08/08/2026
සල්ලි නැති නිසා කැළණි කැම්පස් එකේ ඉගන ගන්න ගමන් කැම්පස් එකේම මයිලෝ විකුන්න කොල්ලා..
අද ඉන්න තැන දැක්කම ඇස් හැමෝම පුදුම වුනා..
මිනිස්සු හැමෝම ආසයි සාර්ථක වුණ මනුස්සයෙක්ගේ ළස්සන ෆොටෝ එකක් දිහා බලලා "ආ... මූ නම් මුගේ ජීවිතේ ගොඩ ගිහින්" කියලා කියන්න. හැබැයි අපි කවදාවත් හිතන්නේ නැහැ, ඒ මනුස්සයා අද ඉන්න මේ තැනට එන්න කලින් කොච්චර නම් කටුක කඩුලු පැනලා ඇද්ද කියලා. අපි දකින්නේ මල් මාවත විතරයි. ඒ මල් පාගලා එන්න කලින් කටු අස්සේ පෑගුණු ලේ! පාට පාරවල් ලෝකෙට පේන්නේ නැහැ. හරියට, අපේ කාලයේ අපූරු තරුණයෙක් වන නිසල් ගීමල් විස්මිත් මෑතකදී එයාගේ ෆේස්බුක් එකේ ලියලා තිබුණු ඒ අපූරු කතාව වගේ. ඒක සාර්ථකත්වය ගැන පුරසාරම් දොඩපු ලියවිල්ලක් නෙවෙයි. ඒක බිඳ වැටීම් අස්සේ අතහරින්න හිතපු, ඒත් අතහරින්නෙ නැතුව ආයෙත් නැගිටපු හදවතක අපූරු කතාවක්.
ඔන්න බලන්න, මතක තියාගන්න ඕන දවසක් තියෙනවා. ඒ තමයි 2014 දෙසැම්බර් 27. හරියටම එදා තමයි නිසල්ගේ ජීවිතයේ ලොකුම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය සටහන් වුණේ. ඒ වෙනකොටත් අවුරුදු ගාණක් තිස්සේ හිතේ ලොකු හීනයක් මවාගෙන, ඒක පස්සෙන් පන්න-පන්න එයා හති වැටීගෙන ගියා. හැබැයි යද්දි යද්දි හිතට එනවා අන්ද මන්ද කරවපු ප්‍රශ්නයක්. "මං මේ යන පාර හරියටම මාව කොහෙටද අරන් යන්නේ?" කියන සැකය. සමහර වෙලාවට අපිටත් එහෙම වෙනවා නේද? කරන කියන කිසිම දෙයක පෙනෙන ඉස්පාසුවක් නැති තැන, පාර වැරදුණා වගේ දැනෙන වෙලාවල් එනවා. අන්න ඒ වෙලාවට ගොඩක් අය කරන්නේ අත හැරලා දාන එක. හැබැයි නිසල් එදා එහෙම කළේ නැහැ. එයා තීරණයක් ගත්තා, ප්‍රශ්නවලට උත්තර හොය හොය නිකන් ඉන්නවට වඩා, තමන්ට කරන්න පුළුවන් උපරිම කැපවීම මේකට දෙනවා කියලා. අන්න ඒ පුංචි තීරණය තමයි අද එයා ඉන්න තැනට මුල්ම පියවර වුණේ.
ඒත් ඊටපස්සේ ගෙවුණු අවුරුදු කිහිපය කියන්නේ පුදුමාකාර සටනක් කරපු අවුරුද්දක්. ආර්ථික ප්‍රශ්න, ගෙදරදොරේ වගකීම්, ඔක්කොම අස්සේ කැම්පස් එකේ අධ්‍යාපනය කරගෙන යන එක ලේසි පහසු වැඩක් වුණේ නැහැ. කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයට යන්න බස් එකේ යන්නවත් අතේ සල්ලි නැතුව අසරණ වුණු දවස් එයාට තිබුණා. හිතන්නකෝ, උසස් අධ්‍යාපනයක් ලබන කොල්ලෙක්ට කීයක්වත් හොයාගන්න බැරුව පාරට වැටෙනවා කියන්නේ කොච්චර නම් මානසික පීඩනයක්ද? ඒත් එයා අ ඬ අ ඬ ඉඳලා නැහැ. ජීවිතය ගැටගහගන්න, ඉගෙන ගන්න සල්ලි හොයාගන්න එයා අර්ධකාලීන රැකියා ගාණකට අත ගැහුවා. අදටත් එයාට මතකයි අර මයිලෝ නිෂ්පාදන අලෙවි කරපු කාලය. එදා අර වෙළඳපොළක, නැත්තම් දහඩිය වගුරුවමින් මහන්සි වෙලා වැඩ කරපු ඒ පුංචි පින්තූරයයි, අද මේ වෙනස්ම තලයක ඉඳන් ගන්නා ඡායාරූපයයි එක ළඟ තියලා බැලුවාම තේරෙනවා ජීවිතය කියන්නේ එක රැයකින් හැදෙන මැජික් එකක් නෙවෙයි කියන එක.
