Cyberwolf

Cyberwolf Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Cyberwolf, Ampara.

අම්පාර ප්‍රාදේශිය මාධ්‍යවේදියාට පහරදීම හෙළා දකිමු!
03/01/2025

අම්පාර ප්‍රාදේශිය මාධ්‍යවේදියාට පහරදීම හෙළා දකිමු!

සප්තස්වරයෙන් කැරලි ගසනආඳාඋල්පත බාලිකාවෝමෙය මාර වැඩක් නොවන්නට පුළුවන, ඒත් වැඩකි. මෙය හොඳම ආදර්ශය නොවිය හැකිය, එහෙත් ආදර්ශ...
02/09/2023

සප්තස්වරයෙන් කැරලි ගසන
ආඳාඋල්පත බාලිකාවෝ

මෙය මාර වැඩක් නොවන්නට පුළුවන, ඒත් වැඩකි. මෙය හොඳම ආදර්ශය නොවිය හැකිය, එහෙත් ආදර්ශයකි. එදා රිදීමාලියද්ද හෝ ආඳාඋල්පත ගැන රට්ටු කතා වුණේ, එහි දිළිඳුකම සහ දුෂ්කරකම ගැනය. එහෙත් අද දක්ෂකම් හා ජනප්‍රියභාවයට ඈඳුණු කතාවලදීද ඒ නම් සඳහන් වෙයි. ඒ ඔවුන් නිසාය.
-----------------------------------
පසුගිය කොරෝනා වසංගත සමය අප රටේ ආර්ථිකයට මෙන්ම ජන ජීවිතයටද විශාල බලපෑමක් කළ ඉතිහාසයේ එක් අඳුරු කාල පරිච්ඡේදයකි. රටටම ඇඳිරිනීතිය පැනවී ගමනාගමනය තහනම් විය. පාසල් වැසී ගියේය. ටියුෂන් පංති නැති විය. ළමයි ගෙවල්වලම සිරගත වූහ.
මේ සියල්ල අතරේ ආඳාඋල්පත ජාතික පාසලේ බාලිකාවන් කිහිපදෙනෙකුට නම් එම කාලය ජීවිතයේ අමතක නොවන සොඳුරුතම කාලයක් විය.
ආඳාඋල්පත යනු, කලක් ලංකාවේ දුෂ්කරම හා දුප්පත්ම ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශය ලෙස නම් දරා සිටී, රිදීමාලියද්ද ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ පිහිටි, මහියංගනය අධ්‍යාපන කලාපයට අයත් ඌන පහසුකම් සහිත පාසලකි. මෙය ජාතික පාසලක් වුවද එහි සිසුන් සංඛ්‍යාව 700කට අඩුය.
නිවෙස්වලට වී හුදකලාව කාලය ගත කළ මෙම විද්‍යාලයේ සිසුවියන් පිරිසකට තම නිවෙස් අසල පදිංචිව සිටින උපකාරක පංති ගුරුවරයෙකු වූ තරංග සර් (තරංග කුමාර) විසින් අලුත් යෝජනාවක් කළේය.
ඒ පුංචි සංගීත කණ්ඩායමක් තනන්නටය. ඊට එකපයින් කැමති වූ සිසුවියෝ තම වැඩිහිටියන්ගේද කැමැත්ත, ආශිර්වාදය ඇතිව සංගීත කණ්ඩායමක් ඇරඹූහ.
කිසිදු පහසුකමක් නොමැතිව, බොහෝ හැල හැප්පීම් හ සමාජ තහංචි මැද වයස අවුරුදු 12-16 අතර බාලිකාවන් හයදෙනෙකු යොදාගෙන ඌව පළාතේ ප්‍රථම කාන්තා සංගීත කණ්ඩායම මෙන්ම ලංකාවෙන්ම දෙවැනි කාන්තා කණ්ඩායම ලෙස මෙසේ උපත ලද මෙය, “ස්වරාංගනී” සංගීත කණ්ඩායම ලෙස නම් දරා, ඌව පළාතේ පමණක් නොව ලංකාව පුරා අද ජනප්‍රිය වී ඇත.
බින්දුවෙන් පටන්ගත් හැටි
මෙම සංගීත කණ්ඩායම පිහිටුවන විට ඔවුන් බටහිර සංගීත භාණ්ඩ කිසිවක් සජීවීව දැක තිබී නැත. සමහරවිට රූපවාහිනී මාධ්‍යයෙන් දැක තිබුණත් ඒවාට කියන නම් පවා දැන සිටියේ නැත. එසේම කණ්ඩායමේ හය දෙනාම අඩුම වශයෙන් පාසලේදී ‘සංගීතය’ විෂයක් ලෙස හෝ හදාරා නොතිබුණි. ඒත් ඔවුන් සියලුම දෙනා නර්තනය හදාරා තිබූ අතර ගායනයටද දක්ෂතා දක්වා තිබුණි.
“සංගීත කණ්ඩායමක් ආරම්භ කළත් සංගීතය පිළිබඳව, වාදනය පිළිබඳව කිසිම දෙයක් මේ දැරියන් දැනගෙන සිටියේ නැහැ. මමත් දන්නේ සංගීතය පිළිබඳ විෂයක් වශයෙන් පාසලේදී ඉගෙනගත් දේ විතරයි. නමුත් මම සංගීත කණ්ඩායමක් සමග සම්බන්ධ වෙලා ලබාගත් අත්දැකීම් තිබුණා. ළමයින්ට ගායන හා නර්තන හැකියාව තිබුණා. අපට කියල සංගීත භාණ්ඩ තිබුණේ නැහැ. එක්ස්රේ කොළවලින් හදාගත්ත භාණ්ඩ කිපයක් හා යාළුවන්ගෙන් ඉල්ලා ගත් භාණ්ඩ කිපයක් තිබුණා. ඒවායින් අපි දිගටම පුහුණුවීම් කළා. විවිධ බාධක ආවා. ඒවාට ඉවසීමෙන් මුහුණ දුන්නා.” යැයි ස්වරාංගනී නිර්මාතෘ තරංග කුමාර මහතා සඳහන් කළේය.
සංගීත කණ්ඩායමේ නායිකාව සුමේෂා ලක්ෂානි ය. මේ වන විට 16 හැවිරිදි ඇය, විවිධ දක්ෂතාවලින් පරිපූර්ණ දැරියකි. කරාටේ කළුපටි ධාරිනියක් වන ඇය, පාසලේ කැඩෙට් කණ්ඩායමේ නායිකාව වන අතර ඊට අමතරව නෙට්බෝල් කණ්ඩායමේ නායිකාව, වොලිබෝල් කණ්ඩායමේ උප නායිකාව, පාසලේ ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය නායිකාව ආදි තනතුරු දරන ඇය පාසලේ නර්තන කණ්ඩායම හා ගායන කණ්ඩායමද නියෝජනය කරයි. සංගීත කණ්ඩායමේ නායිකාව වන අතරම ඩ්‍රම්සෙට් වාදිකාවද වේ.
අපේ මූණු කැත කරලා!
“මුලින්ම ඩ්‍රම් එක විදිහට මගේ කකුල් දෙකේ කලවාවලට ගහලා තමයි පුරුදු වුණේ. පස්සේ අම්මා කලිසම් සාක්කු දෙකට පුළුන් කොට්ට දෙකක් මහල දුන්නා. ඒකට ගහල පුරුදු වුණා. සංගීත කණ්ඩායම හදන්න අපි මුලින්ම ගෙවල් ගානේ ඇවිදලා ළමයි එකතු කළා. මුලින් මුලින් අකමැති වුණත් - පස්සේ පස්සේ ආවා. සමහරු ඇවිත් ආපසු ගියා. අවසානයේ 6 දෙනෙක් ඉතුරු වුණා. ඒ අය එක්ක අපේ ගෙදර පුහුණුවීම් කළා. නිවාඩු දිනවල රෑ 10.00 - 11.00 වන තුරු පුහුණු වුණා. අහල පහළ සමහරු 119 ගහල පොලීසියෙන් ආපු දවසුත් තිබුණා. “දැන් නවත්තලා ගෙවල් වලට යන්න දරුවනේ” කිව්වහම අපි නවත්තනවා. මුල්කාලේ අනුන්ගේ සංගීත භාණ්ඩ ඉල්ලගෙන තමයි පුහුණුවීම් කළේ. සමහර අදවස්වල පුහුණුවීම් කරන අතරතුර ඔවුන් ඇවිත් ඒවා ඉල්ලගෙන යනවා. එවැනි අවස්ථාවල හරියට දුක හිතුණා - ගැහැනු ළමයි ඕවා කරන්නේ නෑ බං, ඕවා නවත්තලා කොහොම හරි විභාගේ ගොඩ දා ගනිල්ලා කියලා සමහරු කිව්වා.
අපි සන්දර්ශනයකට යද්දී ගහන පෝස්ටර්වල අපේ මුහුණුවල කෑලි ඉරල මූණේ රැවුල් දාලා, අං තට්ටු ඇඳලා, විකාර කරලා අපිව වට්ටන්න හදපු අයත් හිටියා. සමහරු ෆේස්බුක් පෝස්ට් දාලා තිබුණා ‘උඹලා හේනක් කොටාගෙන ඔහෙට වෙලා ඉඳපල්ලා' කියලා.”
ජිප්සීස් සප්‍රයිස් එක!
කෙසේ හෝ මාස 6ක පමණ කාලය ගෙවී ගියේ දක්ෂ ළපටි කෙල්ලෝ ටිකක් මෙරට සංගීත ක්ෂේත්‍රයට දායාද කරමිනි. ඔවුන් ප්‍රථම සංගීත ප්‍රසංගය පැවැත්වූයේ කොරෝනා රෝගීන්ගේ හා ඒ කාර්ය මණ්ඩලයේ මානසික සුවතාවය වෙනුවෙනි. එය සියලු දෙනාගේ ප්‍රශංසාවට හේතු විය. මෙලෙස මෙම සංගීත කණ්ඩායම දිනෙන් දින ප්‍රගතිය කරා ළංවෙද්දී B.B.C.වාර්තාකරුවෙක් මෙම දැරියන්ගේ හැකියාවන් හා දක්ෂතා පිළිබඳව කතාව B.B.C. වෙබ් අඩවියේ පළ කළේය. එය දුටු ප්‍රකට ‘ජිප්සීස්’ සංගීත කණ්ඩායම මෙම දැරියන් හා ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් කොළඹට කැඳවා ඔවුන්ගේ ශබ්දාගාරය නැරඹීමට අවස්ථාව සලසා දී, ඔවුන්ව පුදුමයට පත් කරවමින් මිල දී ගෙන තිබූ නවීන සංගීත භාණ්ඩ සියල්ලත් ඔවුන් වෙත පරිත්‍යාග කළේය.
මෙම සංගීත කණ්ඩායමේ දැරියන් සියලුමදෙනා පාසල් සිසුවියන්ය. ඔවුන්ගේ පාසල වන්නේ අඳාඋල්පත ජාතික පාසලයි. එහි විදුහල්පති ඩී.එම්. අභයවීර දිසානායක මහතා මෙම දැරියන්ගේ ඉදිරි ගමනට විශාල පිටුවහලක් වී ඇත.
“මේ දැරියන් සියලුමදෙනා විවිධ දක්ෂතා ඇති විවිධ හැකියාවන් ඇති දක්ෂ දරුවෝ. විෂය සමගාමීව හා විෂය බාහිර ක්‍රියාකාරකම් සමග පාසල් අධ්‍යාපනය තුළින් ලබන අත්දැකීම් හා පන්නරය දරුවන්ගේ ජීවිතයට අත්‍යාවශ්‍යයයි. ඒ සඳහා ලබා දිය හැකි උපරිම අනුග්‍රහය ලබාදෙනවා.” යැයි විදුහල්පතිවරයා පැවසීය.
වැස්සොත් විනාසයි
“ස්වරාංගනී” දැන් දිවයිනේ ජනප්‍රිය කාන්තා සංගීත කණ්ඩායමකි. ඔවුන්ට නිරතුරුවම ප්‍රසංග, සාද, විවාහ උත්සව සඳහා ඇරයුම් ලැබේ. ඒවා භාරගනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට බාධා නොවන ආකාරයටය. ඔවුන් පුහුණුවීම් කරන්නේ රාත්‍රී කාලයේදී පමණි. ඒ උදේ පාසල් යෑමට හා සවස උපකාරක පංතිවලට යෑමට ඇති නිසාවෙනි. පුහුණුවීම් සිදු කරන්නේ සුමේෂලාගේ නිවසේය. වර්ෂා කාලයට කෙසේවත් එහි පුහුණුවීම් කළ නොහැක. ශබ්දාගාරයක අවශ්‍යතාව ඔවුන්ට ඉතා තදින් දැනේ.
එහෙත් ඒ සඳහා ඔවුන්ට වත්කමක් නොමැත. කුඩා ප්‍රමාණයේ හෝ ශබ්දාගාරයක් හා තාක්ෂණික උපකරණ ලබා ගැනීම සඳහා සහාය අවශ්‍ය බව ස්වරාංගනී පුහුණුකරු තරංග කුමාර මහතා පැවසීය. මේ හැකියාවන්ගෙන් පරිපූර්ණ ගැමි යෞවනියන්ගේ අනාගත උන්නතිය සඳහා උපකාරයක් කිරීමට කැමති අයට ඒ සඳහා අවස්ථාවක් තිබේ.
- රවී මැදගෙදර
[email protected]

