CR Digital

CR Digital Provide what customers need, quality first.❤️✅

ស៊ុនជឺ (Xunzi) និងមាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរស៊ុនជឺ គឺជាអ្នកដែលគិតគូរឲ្យតម្លៃយ៉ាងពិសេសទៅលើការសិក្សា។ លោកបានចាប់ផ្តើមជំពូកស្ត...
27/08/2026

ស៊ុនជឺ (Xunzi) និងមាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរ

ស៊ុនជឺ គឺជាអ្នកដែលគិតគូរឲ្យតម្លៃយ៉ាងពិសេសទៅលើការសិក្សា។ លោកបានចាប់ផ្តើមជំពូកស្តីពីការលើកទឹកចិត្តឲ្យសិក្សាដោយពាក្យថា ការសិក្សាមិនអាចបញ្ឈប់បានឡើយ។ សម្រាប់ស៊ុនជឺ មនុស្សដែលអាចក្លាយជាមនុស្សប្រពៃ មានគុណធម៌ និងមានសមត្ថភាព គឺអាស្រ័យលើការសិក្សា និងការលត់ដំឥតឈប់ឈរ មិនមែនកើតឡើងដោយធម្មជាតិពីកំណើតនោះទេ។ មាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរនេះ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដើម្បីឲ្យមនុស្សអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងឲ្យបានល្អឥតខ្ចោះ។

ស៊ុនជឺ យល់ថា ធម្មជាតិពីកំណើតរបស់មនុស្សគឺមានភាពមិនល្អ ទាមទារឲ្យមានការឆ្លងកាត់ការសិក្សារៀនសូត្រ និងការលត់ដំទើបក្លាយជាល្អ និងក្លាយជាមនុស្សប្រពៃ។ ដូចជាត្បូងដែលមិនទាន់ច្នៃ ត្រូវតែខាត់ ទើបក្លាយជាត្បូងមានតម្លៃ ហើយឈើកោងត្រូវតែពត់ ទើបត្រង់។ មនុស្សត្រូវតែឆ្លងកាត់ការសិក្សា និងការហ្វឹកហាត់ ទើបអាចលុបបំបាត់ភាពរដុប ភាពអាក្រក់ ហើយបង្កើតបានជាភាពល្អ ភាពប្រសើរ។ ការសិក្សានេះ គឺដើម្បីអភិវឌ្ឍមនុស្សឲ្យល្អឥតខ្ចោះ ដូច្នេះវាមិនអាចបញ្ឈប់បានឡើយ។

លោកបានប្រៀបធៀបការសិក្សាទៅនឹងការខាត់លត់ដំ។ ត្បូងបើមិនខាត់ មិនអាចក្លាយជារបស់មានតម្លៃ មនុស្សបើមិនរៀន មិនដឹងពីសីលធម៌ឡើយ។ ការសិក្សាជួយលត់ដំមនុស្ស ធ្វើឲ្យសមត្ថភាព និងគុណធម៌លេចចេញមក និងបានល្អឥតខ្ចោះ។ ការលត់ដំនេះ ត្រូវតែបន្តជាប្រចាំ ឥតឈប់ឈរ ព្រោះនៅពេលដែលឈប់រៀន ឈប់ហ្វឹកហាត់ មនុស្សនឹងនៅទ្រឹង ឬសូម្បីតែដើរថយក្រោយ។ ហេតុនេះហើយទើប ស៊ុនជឺ សង្កត់ធ្ងន់ថា ការសិក្សាមិនអាចបញ្ឈប់បានឡើយ។

ស៊ុនជឺ ក៏បានលើកតម្កើងតួនាទីរបស់គ្រូល្អ និងមិត្តល្អ ក្នុងការសិក្សា និងការក្លាយជាមនុស្សល្អផងដែរ។ លោកយល់ថា ការនៅក្បែរគ្រូល្អ មិត្តល្អ នឹងរៀនបាននូវរឿងល្អៗ រឿងប្រពៃ ដែលនាំឲ្យក្លាយជាមនុស្សល្អ។ ចំណែកការនៅក្បែរជនខិលខូច នឹងឆ្លងនូវភាពអាក្រក់ ហើយក្លាយជាមនុស្សខូច។ បរិស្ថាន គ្រូ និងមិត្តភ័ក្តិ មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការដែលមនុស្សម្នាក់ក្លាយជាល្អ ឬអាក្រក់។ ដូច្នេះ ការជ្រើសរើសគ្រូល្អដើម្បីរៀនសូត្រ និងជ្រើសរើសមិត្តល្អដើម្បីរាប់អាន គឺជារឿងសំខាន់ណាស់។

លោកប្រៀបធៀបថា បំណែកឈើដែលដាក់ក្បែរទឹកខ្មៅវានឹងខ្មៅ ដាក់ក្បែរល័ក្ខវានឹងក្រហម។ មនុស្សដែលនៅក្បែររឿងល្អ នឹងឆ្លងនូវរឿងល្អ នៅក្បែររឿងអាក្រក់ នឹងឆ្លងរឿងអាក្រក់។ ដូច្នេះ ត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការជ្រើសរើសបរិស្ថាន គ្រូ និងមិត្តភ័ក្តិ ដែលយើងនៅក្បែរ និងរៀនសូត្រពីពួកគេ។ នៅក្បែរគ្រូល្អ មិត្តល្អ និងក្នុងបរិយាកាសល្អ ងាយនឹងក្លាយជាមនុស្សប្រពៃ រីឯនៅក្បែរជនខិលខូច ក្នុងបរិយាកាសអាក្រក់ ងាយនឹងខូចអនាគត។

ទស្សនៈនៃការសិក្សាឥតឈប់ឈររបស់ស៊ុនជឺ មានអត្ថន័យធំធេងណាស់។ វាជាការរំលឹកថា មនុស្សយើងត្រូវតែសិក្សារៀនសូត្រ និងលត់ដំខ្លួនអស់មួយជីវិត មិនត្រូវឈប់ឡើយ ដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង ក្លាយជាមនុស្សល្អ និងមានសមត្ថភាព។ អ្នកដែលឈប់រៀន ហើយពេញចិត្តនឹងខ្លួនឯងថាមានគ្រប់គ្រាន់ហើយ នឹងត្រូវនៅទ្រឹង ហើយដើរថយក្រោយជាក់ជាមិនខាន។ អ្នកដែលរៀនមិនឈប់ តែងតែមានការរីកចម្រើន និងល្អប្រសើរជានិច្ច។ នៅក្នុងជីវិតដែលតែងតែផ្លាស់ប្តូរ ការសិក្សាឥតឈប់ឈរនេះ គឺកាន់តែមានភាពចាំបាច់បំផុត។

