១៦ ឆ្នាំ) ញញឹមយ៉ាងកក់ក្តៅ ខណៈកំពុងជួយឪពុកពុះអុស។ ម្តាយរបស់គេកំពុងដេរအអាវនៅមុខខ្ទមឈើដ៏សាមញ្ញ។ នេះគឺជាភូមិ "ស្លឹកឈើជ្រុះ" គ្រួសារត្រកូល យេ រស់នៅយ៉ាងក្រីក្រតែកក់ក្តៅ។ សម្រាប់ យេ ហ្វាន នេះគឺជាពិភពលោកទាំងមូលរបស់គេ។

ប៉ុន្តែអ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរនៅយប់ដែលផ្កាយตกមួយបានធ្លាក់មកលើភ្នំក្រោយផ្ទះ។

យេ ហ្វាន ដែលចង់រករបស់មានតម្លៃមកជួយគ្រួសារ បានទៅពិនិត្យមើល ហើយបានរកឃើញដុំថ្មពណ៌ខ្មៅរលោងមួយដែលបញ្ចេញកម្តៅតិចៗ។ នៅពេលដៃរបស់គេប៉ះវា ថ្មនោះបានរលាយចូលទៅក្នុងបាតដៃរបស់គេភ្លាមៗ!

(វ៉ឺង!)
[សំឡេងបុរាណដែលគ្មានប្រភព បន្លឺក្នុងព្រលឹង៖ "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល (Seed of Chaos) បានរកឃើញម្ចាស់។ ផ្លូវនៃអ្នកប្រឆាំងសួគ៌ា ចាប់ផ្តើមហើយ..."]

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក រាងកាយរបស់ យេ ហ្វាន ប្រែជាแข็งមាំខុសពីធម្មតា។ គេចាប់ផ្តើមយល់ដឹងពីវិធីដកដង្ហើមពិសេសដែលថ្មនោះបង្រៀន។ គេលួចហ្វឹកហាត់ដោយសម្ងាត់ ដោយក្តីសង្ឃឹមថានឹងអាចការពារគ្រួសារ និងឱ្យពួកគេរស់នៅស្រួលជាងមុន។

[ចំណុចផ្លាស់ប្តូរដ៏សោកសៅ - The Tragic Turning Point]

បីខែក្រោយមក។ កំឡុងពេលពិធីបុណ្យប្រចាំឆ្នាំរបស់ភូមិ។
កូនប្រុសរបស់មេបក្ស "ដាវដែក" (Iron Sword Sect - ជាបក្សតូចមួយដែលគ្រប់គ្រងតំបន់នោះ) បានមកទារពន្ធ។ គេបានចាប់អារម្មណ៍លើភាពស្រស់ស្អាតរបស់ម្តាយ យេ ហ្វាន និងព្យាយាមប្រមាថ។

"ឈប់ភ្លាម!" យេ ហ្វាន ដែលទើបហាត់បានកម្រិតដំបូង ផ្ទុះកំហឹងហើយច្រանកូនប្រុសមេបក្សនោះមួយដៃ ធ្វើឱ្យវាខ្ទាតទៅបុកជញ្ជាំងបាក់ឆ្អឹង។

(ភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច...)

"អ្ហែង... អ្ហែងហ៊ានវាយអញ? អ្ហែងជាអ្នកបណ្ដុះបណ្ដាល? ល្អ! សម្លាប់ពួកវាឱ្យអស់! កុំឱ្យសល់សូម្បីតែមាន់មួយក្បាល!"