அம்பாறை மாவட்ட ஊடகவியலாளர் சங்க பொதுக்கூட்டம் 2023…  அம்பாறை மாட்ட ஊடகவியலாளர் சங்கத்தின் பொது கூட்டமானது இன்றைய தினம் (...
15/07/2023

அம்பாறை மாவட்ட ஊடகவியலாளர் சங்க பொதுக்கூட்டம் 2023…


அம்பாறை மாட்ட ஊடகவியலாளர் சங்கத்தின் பொது கூட்டமானது இன்றைய தினம் (15/07/2023) அம்பாறை தெஹிகொல்ல விருந்தினர் விடுதியில் மாவட்ட ஊடகவியலாளர் சங்க தலைவர் வசந்த சந்திரபால தலைமையில் இடம்பெற்றது.

இவ் நிகழ்வில் மாவட்ட தமிழ் சிங்கள முஸ்லிம் மூவின ஊடகவியலாளர்கள் கலந்து கொண்டதுடன். மாவட்ட ஊடகவியலாளர் சங்கத்தினால் நடாத்தப்பட்ட சிறந்த குறும் செய்தி போட்டியில் பங்குபற்றி வெற்றி பெற்ற சமன் மாணிக்கராய்ச்சி , ரவீந்திர மெதஹெதர, ஏ எல் எம் சலீம், வீ.சுகிர்தகுமார், சமன் திசாநாயக்க ஆகியோர்களுக்கு பணப்பரிசில்கள் வழங்கி வைக்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.