ការសិក្សានៅទីនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជារៀនអក្សរ រៀនចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ តែបើនិយាយឲ្យទូលាយ គឺជារៀនធ្វើជាមនុស្ស រៀនពីសីលធម៌ រៀនពីរឿងល្អៗ ដើម្បីលត់ដំខ្លួនឯង។ វាគឺជាដំណើរការនៃការអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងឥតឈប់ឈរ ទាំងផ្នែកសមត្ថភាព និងគុណធម៌។ ការសិក្សានេះត្រូវបន្តពេញមួយជីវិត តាមរយៈសៀវភៅ គ្រូ មិត្តភ័ក្តិ ជីវិតរស់នៅ និងតាមរយៈបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន រួមទាំងការលត់ដំខ្លួនឯងផងដែរ។ អ្នកដែលយល់ពីមាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរ តែងតែរក្សាបាននូវស្មារតីសិក្សារៀនសូត្រ និងលត់ដំនេះជានិច្ច។

ទស្សនៈរបស់ស៊ុនជឺ ក៏បានបង្ហាញផងដែរថា មនុស្សយើងអាចផ្លាស់ប្តូរ និងអភិវឌ្ឍបានតាមរយៈការសិក្សា និងការលត់ដំ មិនមែនគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែកំណត់ដោយធម្មជាតិពីកំណើត ហើយមិនអាចកែប្រែបាននោះទេ។ នេះគឺជាការមើលឃើញប្រកបដោយភាពវិជ្ជមាន ដែលជួយលើកទឹកចិត្តមនុស្សឲ្យខិតខំប្រឹងប្រែងសិក្សា និងហ្វឹកហាត់ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សល្អប្រសើរជាងមុន។ ទោះបីជាធម្មជាតិពីកំណើតយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ឆ្លងកាត់ការសិក្សា និងការលត់ដំឥតឈប់ឈរ យើងសុទ្ធតែអាចក្លាយជាមនុស្សល្អ និងមានសមត្ថភាពបាន។

ស៊ុនជឺ និងមាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរ។ លោកឲ្យតម្លៃលើការសិក្សា ដោយចាត់ទុកថាការរៀនសូត្រមិនអាចបញ្ឈប់បានឡើយ ព្រោះមនុស្សអាចក្លាយជាមនុស្សល្អ មានគុណធម៌ និងមានសមត្ថភាព ក៏ដោយសារការសិក្សា និងលត់ដំឥតឈប់ឈរ ដូចជាត្បូងត្រូវតែខាត់ទើបមានតម្លៃ ឈើកោងត្រូវតែពត់ទើបត្រង់។ លោកក៏បានលើកតម្កើងតួនាទីរបស់គ្រូល្អ មិត្តល្អ និងបរិស្ថានផងដែរ ព្រោះមនុស្សនៅក្បែររឿងល្អ នឹងឆ្លងរឿងល្អ ក្បែររឿងអាក្រក់ នឹងឆ្លងរឿងអាក្រក់ ដូចជាឈើនៅក្បែរទឹកខ្មៅនឹងខ្មៅ ក្បែរល័ក្ខនឹងក្រហម។ មាគ៌ានៃការសិក្សាឥតឈប់ឈរនេះ រំលឹកយើងឲ្យចេះសិក្សារៀនសូត្រ និងលត់ដំខ្លួនអស់មួយជីវិត ដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង ហើយបង្ហាញថាមនុស្សអាចផ្លាស់ប្តូរ និងក្លាយជាមនុស្សល្អបានតាមរយៈការសិក្សា។ ហេតុនេះ ចូររក្សាស្មារតីសិក្សាឥតឈប់ឈរ ព្រមទាំងជ្រើសរើសគ្រូល្អ និងមិត្តល្អដើម្បីរៀនសូត្រ។ ព្រោះការសិក្សាឥតឈប់ឈរ គឺជាមាគ៌ាសម្រាប់មនុស្សអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង ក្លាយជាមនុស្សប្រពៃ និងមានសមត្ថភាពពិតប្រាកដ។

ឡៅស៊ឺ និងទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ»ឡៅស៊ឺបានបន្សល់ទុកនូវដំបូន្មានដ៏មានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅមួយអំពីរបៀបប្រព្រឹត្...
27/08/2026

ឡៅស៊ឺ និងទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ»

ឡៅស៊ឺបានបន្សល់ទុកនូវដំបូន្មានដ៏មានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅមួយអំពីរបៀបប្រព្រឹត្តខ្លួនក្រោយពេលទទួលបានជោគជ័យ៖ «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ» មានន័យថា នៅពេលការងារបានសម្រេច គោលដៅត្រូវបានសម្រេចហើយ គួរតែដកខ្លួនចេញ មិនលោភលន់ឱបក្រសោបយកតំណែង កិត្តិយស និងអំណាចឡើយ។ លោកយល់ថាការចេះដកខ្លួនត្រូវពេល ក្រោយពេលទទួលបានជោគជ័យ គឺជាភាពឈ្លាសវៃក្នុងការការពារខ្លួន និងស្របតាមធម្មជាតិ។

ឡៅស៊ឺមានប្រសាសន៍ថា នៅពេលកិច្ចការបានសម្រេច គួរតែដកខ្លួនចេញ នោះគឺជាច្បាប់របស់មេឃ។ លោកបានយល់ក្បួនធម្មជាតិមកធ្វើជាឧទាហរណ៍៖ ព្រះអាទិត្យរះដល់កំពូលក៏ចាប់ផ្តើមលិច ព្រះច័ន្ទពេញបូណ៌មីហើយក៏ខ្នើត វត្ថុចម្រើនដល់កម្រិតកំពូលក៏ចាប់ផ្តើមធ្លាក់ចុះ។ នោះគឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ។ មនុស្សយើងក៏គួរតែធ្វើតាមច្បាប់នោះដែរ៖ នៅពេលដែលជោគជ័យដល់កំពូលហើយ គួរតែចេះដកខ្លួន មិនគួរលោភលន់នៅត្រង់កំពូលរហូតទេ ព្រោះពេលនៅដល់កំពូលហើយ មុខតែនឹងដល់ពេលធ្លាក់ចុះជាមិនខាន។

ទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ» នេះបង្កប់នូវភាពឈ្លាសវៃដ៏ជ្រាលជ្រៅ។ ក្រោយពេលទទួលបានជោគជ័យ ទទួលបានតំណែង កិត្តិយស និងអំណាច នោះគឺជាពេលដែលកំពុងនៅចំណុចកំពូល។ ហើយការនៅចំណុចកំពូល ក៏ជាពេលដែលចាប់ផ្តើមមានគ្រោះថ្នាក់ដែរ៖ គ្រោះថ្នាក់នៃការត្រូវគេច្រណែនឈ្នានីស គ្រោះថ្នាក់ត្រូវគេសម្លឹងមើល ដណ្តើមគ្នា និងគ្រោះថ្នាក់នៃការអំនួតរហូតធ្លាក់ចុះ។ ការចេះដកខ្លួនត្រូវពេល ក្នុងពេលកំពុងនៅចំណុចកំពូល នឹងអាចជៀសផុតពីគ្រោះថ្នាក់ទាំងនោះ ការពារខ្លួនបាន និងរក្សាបាននូវសមិទ្ធផល។