នរកបានមកដល់។

ពួកសិស្សបក្សដាវដែកបានסתេរបំចូលមក។ ឪពុករបស់ យេ ហ្វាន យកខ្លួនទៅពាំងការពារកូនៗ ត្រូវគេកាប់នឹងដាវដាច់ជាពីរ។ ម្តាយរបស់គេត្រូវបានគេវាយដំរហូតដល់ស្លាប់ពេលព្យាយាមការពារ យេ ស៊ីន។

"ទេ!!! ឪពុក! ម្តាយ!" យេ ហ្វាន ស្រែកដូចសត្វព្រៃរបួស។ ភ្នែករបស់គេប្រែជាក្រហមឆ្អិន។

នៅក្នុងភាពអស់សង្ឃឹម "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល" បានផ្ទុះថាមពលការពារម្ចាស់។ រលកថាមពលពណ៌ខ្មៅបានገុះចេញពីខ្លួន យេ ហ្វាន បោកបក់ពួកសត្រូវឱ្យខ្ទាតចេញ។

"ហ្វានអើ... នាំប្អូន... រត់ទៅ..." ពាក្យចុងក្រោយរបស់ម្តាយគេ មុនពេលដាច់ខ្យល់។

យេ ហ្វាន បីប្អូនស្រីដែលកំពុងសន្លប់ ហើយរត់ចូលទៅក្នុងព្រៃជ្រៅទាំងយប់។ គេងាកមើលក្រោយជាលើកចុងក្រោយ ឃើញផ្ទះរបស់គេ និងភូមិទាំងមូលកំពុងឆេះសន្ធោសន្ធៅ។ ឈាមរបស់ឪពុកម្តាយគេបានជ្រាបចូលដី។

(ក្រោមពន្លឺភ្លើងដែលឆេះបំផ្លាញអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ក្មេងប្រុសស្លូតត្រង់ម្នាក់បានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ អ្វីដែលនៅសល់ គឺមានតែបិសាចដែលរស់ដើម្បីគំនុំ។)

"បក្សដាវដែក... ថ្ងៃនេះពួកឯងសម្លាប់គ្រួសារខ្ញុំ។ ថ្ងៃណាមួយ ខ្ញុំនឹងយកឈាមរបស់ពួកឯងទាំងអស់មកលាងផ្នូររបស់ពួកគេ! ទោះបីជាត្រូវចំណាយពេលមួយរយឆ្នាំ ឬមួយពាន់ឆ្នាំក៏ដោយ!"

យេ ហ្វាន បានជួបដោយចៃដន្យនូវ "ច្រកទ្វារទេពអវកាស" (Spatial Rift) ដែលមិនស្ថិតស្ថេរមួយនៅក្នុងជ្រលងភ្នំ ហើយបានตัดสินចិត្តលោតចូលទៅក្នុងនោះ ដើម្បីគេចពីការតាមប្រមាញ់ និងស្វែងរកកម្លាំងនៅពិភពផ្សេង ដោយទុកប្អូនស្រីឱ្យនៅលាក់ខ្លួនជាមួយអ្នកភូមិដែលនៅរស់។

ភាគទី ២៖ Return of the Asura and the Bloodsoaked Breakthrough

(ពេលវេលា៖ ៥ ឆ្នាំក្រោយមក។ ទីតាំង៖ ភព "ព្រះអាទិត្យក្រហម" (Red Sun Planet) - ភពកម្រិតមធ្យមដែលពោរពេញដោយសង្គ្រាម។)

នៅក្នុងសមរភូមិដែលពោរពេញដោយសាកសព។ យុវជនម្នាក់ដែលមានសក់វែង ទឹកមុខត្រជាក់ដូចទឹកកក កំពុងឈរលើគំនរសាកសពសត្រូវ។ នោះគឺ យេ ហ្វាន។ រយៈពេល ៥ ឆ្នាំនេះ គេបានក្លាយជាទាហានรับឈ្នួលដ៏ល្បីឈ្មោះថា "អាសុរា"។ គេសម្លាប់មិនរើសមុខ ដើម្បីដណ្តើមធនធានបណ្ដុះបណ្ដាល។

ពេលនេះ គេបានឈានដល់កំពូលនៃកម្រិត "ប្រមូលផ្តុំថាមពល" (Qi Condensation Peak) ហើយហៀបនឹងបំបែកចូលកម្រិត "កសាងគ្រឹះ" (Foundation Establishment)។