13/07/2023

දෙමළ-මුස්ලිම් පවුරකින් සුරැකුණු
මඩකළපුවේ සිංහල ගම


මෙය ලංකාවේ නිදහස තරම් ඈත ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන කතාවකි. කැමති තැනක සැරිසැරීමේ, ජීවත්වීමේ, වෘත්තියක නිරත වීමේ සහ සමාගමයේ නිදහස, ව්‍යවස්ථාවෙන් සහතික කිරීමට පෙර ප්‍රජාව විසින්ම ස්වයංසිද්ධව පිළිගත් සහ ආරක්ෂා කළ අතීතයක් පිළිබඳ ජීවමාන පුරාවෘතයකි. බිහිසුණු කාල පරිච්ඡේද පසු කොට අද දක්වාම නොනැසී පවතින මානව සබඳතාවක් පිළිබඳ සජීවී නිදර්ශනයකි. එහෙත් ගැටුම් මිස බැඳීම් ගැන නොසොයන ජනමාධ්‍යවලට ඔවුන් ඇස ගැසෙන්නේ නැත.
දකුණු මුහුදට වාරකන් සමය එළැඹෙන විට දකුණේ ධීවරයන් උතුරටත්, උතුරු සහ නැගෙනහිර මුහුදේ වාරකන් සමයෙහි එම පෙදෙස්වල ධීවරයන් දකුණටත් සංක්‍රමණය වීම දුරාතීතයේ පටන් පැවති සිරිතකි. වසර 1940-50 දසකයේ දකුණේ සිට සිංහල ධීවරයන් මඩකලපුව එරාවුරු පුන්කුඩා ප්‍රදේශයට පැමිණෙන්නේ එලෙසිනි. වසරක් පාසා වාරකන් සමයෙහි මෙසේ පැමිණෙන ඔවුන්ට, අවට දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනතාවගෙන් සහාය ලැබුණු අතර ඔවුන් අතර දැනහැඳුනුම්කම් වර්ධනය විය.
ගම හැදුණු හැටි
එකල මේ ප්‍රදේශයේ පාර දෙපස සැතපුම් දෙක තුනක් ඈතට අක්කර හත්අටසියයක් පමණ පොල් ඉඩම් අයිතිව තිබුණේ ˝සිරිමල් මුදලාලි˝ ලෙස හැඳින්වූ දෙමළ ව්‍යාපාරිකයකුටය. ඔහු තම ඉඩම්වලින් අක්කර 65ක් මේ ආගන්තුක සිංහල ධීවරයින්ට ස්ථිර පදිංචිය සඳහා වෙන් කර දුන්නේය. පුන්නකුඩා ගමේ වයස්ගතම පදිංචිකරුවා වූ 78 හැවිරිදි ඩබ්.එච්. රත්නපාල, ඒ අතීතය පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවෙකි.
පසු කලෙක ධීවර ඇමතිවරයාව සිටි පෙස්ටස් පෙරේරා විසින් රජයේ වියදමින් නිවාස 100ක් මේ ඉඩමේ ඉදිකර දුන් බවද, එකල අඩි 28ක් දිග විශාල ප්‍රමාණයේ බෝට්ටු 200ක් පමණ සිංහල මිනිසුන්ට අයත්ව තිබූ බවද, එදා ඔවුන් හොඳ ආර්ථික තත්ත්වයකින් පසු වූ බවද රත්නපාල පවසයි.
බිහිසුණු යුගය
"ඒ කාලයේ අවට ගම්වල පදිංචිව හිටපු දෙමළ අය තමයි අපේ ධීවර කටයුතුවලට උදව් දුන්නේ. බොහෝම සහයෝගයෙන් සහජීවනයෙන් අප දෙගොල්ලම ජීවත්වුණා. එරාවූර් ඉදල එන මුස්ලිම් අයත් එහෙමයි. යුද්ධය පටන් ගත්තාම අපිට කරදර ඇති වුණා. අපි මුහුදු ගියේ නෑ. ගමේ භාගයක් විතර පාරවල්වලදි මැරුම්කෑවා. අන්තිමේ එල්ටීටීඊ එකෙන් ගම වට කළාට පස්සේ අපව බේරගත්තෙත් දෙමළ අයමයි. ඔවුන් අපිව බේරාගෙන එරාවූර්වලට ඇරලුවා." ඔහු සඳහන් කළේය.
2009 වර්ෂයේ මැද භාගයේදී යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු 2010 වසරේදී ඔවුන්ගෙන් පවුල් 20ක් පමණ යළි පැමිණ තාවකාලික පැල්පත් තනාගෙන පදිංචි වූ අතර ඒ සඳහා ඔවුන්ට ආධාර කර ඇත්තේ දිඹුලාගල විහාරස්ථානයේ හිමිනමක් විසිනි. වරින් වර පැමිණ වියළි ආහාර ද්‍රව්‍ය බෙදා දෙමින් ඔවුන්ට උපකාර කර ඇත්‍තේ එරාවූර් නගරයේ මුස්ලිම් වෙළඳ ප්‍රජාවය.
යළි මුල සිට
"අපි යුද්ධයෙන් පස්සේ මෙහෙ එනකොට අපේ කියලා කිසි දෙයක් තිබුණෙ නැහැ. ගස් කොළන් පවා බංකර් හදන්න කපාගෙන ගිහිල්ලා. දැන් මේ ගමේ පවුල් 35ක් ඉන්නවා. ඔවුන් කාටවත් ස්ථීර ආදායම් මාර්ගයක් නැහැ. රැකියාවක් නැහැ. දානපතියෝ, හාමුදුරුවරු ඇවිල්ලා වරින් වර මොනවාහරි ආධාරයක් කරලා යනවා. රජයෙන් කියල කිසිදෙයක් ලැබුණෙ නැහැ. මුලින්ම එරාවූර්වල මුස්ලිම් අය තමයි අපිට උදව් කළේ. දැනුත් එහෙමයි." රත්නපාල මහතා පැවසුවේ හැඟීම් බරවය.
පුන්නකුඩා ගමේ දැනට සිටින වයෝවෘද්ධම කාන්තාවක වන අබේසූරිය ආරියවතී, මෙසේ පැවසුවාය.
"යුද්ධය නිසා ඉන්නම බැරි වූ තැන එරාවූර්වලට ගිහින් කුලියට ගෙයක් අරන් ටික කලක් පදිංචි වෙලා හිටියා. පස්සේ දෙවුන්දර අනාථ කඳවුරට ගියා. 2010 තමයි නැවත මෙහේ ආවේ. තිබුණ ගෙවල් දොරවල් මුකුත්ම තිබුණෙ නැහැ. එක එක සංවිධාන වලින් මුදල් ටික ටික ඉල්ලා ගෙන තමයි ගේ ටිකක් හදා ගත්තේ. ඒ කාලේ වගේම අදත් දෙමළ, මුස්ලිම් අයත් එක්ක හොඳට ඉන්නවා."
දරනු බැරි ජීවන බර
දරුවන් 5 දෙනෙකුගේ මවක වූ 31 හැවිරිදි ආර්.ඩී. නිශාදනී පැවසුවේ, ඔරොත්තු නොදෙන ජීවන වියදම හමුවේ ජීවිතය දුෂ්කර වී ඇති බවයි. ˝ස්වාමිපුරුෂයා මුහුදු රක්ෂාව කරන්නේ. අද ගියොත් නැවත ගෙදර එන්නේ මාස එකහමාරකට පස්සේ. යන්න කලින් දවසේ මුදලාලි රු.15,000ක් දෙනවා. මහත්තයා මට ඒක දීලා යනවා. මම දරුවෝ 5 දෙනා එක්ක මම ඒ මුදල බොහොම අමාරුවෙන් පිරිමහගන්නවා. නමුත් හරි අමාරුයි. කිරිපිටි, මස්, මාළු ගෙදරට ගන්නේ නැහැ. කහට එකක් උදේට බොනවා. කන බොන දේවල් ගොඩක් අඩු කරලා තියෙන්නේ. මොනවා කරන්නද@ ජීවත්වෙන්න ඕන නිසා ජීවත් වෙනවා.˝
තරුණ පියකු වන වැලිකලගේ ළහිරු මධුශාන් (29) පැවසුවේද ජීවත්වීමේ අර්බුදය ගැනය. ˝ජීවත් වන්නේ හරි අමාරුවෙන්. හරි හමන් රැකියාවක් නැහැ. සමහර දවස්වලට මා දැල් අදින්න යනවා. එදාට රු.400ක් රු.500ක් ලැබෙනවා. එකත් හැමදාම නැහැ. ආර්ථික අමාරුකම් එමටයි. හදිස්සියක් වුණොත් රෝහලකට යන්න ත්‍රීවිල් එකකට රු.700ක් දෙන්න ඕන. බස් වැඩ කරන්නේ නැහැ. මාස 06ක දරුවෙක් මට ඉන්නවා. දරුවට කවදාවත් කිරිපිටි අරන් දීලා නැහැ.˝
සහජීවනයේ පාඩම්
පුන්නකුඩා ධීවර සමිතියේ සභාපති ශිවලිංගම් ශිවරාසා (33) මහතා අපිට හමු විය.
"මේ ගමේ අපි ජාතීන් තුනම එකට ධීවර රක්ෂාව කරනවා. කවදාවත් ප්‍රශ්නයක් ඇති වෙලා නැහැ. මේ ගමේ පදිංචි බොහෝ දෙනෙක් සිංහල. ඒත් අපි අතර ගැටුමක් නැහැ. ඉතා හොඳ අවබෝධයකින් කටයුතු කරනවා. බෞද්ධ පන්සලක් මෙතන තියෙනවා. පන්සලේ ගණදෙවි දේවාලයකුත් තියෙනවා. දෙමළ අය මුහුදු යන්න කලින් එතනට ගිහින් වැඳලා පුදලා බාර හාර වෙලා යනවා. බුදුහාමුදුරුවෝ කියල නැහැනේ පන්සල අයිති සිංහල බෞද්ධයන්ට විතරක් කියලා. අපේ හින්දු ආගමෙත් කියල නැහැ පන්සලට යන්න එපා කියලා. අපිත් පන්සල් යනවා. මුස්ලිම් අයත් යනවා. කිසිම ප්‍රශ්නයක් වෙලා නැහැ.
බලන්න මෙතන සිංහල හෝටලයක් තියෙනවා. එරාවූර්වලට මෙහා තියෙන එකම හෝටලය. නමුත් සීයට 90ක් ගනුදෙනුකරුවෝ දෙමළ, මුස්ලිම් අය. කවුරුවත් තරඟෙට කඩ දාලත් නැහැ.˝
අපට හමු වූ මොහොමඩ් ඉස්මයිල් මන්සූර්, 58 හැවිරිදි ත්‍රීවීල් රථ රියදුරෙක්. ඔහු දවසේ වැඩිපුරම හයර් දුවන්නේ එරාවූර් - පුන්නකුඩා අතරය.
"මම 1995 ඉදලා මේ රක්ෂාව කරනවා. දිනපතාම වාගේ පුන්නකුඩා ගමට එනවා. යනවා. පන්සලටත් යනවා. හාමුදුරුවෝ එක්කත් හයර් යනවා.අපි අතර කිසිම ජාතිභේද නැහැ. යාලුවෝ වගේ තමයි ඉන්නේ. යුද්ධයට ඉස්සරත් එහෙමයි. දැනුත් එහෙමයි."
නැවත සොයා බලනවා
අවසානයේ අපි පුන්නකුඩා ගම්මානය අයත් පරිපාලනය කොට්ටාශය වූ සන්දරවේලි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා වූ කේ. තනබාලසුන්දරම් මහතාව දුරකතනයට සම්බන්ධ කර ගතිමු. අපි ඔහුගෙන් විමසුවේ, දුෂ්කර ජීවිත ගෙවන එම ගම්වැසියන්ට රජයේ පාර්ශ්වයෙන් ලබා දිය හැකි සහන පිළිබඳවය. "මේ ගමේ කලින් පදිංචිව සිටි අයගේ නාමලේඛනයක් සහ නැවත පදිංචි වී සිටින අයගේ නාමලේඛනයක් අපි ළග තියෙනවා. ඒ අනුව කලින් පදිංචිව සිට නැවත පැමිණි අයට අපි ගෙවල් හදා ගන්න රු.75,000.00ක් සහ රජයෙන් දෙන හිමිකම් දීලා තිබෙනවා. නමුත් හුඟ දෙනෙක් පදිංචි නැහැ. එනවා, දෙන දෙයක් ගන්නවා, ආපහු යනවා. ස්ථීරව ඉන්නෙ නැහැ. දැන් ඉන්න අය වැඩි දෙනෙක් හාමුදුරුවෝ ගෙනත් පදිංචි කරපු අලුත් අය. ඒ අයට නැවත පදිංචි කිරීමේ අයට දෙන හිමිකම් අයිති නැහැ. නමුත් අපි ඒ අය ඉවත් කරන්නෙත් නැහැ. ඔය මහත්තුරු කියන නිසා මම නැවත වතාවක් මගේ නිලධාරීන් ඒ ගමට යවලා හොයලා බලලා, කරන්න පුළුවන් උදව්වක් තියෙනවා නම් කරලා දෙන්නම්. මාව දැනුවත් කළාට බොහොම ස්තුතියි."