អ្នកដែលលោភលន់ឱបក្រសោបតំណែង និងកិត្តិយសជារៀងរហូតក្រោយពេលទទួលបានជោគជ័យ ច្រើនតែជួបគ្រោះថ្នាក់។ ព្រោះការនៅលើកំពូលរហូត នឹងក្លាយជាគោលដៅសម្រាប់ឱ្យគេច្រណែន ដណ្តើមគ្នា និងប៉ុនប៉ងធ្វើបាប។ ថែមទាំងងាយនឹងកើតក្តីអំនួត ធ្លាក់ចុះ និងធ្វើខុសទៀតផង។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលបានសាងស្នាដៃធំដុំ ប៉ុន្តែដោយសារតែលោភលន់ឱបអំណាច មិនចេះដកខ្លួន ទីបំផុតក៏នាំគ្រោះមហន្តរាយមកដាក់ខ្លួន ខូចខាតទាំងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ទាំងអាយុជីវិត និងបាត់បង់ទាំងស្នាដៃទាំងឡាយដែលបានសាងឡើង។

អ្នកដែលចេះ «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ» គឺខុសពីនេះ។ ពេលដែលបានសាងស្នាដៃ សម្រេចគោលដៅហើយ គឺចេះដកខ្លួនត្រលប់មកវិញឱ្យត្រូវពេល មិនលោភលន់ឱបតំណែង និងអំណាចឡើយ។ ដោយសារការចេះដកខ្លួនត្រូវពេល ទើបពួកគេអាចការពារខ្លួនបាន ជៀសផុតពីគ្រោះថ្នាក់នៃការនៅត្រង់កំពូលជារៀងរហូត និងរក្សាបាននូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងសមិទ្ធផលយ៉ាងពេញលេញ។ ការដកខ្លួននោះគឺជាភាពឈ្លាសវៃរបស់អ្នកដែលស្គាល់ចំណុចឈប់។

ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ មានអ្នកដែលចេះដកខ្លួនក្រោយពេលជោគជ័យ ទើបអាចការពារខ្លួនបានពេញលេញ ហើយក៏មានអ្នកដែលដោយសារតែលោភលន់ ទើបនាំគ្រោះថ្នាក់ដាក់ខ្លួនដែរ។ អ្នកដែលបានជួយស្តេចសាងនគររួចរាល់ ចេះដកខ្លួនទៅរស់នៅស្ងាត់កំបាំង ទើបអាចរក្សាខ្លួនបាន និងមានឈ្មោះបោះសំឡេងល្អ។ ឯអ្នកដែលអាងស្នាដៃ លោភលន់អំណាច មិនចេះដកខ្លួន ច្រើនតែត្រូវគេសង្ស័យ ធ្វើបាប និងត្រូវស្លាប់។ ភាពខុសគ្នានេះគឺស្ថិតត្រង់ការចេះដកខ្លួនត្រូវពេល ឬការលោភលន់នោះឯង។

ទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ» មិនត្រឹមតែត្រឹមត្រូវចំពោះរឿងអំណាច និងតំណែងធំដុំប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ត្រឹមត្រូវចំពោះការងារជាច្រើនទៀតដែរ។ ការស្គាល់ចំណុចឈប់ ចេះដកខ្លួនត្រូវពេល មិនលោភលន់ហួសហេតុ គឺជាភាពឈ្លាសវៃក្នុងស្ថានភាពជាច្រើន។ បានហើយត្រូវចេះស្កប់ ចេះឈប់ មិនលោភលន់រហូតនាំគ្រោះថ្នាក់ដាក់ខ្លួន។ ជោគជ័យហើយត្រូវចេះដកខ្លួន មិនឱបរហូតដល់ធ្លាក់ចុះ។ ការចេះឈប់ និងចេះដកខ្លួនត្រូវពេលនេះ ជួយរក្សាបាននូវសមិទ្ធផល។

ការសម្រេចកិច្ចការហើយដកខ្លួនថយ មិនមែនមានន័យថាមិនចាំបាច់ខិតខំសាងស្នាដៃ ឬឱ្យតែជោគជ័យត្រូវបោះបង់ចោលទាំងអស់ដើរចេញនោះទេ។ ប៉ុន្តែវាមានន័យថា ស្គាល់ចំណុចឈប់ឱ្យត្រូវពេល មិនលោភលន់ហួសហេតុ មិនឱបក្រសោបតំណែង និងអំណាចរហូតនាំគ្រោះថ្នាក់។ គឺយល់ពីច្បាប់ចម្រើននិងវិនាស ដឹងថានៅកំពូលហើយគួរតែដាក់ខ្លួន គួរតែចេះដកខ្លួន មិនមែនចេះតែនៅត្រង់កំពូលរហូតនោះទេ។ រឿងនេះទាមទារនូវភាពឈ្លាសវៃ និងចិត្តដែលមិនលោភលន់ហួសហេតុ។

ឡៅស៊ឺ និងទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ»។ លោកបង្រៀនថា ពេលការងារបានសម្រេច គួរតែដកខ្លួនចេញ នោះគឺជាច្បាប់របស់មេឃ ស្របតាមធម្មជាតិដូចជាព្រះអាទិត្យរះដល់កំពូលក៏លិច ព្រះច័ន្ទពេញបូណ៌មីក៏ខ្នើត។ នៅពេលជោគជ័យ ស្ថិតនៅចំណុចកំពូលនៃតំណែង និងកិត្តិយស ក៏ជាពេលដែលចាប់ផ្តើមមានគ្រោះថ្នាក់ដែរ៖ គ្រោះថ្នាក់នៃការត្រូវគេច្រណែន ដណ្តើមគ្នា គ្រោះថ្នាក់នៃការអំនួតរហូតធ្លាក់ចុះ។ ការចេះដកខ្លួនត្រូវពេលនឹងជៀសផុតពីគ្រោះថ្នាក់នោះ ការពារខ្លួនបាន និងរក្សាបានសមិទ្ធផល។ អ្នកដែលលោភលន់ឱបអំណាចរហូត មិនចេះដកខ្លួន ច្រើនតែនាំគ្រោះថ្នាក់។ ដូច្នេះ ចូររៀនសូត្រទស្សនវិជ្ជា «សម្រេចកិច្ចការហើយ ដកខ្លួនថយ» ស្គាល់ចំណុចឈប់ ចេះដកខ្លួនត្រូវពេល មិនលោភលន់ហួសហេតុ។ ព្រោះការចេះដកខ្លួនត្រូវពេលក្រោយទទួលបានជោគជ័យ គឺជាភាពឈ្លាសវៃក្នុងការការពារខ្លួន រក្សាបាននូវសមិទ្ធផលយ៉ាងពេញលេញ និងស្របតាមច្បាប់ចម្រើននិងវិនាសនៃធម្មជាតិ។

«ជីវិតមនុស្សមាន រឿង៣យ៉ាង មិនគួរជ្រៀតជ្រែក៖ រឿងគ្រួសារអ្នកដទៃ, ការគុំគួនអ្នកដទៃ និងការសម្រេចជំនួសអ្នកដទៃ»មានពាក្យមួយឃ្លាថ...
22/08/2026