නිසල් හරි අපූරු කතාවක් කියනවා. එයා කියන විදිහට අපේ ජීවිතේ පාලනය කළ හැකි දේවල් වගේම පාලනය කළ නොහැකි දේවල් කියලා කොටස් දෙකක් තියෙනවා. අපි කරන්න ඕන අනිත් අය කරන දේවල් ගැන, අපිට නැති දේවල් ගැන දුක් වෙන එක නෙවෙයි. අපේ අතේ තියෙන අපේ උත්සාහය, අපේ කැපවීම සහ අපේ විනය කියන දේවල් හරියටම පාලනය කරගන්න එකයි. ඒ වගේම තමයි, මනුෂ්‍යයෙකුට මේ මහ පොළොවේ තියෙන වටිනාම සම්පත තමයි කාලය කියන්නේ. අපි අපේ කාලය හරියට තෝරාගත් අරමුණක් වෙනුවෙන් ආයෝජනය කළොත්, මුදලුත් සාර්ථකත්වයත් ඉබේම අපේ පස්සෙන් එන්න පටන් ගන්නවා.
හැබැයි මතක තියාගන්න, ඔයා හීන පස්සේ දුවනකොට බාධක එන්නේ නැහැ කියලා කවුද කියන්නේ.. ප්ලෑන් ඔක්කොම උඩුයටිකුරු වෙන්න මාරු වෙලා යයි. අතේ සල්ලි මිටියක් තියා, රුපියලක් නැති දවස් එයි. එදා ළඟ හිටියා කියපු උන් අද අහක බලන් යයි. සමහර වෙලාවට තනිකම, අසාර්ථකත්වය, බලාපොරොත්තු කඩවීම් ඔක්කොම එකපාර ඔළුවට වැටෙන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ කිසිම දෙයකට පුළුවන් වෙන්න ඕන නැහැ ඔබේ ගමන නවත්වන්න. වැටෙන එක සාමාන්‍යයි. හැබැයි වැටිච්ච පාරේම ලැගගෙන ඉන්නේ නැතුව, දණහිසේ ඇදී ගිය තු වා ල පිහදාගෙන ආයෙත් කෙළින් වෙලා නැගිටින එක තමයි මිනිසෙකුගේ නියම ශක්තිය කියන්නේ.
අපි ගොඩක් අය කරන ලොකුම මෝඩකම තමයි අනිත් එකාගේ සැපවත් ජීවිතයත් එක්ක අපේ අමාරු ජීවිතය සංසන්දනය කරන එක. එයා අරන්, එයා ගාව කාර් එකක් තියෙනවා, එයා ලස්සනට ඉන්නවා කිය කියා අපි අපිවම මානසිකව වට්ටගන්නවා. හැබැයි නිසල් කියන විදිහට, ඔබට ඔබෙන් අහන්න තියෙන එකම ප්‍රශ්නය මේකයි: "අද මම, ඊයේ හිටපු මට වඩා ටිකක්වත් දියුණුයිද? ටිකක්වත් හොඳ මිනිහෙක් වෙලා තියෙනවද?" ඔන්න ඔය ප්‍රශ්නෙට උත්තරේ ඔව් නම්, ඔයා යන්නේ හරියටම නිවැරදි පාරේ.
අපි කොච්චර ඉහළට ගියත්, කොච්චර තනතුරු මුදල් හදාගත්තත්, මනුෂ්‍යකම කියන දේ නැති වෙලා යනවා නම් එතැන තියෙන සාර්ථකත්වයෙන් කිසිම තේරුමක් නැහැ. සමාජයේ ලේබල්, කෝටිපතිකම, තනතුරු මේ කිසිවකින් මිනිසෙකුගේ නියම බර මනින්න බැහැ. අන්තිමට ඉතිරි වෙන්නේ ඔයා අනුන්ට කරපු උදව්, ඔයාගේ යහපත් ගතිගුණ සහ ඔයාගේ අවංක මනුෂ්‍යත්වය විතරයි.
හීනයක් හිතේ තියාගෙන නිකන් ඉඳලා වැඩක් නැහැ. ඒ හීනය වෙනුවෙන් දිනෙන් දින දහඩිය දමලා වැඩ කරන විනය, අභියෝග ඉස්සරහා ගල් පර්වතයක් වගේ නොසැලී නතර නොවී ඉන්න හිත, සහ හැම උදේකම අදත් මම පරදින්නේ නැහැ කියන සටන්කාමී තීරණයයි අන්තිමට ඔයාව වෙනස් මිනිහෙක් කරන්නේ. අද කාලේ ඉන්න ගොඩක් තරුණ ළමයි හැමදේම එක රැයින්, ඉක්මනට ඕන කියලා දුවනවා. හැබැයි නියම සාර්ථකත්වය කියන්නේ මන්දිරයක් වගේ පස් වලින් හැදුවා වගේ එකපාර හැදෙන දෙයක් නෙවෙයි. ඒක කාලය, කැපවීම සහ නොනවතින උත්සාහය කියන සිමෙන්තියෙන් බැඳපු තාවකාලික නොවන බලකොටුවක්.
සමහරවිට අද ඔයා මේ ආර්ටිකල් එක කියවන මොහොත වෙනකොටත් ඔයා ගමන් කරන පාර හරිම අමාරු වෙන්න පුළුවන්. හෙට කන්න බොන්න විදිහක් නැතිව හිත බර වෙලා වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි එකක් මතක තියාගන්න. ඔයා ඔයාගේ අරමුණ අත් නොහැර, නොනැවතී ඉදිරියටම යනවා නම්, අද ඔයාගේ හීනයක් විතරක් වෙලා තියෙන ඒ ලස්සන අනාගතය, හෙට දවසේ ඔයාගේ ඇස් ඉදිරිපිටම සැබෑවක් වෙලා මල් පූදිනවා දකින්න පුළුවන් වෙනවා කියන එකනම් අනිවර්‍යයයි.