(គ្រឹប... គ្រឹប...)
រាងកាយរបស់គេញ័រយ៉ាងខ្លាំង។ ថាមពលនៅក្នុងខ្លួនហាក់ដូចជាកំពុងបះបោរ។ វាមិនព្រមបង្រួមជាគ្រឹះទេ។

[សំឡេងនៃគ្រាប់ពូជចលាចល: "ដើមកំណើតរបស់អ្នកមិននៅទីនេះទេ។ ការបំបែកកម្រិតត្រូវតែធ្វើឡើងនៅកន្លែងដែលជីវិតអ្នកចាប់ផ្តើម។ ត្រឡប់ទៅវិញ... ឬក៏ផ្ទុះស្លាប់នៅទីនេះ!"]

"ត្រូវតែ... ត្រឡប់ទៅវិញ?" យេ ហ្វាន ក្តាប់ធ្មេញ។ ការចងចាំពីយប់ដ៏សោកសៅនោះបានត្រឡប់មកវិញ។ គេមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនប្រឈមមុខនឹងវាទេ ប៉ុន្តែគេគ្មានជម្រើស។

យេ ហ្វាន បានចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដែលគេសន្សំរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដើម្បីទិញសិទ្ធិប្រើប្រាស់ "ការរេទេពចម្លងដែនផ្កាយ" (Interstellar Teleportation Array) បញ្ជូនខ្លួនត្រឡប់ទៅកាន់ភព "ធូលីខៀវ" ដ៏ដាច់ស្រយាលវិញ។

(ការមកដល់ស្រុកកំណើត - The Homecoming)

ពេលដែលជើងរបស់គេជាន់លើដីភូមិកំណើតវិញ អ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរ។ ភូមិស្លឹកឈើជ្រុះបានក្លាយជាទីស្នាក់ការសាខារបស់ "បក្សដាវដែក" ទៅហើយ។ ផ្នូរឪពុកម្តាយរបស់គេ ត្រូវបានគេជីកកកាយចោល។

កំហឹងដែលកប់ទុក ៥ ឆ្នាំ បានផ្ទុះឡើងដូចភ្នំភ្លើង។

"ល្អ... ល្អណាស់! ពួកឯងចង់ងាប់មែនទេ!"

យេ ហ្វាន ដើរទៅកណ្តាលទីធ្លារបស់បក្ស។ គេមិននិយាយអ្វីទាំងអស់ គ្រាន់តែអង្គុយចុះ ហើយចាប់ផ្តើមដំណើរការបំបែកកម្រិត។

(ប៊ូម!!!)
នៅពេលដែលគេចាប់ផ្តើមបង្រួមគ្រឹះ "គ្រាប់ពូជនៃចលាចល" បានបញ្ចេញថាមពលដ៏មហិមា។

បាតុភូតទី ១: ផ្ទៃមេឃលើភូមិទាំងមូលប្រែជាពណ៌ខ្មៅ និងក្រហម។

បាតុភូតទី ២: ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Energy) ពីចក្រវាឡបានហូរចូលមកដូចទឹកបាក់ទំនប់។ ដើមឈើដែលងាប់បានរស់ឡើងវិញ។ ដីដែលស្ងួតហួតហែងប្រែជាមានជីជាតិ។ ភពកម្រិតទាបនេះ កំពុងត្រូវបានបង្ខំឱ្យវិវត្តន៍!

បាតុភូតទី ៣ (ការបំផ្លាញ): សម្ពាធថាមពលរបស់ យេ ហ្វាន បានសង្កត់សង្កិនសិស្សបក្សដាវដែកទាំងអស់ឱ្យលុតជង្គង់ចុះ។ អ្នកដែលខ្សោយ គឺផ្ទុះសរសៃឈាមស្លាប់ភ្លាមៗ។

"មានរឿងអី? អ្នកណាហ៊ានមកបង្កការរំខាននៅទីនេះ!" មេបក្សសាខា ដែលជាឃាតកសម្លាប់ឪពុក យេ ហ្វាន ហោះចេញមក។