«ជីវិតមនុស្សមាន រឿង៣យ៉ាង មិនគួរជ្រៀតជ្រែក៖ រឿងគ្រួសារអ្នកដទៃ, ការគុំគួនអ្នកដទៃ និងការសម្រេចជំនួសអ្នកដទៃ»

មានពាក្យមួយឃ្លាថា៖ «ព្រិលធ្លាក់មុខទ្វារផ្ទះនរណា ចូរឱ្យបុគ្គលនោះបោសសម្អាតដោយខ្លួនឯងទៅចុះ»។ អត្ថន័យមិនមែនទូន្មានឱ្យមនុស្សរស់នៅដោយអត់បេះដូង ឬឃើញអ្នកដទៃជួបគ្រោះថ្នាក់ហើយបណ្តោយចោលនោះទេ ប៉ុន្តែគឺរំលឹកយើងឱ្យស្គាល់ពី «ព្រំដែន» ក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងរវាងមនុស្សនិងមនុស្ស។ មានរឿងរ៉ាវខ្លះ មើលពីខាងក្រៅស្មានថាសាមញ្ញណាស់ ប៉ុន្តែសាមីខ្លួនដែលស្ថិតនៅខាងក្នុងបានឆ្លងកាត់រាប់សិបឆ្នាំ និងមានមូលហេតុជាច្រើននៅខាងក្រោយ ដែលអ្នកខាងក្រៅមិនប្រាកដថាអាចយល់បានទាំងអស់នោះឡើយ។

“រឿងរ៉ាវដំបូងដែលមិនគួរជ្រៀតជ្រែក គឺរឿងរ៉ាវគ្រួសាររបស់អ្នកដទៃ។” ប្តីប្រពន្ធគេឈ្លោះប្រកែកគ្នា បងប្អូនទាស់ទែងគ្នា ឪពុកម្តាយនិងកូនមិនត្រូវរូវគ្នា ប្រសិនបើពួកគេមិនបានពឹងពាក់ឱ្យយើងជួយកាត់សេចក្តីទេ នោះល្អបំផុតកុំប្រញាប់ប្រញាល់ឈរនៅខាងណាឱ្យសោះ។ ព្រោះភាគច្រើនអ្នកស្តាប់តែរឿងរ៉ាវចេញពីមាត់បុគ្គលតែម្ខាង ដែលកំពុងតែខឹងសម្បារប៉ុណ្ណោះ ហើយមនុស្សដែលកំពុងតែមានកំហឹងនេះ ជានិច្ចកាលតែងតែចងចាំកំហុសឆ្គងរបស់ភាគីម្ខាងទៀត ជាងកំហុសឆ្គងរបស់ខ្លួនឯង។ ថ្ងៃនេះ អ្នកដោយសារតែការកាន់ជើងបុគ្គលម្នាក់ ហើយពោលពាក្យពេចន៍ធ្ងន់ធ្ងរ ថ្ងៃស្អែក ពួកគេត្រូវរ៉ូវគ្នាវិញ ចុងក្រោយបុគ្គលដែលប្រែជាពិបាកមើលមុខគ្នា គឺជារូបអ្នកទៅវិញ។

“រឿងរ៉ាវទីពីរដែលមិនគួរជ្រៀតជ្រែក គឺរឿងរ៉ាវគុំគួនរបស់អ្នកដទៃ។” មានមនុស្សប្រាប់អ្នកថា ពួកគេស្អប់បុគ្គលណាម្នាក់ ហើយរំពឹងទុកថាអ្នកក៏ត្រូវតែស្អប់តាមដែរ។ ប៉ុន្តែ បុគ្គលម្នាក់នោះមិនធ្លាប់ធ្វើអ្វីខុសឆ្គងចំពោះអ្នកសោះ តើហេតុអ្វីបានជាត្រូវទទួលយកសត្រូវម្នាក់ គ្រាន់តែដោយសារតែរឿងរ៉ាវដែលខ្លួនមិនធ្លាប់បានឃើញផ្ទាល់ភ្នែក? បុគ្គលដែលមានការយល់ដឹង មិនប្រើប្រាស់ «ត្រចៀករបស់អ្នកដទៃ» ដើម្បីសម្រេចថាខ្លួនគួរស្រលាញ់ ឬស្អប់នរណាម្នាក់នោះឡើយ។ អ្នកដទៃប្រព្រឹត្តិចំពោះអ្នកយ៉ាងណា ចូរប្រើប្រាស់ការសង្កេតដោយផ្ទាល់ខ្លួន ហើយសន្និដ្ឋានដោយខ្លួនឯងចុះ។

មានទំនាក់ទំនងខ្លះ គ្មានបញ្ហាអ្វីសោះ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែបានស្តាប់ពាក្យចចាមអារ៉ាមតៗគ្នា ប៉ុន្មានម៉ាត់ ក៏ចាប់ផ្តើមរក្សាគម្លាត។ មនុស្សម្នាក់នេះរៀបរាប់ថា មនុស្សម្នាក់នោះធ្លាប់មានប្រវត្ដិមិនល្អ ឯមនុស្សម្នាក់ទៀតបែរជារៀបរាប់ពីរឿងរ៉ាវផ្សេងមួយទៀត។ ចុងក្រោយ គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងថាការពិតស្ថិតនៅទីណានោះទេ ដឹងត្រឹមតែថាចិត្តមនុស្សបានកើតមានមន្ទិលសង្ស័យបាត់ទៅហើយ។ ចាស់បុរាណហាមប្រាមចំពោះការនាំរឿងគុំគួនរបស់អ្នកដទៃមកបន្ដភ្ជាប់ដាក់នៅក្នុងទ្រូងរបស់យើង ព្រោះតាមពិតបន្ទុកយ៉ាងធ្ងន់នេះមិនមែនជារបស់យើងទេ ប៉ុន្តែនៅពេលកាន់តែយូរថ្ងៃទៅ ក៏ប្រែជា «ការរំខានដល់ខួរក្បាល» របស់ខ្លួនឯងទៅវិញ។

“រឿងរ៉ាវទីបីដែលមិនគួរជ្រៀតជ្រែក គឺសម្រេចជំនួសអ្នកដទៃ។” កូនៗធំដឹងក្តីចង់ជ្រើសរើសជំនាញអ្វី មិត្តភក្តិចង់រៀបការជាមួយនរណា បងប្អូនចង់រស់នៅទីណា ប្រសិនបើរឿងនោះមិនបានបង្កគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរទេ ការផ្តល់យោបល់គឺអាចធ្វើទៅបាន ប៉ុន្តែកុំបង្វែរការស្រឡាញ់ឱ្យក្លាយជា «សិទ្ធិត្រួតត្រា»។ មនុស្សម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានជោគវាសនា បុគ្គលិកលក្ខណៈ និងវិថីមួយដែលត្រូវដើរដោយខ្លួនឯង។ អ្វីដែលសមស្របចំពោះអ្នក មិនប្រាកដថាសមស្របចំពោះអ្នកដទៃឡើយ។

