22/05/2026
කාඩ්බෝඩ් පුස් වීරයන්ගේ හිස් ප්රතිරූප හදන්න දහසක් මාධ්යවේදීන් සිටියත් ආයතන තිබුනත් අප අතර තවමත් හුස්ම ගන්න ජීවමාන වීරයන්ගේ කථා රටට ලෝකෙට කියන්න ඉදිරිපත් වන්නන් අතලොස්සයි. එවන් පසුබිමක මිනිස්සුන්ට ඉතිහාසය අමතක වෙන වේගය දැක්කම මේ මාධ්යවේදී සොහොයුරාට ස්තූතියක් පුද කරන්නම අවශ්යයි.
මහ කෑලෑවක, වැලි තලාවක, ගිරි දුර්ඝයක, ගැඹුරු ජලයක කිසිවෙකුට ඇසෙන්නෙවත් නැති තැනක හිස් අවකාශයට මුසුවෙලා ගිය විරුවන්ගේ කථා කොතෙකුත් ඇද්ද ? ඒ විතරද, මරුවාගෙ රුදුරු ග්රහනයෙන් මිදී අවුත් ඒ වීරෝදාර කථා පුවත කිසිවෙකුත් නොදැනම දිවිය ගෙවා දැමූ විරුවන් කෙතරම් ඇද්ද ?
යුද්ධය අමානුශිකයි, කෲරයි, අමිහිරියි, ඒක උත්කර්ශයට නන්වන්න හෝ සුදු හුණු ගාන්න අවශ්ය නෑ. නමුත් එවන් යුද්ධයක් යලිත් ඇති නොවීම සඳහා යුද්ධය කියන්නෙ මොකද්ද කියන එක අනාගත පරපුර දැනගන්න ඕන. යුද්ධයේදී සිය ජීවිත කැපවීමෙන් කටයුතු කළ උදාර මිනිස්සු ගැන අනාගත පරපුර දැනගන්න ඕන. එහෙම නැති පරපුරක ජාතිකත්වය අවජාතකයි, පියෙක් නැති දරුවෙක් වගේ අසරණයි.
මේ රටේ ඓතිහාසික උරුමයේ ඉතිහාසය යම්තාක් හෝ දැනගන්න මහාවංශය, දීපවංශය, චූලවංශය වැනි කෘතීන් තියෙනව, සුද්දන්ගෙ කාලෙ ගැන දැනගන්න රොබට් නොක්ස්ගෙ "එදා හෙළදිව" වගේ කෘති තියෙනව. නිදහසෙන් පසු රට ගැන අධ්යනය කරන්න නොයෙකුත් පොත්පත් ලේඛන තියෙනව. තිස් වසරක ත්රස්ථවාදය ගැන දැනගන්නත් විවිධ ක්රම තියෙනව.
නමුත් ඒ විරුවන්ගේ සත්යය ජීවිත කථා රූප මාධ්යයෙන් සටහන් කරන්න කිසිම වගකිවයුත්තෙක් උත්සුක උනේ නෑ. ඒ කාලීන අඩුව පිරවීමේ මහත් බරක් "වනැස TV" වෙතින් සන්ජීව රත්නායක සොහොයුරා දැරුව කිව්වොත් ඒක අතිශෝක්තියක් නෙවේ.
ඒ ප්රයත්නයට ආදර ගෞරවය ඔහුට ලබාදීම යුතුකමක් කියල මට හිතුන..ඔබට ජය..! 💖🙏