យេ ហ្វាន បើកភ្នែកដែលកំពុងបញ្ចេញពន្លឺនៃចលាចល។ គេមិនទាន់បញ្ចប់ការបំបែកកម្រិតទេ ប៉ុន្តែថាមពលរបស់គេពេលនេះគឺលើសពីកម្រិត "កសាងគ្រឹះ" ធម្មតាទៅហើយ។

"ចាំខ្ញុំបានទេ? ៥ ឆ្នាំមុន... ក្មេងដែលរត់ចោលស្រុកនោះ។"

ដោយមិនរង់ចាំចម្លើយ យេ ហ្វាន លើកដៃឡើង។ ថាមពលជុំវិញខ្លួនបានប្រមូលផ្តុំជាបាតដៃយក្សពណ៌ឈាម។

"បាតដៃអាសុរា៖ ការសងសឹក!"

(ផូង!!!!!)

បាតដៃនោះបានទះចុះមកលើទីស្នាក់ការបក្ស។ គ្មានការស្រែក គ្មានការតស៊ូ។ អ្វីៗទាំងអស់ រួមទាំងមេបក្ស និងសិស្សរាប់រយនាក់ ត្រូវបានកិនម៉ដ្ឋក្លាយជាធូលីឈាម។

ឈាមរបស់ពួកគេបានជ្រាបចូលទៅក្នុងដី ធ្វើឱ្យផ្កាវិញ្ញាណចម្លែកៗចាប់ផ្តើមដុះឡើង។

នៅយប់នោះ យេ ហ្វាន បានបំបែកកម្រិតបានសម្រេច។ គេបានប្រែក្លាយកន្លែងដែលឪពុកម្តាយគេស្លាប់ ទៅជា "ដែនដីវិញ្ញាណកម្រិតខ្ពស់" ដោយប្រើឈាមសត្រូវជាជី។

គេបានរកឃើញប្អូនស្រី យេ ស៊ីន ដែលពេលនេះអាយុ ១១ ឆ្នាំ កំពុងរស់នៅលាក់ខ្លួនក្នុងរូងភ្នំ។ នាងស្ទើរតែមិនហ៊ានទទួលស្គាល់បងប្រុសដែលពោរពេញដោយក្លិនឈាមម្នាក់នេះ។

"ស៊ីនអើ... បងត្រឡប់មកវិញហើយ។ គ្មានអ្នកណាអាចធ្វើបាបឯងបានទៀតទេ។"

ប៉ុន្តែ យេ ហ្វាន ដឹងថា នេះគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្តើម។ ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំនៃភពនេះ នឹងទាក់ទាញមហាអំណាចពីភពដទៃឱ្យមកដណ្តើម។ ហើយ "ច្បាប់សួគ៌ា" ក៏ចាប់ផ្តើមសម្លឹងមកគេដោយចេតនាអាក្រក់។

ដើម្បីការពារប្អូនស្រី និងកន្លែងនេះ គេត្រូវតែចាកចេញម្តងទៀត... ទៅកាន់ពិភពដែលខ្ពស់ជាងនេះ ឃោរឃៅជាងនេះ ដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការបំបែកកម្រិតលើកក្រោយ ដែលនឹងកាន់តែមហិមា និងបង្ហូរឈាមជាងនេះទៅទៀត។

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow & Like & Share & Comment & Donation ABA QR )

16/02/2026

ភាគទី ២៖ ការសងសឹកក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក

(ម៉ោង ៥ ព្រឹក... សំឡេងជួងដាស់ឱ្យធ្វើការបន្លឺឡើង)

(គែង! គែង! គែង!)