មនុស្សជាច្រើនដោយសារតែស្រឡាញ់ ទើបចូលចិត្តនិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្វើបែបនេះ ក៏គ្រាន់តែចង់ឱ្យអ្នកល្អប៉ុណ្ណោះ»។ ប៉ុន្តែ មាន «បំណងល្អ» ខ្លះដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យមិនត្រូវវិធី បែរជាប្រែជា «សម្ពាធ» ទៅវិញ។ អ្នកអាចចង្អុលបង្ហាញផ្លូវ ប៉ុន្តែមិនអាចដើរជំនួសបានឡើយ។ អាចព្រមានពីរណ្តៅនៅខាងមុខ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់នោះនៅតែចង់បោះជំហានទៅមុខ បណ្ដោយគេចុះ ព្រោះជួនកាលបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះឯង ទើបធ្វើឱ្យពួកគេយល់ដឹងពីអ្វីដែលពាក្យទូន្មានរាប់រយម៉ាត់មិនអាចបង្រៀនបាន។

ពីមុនគេហៅភាពឆ្លាតវៃនោះថា «ការដឹងពីចំណុចឈប់»។ បុគ្គលដែលមានទឹកចិត្ត មិនមែនរឿងរ៉ាវអ្វីក៏ត្រូវបណ្តោយចោលនោះទេ ប៉ុន្តែបុគ្គលដែលមានប្រាជ្ញា ក៏មិនមែនរឿងរ៉ាវអ្វីក៏ចូលទៅលូកដៃជ្រៀតជ្រែកនោះដែរ។ នៅពេលអ្នកដទៃជួបគ្រោះថ្នាក់ពិតប្រាកដ ចូរជួយប្រសិនបើអាច។ នៅពេលពួកគេត្រូវការពាក្យទូន្មាន ចូរពោលប្រាប់ពីអ្វីដែលខ្លួនដឹងដោយស្មោះត្រង់។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីបានពោលគ្រប់គ្រាន់ហើយ ចូរប្រគល់សិទ្ធិសម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅឱ្យពួកគេវិញ ហើយកុំយកការជ្រើសរើសដែលខុសពីខ្លួន មកធ្វើជាហេតុផលដើម្បីបន្ទោសគេឱ្យសោះ។

ជាពិសេស កាន់តែជាមនុស្សជិតស្និទ្ធ កាន់តែត្រូវរៀនសូត្រពីរឿងនេះ។ ឪពុកម្តាយស្រឡាញ់កូន ប៉ុន្តែមិនអាចរស់នៅជំនួសជីវិតរបស់កូនបានឡើយ។ បងប្អូនស្និទ្ធស្នាល ប៉ុន្តែមិនអាចទៅគ្រប់គ្រងរឿងរ៉ាវគ្រួសារទាំងអស់របស់គ្នាបានឡើយ។ មិត្តភក្តិរាប់អានគ្នា ក៏មិនមែនមានន័យថាត្រូវតែយល់ស្របលើគ្រប់ការសម្រេចចិត្ដនោះដែរ។ “ទំនាក់ទំនងដែលចាស់ទុំពិតប្រាកដ មិនមែនជាការដែលមនុស្សពីរនាក់អាចលូកដៃជ្រៀតជ្រែកក្នុងជីវិតគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែគឺទោះបីជាមានគំនិតខ្វែងគ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នៅតែចេះ «គោរពលើព្រំដែន» របស់គ្នាទៅវិញទៅមក។”

ដល់ពេលមួយ អ្នកនឹងយល់ថា រឿងដែលធ្វើឲ្យអ្នកឈឺក្បាលជាច្រើននៅក្នុងលោកនេះ ផ្ដើមចេញពីការដែលយើងទៅអោបក្រសោបរឿងរ៉ាវទាំងឡាយដែលមិនមែនជាទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន។ ស្តាប់រឿងអត់ប្រយោជន៍ច្រើនពេក រែកពន់រឿងគំនុំរបស់គេច្រើនពេកបារម្ភជំនួសការជ្រើសរើសរបស់អ្នកដទៃច្រើនពេក ចុងក្រោយនៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួនឯង លែងមានកន្លែងទំនេរសម្រាប់ភាពស្ងប់ស្ងាត់ទៀតហើយ។

ធ្វើជាមនុស្ស ជួយអស់ពីចិត្ដ ជារឿងល្អ ប៉ុន្តែត្រូវមានកម្រិត; ការយកចិត្តទុកដាក់ ជារឿងមានតម្លៃ ប៉ុន្តែត្រូវស្គាល់ព្រំដែន។ រឿងរ៉ាវដែលគួរជួយ គឺកុំព្រងើយកន្ដើយ រឿងរ៉ាវដែលមិនមែនជារបស់ខ្លួន គឺកុំព្យាយាមធ្វើជាម្ចាស់។ “ការរក្សាបាននូវគម្លាត មិនមែនជាភាពដាច់ធម៌មេត្ដានោះទេ ប៉ុន្តែគឺជា «ការយល់ដឹង» មួយ បន្ទាប់ពីបានសម្លឹងមើលធ្លុះធ្លាយនូវធាតុពិតនៃចិត្តមនុស្ស និងជីវិតសង្គមរួចមក។”

ទំនុកចិត្ត៖ គ្រឹះនៃទំនាក់ទំនង និងភាពជោគជ័យក្នុងជីវិតនៅក្នុងដំណើរជីវិតរបស់មនុស្សយើង រឿងរ៉ាវជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅលើគ្...
22/08/2026

ទំនុកចិត្ត៖ គ្រឹះនៃទំនាក់ទំនង និងភាពជោគជ័យក្នុងជីវិត

នៅក្នុងដំណើរជីវិតរបស់មនុស្សយើង រឿងរ៉ាវជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅលើគ្រឹះមួយយ៉ាងរឹងមាំ ដែលនោះគឺ «ទំនុកចិត្ត»។ ទំនុកចិត្តប្រៀបដូចជាកញ្ចក់មួយផ្ទាំងដ៏ថ្លា និងមានតម្លៃ។ កាលណាវាត្រូវបានថែរក្សាយ៉ាងល្អ វានឹងឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស្មោះត្រង់ ក្តីសង្ឃឹម និងភាពកក់ក្តៅក្នុងទំនាក់ទំនងគ្រប់បែបយ៉ាង។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើកញ្ចក់មួយនេះត្រូវប្រេះឆា ឬបែកបាក់ទៅហើយនោះ ទោះបីជាយើងខិតខំយកកាវមកបិទភ្ជាប់ឡើងវិញយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ស្នាមប្រេះស្រាំនោះនៅតែបង្ហាញខ្លួន ហើយមិនអាចត្រឡប់ទៅរកភាពល្អបរិសុទ្ធដូចដើមបានឡើយ។

ហេតុអ្វីបានជាទំនុកចិត្តជាគោលការណ៍ទីមួយ?

