05/01/2026
"සුදූ... ඔයාට ඕන දේවල් ලිස්ට් එකක් හදලා දෙන්නකෝ. මම හවස එද්දි ගේන්නම්."
මාසේ පඩිය හම්බුන දවසට මගේ මහත්තයා මගෙන් අහන්නේ එහෙම. මම දෙන ලිස්ට් එක කොච්චර දිග වුනත්, එයා ඒ හැමදේම අරන් ගෙදර එන්නේ හිනාවෙලා.
"මේ මාසේ ලයිට් බිල ගෙව්වද?" "දරුවගේ පන්ති ෆීස් එක දුන්නද?" මම අහන හැම දේකටම එයා දුන්නේ එකම උත්තරයක්. "ඔයා ඕවා ගැන හිතන්න එපා... මම ඒවා ඔක්කොම බැලන්ස් කරලා තියෙන්නේ."
මම හිතාගෙන හිටියේ අපිට සල්ලි ප්රශ්න නෑ, මහත්තයාට හොඳට සල්ලි තියෙනවා කියලා. මොකද එයා කවදාවත් ගෙදරට හාල් ඇටයක් අඩු වෙන්න තිබ්බේ නෑ. මම ඉල්ලන අලුත් ඇඳුම්, දරුවෝ ඉල්ලන සෙල්ලම් බඩු එයා කොහොම හරි ගෙනත් දුන්නා.
ඒත් දවසක් මම රෙදි හෝදන්න එයාගේ කලිසම් සාක්කු අතගාද්දි පොඩි කොල කෑල්ලක් අතට අහු වුනා. ඒක රත්තරන් බඩු උකස් කරපු සීට් එකක්.
"රත්තරන් මාලය - පවුම් 2 - රු. 180,000"
මගේ පපුව හෝස් ගාලා ගියා. ඒ මාලේ එයාගේ තාත්තා එයාට දීපු එකම මතකේ. එයා ඒකට පණ වගේ ආදරේ කලා. මම ගැහෙමින් කාමරේට ගිහින් එයාගේ ජුවලරි බොක්ස් එක ඇරලා බැලුවා. බොක්ස් එක හිස්.
එදා රෑ එයා ගෙදර ආවේ බඩු මලු දෙකක් උස්සගෙන හිනාවෙලා. "සුදූ... ඔයා ආසයි කිව්ව කේක් එක ගෙනාවා..."
එයා ඒක කියද්දි මට මහා හයියෙන් ඇඬුනා. මම එයාගේ කකුල් දෙක ලඟ වැටිලා ඇහුවා. "ඇයි මට බොරු කිව්වේ? ඇයි මාලේ උකස් කලේ? අපිට කන්න බොන්න දෙන්නද ඔයා ඒක වික්කේ?"
එයා මාව නැගිට්ටවලා හිනාවෙලා මගේ කඳුළු පිහ දැම්මා. "පිස්සුද සුදූ... මාලේ ආයේ ගන්න පුළුවන්. ඒත් ඔයාලගේ බඩගින්න, ඔයාලගේ සතුට ආයේ ගන්න බෑනේ. මම පිරිමියෙක්නේ... මට පුළුවන් ඕන ප්රශ්නයක් දරාගන්න. ඔයාලා හිනාවෙලා ඉන්නවා දකින එක තරම් මට වෙන සැපක් නෑ."
එදා මට තේරුනා, මේ මනුස්සයා ගෙදර එන්නේ ප්රශ්න පත්තරයක් ඔලුවේ තියාගෙන කියලා. ණය කාරයෝ කෝල් කරනවා ඇති, බොස් බනිනවා ඇති, අතේ සල්ලි නැතුව ඇති. ඒත් ඒ ගින්දර එයා ගේට්ටුවෙන් එළියේ තියලා, ගේ ඇතුලට එන්නේ අපිට සිසිලස දෙන්න විතරයි.
ගෙදරක ප්රශ්න ඔක්කොම එයා ෆිල්ටර් එකක් වගේ පෙරාගෙන, අපිට සතුට විතරක් දෙනවා. අපි හිතනවා තාත්තාට ප්රශ්න නෑ කියලා. ඒත් එයා රෑට නිදාගන්නේ හෙට දවස ගෙවාගන්න විදිහ ගැන කල්පනා කර කර.
මහත්තයෝ... ඔයාගේ ඔය කරේ තියෙන බර මට පේන්නේ නෑ කියලා ඔයා හිතනවා ඇති. ඒත් ඔයාගේ හිනාව පිටිපස්සේ තියෙන ඒ වෙහෙස මහන්සිය මට දැනෙනවා.
ගෑනු අපි ප්රශ්නයක් ආවම මහත්තයාගේ පස්සේ හැංගෙනවා. ඒත් මේ මිනිස්සුන්ට හැංගෙන්න තැනක් නෑ. එයාලා තනියම ඒ කුණාටු වලට මූණ දෙනවා.
ඔයාගේ මහත්තයාත් "ප්රශ්නයක් නෑ" කියලා බොරු කියනවා ඇති. ඒ බොරුව ඇතුලේ තියෙන්නේ මහා පුදුම ආදරයක්. ඒ ආදරේට ගරු කරන්න. එයා ගෙදර එද්දි හිනාවෙලා පිළිගන්න. මොකද එයා දවසම ඔයාලා වෙනුවෙන් යුද්ධ කරලා එන්නේ.
~ Chanuka Jeewantha