នៅក្នុងអណ្តូងរ៉ែដ៏ងងឹត មនុស្សរាប់រយនាក់ចាប់ផ្តើមក្រោកពីដំណេកទាំងសភាពហេវហត់។ ប៉ុន្តែមានតែមនុស្សម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបើកភ្នែកឡើងមកជាមួយពន្លឺពណ៌ស្វាយដដ៏គួរឱ្យខ្លាច។

"លី ហ្វេង" ក្រោកឈរ។ រាងកាយរបស់គេលែងឈឺចាប់ទៀតហើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេមានអារម្មណ៍ថាស្រាលដូចរោមសត្វ ប៉ុន្តែពោរពេញដោយកម្លាំងដូចគោព្រៃ។

[ប្រព័ន្ធ៖ ការច្របាច់បញ្ចូលថាមពលចប់សព្វគ្រប់។ បច្ចុប្បន្ន លោកម្ចាស់ស្ថិតនៅកម្រិត លត់ដំរាងកាយ ថ្នាក់កណ្តាល (Body Refining Middle Tier)។]
[ប្រព័ន្ធ៖ ទទួលបានបច្ចេកទេសពិសេស៖ "កណ្តាប់ដៃស្រមោលអសោរ" (Phantom Shadow Fist)។]

លី ហ្វេង ញញឹមចុងមាត់។ "ល្អណាស់..."

[នៅមាត់ច្រកចូលរូងភ្នំ...]

វ៉ាង ហ៊ូ ឈរច្រត់ចង្កេះ រង់ចាំត្រួតពិនិត្យថ្មវិញ្ញាណ។ មុខរបស់គេពេញដោយស្នាមញញឹមចំអក។

"អា លី ហ្វេង វាងាប់ហើយឬនៅ? ហាសហា! ថ្ងៃនេះបើវារកថ្មមិនបានទេ អញនឹងកាច់ដៃវាចោលតែម្តង!" វ៉ាង ហ៊ូ និយាយទៅកាន់កូនចៅរបស់គេ។

(តឹក... តឹក... តឹក...)
សំឡេងជំហានជើងធ្ងន់ៗដើរចេញពីក្នុងម្លប់ងងឹត។ លី ហ្វេង ដើរចេញមកដៃទទេ ទឹកមុខស្មើធេង។

"អូហ៍! អាសំរាមនៅរស់ទេតើ!" វ៉ាង ហ៊ូ ស្រែកឡើង រួចដើរចូលទៅជិត។ "ឯណាថ្មវិញ្ញាណ? បើគ្មានទេ..."

"គ្មានទេ..." លី ហ្វេង ឆ្លើយកាត់។

"ថាម៉េច?!" វ៉ាង ហ៊ូ បើកភ្នែកធំៗ។ "អ្ហែងចង់ងាប់មែនទេ?"

(វ៉ឺស!)
វ៉ាង ហ៊ូ មិននិយាយច្រើន គេប្រើកម្លាំងនៃ ថ្នាក់កណ្តាល ដាល់មួយដៃសំដៅក្បាលរបស់ លី ហ្វេង។ ខ្យល់បក់ចេញពីកណ្តាប់ដៃនោះខ្លាំងរហូតធ្វើឱ្យអ្នកនៅជុំវិញដួល។ នេះគឺជា "កណ្តាប់ដៃបំបែកថ្ម"!

អ្នកទោសដទៃទៀតនាំគ្នាបិទភ្នែក។ "ចប់ហើយ អា លី ហ្វេង ខ្ទេចក្បាលហើយ..."

ប៉ុន្តែ...
(ផាច់!)

សំឡេងសាច់ប៉ះសាច់បន្លឺឡើង តែមិនមែនជាសំឡេងបែកក្បាលទេ។
គ្រប់គ្នាបើកភ្នែកធំៗ។ លី ហ្វេង បានលើកដៃម្ខាងចាប់កណ្តាប់ដៃរបស់ វ៉ាង ហ៊ូ ជាប់យ៉ាងណែន! ជើងរបស់ លី ហ្វេង មិនទាំងរង្គើផង!

"អ្ហែង... អ្ហែង...!" វ៉ាង ហ៊ូ មុខស្លេកដូចក្រដាស។ គេព្យាយាមដកដៃវិញ តែដូចជាជាប់នៅក្នុងដង្កាប់ដែក។

"ពីម្សិលមិញ ឯងថាអ្នកខ្សោយគឺជាស្រមោចមែនទេ?" លី ហ្វេង សួរដោយសំឡេងត្រជាក់ដូចទឹកកក។
(ក្រឹប!)
"អ្ហា៎ក!!!!!"