មិនថានៅក្នុងរង្វង់គ្រួសារ មិត្តភាព សេចក្តីស្នេហា ឬកន្លែងធ្វើការ និងការរកស៊ីជួញដូរនោះទេ ទំនុកចិត្តគឺជាស្ពានចម្លងតែមួយគត់ដែលភ្ជាប់ចិត្តមនុស្សឱ្យនៅជិតគ្នា។ ពេលដែលទំនុកចិត្តមានវត្តមាន ការប្រាស្រ័យទាក់ទងនឹងប្រព្រឹត្តទៅដោយរលូន គ្មានការសង្ស័យ គ្មានការភ័យខ្លាច ហើយគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានអារម្មណ៍សុវត្ថិភាព។ វាជាគ្រឹះដំបូងគេបង្អស់ ដែលបង្កើតឱ្យមានការលះបង់ ការយោគយល់ និងកិច្ចសហការប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

ផលវិបាកនៅពេលបាត់បង់ទំនុកចិត្ត

នៅពេលដែលទំនុកចិត្តត្រូវបានបំផ្លាញដោយសារការភូតភូត ការក្បត់ ឬការខកបំណង គ្រប់យ៉ាងនឹងត្រូវផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗ៖

• ការសង្ស័យជំនួសឱ្យក្តីសង្ឃឹម៖ រាល់ពាក្យពេចន៍ និងសកម្មភាពដែលធ្លាប់តែជឿជាក់ នឹងត្រូវបានចោទជាសំនួរឡើងវិញជានិច្ច។

• ភាពនឿយហត់ក្នុងចិត្ត៖ ការរស់នៅ ឬធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលយើងលែងជឿជាក់ នឹងបង្កើតជាសម្ពាធផ្លូវចិត្ត និងភាពតានតឹងឥតឈប់ឈរ។

• ការបាត់បង់ឱកាស៖ ក្នុងរឿងជំនួញ ឬការងារ បើបាត់បង់ទំនុកចិត្តពីដៃគូ ឬអតិថិជនហើយ ការស្តារកេរ្តិ៍ឈ្មោះឡើងវិញគឺជារឿងដែលពិបាកបំផុត ហើយឱកាសល្អៗនឹងត្រូវរអិលផុតពីដៃ។

ការស្តារទំនុកចិត្តឡើងវិញ៖ ដំណើរការដ៏សែនលំបាក

ការបង្កើតទំនុកចិត្តអាចត្រូវចំណាយពេលរាប់ឆ្នាំ ប៉ុន្តែការបំផ្លាញវាអាចប្រើពេលត្រឹមតែមួយវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលវាបាត់បង់ទៅហើយ ការខិតខំកសាងវាឡើងវិញទាមទារ៖

• ការលះបង់ពេលវេលាយ៉ាងយូរអង្វែង
• សកម្មភាពជាក់ស្តែងដែលបង្ហាញពីការកែប្រែពិតប្រាកដ
• ភាពអត់ធ្មត់ខ្ពស់បំផុតក្នុងការរង់ចាំឱ្យបេះដូងដែលឈឺចាប់បានជាសះស្បើយ

សាររំលឹកសតិ

ចាត់ទុកទំនុកចិត្តជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃបំផុតដែលអ្នកមាន។ កុំលះបង់ទំនុកចិត្តដែលគេមានចំពោះអ្នក ដើម្បីតែផលប្រយោជន៍បណ្តោះអាសន្ន ឬអារម្មណ៍មួយឆាវឱ្យសោះ ព្រោះនៅពេលដែលវាបាត់បង់ទៅហើយ លុយកាក់ ឬអំណាចក៏មិនអាចទិញវាមកវិញបានដោយងាយនោះដែរ។ ចូលរួមថែរក្សាទំនុកចិត្តជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួន ដើម្បីកសាងទំនាក់ទំនងមួយដែលមានន័យ និងរឹងមាំជានិរន្តរ៍។
📖 ☕️✨

18/08/2026

អ្វីទៅជាប្រេសិតពិសេស?

ប្រេសិតពិសេស (Special Envoy) គឺជាអ្នកតំណាងផ្លូវការ ថ្នាក់ខ្ពស់ ឬជាបេសកជនពិសេសដែលត្រូវ បានតែងតាំងដោយ ប្រមុខរដ្ឋ ប្រមុខរដ្ឋាភិបាល ឬអង្គការអន្តរជាតិ (ដូចជា អង្គការសហប្រជាជាតិ ឬអាស៊ាន) ដើម្បីបំពេញបេសកកម្មការទូត ជាក់លាក់ណាមួយ។

លក្ខណៈសម្គាល់ និងតួនាទីសំខាន់ៗ៖

-បេសកកម្មជាក់លាក់៖ ខុសពីឯកអគ្គរាជទូត/រដ្ឋទូតប្រចាំការ ប្រេសិតពិសេសត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យដោះស្រាយវិបត្តិ ឬ ការងារជាក់លាក់មួយកម្រិត (ដូចជា ការចរចាសន្តិភាព ការសម្របសម្រួលជម្លោះ ឬការដឹកនាំកិច្ចការងារបរិស្ថាន ជាដើម)។

-អាណត្តិបណ្តោះអាសន្ន៖ តួនាទីនេះភាគច្រើនមានរយៈពេល កំណត់ ពោលគឺបញ្ចប់ទៅវិញនៅពេលបេសកកម្ម ឬភារកិច្ច នោះត្រូវបានបំពេញសម្រេច ឬអស់ភារកិច្ច។

-អំណាចតំណាង៖ មានសិទ្ធិអំណាចពេញលេញក្នុងការធ្វើជា តំណាងឱ្យអ្នកតែងតាំង ដើម្បីប្រាស្រ័យទាក់ទង និងចរចា ដោយ

ផ្ទាល់ជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំនៃប្រទេស ឬភាគីពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត។

តាំងពីសម័យដើមរហូតដល់បច្ចុប្បន្ននេះ តើប្រទេសកម្ពុជាយើងមានរដ្ឋធម្មនុញ្ញចំនួនប៉ុន្មាន?__________ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៧ រហូតដល់...
29/06/2026

តាំងពីសម័យដើមរហូតដល់បច្ចុប្បន្ននេះ តើប្រទេសកម្ពុជាយើងមានរដ្ឋធម្មនុញ្ញចំនួនប៉ុន្មាន?
__________
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៧ រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសកម្ពុជាបានឆ្លងកាត់របបនយោបាយជាច្រើន ដែលនាំឱ្យមានការបង្កើត និងប្រើប្រាស់រដ្ឋធម្មនុញ្ញចំនួន ៦ ជំនាន់ផ្សេងគ្នា។ ច្បាប់កំពូលទាំងនោះមានខ្លឹមសារសង្ខេបដូចខាងក្រោម៖

១. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី១ (ឆ្នាំ១៩៤៧-១៩៧០)
ការអនុម័ត៖ ថ្ងៃទី០៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៤៧ ក្រោមព្រះរាជកិច្ចដឹកនាំរបស់ព្រះបាទសម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបរាជានិយមអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ដែលមានសភាពីរថ្នាក់ (រដ្ឋសភា និងក្រុមប្រឹក្សាក្រុមព្រះរាជអាណាចក្រ)។លក្ខណៈពិសេស៖ ជាច្បាប់កំពូលដំបូងបង្អស់របស់កម្ពុជាដែលធានាអធិបតេយ្យភាព និងសិទ្ធិសេរីភាពពលរដ្ឋជាមូលដ្ឋាន ព្រមទាំងបន្តប្រើប្រាស់រហូតដល់ទទួលបានឯករាជ្យពេញលេញពីបារាំងនៅឆ្នាំ១៩៥៣។

២. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសាធារណរដ្ឋខ្មែរ (ឆ្នាំ១៩៧២-១៩排៧៥)
ការអនុម័ត៖ ថ្ងៃទី១០ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧២ បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ នៅឆ្នាំ១៩៧០។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបសាធារណរដ្ឋ បែបប្រធានាធិបតីនិយម (ស្រដៀងនឹងសហរដ្ឋអាមេរិក) ដឹកនាំដោយលោកសេនាប្រមុខ លន់ នល់។លក្ខណៈពិសេស៖ លុបបំបាត់របបរាជានិយមទាំងស្រុង បង្កើតឱ្យមានស្ថាប័នតុលាការធម្មនុញ្ញជាលើកដំបូង ប៉ុន្តែរចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋត្រូវបានរំខានដោយសារសង្គ្រាមស៊ីវិល។

៣. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (ឆ្នាំ១៩៧៦-១៩៧៩)
ការអនុម័ត៖ ថ្ងៃទី០៥ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៦ ក្នុងរបបអាវខ្មៅ ឬខ្មែរក្រហម។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបកុំមុយនីស្តជ្រុលនិយម ដឹកនាំដោយគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្ស (ប៉ុល ពត)។លក្ខណៈពិសេស៖ មានខ្លឹមសារខ្លីខ្លាំង (ត្រឹមតែ ១៦ ជំពូក និង ២១ មាត្រា)។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញនេះមិនបានតម្កល់សិទ្ធិមនុស្សជាមូលដ្ឋានឡើយ បង្កឱ្យមានការបំផ្លិចបំផ្លាញប្រព័ន្ធច្បាប់ តុលាការ និងការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញលើប្រជាពលរដ្ឋទូទាំងប្រទេស។

៤. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា (ឆ្នាំ១៩៨១-១៩៨៩)
ការអនុម័ត៖ ឆ្នាំ១៩៨១ បន្ទាប់ពីថ្ងៃរំដោះ ៧ មករា ឆ្នាំ១៩៧៩។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបសង្គមនិយម ដែលអំណាចរដ្ឋស្ថិតក្រោមការដឹកនាំរបស់បក្សបដិវត្តន៍ប្រជាជនកម្ពុជា។លក្ខណៈពិសេស៖ ផ្តោតលើការស្តារប្រទេសជាតិឡើងវិញពីគំនរផេះផង់ អនុញ្ញាតឱ្យមានការបកស្រាយច្បាប់ដោយក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋ និងផ្តោតលើសេដ្ឋកិច្ចផែនការរបស់រដ្ឋ។៥. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃរដ្ឋកម្ពុជា (ឆ្នាំ១៩៨៩-១៩៩៣)ការអនុម័ត៖ ឆ្នាំ១៩៨៩ តាមរយៈការធ្វើវិសោធនកម្មធំពីរដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ១៩៨១ ដើម្បីតម្រង់ទិសដៅទៅរកការចរចាសន្តិភាព។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបសាធារណរដ្ឋដែលចាប់ផ្តើមបើកចំហ។លក្ខណៈពិសេស៖ ផ្លាស់ប្តូរទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចមករកទីផ្សារសេរី តម្កល់ព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនារបស់រដ្ឋឡើងវិញ និងបើកផ្លូវដល់ការវិលត្រឡប់របស់ពលរដ្ឋខ្មែរនៅក្រៅប្រទេស។

៦. រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២ (ឆ្នាំ១៩៩៣-បច្ចុប្បន្ន)
ការអនុម័ត៖ ថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៣ កើតចេញពីសភាធម្មនុញ្ញដែលបង្កើតឡើងដោយការបោះឆ្នោតជាតិរៀបចំដោយអង្គការសហប្រជាជាតិ (UNTAC)។ទម្រង់គ្រប់គ្រងរដ្ឋ៖ របបរាជានិយមអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ តាមគោលការណ៍ប្រជាធិបតេយ្យសេរីពហុបក្ស។លក្ខណៈពិសេស៖ជាច្បាប់កំពូលនៃជាតិដែលកំពុងប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃ។ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ «គ្រងរាជ្យ ប៉ុន្តែមិនកាន់អំណាចឡើយ»។ចែងច្បាស់ពីការបែងចែកអំណាចទាំងបីដាច់ពីគ្នា៖ នីតិប្បញ្ញត្តិ (រដ្ឋសភា និងព្រឹទ្ធសភា) នីតិប្រតិបត្តិ (រាជរដ្ឋាភិបាល) និងតុលាការ។ការពារសិទ្ធិមនុស្ស សិទ្ធិឯកជន និងប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារសេរី។រដ្ឋធម្មនុញ្ញនេះត្រូវបានធ្វើវិសោធនកម្មជាបន្តបន្ទាប់ (រហូតដល់ ១០ លើក) ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងស្ថានភាពនយោបាយ និងតម្រូវការអភិវឌ្ឍសង្គមជាតិ។

៧ ហេតុផលដែលបុគ្គលិកបដិសេធមិនទទួលតំណែងជាអ្នកគ្រប់គ្រងមនុស្សជាច្រើនគិតថា ការឡើងតំណែងជាអ្នកគ្រប់គ្រង គឺជាភាពជោគជ័យ។ ប៉ុន្តែ...
29/06/2026

