No Pain No Gain

No Pain No Gain Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from No Pain No Gain, ครีเอเตอร์ดิจิทัล, Mudon.

ဒီPageက မေတ္တာနဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှု တွေကို အဓိကထား တင်ဆက်ပေးပါတယ်။ ဘယ်ဘာသာဝင်ဖြစ်ဖြစ် မေတ္တာသည်သာ အေးချမ်းရာမို့ ကျနော့် YouTube channel ကိုလဲ Subscribe လုပ်ထားပေးကြပါခင်ဗျ။
https://youtube.com/?si=eT4FZBt3qJieCPKI

ယခု မြင်တွေ့နေရသော ဓာတ်ပုံက မြန်မာ့သမိုင်းရဲ့ အလှည့်အပြောင်း အကြီးမားဆုံးသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုဖြစ်သည့် ၁၈၈၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင...
27/01/2026

ယခု မြင်တွေ့နေရသော ဓာတ်ပုံက မြန်မာ့သမိုင်းရဲ့ အလှည့်အပြောင်း အကြီးမားဆုံးသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုဖြစ်သည့် ၁၈၈၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၇ ရက်၊ အင်းဝခံတပ်အနီးက မြင်ကွင်းဖြစ်ပါသည်။


​ဓာတ်ပုံကို သေချာကြည့်ရင် မြေပေါ်မှာ ဖရိုဖရဲ ပုံကျနေသည့် သေနတ်များနှင့် လက်နက်များကို တွေ့ရပါလိမ့်မည်။ ထိုလက်နက်များသည် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ကာကွယ်ရန် ကိုင်စွဲခဲ့ကြသည့် မြန်မာ့တပ်မတော်သားတို့၏ လက်နက်များဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်၍ လက်နက်ချခြင်းထက်၊ နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာကို ဗြိတိသျှတို့လက်ထဲသို့ အပ်နှံလိုက်ရသည့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

​ပုံထဲမှာ အဖြူရောင် တိုက်ပုံနှင့် ခေါင်းပေါင်းများဖြင့် မြန်မာစစ်သည်များကို တွေ့ရသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း နေကာဦးထုပ် (Pith Helmet) ဆောင်းထားသော ဗြိတိသျှ အရာရှိများကို တွေ့ရပါမည်။

ဤပုံသည် အရှေ့တိုင်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနောက်တိုင်း နယ်ချဲ့စနစ်တို့၏ ပဋိပက္ခကို အထင်အရှား ပြသနေသည်။ ဓာတ်ပုံ၏ ညာဘက်တွင် မြင့်မားစွာ ဖွင့်ဟထားသော ထီးတော်တစ်ချောင်းကို တွေ့ရခြင်းမှာ ထိုစဉ်က မြန်မာ့နန်းတွင်းမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ သို့မဟုတ် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ကြီးကြပ်နေရကြောင်း ဖော်ပြနေပြီး၊ အဆိုပါ ထီးရိပ်အောက်၌ပင် မြန်မာတို့၏ လွတ်လပ်ရေးသည် နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ။

အဲဒီနေ့က အင်းဝခံတပ်တွင် မြန်မာစစ်သည် ၈,၀၀၀ ခန့်သည် ရန်သူကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း နန်းတွင်းမှ "ခြွင်းချက်မရှိ လက်နက်ချရန်" အမိန့်တော်ကြောင့် စစ်သည်တော်များမှာ မျက်ရည်လည်ရလျက် မိမိတို့၏ လက်နက်များကို မြစ်ကမ်းပါးယံတွင် ပုံချခဲ့ရသည်။ ဤဓာတ်ပုံသည် ထိုသို့ လက်နက်စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည့် ထိခိုက်ကြေကွဲဖွယ် အခိုက်အတန့်ကို ဖမ်းယူထားခြင်း ဖြစ်သည။

​ဤပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စစ်ပွဲတစ်ခု၏ ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာမက၊ စည်းလုံးမှုနှင့် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကွာဟချက်များ၏ ရလဒ်ကိုလည်း သင်ခန်းစာယူနိုင်ပါသည်။ ဤဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၈ ရက်တွင် ဗြိတိသျှတပ်များသည် မန္တလေး နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သီပေါမင်းကို ဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဓာတ်ပုံသည် "နောက်ဆုံးသော လွတ်လပ်သည့် နေဝင်ချိန်" ကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