លី ហ្វេង ច្របាច់ដៃរបស់ វ៉ាង ហ៊ូ បែកខ្ទេច។ ឆ្អឹងដៃរបស់មេការកំណាច ត្រូវកិនម៉ដ្ឋនៅក្នុងដៃរបស់យុវជនដែលធ្លាប់តែជាសំរាម។

"ឥឡូវនេះ... ឯងគឺជាស្រមោច។"

(វូ...!)
លី ហ្វេង ប្រើបច្ចេកទេស "កណ្តាប់ដៃស្រមោលអសោរ"។ ដៃរបស់គេលឿនពេកមើលមិនទាន់ ឃើញតែស្រមោលពណ៌ខ្មៅហោះទៅបុកទ្រូង វ៉ាង ហ៊ូ។

(ឌឹប!)
រាងកាយដ៏ធំរបស់ វ៉ាង ហ៊ូ ខ្ទាតទៅក្រោយ ១០ ម៉ែត្រ បុកនឹងជញ្ជាំងថ្ម ធ្លាក់មកដីដូចឆ្កែងាប់។ ស្លាប់ភ្លាមៗមួយរំពេច!

ភាពស្ងប់ស្ងាត់គ្របដណ្តប់ពេញអណ្តូងរ៉ែ។ គ្មាននរណាហ៊ានដកដង្ហើមទេ។

[ប្រព័ន្ធ៖ បានសម្លាប់សត្រូវកម្រិតដូចគ្នា។ ទទួលបាន ពិន្ទុវិញ្ញាណ ១០។]
[ប្រព័ន្ធ៖ ភារកិច្ចបន្ទាប់៖ កម្ទេចមេឃុំអណ្តូងរ៉ែ ដើម្បីរត់គេចខ្លួន!]

លី ហ្វេង ដើរទៅឆែកឆេរសព វ៉ាង ហ៊ូ យកកូនសោរ និងថង់ប្រាក់។ គេងាកទៅមើលអ្នកទោសឯទៀត រួចនិយាយតិចៗ៖
"អ្នកណាឃាំងផ្លូវខ្ញុំ... ស្លាប់!"

(សូមរង់ចាំអានភាគបន្ត...)
✍️ អ្នកនិពន្ធ: [MAKAV Manhwa]

16/02/2026

🎟️🍿ចំណងជើងរឿង៖ The Immortal Dark Sovereign
ភាគទី ១៖ ជីវិតដូចសត្វធាតុក្នុងអណ្តូងរ៉ែខ្មោច

(ឆាំង! ... ឆាំង! ... ឆាំង!)

សំឡេងចបជីកប៉ះនឹងថ្មរឹង បន្លឺឡើងលាន់រំពងពេញរូងភ្នំដែលងងឹតសូន្យសុង។ ក្លិនឈាម លាយឡំជាមួយក្លិនញើសស្អុយគហែស បានក្លាយជាខ្យល់ដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សនៅទីនេះ។

"លី ហ្វេង" (Li Feng) យុវជនដែលមានរាងកាយស្គមស្គាំង សម្លៀកបំពាក់រហែករយ៉ៃ កំពុងលើកចបជីកទាំងដៃញ័រទទ្រើក។ ភ្នែករបស់គេមិនដូចមនុស្សអស់សង្ឃឹមទូទៅទេ វាមានពន្លឺត្រជាក់ និងស្ងប់ស្ងាត់គួរឱ្យខ្លាច ដែលលាក់បាំងយ៉ាងជិតនៅក្រោមសក់កខ្វក់របស់គេ។

(ហត់គហក់...) "ថ្ងៃនេះ... ត្រូវតែរក ថ្មវិញ្ញាណ ឱ្យបាន ៣ ដុំ... បើមិនអញ្ចឹងទេ អា វ៉ាង ហ៊ូ នឹងសម្លាប់យើងមិនខាន។" លី ហ្វេង គិតក្នុងចិត្ត ខណៈដែលគេជូតញើសលាយធូលីចេញពីមុខ។