៧ ហេតុផលដែលបុគ្គលិកបដិសេធមិនទទួលតំណែងជាអ្នកគ្រប់គ្រង
មនុស្សជាច្រើនគិតថា ការឡើងតំណែងជាអ្នកគ្រប់គ្រង គឺជាភាពជោគជ័យ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង បុគ្គលិកមួយចំនួននៅកម្ពុជាជ្រើសរើស បដិសេធ តំណែងនេះ ដោយសារហេតុផលផ្សេងៗ។
១. បន្ទុកការងារកើនឡើង ប៉ុន្តែប្រាក់ខែមិនសមស្រប
ទទួលខុសត្រូវកាន់តែច្រើន
ត្រូវដោះស្រាយបញ្ហារបស់ក្រុម
ធ្វើការថែមម៉ោងញឹកញាប់
ប៉ុន្តែការដំឡើងប្រាក់ខែ ឬអត្ថប្រយោជន៍ មិនសមនឹងទំនួលខុសត្រូវថ្មី។
មនុស្សជាច្រើនគិតថា "ការងារកើនច្រើន ប៉ុន្តែចំណូលកើនតិច។"
២. មិនចង់ទទួលសម្ពាធបន្ថែម
សម្ពាធពីថ្នាក់លើ
សម្ពាធពីក្រុមការងារ
សម្ពាធពីគោលដៅ (KPI)
អ្នកគ្រប់គ្រងត្រូវទទួលខុសត្រូវទាំងលទ្ធផលការងារ និងការគ្រប់គ្រងមនុស្ស។
៣. ខ្វះការបណ្តុះបណ្តាល និងការគាំទ្រ
តែងតាំងភ្លាមៗ
គ្មានការបង្វឹក (Coaching)
គ្មានជំនាញដឹកនាំ
បុគ្គលិកជាច្រើនខ្លាចបរាជ័យ ព្រោះមិនបានត្រៀមខ្លួនគ្រប់គ្រាន់។
៤. ចូលចិត្តធ្វើការជាអ្នកជំនាញជាងអ្នកគ្រប់គ្រង
ស្រឡាញ់ការងារបច្ចេកទេស
មិនចូលចិត្តគ្រប់គ្រងមនុស្ស
ចង់អភិវឌ្ឍខ្លួនក្នុងជំនាញឯកទេស
មិនមែនមនុស្សគ្រប់រូបដែលពូកែការងារ នឹងចង់ក្លាយជាអ្នកដឹកនាំនោះទេ។
៥. ខ្លាចប៉ះពាល់ទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមការងារ
ពីមិត្តរួមការងារ ក្លាយជាមេ
ពិបាកផ្តល់ Feedback
ខ្លាចមានការយល់ច្រឡំ ឬជម្លោះ
នៅក្នុងវប្បធម៌ការងារមួយចំនួននៅកម្ពុជា ទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនអាចមានឥទ្ធិពលលើការងារ។
៦. តុល្យភាពរវាងការងារ និងជីវិតអាចបាត់បង់
ប្រជុំច្រើន
ត្រូវឆ្លើយទូរស័ព្ទក្រៅម៉ោង
ទទួលខុសត្រូវពេលមានបញ្ហា
បុគ្គលិកខ្លះឱ្យតម្លៃពេលវេលាជាមួយគ្រួសារ និងសុខភាព ជាងការឡើងតំណែង។
៧. មិនជឿថាតំណែងថ្មីនឹងមានឱកាសរីកចម្រើន
តួនាទីមិនច្បាស់
អំណាចសម្រេចចិត្តមានកម្រិត
គ្មានផ្លូវអាជីពបន្ត
បើការឡើងតំណែងមានតែឈ្មោះ ប៉ុន្តែមិនមានការអភិវឌ្ឍ ឬការគាំទ្រ បុគ្គលិកខ្លះនឹងជ្រើសរើសនៅតួនាទីដើម។

ជិះតាមផ្លូវជាតិ កុំភ្លេចមើលសញ្ញាមួយនេះ🚘🙏🥰(ចាប់ល្បឿន)
16/06/2026

ជិះតាមផ្លូវជាតិ កុំភ្លេចមើលសញ្ញាមួយនេះ🚘🙏🥰(ចាប់ល្បឿន)

ពេលភ្ញៀវនិយាយថា…“ហាងគេថោកជាងនេះ”អ្នកលក់ជាច្រើន ពេលឮប្រយោគនេះភ្លាម ក៏ប្រញាប់បញ្ចុះតម្លៃភ្លាមដែរ។ប៉ុន្តែការពិត អតិថិជនដែលន...
11/06/2026

ពេលភ្ញៀវនិយាយថា…

“ហាងគេថោកជាងនេះ”

អ្នកលក់ជាច្រើន ពេលឮប្រយោគនេះភ្លាម ក៏ប្រញាប់បញ្ចុះតម្លៃភ្លាមដែរ។

ប៉ុន្តែការពិត អតិថិជនដែលនិយាយថា “ហាងគេថោកជាង” មិនប្រាកដថាពួកគេចង់បានតម្លៃថោកបំផុតនោះទេ។

ជាច្រើនដង ពួកគេគ្រាន់តែចង់ដឹងថា៖

“ហេតុអ្វីខ្ញុំគួរទិញពីអ្នក?”

❌ កំហុសដែលអ្នកលក់ភាគច្រើនធ្វើ

• អតិថិជន៖ ហាងគេថោកជាងនេះ

• អ្នកលក់៖ ចាស! ចុះឱ្យទៀត 2$ បង

នេះជាវិធីងាយបំផុត ប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណេញរបស់អ្នកថយចុះ ហើយអតិថិជននឹងចាប់ផ្តើមចរចាតម្លៃជានិច្ច។



✅ វិធីឆ្លើយដែលល្អជាង

• អតិថិជន៖ ហាងគេថោកជាងនេះ

• អ្នកលក់៖ បាទបង ខ្ញុំយល់។ តែបងកំពុងប្រៀបធៀបតែតម្លៃ ឬប្រៀបធៀបទាំងគុណភាព សេវាកម្ម និងការធានាផងដែរ?

សំណួរនេះធ្វើឱ្យអតិថិជនចាប់ផ្តើមគិតលើសពីតម្លៃ។



កុំការពារតម្លៃ តែបង្ហាញតម្លៃ

ជំនួសឱ្យនិយាយថា៖ “របស់ខ្ញុំល្អណាស់”

សូមបង្ហាញឱ្យអតិថិជនឃើញថា៖

✅ មានគុណភាពខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច

✅ មានការធានាអ្វីខ្លះ

✅ មានសេវាកម្មក្រោយពេលលក់ឬអត់

✅ មាន Feedback ពីអតិថិជនពិត



ឧទាហរណ៍នៃការឆ្លើយ

បាទបង ខ្ញុំជឿថាមានកន្លែងខ្លះលក់ថោកជាង។

ប៉ុន្តែអ្វីដែលយើងផ្តោត គឺគុណភាព សេវាកម្ម និងការទទួលខុសត្រូវចំពោះអតិថិជន។

ព្រោះយើងចង់ឱ្យអតិថិជនទិញម្តង ហើយត្រឡប់មកទិញម្តងទៀត មិនមែនទិញម្តងហើយខកចិត្តនោះទេ។



🎯 មេរៀនសំខាន់

ពេលអតិថិជននិយាយថា៖ “ហាងគេថោកជាងនេះ”

កុំប្រញាប់បញ្ចុះតម្លៃ។

សូមសួរខ្លួនឯងថា ៖ “តើខ្ញុំបានបង្ហាញតម្លៃដែលអតិថិជននឹងទទួលបានគ្រប់គ្រាន់ហើយឬនៅ?”

ព្រោះមនុស្សជាច្រើន មិនទិញរបស់ថោកបំផុតទេ។

ពួកគេទិញពីអ្នកដែលធ្វើឱ្យពួកគេមានទំនុកចិត្តបំផុត។

💬 ចុះអ្នកវិញ? ពេលភ្ញៀវនិយាយថា “ហាងគេថោកជាងនេះ” តើអ្នកតែងតែឆ្លើយបែបណា?

06/06/2026

ធ្វើឲ្យលឺសម្លេងអានចំនួនទឹកប្រាក់ពេលយើងផ្ទេ ឬទទួលប្រាក់នៅលើអេបអេស៊ីលីដា

Address

Phnom Penh
Phnom Penh
12000

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when CR Digital posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share