රවින්ද්‍ර මැදගෙදර - අම්පාර

අම්පාර දිස්ත්‍රික් ප්‍රාදේශීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ මෙහෙයවීමෙන් පැවතිඩිජිටල් මාධ්‍යකරණය පිළිබඳ  පුහුණු වැඩසටහනේ අවස්ථා...
05/07/2023

අම්පාර දිස්ත්‍රික් ප්‍රාදේශීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ මෙහෙයවීමෙන් පැවති
ඩිජිටල් මාධ්‍යකරණය පිළිබඳ පුහුණු වැඩසටහනේ අවස්ථා:

මෙම වැඩමුළු දෙක, එක් දිනකට ජනමාධ්‍යවේදීන් 20 දෙනා බැගින් ජුනි 10 සහ 11 දිනවල අම්පාර පළාත් පාලන කොමසාරිස් කාර්යාල ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි. අම්පාර දිස්ත්‍රික් ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමය, ඉතා සාර්ථක ලෙස වැඩමුළුව සංවිධානය කර තිබූ අතර, වැඩමුළු දෙක සඳහාම පූර්ණ සහභාගිත්වයක් තිබීම එම සාර්ථකත්වය පිළිබඳ එක් සාක්ෂියකි. සිංහල දෙමළ හා මුස්ලිම් යන ජනවර්ග තුනම නියෝජනය කරන ස්ත්‍රී හා පුරුෂ දෙපාර්ශ්වයේම සහභාගීත්වයක් තිබීම එම කණ්ඩායම දෙකටම අදාළ සාධනීය ලක්ෂණයකි. ජ්‍යෙෂ්ඨ භාෂණ පරිවර්තකයකුගේ සහාය හිමි වීමත්, පවර්පොයින්ට් ඉදිරිපත් කිරීම් සිංහල හා දෙමළ භාෂා දෙකෙන්ම තිබීමත් මෙම කණ්ඩායම අතර මනා සම්බන්ධයක් ගොඩනැගීමට හේතු විය.

அம்பாறை மாவட்டம், பல்கலைக்கழக ஊடகவியலாளர்கள் சங்கம் நடத்தியது
டிஜிட்டல் ஊடகமயமாக்கல் பற்றிய பயிற்சி திட்டம்:
இந்த வேலைமுழு இரண்டு, ஒரு நாளைக்கு ஒரு ஊடகவியலாளர்கள் 20 பேர் முதல் ஜூன் 10 மற்றும் 11 நாட்கள் அம்பாறை மாகாண நிர்வாக அதிகாரி அலுவலக சேவை விடுதியில் நடத்தப்படுகிறது. அம்பாறை மாவட்டம் ஓர் அறிவியலாளர்கள், மிக வெற்றிகரமான நிறுவனமாக இருப்பவர்கள், குழுமங்கள் இரண்டிற்கும் முழுமையாகக் கலந்து கொண்டது அந்த வெற்றியின் ஒரு சாட்சி. சிங்கள தமிழ் மற்றும் முஸ்லீம் என்ற ஜனவர்க மூன்றும் செய்யும் பெண்ணியம் மற்றும் ஆண் டீபார்ஷ்வயம் இந்த குழுவிற்கு இரண்டுமே பொருத்தமான அறிகுறியாகும்.
ஜ்‍ ஆப் மொழிகள் பரிவர்த்தகயக்கின் உதவியாளர் ஆவது, பவர்போயின்ட் வழங்குதல், தமிழ் மற்றும் தமிழ் மொழிகள் இரண்டின் மூலம் இந்த குழுவால் ஒரு நல்ல உறவை உருவாக்குவதற்கு வழிவகுத்தது.

බැතිමත් නෙත්වලින් ගිලිහෙන පුංචි සීගිරිය ඓතිහාසික දිගාමඩුල්ලට සංචාරය සඳහා පැමිණෙන බහුතරයකගේ අරමුණ වී ඇත්තේ දීඝවාපිය, බුද්...
04/07/2023

බැතිමත් නෙත්වලින් ගිලිහෙන පුංචි සීගිරිය


ඓතිහාසික දිගාමඩුල්ලට සංචාරය සඳහා පැමිණෙන බහුතරයකගේ අරමුණ වී ඇත්තේ දීඝවාපිය, බුද්ධංගල හෝ රජගල වැනි ඓතිහාසික සිද්ධස්ථාන නැරඹීමය.

දිවයිනේ නන්දෙසින් දිගාමඩුල්ලට පැමිණෙන බොහෝ දෙනෙකු මගහැර යන පුරාණ විහාරස්ථානයක් තිබේ. ඒ 'පුංචි සීගිරිය‍'යි.

එයට ප්‍රධාන හේතුවක් වී ඇත්තේ ඉතිහාසය ගැන ලියවුණ ග්‍රන්ථවල හෝ ජනමාධ්‍යවලින් හෝ එම විහාරස්ථානයට නිසි තැන ලබා නොදීමය.

අම්පාර - මහනුවර මාර්ගයේ ගමන් කර උහන නගරය පසු කර 28 වෑරැන්කැටගොඩ හන්දියට පැමිණ, එතැනින් දකුණට හැරී කිලෝමීටර් 05ක් පමණ ගමන්කරමින් සුන්දර වෙල්යායයක් පසු කළ විට මෙම පුරාණ විහාරස්ථානය හමු වේ.

කිස්තු වර්ෂ 3 - 4, සියවස් තුළ ඉදිකර ඇති බවට සැලකෙන මෙම විහාරස්ථානය වසර 1900කට වඩා පැරණි ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන්නකි.

සද්ධාතිස්ස රජතුමාගේ පුත් ලජ්ජාතිස්ස කුමාරයා විසින් ප්‍රතිසංස්කරණය කළ බවට සැලකෙන මෙම පුරාණ විහාරස්ථානයේ විශේෂයක් නම් සීගිරිය හා අජන්තාවට සමාන චිත්‍ර මෙහි කුඩා පර්වතයක ඇඳ තිබීමය. පුරාවිද්‍යා ගවේෂණයන්ට අනුව, මෙම චිත්‍ර වසර 1900කට වඩා පැරණි බවට හඳුනාගෙන ඇත.

සීගිරි පර්වතයෙහි සිතුවම්වලට වඩා මෙම විහාරස්ථානයේ ඇඳ ඇති සිතුවම්වල විශේෂයක් වන්නේ, සීගිරි පර්වතයේ කාන්තා රූප පමණක් ඇඳ තිබීමත්, මෙහි පිරිමි රුවක් හා කාන්තා රුවක් ඇඳ තිබීමත්ය. පිරිමි රුව අසල නෙළුම් මල් දෙකක් ඇඳ ඇති අතර, මෙහි වී කරලක් ඇඳ තිබූ බවත්, එය මේ වන විට මැකී ගොස් ඇති බවත් විහාරාධිකාරී හිමියෝ සඳහන් කරති.