កន្លែងនេះគឺ "អណ្តូងរ៉ែប្រាំបួនឋាននរក" (ជាតំបន់ដាច់ស្រយាលបំផុតនៃ ទ្វីបនាគមាស ដែលជាកន្លែងសម្រាប់តែទាសករ និងអ្នកទោសធ្ងន់ធ្ងរធ្វើការប្តូរជីវិត)។

នៅក្នុងពិភពលោកនេះ កម្លាំងគឺជាច្បាប់។ អ្នកខ្លាំងគឺជាស្ដេច អ្នកខ្សោយគឺជាស្រមោច។ កម្រិតថាមពលត្រូវបានបែងចែកយ៉ាងតឹងរ៉ឹង៖

កម្រិតដំបូងគឺ "ដំណាក់កាលលត់ដំរាងកាយ" (Body Refining)។

ក្នុងមួយកម្រិតធំ ចែកជា ៣ ថ្នាក់តូចទៀតគឺ៖ ថ្នាក់ក្រោម, ថ្នាក់កណ្តាល, និង ថ្នាក់កំពូល។

លី ហ្វេង ស្ថិតនៅត្រឹម "លត់ដំរាងកាយ ថ្នាក់ក្រោម" ប៉ុណ្ណោះ ចំណែកឯមេការឃោរឃៅ វ៉ាង ហ៊ូ ស្ថិតនៅ "លត់ដំរាងកាយ ថ្នាក់កណ្តាល"។
(ទោះបីជាខុសគ្នាតែមួយថ្នាក់តូច ក៏គម្លាតកម្លាំងគឺដូច មេឃ និង ដី។ អ្នកថ្នាក់កណ្តាល អាចវាយអ្នកថ្នាក់ក្រោម ១០នាក់ ឱ្យស្លាប់ដោយគ្រាន់តែប្រើដៃម្ខាង)។

[មួយម៉ោងក្រោយមក...]

(ប្រាវ!!) សំឡេងកន្ត្រកដាក់ថ្មត្រូវបានទាត់ខ្ចាយពេញដី។

"អ្ហែងរកបានតែប៉ុណ្ណឹងទេហ្អេស អាសំរាម លី ហ្វេង?"

បុរសមាឌធំដំបង មុខមានស្នាមសន្លាក ដើរចូលមកទាំងទឹកមុខក្រអឺតក្រទម។ នោះគឺ វ៉ាង ហ៊ូ។

លី ហ្វេង ក្ដាប់ដៃណែន ប៉ុន្តែគេឱនក្បាលចុះភ្លាមៗ ដើម្បីលាក់កែវភ្នែកដែលពោរពេញដោយគំនុំ។ គេជាមនុស្សឆ្លាត គេដឹងថាការតតាំងពេលនេះ គឺស្មើនឹងយកពងមាន់ទៅជល់នឹងថ្ម។

"បងប្រុស វ៉ាង... ថ្ងៃនេះថ្មរឹងណាស់ ខ្ញុំ..."

(ផាច់!)
មិនទាន់និយាយចប់ផង វ៉ាង ហ៊ូ ទះមួយដៃចំមុខ លី ហ្វេង ធ្វើឱ្យគេដួលខ្ទាតទៅបុកជញ្ជាំងថ្ម។
(អ្អឹក!) លី ហ្វេង ខ្ជាក់ឈាមមួយម៉ាត់ធំ។ ឆ្អឹងជំនីររបស់គេប្រហែលជាបាក់ហើយ។ នេះហើយគឺជាថាមពលនៃ ថ្នាក់កណ្តាល!

"ស្តាប់ឲ្យច្បាស់! (ក្រហឹម) អ្ហែងមានពេលដល់ថ្ងៃស្អែក បើមិនមានថ្មវិញ្ញាណ ៥ ដុំទេ... អ្ហែងនឹងក្លាយជាជីកប់នៅទីនេះ!"
វ៉ាង ហ៊ូ ស្ដោះទឹកមាត់ដាក់មុខ លី ហ្វេង រួចដើរចេញទៅជាមួយពួកកូនចៅ។

[យប់ជ្រៅ ស្ងាត់ឈឹង...]

