11/10/2025
Поезијата на Чедомир Б. Шопкиќ во „Душа на ченгел“ е своевидна лирска хроника на душата што се обидува да ја надмине тежината на секојдневието. Неговите стихови се движат меѓу интимата и космосот, меѓу љубовта и болката, меѓу земното и небесното. Во таа постојана напнатост, поетот ја бара својата вистина – во зборот, во музиката на јазикот, во трепетот на љубовта.
Книгата е поделенa на циклуси што откриваат различни лица на внатрешниот свет. Од интимни минијатури до космички визии, Шопкиќ го гради својот поетски пејзаж со силна метафоричност и сликарска имагинација. Љубовта тука не е само тема – таа е темел, двигател и единствена сила што ја држи вселената жива. Болката пак, не е само страдање, туку пат кон смислата, доказ дека поетот постои и во радоста и во тагата.
Читателот ќе препознае дека овие стихови не се напишани за да бидат убави, туку за да бидат вистинити. Во нив одѕвонуваат и лични исповеди, и колективни воздишки, и космички повици. Поетот со секој стих го гради својот мост – меѓу себе и другите, меѓу човекот и природата, меѓу времето и вечноста
Јазикот на Шопкиќ е богат, понекогаш свечен, понекогаш едноставен, но секогаш искрен. Метафорите отвораат нови видици, а музиката на стихот нè носи како бран што ги спојува морето и реката, небото и земјата, поетот и читателот. Неговата поезија го повикува човекот да се врати кон љубовта – како највисока форма на постоење, како најсигурна надеж за иднината.
Во време на забрзана секојдневност и духовна отсутност, „Душа на ченгел“ нè потсетува дека поезијата не е бегство, туку сведоштво. Таа е глас на тивките, светлина во мракот и патоказ кон човечноста. Со оваа книга, Шопкиќ не само што се претставува како поет на љубовта и копнежот, туку и како сведок на времето во кое живее, време полно со предизвици, но и со неисцрпни можности за духовно возвишување.
Затоа оваа книга треба да се чита бавно, со отворено срце и внимателно уво. Во неа има нешто од класичната таговна лирика, но и нешто современо, експериментално, испишано со целосна преданост. „Душа на ченгел“ е книга што ќе остане како жива слика на времето – искрена, чувствителна и возвишена, токму како што треба да биде секоја вистинска поезија.