පියගැට පෙළක් පිළිබඳ සඳහන් සෙල්ලිපියක් ඇතුළු තවත් පුරාණ සෙල්ලිපි 05ක් මෙහි තිබේ. වැව් දෙකක්, ඇළක් පූජා කර, එහි මත්ස්‍ය බද්ද සහ ජලබද්ද අයිතිය විහාරස්ථානයට පවරා ඇති බව එහි සඳහන් කර ඇත.

පුරාවිද්‍යා කැණීම්වලදී මෙම ස්ථානයෙන් සඳකඩ පහණක් සහ සිදුහත් උප්පත්තිය සනිටුහන් කරමින් සකස් කරන ලද කුඩා සිරිපතුල් දෙකක් සහිත සංකේතයක් හමු වී ඇත.

දිගාමඩුල්ල පාලනය කළ බවට ඉතිහාසයේ සඳහන්, බකදය, නදසප යන ප්‍රාදේශීය පාලකයන්ගේ සහ මහින්ද නැමැති පාලකයාගේ බිරිඳගේ අනුග්‍රහයන් මෙම පුරාණ විහාරස්ථානයට ලැබී ඇති බවද සෙල්ලිපිවල සඳහන්ය.

පුංච් සීගිරිය පුරාණ විහාරස්ථානයේ විහාරාධිකාරි පුජ්‍ය බඹරවානේ සද්ධාතිස්ස හිමියන් පවසන අන්දමට, විහාරස්ථානයට අයත් වැව් මේ වන විට වෙල්යායක් බවට පත්ව ඇත. පොකුණු දෙකක් නටබුන් වී ඇති නමුත් පුරාවිද්‍යා කැණීම් සඳහා විශාල මුදලක් වැය වන බැවින්, එම කටයුතු ආරම්භ කර නොමැත.

පුරාවිද්‍යා වටිනාකමක් සහිත බවට බවට හඳුනාගෙන ඇති මෙම සිතුවම් නිසි අවධානයකට ලක් නොවීම හේතුවෙන් විනාශ මුඛයට යමින් පැවති අතර, අනාගත පරපුරට මහඟු දායාදයක් මෙන්ම, පුරාවිද්‍යාව හදාරන්නන්ට හා ඉතිහාස ගවේෂකයින්ට මහඟු පිටුවහලක් විය හැකි බවට සැලකෙන මෙම සිතුවම් සංරක්ෂණය කර දෙන ලෙස විහාරාධිපති හිමියන් දීර්ඝ කාලයක සිට බලධාරීන්ගෙන් කරන ලද ඉල්ලීම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව එහි සංරක්ෂණ කටයුතු ආරම්භ කර ඇත. මෙහි ඉදිකර ඇති ඉපැරණි දාගැබෙහි සංරක්ෂණ කටයුතු අවසන් අදියරේ පවතී.

පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ රසායනික සංරක්ෂණ අංශයේ සහකාර අධ්‍යක්ෂ (රසායන සංරක්ෂණ) ගීතානි කුරුප්පුආරච්චි මහත්මියගේ අධීක්ෂණය යටතේ පුරාවිද්‍යා පර්යේෂණ නිලධාරී ජනනි සෙනවිරත්න මහත්මිය සහ රසායන සංරක්ෂණ සහකාර කේ.ඩබ්. ප්‍රියන්ත මහතා බිතුසිතුවම් සංරක්ෂණ කටයුතු සිදු කර ඇත.

රජය සහ පුරාව්ද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව මෙහි වටිනාකම හඳුනාගෙන ඇතත්, දිගාමඩුල්ලේ ජනතාවවත් මේ වනතෙක් මෙහි වටිනාකම හඳුනා ගත් බවට පැහැදිලි නැත. ගල්ඔය සංවර්ධන මණ්ඩලය යටතේ ජනාවාසව වසර 70කට ආසන්න කාලයක් ගතව ඇතත්, මෙහි පුරාවිද්‍යා වටිනාකම පිළිබඳ තක්සේරුවක් ඇත්තේ අල්පයකට වීම එයට කදිම සාක්ෂියකි.

දාගැබ, රහතුන් විසින් අරියවංශ සූත්‍රය ‍දේශනා කළ බවට සෙල්ලිපි මගින් හඳුනාගෙන ඇති ගොඩනැගිල්ල (නටබුන්ව ඇති) ගල්කණු, පොකුණු, සදකඩ පහණ, සිරිපතුල සහ ප්‍රාග් ඓතිහාසික බිතුසිතුවම් සහිත පුරාවිද්‍යා වටිනාකමක් සහිත විහාරස්ථානයක් ශ්‍රී ලාංකික සැදැහැවත් ජනයාගෙන් වසන්ව දීර්ඝ කාලයක් පැවතීම සැබැවින්ම කනගාටුදායකය.

-දිගාමඩුල්ල විශේෂ - ඩී. ඥාණසිරි හෙට්ටිආරච්චිගේ

ඉඩම් ඔප්පු නැති කන්නගි ගමේ මිනිස්සුආහාර, ඇඳුම් පැළඳුම් සහ නවාතැන් මූලික මිනිස් අවශ්‍යතා ලෙස සැලකේ. මේවායින් එකක් හෝ අහිම...
01/07/2023

ඉඩම් ඔප්පු නැති කන්නගි ගමේ මිනිස්සු

ආහාර, ඇඳුම් පැළඳුම් සහ නවාතැන් මූලික මිනිස් අවශ්‍යතා ලෙස සැලකේ. මේවායින් එකක් හෝ අහිමි වුවහොත් යහපත් දිවි පැවැත්මට බාධාවකි. තමන් පදිංචි භූමියේ හිමිකමක් නොමැතිව පරම්පරා තුනක් තිස්සේ දිවි ගෙවීම යනු කිසිසේත්ම යහපත් දිවි පැවැත්මක් නොවේ.

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ අලයියාඩිවෙම්බු ප්‍රදේශයට අයත් කන්නගි ගම්මානයේ ජනතාව ගෙවමින් සිටින්නේ එබඳු ජීවියකි. නගරවල මෙන්ම ගම්මානවලද විවිධ නිවාස ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කරන ආණ්ඩු, තම ජීවිත මෙසේ අත්හැර දමා ඇත්තේ මන්දැයි එම ජනතාව ප්‍රශ්න කරති.

කන්නගිග්‍රාම් හි ඉතිසාසය වර්ෂ 1978 දක්වා දිවෙයි. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අමරර් කනගරත්නම්ගේ මැදිහත් වීමෙන් නිවාස අධිකාරිය මගින් අවතැන් වූ ජනතාව සඳහා ලබා දුන් නිවාස 247කින් මෙම ජනාවාසය බිහි විය.

මෙලෙස ඉදිකරන ලද නිවසක් සඳහා නිවාස අධිකාරිය රුපියල් 18 දහසක් වැය කළ බවත්, මෙම මුදලින් අඩක් නිවාසලාභීන් විසින් ආපසු ගෙවිය යුතු බවත් එහිදී අත්සන් කෙරුණු ගිවිසුමේ සඳහන් විය. එම මුදල ආපසු ගෙවන තෙක් ඉඩම් පොරොන්දු ඇපයක් ලෙස අධිකාරියට භාර දිය යුතු බවටද එහි කොන්දේසියකි.

නමුත් වසර 45ක් ගතවී ඇතත් දුප්පත්කම සහ යුද්ධය හේතුවෙන් දැඩි ලෙස පීඩාවට පත් ජනතාවට එම මුදල ආපසු ගෙවා ගැනීමට නොහැකි වී ඇත. නිවාස කීපයක ණය ගත් අයගෙන් ඇතැමෙක් මිය ගොස් ඇති අතර ඇතැමුන් විශ්වාසය මත තම නිවාස හා ඉඩම් විකුණා ඇත. ණය ගෙවීම පැහැර හැර ඇති ඇතැම් පවුල්වල ජීවත් වන්නේ තුන්වන පරම්පරාවේ දරුවන්ය.

නිවාස රැසක් සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වී ඇති අතර ඇතැම් නිවාස වාසයට නුසුදුසු තත්ත්වයට පත්ව ඇති බැවින් ජනතාව ඉවත් කර ඇත. මෙවැනි තත්ත්වයක් තිබියදී ණය මුදල සම්පූර්ණයෙන්ම ගෙවන ලෙස අධිකාරිය සියලු දෙනාටම නියෝග කර ඇත. මුදල් නොගෙවන්නේ නම් ඉඩම් භාර නොදෙන බවද නිවේදනය කර ඇත.