លី ហ្វេង អង្គុយផ្អែកជញ្ជាំងកន្លែងដែលគេដួលអម្បាញមិញ។ ដៃរបស់គេក្ដោបទៅលើទ្រូងដែលឈឺចាប់។ គេមិនយំ មិនត្អូញត្អែរ ប៉ុន្តែខួរក្បាលរបស់គេកំពុងគិតយ៉ាងលឿន។

"បើបន្តបែបនេះ ខ្ញុំនឹងស្លាប់... ខ្ញុំត្រូវការកម្លាំង។"

ស្រាប់តែដៃរបស់គេ ដែលប្រឡាក់ដោយឈាម បានប៉ះទៅលើថ្មមួយដុំដែលមានពណ៌ខ្មៅខុសពីថ្មធម្មតា នៅត្រង់កន្លែងដែលក្បាលរបស់គេបុកកាលពីថ្ងៃ។ ឈាមរបស់គេចាប់ផ្តើមជ្រាបចូលទៅក្នុងថ្មនោះ...

(វ៉ឺង.... វ៉ឺង....)
ថ្មពណ៌ខ្មៅនោះ ចាប់ផ្តើមញ័រ និងបញ្ចេញពន្លឺពណ៌ស្វាយងងឹត។ វាជាពន្លឺដែលត្រជាក់ដល់ឆ្អឹងខ្នង ប៉ុន្តែសម្រាប់ លី ហ្វេង វាគឺជា "ពន្លឺនៃក្តីសង្ឃឹម"។

សំឡេងមួយដែលបុរាណ និងពោរពេញដោយអំណាច បានបន្លឺឡើងក្នុងក្បាលរបស់គេ៖
"ម្ចាស់នៃភាពងងឹត... ទីបំផុតឈាមរបស់ឯងបានដាស់ ប្រព័ន្ធអាទិទេពលេបត្របាក់ (Devouring God System) ហើយ..."

លី ហ្វេង បើកភ្នែកធំៗ។ នេះមិនមែនជាថ្មធម្មតាទេ វាគឺជា "បេះដូងនៃស្ដេចបិសាច" ដែលបាត់បង់រាប់ម៉ឺនឆ្នាំនៅក្នុង (ភពទេវៈបុរាណ)។

"អំណាច... ខ្ញុំត្រូវការអំណាចដើម្បីជាន់ឈ្លីពួកវា!" លី ហ្វេង ខ្សឹបតិចៗ តែពោរពេញដោយការតាំងចិត្ត។

[ប្រព័ន្ធ៖ ចាប់ផ្តើមបញ្ចូលថាមពល... ១%... ១០%...]

រាងកាយដែលស្គមស្គាំងរបស់គេ ចាប់ផ្តើមប្រែប្រួល។ ឆ្អឹងដែលបាក់បានតភ្ជាប់គ្នាវិញ ស្បែកដែលសាំដោយស្នាមរបួសចាប់ផ្តើមជាសះស្បើយ ហើយអ្វីដែលសំខាន់បំផុត... ថាមពលរបស់គេកំពុងហក់ឡើងពី ថ្នាក់ក្រោម ទៅកាន់ ថ្នាក់កណ្តាល ត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែក!

"វ៉ាង ហ៊ូ... ថ្ងៃស្អែក គឺជាថ្ងៃដែលឯងត្រូវសងបំណុលឈាម!"

(សូមរង់ចាំអានភាគបន្ត...)
✍️ អ្នកនិពន្ធ: [MAKAV Manhwa]
👍 Like & Share បើអ្នកចង់ដឹងថា លី ហ្វេង នឹងប្រើថាមពលថ្មីនេះធ្វើយ៉ាងណាចំពោះ វ៉ាង ហ៊ូ!