12/06/2026
බ්ලැක් කොෆී
Chapter 01:
කොළඹ නගරයේ කාර්යබහුල පාරක කෙළවරේ තිබුණු පුංචි කෝපි හලට නම තිබුණේ "Senuri's Brew" කියලා.
ඒක අයිති වෙලා තිබුණේ විසි හය හැවිරිදි, සරල ජීවිතයක් ගත කරන, ලස්සන හිනාවකින් හැමෝම පිළිගන්න ගන්න සෙනුරිට.
ඇගේ ජීවිතය ලොකු සිහිනවලින් පිරුණු එකක් නෙවෙයි. ඇයට ඕන වුණේ තමන් ආදරෙන් හදන කෝපි කෝප්පයක් බොන මිනිස්සුන්ගේ මුහුණේ සතුට දැකීම විතරයි.
හැමදාම උදේ හතට කඩේ අරින සෙනුරි, පිරිසිදු table mats අතුරමින් වැඩ පටන්ගත්තා.
"නදී... අද weekend එක නිසා crowd එක වැඩි වෙයි නේද?" ඇය තම සේවිකාව වූ නදීට කිව්වා.
"අනිවාර්යයෙන්ම අක්කා. අද උදේ ඉඳන් reservation තුනක්ම තියෙනවා."
සෙනුරි හිනාවෙලා හිස වැනුවා.
ඒ අතරේ, ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධතම shopping mall chain එකක හිමිකරු වූ රිද්ම තමන්ගේ කාර් එකේ ඉඳගෙන traffic එකේ හිර වෙලා හිටියා.
අවුරුදු තිහක් වෙන රිද්ම, ව්‍යාපාර ලෝකයේ සාර්ථක මිනිහෙක්. මුදල්, බලය, ප්‍රසිද්ධිය අතින් ඔහුට කිසි අඩු නෑ.
ඒත් ඔහුගේ ජීවිතේ තිබුණේ අමුතු හිස්කමක්.
හැමෝම ඔහුට ළං වුණේ ඔහුගේ සල්ලි නිසාද, නැත්නම් ඇත්තටම ඔහුට ආදරේ නිසාද කියන ප්‍රශ්නය ඔහුව නිතරම වද දුන්නා.
"Sir, meeting එකට තව විනාඩි විස්සයි."
ඔහුගේ assistant කතා කළා.
"Cancel කරන්න."
"Sir?"
"මට ටිකක් නිදහසේ ඉන්න ඕන."
කියලා රිද්ම කාර් එක අතුරු පාරකට හරවලා යන්න පටන් ගත්තා.
එතකොට තමයි ඔහුගේ ඇස ගියේ "Senuri's Brew" කියන බෝඩ් එකට.
කවදාවත් නොදැකපු තැනක්.
ඔහු කාර් එක නවත්තලා ඇතුළට ගියා.
දොර ඇරෙනකොටම ආපු කෝපි සුවඳක් මුළු හිතම පුරවලා දැම්මා.
"Welcome Sir"
ඒ ඇහුණු මෘදු හඬට ඔහු හැරිලා බැලුවා.
එතන හිටියේ සෙනුරි.
සුදු පාට apron එකක් ඇඳගෙන, කොණ්ඩේ පොනිටේල් එකකට බැඳගෙන, ලස්සන හිනාවකින් ඇය ඔහුව පිළිගත්තා.
තත්පර කිහිපයක් ඔවුන් දෙන්නාම එකිනෙකා දිහා බලන් හිටියා.
"Sir මොනවද order කරන්නේ?" සෙනුරි ඇහුවා.
රිද්මට උත්තරයක් දෙන්න තත්පරයක් ගියා.
"ආ..... cappuccino එකක්."
"හරි..."
ඇය කෝපි හදන්න ගියා.
රිද්ම පුදුම වුණේ ඇය ඔහුව හඳුනන්නේ නැති එක ගැන.
ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ ව්‍යාපාරිකයෙක් වුණත්, ඇගේ මුහුණේ කිසිම විශේෂ හැඟීමක් තිබුණේ නෑ.
නදී නම් ටික වෙලාවකින් ඔහුව හඳුනාගත්තා.
"අනේ අක්කා... ඒ රිද්ම පෙරේරා නේද?"
සෙනුරි රහසින් බැලුවා.
"කවුද ඒ?"
"අර R&R shopping mall chain එකේ owner."
"අහ්... ඇත්තද?"
ඇය නැවත වැඩේට ගියා.
රිද්මට ඒක අහම්බෙන් ඇහුණා.
ඒ වචන ටික ඔහුට අමුතු සතුටක් ගෙනාවා.
"මේ කෙල්ල මාව දන්නේ නෑ... මගේ සල්ලි ගැන හිතන්නෙත් නෑ."
විනාඩි කිහිපයකින් සෙනුරි කෝපි කෝප්පය ඔහුගේ මේසයට ගෙනාවා.
"Enjoy."
රිද්ම කෝපි එක බීලා බැලුවා.
"මේක.... මේ cafe එක හරිම ලස්සනයි."
"Thank you."
"ඔයා නේද owner?"
"ඔව් සර්."
"Business එක කොච්චර කාලෙක ඉඳන්ද?"
"දැන් අවුරුදු තුනක්."
"හොඳට කරගෙන යනවා වගේ."
සෙනුරි සිනාසුණා.
"මේක තාම ලොකු business එකක් නෙවෙයි. ඒත් මම ආදරෙන් හදන තැනක්."
ඒ වචන රිද්මගේ හිතට වැදුණා.
"ආදරෙන් හදන තැනක්..."
ඔහු කවදාවත් තමන්ගේ shopping malls ගැන එහෙම හිතලා තිබුණේ නෑ.
දවස් ගණන් ගත වෙද්දී රිද්ම දිනපතාම කෝපි හලට එන්න පටන් ගත්තා.
ඒත් ඔහු කවුද කියලා සෙනුරිට කියන්නෙ නැහැ.
ඔවුන් අතර මිත්‍රත්වයක් ගොඩනැගුණා.
හිනාවන්, කතාබස්, කෝපි කෝප්ප අතරින්.
එක දවසක් සෙනුරි වැස්ස බලමින් කවුළුව අසල හිටියා.
"ඔයා දන්නවද?" ඇය ඇහුවා.
"මොකක්ද?"
"මට හිතෙනවා වැස්ස ආදරේ වගේ කියලා."
"ඇයි ඒ?"
"ඒක එනකොට කාටවත් නවත්තන්න බෑ."
රිද්ම ඇගේ ඇස් දිහා බැලුවා.
ඒ මොහොතේ තමන්ගේ හිතට අමුත්තක් දැනුණා. ඒක නිකං පොඩි කිතියක් වගේ.... නැත්තම් බඩේ සමනල්ලු පියාඹනවා වගේ....
ඒකට ඔහු ටිකක් බය වුනා.
මොකද...
රිද්ම, සෙනුරිට ආදරේ කරන්න පටන් අරන් තිබුනා...
-chapter 2 අරන් ඉක්මනට එන්නම්-