යුද්ධයෙන් සහ දිළිඳුකමින් සම්පූර්ණයෙන්ම පීඩාවට පත් තමන් කෙරෙහි මානුෂික ලෙස සලකා, ගෙවිය යුතු මුදල් රජයෙන් කපා හැර තම ඉඩම්වල සන්තකය යථා තත්ත්වයට පත් කළ යුතු බව ඔවුන්ගේ ඉල්ලීමයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වූ ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී, ග්‍රාම සංවර්ධන සංගමයේ සභාපති සහ ප්‍රජා ක්‍රියාකාරික කේ. ගෝකුලන් මහතා මෙසේ පැවසුවේය.

''යුද්ධයෙන් සහ දිළිඳුකමින් සම්පූර්ණයෙන්ම පීඩාවට පත් මේ ගමේ ජනතාවට රජය දයාව දැක්විය යුතුයි. නොගෙවා පරම්පරා තුනක් ගෙවී ගිය ඔවුන්ට ගෙවිය යුතු මුදල් මානුෂික ලෙස ඉවත් කර තම ඉඩම්වල ඇපකර යළි ලබා දෙන ලෙස කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා.''

ජනතාවගේ තත්ත්වය පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ ප්‍රාදේශීය ලේකම් වී. බබකරන් මහතා:

''ජනතාව ලබාදුන් ඉල්ලීම මම නිවාස අධිකාරියට ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. තීන්දු ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ නිවාස පිහිටි ඉඩමේ මායිම් සොයා බලා බැලුවාට පස්සේ''

කෙසේ වෙතත්, නිවාස අධිකාරිය පවසන්නේ ඇතැම් පුද්ගලයන්ට ඉඩම් ඔප්පු ලබාදිය හැක්කේ සියලු ගෙවිය යුතු මුදල් ගෙවා ඇත්නම් පමණක් බවයි.

මහ ධනවතුන්ගේ ණය කෝටි ගණනින් කපාහරින, බදු වංචාකරුවන්ට නිදැල්ලේ සිටින්නට ඉඩ දෙන ආණ්ඩු, පරම්පරා ගණනක් තිස්සේ ණය ගෙවා ගත නොහැකිව අසරණ තත්ත්වයට පත්ව සිටින මේ දිළිඳු ජනතාවගෙන් තවදුරටත් මුදල් ඉල්ලා සිටීම කවර සාධාරණයක්ද?

-වී. සුකිර්තකුමාර්

දෙහිඅත්තකණ්ඩියේ දිරිය මාධ්‍යවේදිනිය: ආරියලතා පොඩිමැණිකේමිතුරු මාධ්‍ය සමාජයෙහි ඇය හැඳින්වෙන්නේ 'ආරි අක්කා' යන ආදරණීය නාමය...
30/06/2023

දෙහිඅත්තකණ්ඩියේ දිරිය මාධ්‍යවේදිනිය:
ආරියලතා පොඩිමැණිකේ

මිතුරු මාධ්‍ය සමාජයෙහි ඇය හැඳින්වෙන්නේ 'ආරි අක්කා' යන ආදරණීය නාමයෙනි. ආරියලතා දහනායක හෙවත් ආරියලතා පොඩිමැණිකේ නම් වූ ඇය, අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ දෙහිඅත්තකන්ඩිය මහවැලි සී. කලාපයේ ප්‍රථම හා එකම මාධ්‍යවේදිනියයි. මාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රයට කාන්තා සහභාගීත්වය සුලබ නොවූ යුගයක, එනම් 90 දශකයේ අග භාගයේදී පමණ ලේක්හවුස් ආයතනයේ දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ප්‍රාදේශීය වාර්තාකාරිනිය ලෙස ඇය මාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රයට පිවිසුණාය.
ඉන් අනතුරුව ලංකාදීප, මවුබිම වැනි පුවත්පත්වලටද සම්බන්ධ වූ ඇය, දහසකුත් එකක් ගැටලුවලින් පෙළෙන දුෂ්කර කලාපයක හඬක් නැති මිනිසුන්ගේ හඬ බවට පත් වෙමින් නොනිමි මෙහෙවරක යෙදුණාය.
සෞඛ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ දෙහිඅත්තකණ්ඩිය මූලික රෝහලේ සාත්තු සේවිකාවක ලෙස සේවයට බැඳුණු ඇය, පසු කලෙක රෝහලේ ප්‍රධාන ආහාර නිරීක්ෂිකාව ලෙස උසස්වීම් ලැබ සේවය කළාය. හදිසි අනතුරකින් ඇගේ ස්වාමි පුරුෂයා මීට වසර 30කට පමණ ඉහතදී මියයන විට, ඇය පිරිමි දරුවන් දෙදෙනකුගේ සහ එක් දියණියගේ මවකි.
"ස්වාමි පුරුෂයා මියගියාට පස්සෙ, දරුවන් තුන් දෙනා ලොකු මහත් කර ගන්න මට ලොකු වෙහෙසක් දරන්න සිද්ධවුණා. කොහොමහරි ඒ තුන්දෙනාටම උගන්නලා තැනකට ගන්න මට පුළුවන් වුණා. මේ ඔක්කොම මැද මාධ්‍ය වැඩත් සතුටින් කළා. ඒ සම්බන්ධකම් ඔස්සේ රෝහලේ තිබුණ අඩුපාඩු සම්පූර්ණ කර දෙන්නත් පුළුවන් වුණා." ඇය සිය මතකය අවදි කළාය.
එහෙත් වරක් ඉහළ නිලධාරියකුගේ උදහසට ලක් වූ ඇයට රැකියාව එපා වන තරමට කරදර සිදු විය. නොකළ වරදකට දඬුවම් ලෙස ස්ථාන මාරු කෙරිණි. ඇය මානව හිමිකම් කොමිසම හමුවට ගොස් යුක්තිය ඉල්ලා සිටි අතර, කොමිසමේ නිගමනය වූයේ ඇයට අසාධාරණයක් සිදුව ඇති බවයි. එහෙත් කොමිසමේ නියෝගය ක්‍රියාත්මක කිරීම බලධාරීන් විසින් පැහැර හැරිණි. දැඩි ලෙස කලකිරීමට පත් ඇය, නියමිත කාලයට වසර 2කට පෙර සේවයෙන් විශ්‍රාම ගැනීමට තීරණය කළාය.
රැකියාව ආශ්‍රිතව අසාධාරණකම් හා පළිගැනීම් සිදු වුවද මාධ්‍ය ජීවිතය ඇයට ඉතාම සතුටුදායක එකක් විය. වාර්තාකරණය ලෙහෙසි පහසු එකක් නොවූ, අලි ගහන- කොටි ගහන දුෂ්කර කලාපයක සිට පොදු ජනයා වෙනුවෙන් මාධ්‍යකරණයෙහි නියැලෙන මේ දිරිය මාධ්‍යවේදිනිය කෙරෙහි පුවත්පත් කතුවරුන්ද දැක්වූයේ ගෞරවය මුසු සැලකිල්ලකි. ඇගේ පුවත් හා ලිපිවලට නිරතුරුව මාධ්‍යවල ඉඩකඩ විවර විය. මාධ්‍යවේදීන් සඳහා වන පුහුණු වැඩසටහන් ඔස්සේ ඇයට දිවයින පුරාම සිටින ක්‍රියාශීලී මාධ්‍යවේදීන් මෙන්ම දෙස් විදෙස් මාධ්‍ය පුහුණුකරුවන්ද, ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයින්ද දැන හඳුනාගැනීමට ලැබිණි. කටුක පොළොවට මෙන්ම තරු පහේ හෝටල්වල බුමුතුරුණුවලටද ඇගේ දෙපා හුරු විය. වරක් බීබීසී ආයතනයේ මෙහෙයවීමෙන් දඹුල්ලේදී පැවැත්වූ සති තුනක පුහුණු පාඨමාලාව ඇගේ මාධ්‍ය දිවියට විශාල පන්නරයක් එක් කළ අවස්ථාවකි.
කටුක පරිසරයක, ගැහැනියක ලෙස ඇය ආ ගමන ලෙහෙසි පහසු එකක් නොවේ. පෑනෙන්, කටින් පමණක් නොව, බැරිම තැනකදී අතින් පයින් වුවද ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ඇය පසුබට වූයේ නැත. එවැනි අමතක නොවන සිදුවීමක් ඇය පසු කලෙක සිහිපත් කළේ අප මවිත කරවමිනි.
"දවසක් මම බස් හෝල්ට් එකක තනියම ඉන්නකොට බීපු මිනිහෙක් ඇවිත් මට හොඳටම බැන්නා. මමත් බැන්නා. පස්සේ මිනිහා මගේ අතේ තිබුණ ෆෝන් එක උදුරා ගෙන මගේ සාරිය ගලවන්න උත්සාහ ගත්තා. එතකොට මට ලොකු බයක් එක්කම, පුදුමාකාර ශක්තියකුත් ආවා. මම සාරිපොට ඉනේ ඔතාගෙන ඒ මිනිහට කුඩෙන් ගහගෙන ගහගෙන ගියා. එතකොටම බස් එකක් ඇවිත් නැවැත්තුවා. මිනිහා දිව්වා. මම බස් එකේ නැගල පොලීසියට ගියා."
වරක් ඇයගේ මාධ්‍ය කටයුතුවලින් අපමනාපයක් ඇති කරගෙන සිටි ග්‍රාම නිලධාරියකු ඇගේ පුත්‍රයාට පදිංචි සහතිකයක් ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ඉහළ නිලධාරීන්ට පැමිණිලි කළද සාධාරණයක් ඉටු වූයේ නැත. ඇය මානව හිමිකම් කොමිසමේ පිහිට පැතුවාය. ප්‍රතිඵලය වූයේ පුත්‍රයාට පදිංචි සහතිකය පමණක් නොව, සිදු වූ අසාධාරණය වෙනුවෙන් රු. දසදහසක වන්දියක්ද හිමි වීමය!
තිස් වසරක් තිස්සේ තනි ඇතින්නක සේ යෝධ විරියෙන් යුක්තව යුක්තිය වෙනුවෙන් මාධ්‍යකරණයේ නිරත වූ ආරියලතා පොඩිමැණිකේ මේ වන විට සිටින්නේ රෝගාතුරවය. ඇස් පෙනීමද දුබලව සිටින ඇයට රැකවරණ සලසන්නේ ආදරණීය දියණියයි. ජීවිතයේ බොහෝ අභියෝගවලට මුහුණ දෙමින් දිරිය මවක ලෙසත්, මාධ්‍යවේදිනියක ලෙසත් ඇය කළ මෙහෙවර බුහුමනට ලක් විය යුතු නොවේද?

-රවීන්ද්‍ර මැදගෙදර

ගවයෝ ලක්ෂයක් අම්පාර කා දමති! ගව පාලනය ගැමි ආර්ථිකයට සම්පතකි. එහෙත් එහෙත් ගවයින් සම්පතක් වන්නේ පාලනයට යටත්ව පවතින තුරු පම...
30/06/2023

ගවයෝ ලක්ෂයක් අම්පාර කා දමති!


ගව පාලනය ගැමි ආර්ථිකයට සම්පතකි. එහෙත් එහෙත් ගවයින් සම්පතක් වන්නේ පාලනයට යටත්ව පවතින තුරු පමණකි. පාලනයකින් තොරව අයාලේ යන එළ හා මී ගවයින් යනු සම්පතක් නොව උවදුරකි. එහි රඟ අසා දැනගත හැක්කේ අම්පාරේ මංගලගම හා ඒ අවට ගම්මානවල ජනතාවගෙනි.

මංගලගම, අරන්තලාව, පියාසරගම, නුවරගලතැන්න, කොහොඹගස්තලාව, පුලුකුණාව හා කෙවිලියාමඩුව යන ප්‍රදේශවලට මෙය ඉතා තදින් බලපා ඇත.

කිසිදු වාරි පහසුකමක් නොමැති ඉහත ගම්මාන වල ගොවි ජනතාව බඩඉරිඟු, වී වැනි බෝග වගාකරනු ලබන්නේ ඊසාන දිග මෝසම් වැනි ආරම්භ වන සැප්තැම්බර් මාසයේ සිටය. වර්ෂයකට එකම කන්නයක පමණක් ගොවිතැනක් බතක් කරගෙන වැඩිම පිරිසක් ජීවත්වන මෙම ගම්වැසියන්ට ගවයින්ගෙන් ඇති වන හානි දැරිය නොහැකි පාඩුවකි.

සම්මන්තුර, කල්මුණ, මඩකලපුව ප්‍රදේශවල සිට මෙම ගවයින් මංගලගම හා අවට ගම්මානවලට ගෙනවිත් දමන අතර එම ගවයෝ දවස පුරාම නිදැල්ලේ හැසිරෙති.

මේ පිළිබඳව මංගලගම පදිංචි ටී.බී. ජයවර්ධන ගොවි මහතා මෙසේ පැවසුවේය: "එළ හා මීහරකුන් ලක්ෂයකට වැඩිය මේ ප්‍රදේශවල ඉන්නවා. ඔවුන් ගැන සොයා බලන්න කවුරුවත් නෑ. අපේ ගෙවතුවල කෙසෙල්, කවුපි, මුං, කුරහන් ආදී බෝග වර්ග විනාශ කරනවා. අපේ දුක් මහන්සියෙන් කවුපි ටිකක් හිටවා ගත්තම පැළ වුණ දවසේ ඉදලා අස්වැන්න කඩාගන්නකම් පැය විසිහතර පුරාම බලාගන්න ඕනෑ. නැත්නම් හරක් සියල්ලම කලා දමනවා. දවල්ට නම් බලාගන්න පුළුවන්. නමුත් මුළු රාත්‍රියම නිදි වරාගෙන මේවා බලාගන්න බෑ. දවසක් දෙකක්නම් කමක් නෑ. අස්වැන්න නෙලා ගන්න මාස තුනක් හතරක් යනවා. ඒ මාස තුන හතරම පුළුවන්ද රෑට නිදිවරන්න?"

නුවරගලතැන්න ගොවි සංවිධානයේ ලේකම් ඩී.එම්. පියදාස මහතාටද තිබුණේ එවැනිම කතාවකි: "අපිට කන්න දෙකක් වැඩ කරන්න කුඹුරු නැහැ. අවුරුද්දටම එක්වතාවක් තමයි වී ගොවිතැන මේ ප්‍රදේශයේ කරන්නේ. ඒ කරන්නෙත් අහස් දියෙන්. එහෙම දුක් මහන්සියෙන් කළත් හරක් නිසා පැයක් දෙකක් වගාව බලාගන්න බැරිවුණොත් විනාශයි! කියන්න කෙනෙක් නැහැ, වෙන කරන්න දෙයකුත් නෑ. කවුපි අක්කරයක් බිම් සකස් කරලා අස්වැන්න ගන්නකම් වැඩ ටික කරගන්න රුපියල් තිස් පන්දාහක් හතළිස් දාසක් විතර වැය වෙනවා. එහෙම වියදම් කරලා හරක් කෑවොත් ඔක්කොම ඉවරයි."

ඊ.එච්.එම් පද්මාවතී මහත්මිය පැවසුවේ, තමන්ට උවදුරක් වුවද මේ ගවයින් සම්පතක් කරගත් අයද ඒ පිටුපස සිටින බවයි. "අපි මොන වගාව කළත් මේ හරක් ප්‍රශ්නෙ නිසා ඒවා ආරක්ෂා කරගන්න බැහැ. මේ විනාසය කරන්නේ මඩකලපුව, කල්මුණ, සමන්තුර ආදී ප්‍රදේශවල ඉන්න ධනපතියන්ගේ හරක්. ඔවුන් ඒ හරක් බලාගන්න මාසයට රුපියල් තිස් හතළිස්දාහේ පඩියට මිනිස්සුන්ට බාරදීලා තියෙනවා. සමහරක් අය කැලේ තාවකාලිකව පැල්පත් හදාගෙන හරක් බලාගන්නවා රාත්‍රියට ගාල් කරනවා. නමුත් සමහර අය එහෙම කරන් නෑ. උදේ පාන්දර මඩකලපුවේ හරි කල්මුණේ ඉදලා හරි ඇවිල්ලා කිරි ටික දොවාගෙන යනවා. හරක් අයාලේ ගිහින් ගොවිතැන් විනාස කරනවා."

මේ පිළිබඳව මංගලගම පොලිස් ස්ථානාධිපති එස්.ඒ.සී. සතරසිංහ මහතාගෙන් විමසූ විට, ඔහු මෙසේ අදහස් දැක්වීය:

"මේ ගම්වල මිනිස්සු හැමෝම වාගේ ජීවත්වෙන්නේ ගොවිතැන් කරලා. ඒ ගොවිතැන් හරක් විනාශ කළොත් ඔවුන්ට ජීවත් වෙන්න විදිහක් නෑ මම පසුගිය දිනෙක මංගලගම පොලිස් බල ප්‍රදේශයට අයත් චෙන්කලඩි, පට්ටිපොල යන ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරු හා ග්‍රාම නිලධාරීවරුන්, මේ හා සම්බන්ධ අනිකුත් රාජ්‍ය නිලධාරීන් හා වනජීවි නිලධාරීන් වගේම ගව හිමියන් ගවයින් බලාගන්න පුද්ගලයින් කැඳවා මේ පිළිබඳව දැනුවත් කළා. ගව පට්ටිකරුවන්ට අදාළ උපදෙස් දුන්නා. නිලධාරීන් මේ ගැන විශේෂ උනන්දුවකින් කටයුතු කළත් ගැටලුව තවමත් අවසන් නැහැ. ඊට අමතරව රාත්‍රී කාලයට මහඔය, අම්පාර ප්‍රධාන මාර්ගයේ මී හරක් නිසා රිය අනතුරු කීපයක් සිදු වුණා. අපි ඒ අවස්ථාවලදී හරක් අයිතිකරුවන්ට නීතිය ක්‍රියාත්මක කළා."

මේ අනුව පෙනී යන්නේ, ගැටලුවේ බරපතළකමට සරිලන විසඳුමක් ලැබී නැති බවයි. බරපතළ ආර්ථික අර්බුදයකින් බැටකන ගොවීන්ට හරකුන් සමගත් හැපෙන්නට වීම කෙතරම් අභාග්‍යයක්දැයි බුද්ධිමත් බලධාරීන්ට නොවැටහෙන්නේ ඇයි?

මංගලගම දයානන්ද අධිකාරිගේ වාර්තාවක්.

30/06/2023

Video | අරුගම්බේ ප්‍රදේශයේ සංචාරකයින්ගේ ආකර්ෂණය වැඩි වීමත් සමග දැනට වසර පහක පමණ කාලයක සිට එහි ස්වභාවික වැලි කඳු හා වනාන්තරය විනාශ කරමින් වෙරළ තීරයේ ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීමේ ජාවාරමක් සිදුවෙමින් පවතියි. මෙහි වැලිකඳු හා වනාන්තරය එළිපෙහෙළි කරමින් ඉඩම් අත්පත් කරගනිමින් විවිධ ඉදිකිරීම් සිදුකර ඇති බව එහි ගිය අපට දක්නට ලැබිණි. මෙහි වනාන්තර හා වැලිකඳු විනාශ කිරීමත් සමඟ සර්ෆින් රළට අවශ්‍ය සුළං ප්‍රවාහයන් නැතිවී යාමේ අවදානමක් ඇති බව වාර්තා වේ. මේ හේතුවෙන් සංචාරක ව්‍යාපාරයෙන් ජීවත්වන සිංහපුර ගම්මානයේ ජනතාවටත් ලෝක ප්‍රසිද්ධ Arugam bay surfing ක්‍රීඩාවටත් කුමක් වෙයිද?
මේ උපුල් විජේසිංහ ඒ ගැන කරන විවරණයකි.

සත්ව සුබසාධන පනත සම්මත විය යුත්තේ ඇයි?ලෝකයේ ජීවත් වන සෑම සත්වයෙක්ම, ජීවත්වීමට ආශා කරයි. එය මිනිසාට පමණක් නොව සියලු සත්ත්...
29/06/2023

සත්ව සුබසාධන පනත සම්මත විය යුත්තේ ඇයි?

ලෝකයේ ජීවත් වන සෑම සත්වයෙක්ම, ජීවත්වීමට ආශා කරයි. එය මිනිසාට පමණක් නොව සියලු සත්ත්වයන්ට පොදු වූ හැඟීමකි. ලෝකයේ මිනිසා වෙනුවෙන් විවිධ වූ අණ පනත් නීති රාමු පවතී. ඒ ඔවුන්ගේ යහපැවැත්ම හා ආරක්ෂාව උදෙසාය. එහෙත් ලෝකයේ සත්ව අයිතීන් වෙනුවෙන් පවත්නා වූ නීති පද්ධතියේ තත්ත්වය මෙසේ වෙද්දී ප්‍රෞඪ ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන්නා වූ බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළින් පෝෂණය වන්නා වූ ශ්‍රී ලංකාව තුළ සත්වයින් සඳහා කෙබඳු නීතිමය කාරණාවක් පවතින්නේද යන්න පිළිබඳව විමසා බැලීම මෙම ලිපියේ අරමුණයි.
ක්‍රිස්තු පූර්ව තුන්වන සියවසේදී රජකම් කළ දේවානම්පියතිස්ස රජු විසින් මිහින්තලාව අභය භූමියක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරමින් සකලවිධ වූ සත්වයාට සුරක්ෂිත ජීවිකාවක් පවත්වාගෙන යෑම සඳහා සුදුසු පරිසරයක් නිර්මාණය කරන ලදි. මහින්දාගමනයෙන් පසුව ඇති වූ බුදු දහමේ පුනරුදයත් සමග ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළින්ම මිනිසාට මෙන්ම සත්වයන්ටද නිදහස් නිවහල් පරිසරයක් ගොඩ නඟන ලදි. අතීතයේ ශ්‍රී ලාංකීය සමාජ සංස්කෘතිය කෙබඳුද යන්න පිළිබඳව රොබට් නොක්ස් 'එදා හෙළදිව' ග්‍රන්ථයේ සඳහන් කරන පරිදි ශ්‍රී ලාංකිකයන් යනු යන මස් මාංශ අනුභව නොකරන ජාතියකි. කිරි ගවයින් ඇති කිරීම, සුරතල් සතුන් නිවසේ ඇති කිරීම ආදී, එදා හෙළදිව වැසියන්ගේ පුරුදු ගැනද එම කෘතියේ සඳහන් වේ.
කාලයාගේ ඇවෑමෙන් විවිධ වූ හේතු මත පදනම්ව මෙරට නීති පද්ධතියක් බිහි වීම සිදු වූ අතර වනජීවී ආරක්ෂණය හා සංරක්ෂණය සම්බන්ධයෙන් 1907 අංක 13 දරන සත්ව හිංසා වැළැක්වීමේ ආඥා පනත මේ රට තුළ ක්‍රියාත්මක විය. මෙම ආඥා පනත සම්මත වී දැනට වසර සියයකට අධික කලක් ගත වී ඇත. මෙම නීතිය මඟින් යම් සත්වයකුට හිංසාවක් සිදු කර වරදකරුවකු වූ විට රුපීයල් සීයක දඩයකට යටත් වන අතර මාස 06ක සිර දඬුවමක් හිමි වේ. එම සිර දඬුවම ලබා දීම සිදුවන්නේ ඉතාමත් කලාතුරකිනි.
වර්තමානය වන විට ලෝකයේ දියුණු රාජ්‍යයන් බොහොමයක් සතුන් හිංසනයන් වැළැක්වීම හා සතුන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය සඳහා ශක්තිමත් නීති පද්ධතියක් ක්‍රියාත්මක වුවද ශ්‍රී ලංකාව තුළ මෙම තත්ත්වය ඉතා මන්දගාමී වේ.
මෙම තත්ත්වයට පිළියමක් ලෙස, විවිධ සත්ත්ව ක්‍රියාකාරීන් සහ සතුන්ට ආදරය කරන විවිධ පිරිස් විසින් කෙටුම්පත් කළ නව සත්ව සුභසාධන පනතක් සම්මත කර ගැනීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කෙරිණි. පනත සඳහා වසර 22කට පසු එනම් 2022 අවුරුද්ද තුළ කැබිනට් අනුමැතිය හිමි විය. ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ නව සත්ව සුභසාධන පනත මගින් අසරණ සතුන්ට විශාල සහනයක් සැලසේ. සතුන් සම්බන්ධයෙන් දැනට පවත්නා නීතිමය අර්ථකථන වඩාත් පුළුල් කිරීමේ හැකියාවක් ලැබීම සුවිශේෂී කරුණකි. එමෙන්ම හිංසනය හා සතුන් නොසලකා හැරීම සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවන්ට ලබා දිය හැකි දඬුවම ඉහළ නැංවීම මෙන්ම යම් සත්වයෙකු තම භාරයේ තබා ගන්නා පුද්ගලයාට එම සත්වයා රැක බලා ගැනීම සඳහා නෛතිකමය වගකීමක් පැවරීම තුළින් සත්වයන්ගේ ආරක්ෂාව සුරක්ෂිත කිරීමද මෙහි පවත්නා තවත් සතුටුදායක කරුණකි.
එහෙත් මෙම පනත පාර්ලිමේන්තුවේ සභා සම්මත වීම යුගයේ කාලීන අවශ්‍යතාවක් වන අතර, සත්ව ක්‍රියාකාරීන් මෙන්ම මානව දයාවෙන් යුතු මිනිසුන් ලෙස මෙම පනත සම්මත කර ගැනීම සඳහා පෙළ ගැසිය යුතු කාලය එළඹ ඇත.

- සුලක්ෂණා ලියනගේ

Address

Ampara

Telephone

+94775210333

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Cyberwolf posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Cyberwolf:

Share