​ယနေ့ခေတ် မြန်မာလူငယ်များအတွက် ဤဓာတ်ပုံသည် ရိုးရိုးသမိုင်းဝင်ပုံတစ်ပုံထက် ပိုပါသည်။ မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားများ မည်ကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် မျက်ရည်နှင့်သွေးကို ရင်းနှီးခဲ့ရသည်ကို ပြသနေသည့် မှန်တစ်ချပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤပုံကို ကြည့်ရင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ပါသည်။

မေတ္တာဖြင့် No Pain No Gain

#မြန်မာ့တပ်မတော် #လက်နက်ချခြင်း #အင်းဝခံတပ် #စစ်

24/01/2026

အမုန်းတရားတွေကို သင်္ချိုင်းထိယူမသွားဘဲနဲ့ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကိုသာ ကမ္ဘာမြေပေါ် ထားခဲ့တဲ့သူ။

#ငြိမ်းချမ်းရေး
@အမာခံပရိသတ်များ Moe Moe Jasim Jasim Jasim Jasim

21/01/2026

2023 ခုနှစ်တုန်းက ကိုလံဘီယာမှာ တကယ်ဖြစ်သွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ပါ။
ကလေးတွေကိုလဲ ကိုလံဘီယာ သမ္မတ ကိုယ်တိုင်တောင် သူရဲကောင်းပါလို့ ချီးကျူးခဲ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်ပါ။

#အမေဇုံမိုးသစ်တော #ကိုလံဘီယာ #ရက်ပေါင်း၄၀

20/01/2026

"အလင်းပျောက်ဆုံးသွားသော နေ့တစ်နေ့" (The Dark Day of 1780) အကြောင်းကို တင်ဆက်ပေးပါရစေ။

​ဒါဟာ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်းမဟုတ်ဘဲ အမေရိကန်သမိုင်းမှာ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်ပါ

​၁၇၈၀ ပြည့်နှစ်၊ မေလ ၁၉ ရက်နေ့။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရဲ့ အရှေ့မြောက်ဘက် ဒေသတွေမှာ နေထိုင်သူတွေဟာ ပုံမှန်အတိုင်း အိပ်ရာနိုးလာခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မနက် ၁၀ နာရီ ဝန်းကျင်မှာတော့ ထူးဆန်းတာတစ်ခု စတင်ဖြစ်လာပါတယ်။ နေမင်းကြီးဟာ မှေးမှိန်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကြေးနီရောင် သန်းလာပါတယ်။
​မွန်းတည့် ၁၂ နာရီ ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ တစ်လောကလုံးဟာ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်လို လုံးဝ မှောင်အတိ ကျသွားပါတယ်။

​နေမင်းကြီးဟာ ကောင်းကင်အလယ်မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ အလင်းရောင်ကတော့ မြေပြင်ပေါ်ကို ကျမလာတော့ပါဘူး။ ငှက်တွေဟာ အိပ်တန်းတက်ကုန်ကြတယ်၊ ကြက်တွေဟာ အိပ်တန်းတက်ပြီး ခေါင်းထိုးကုန်ကြတယ်၊ နွားတွေဟာလည်း ညရောက်ပြီအထင်နဲ့ ခြံထဲကို အလိုလို ပြန်လာကြပါတယ်။ လူတွေကတော့ ဖယောင်းတိုင်တွေ ထွန်းညှိပြီး ဘုရားကျောင်းတွေထဲမှာ ဒူးထောက် ဆုတောင်းနေကြပါတယ်။ သူတို့ထင်တာကတော့ "ကမ္ဘာပျက်ပြီ" ပဲထင်ကြတာပေါ့။



၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာမှ မစ်ဆိုရီတက္ကသိုလ် (University of Missouri) က သုတေသီတွေဟာ ကနေဒါနိုင်ငံက ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတွေကို လေ့လာရင်း အဖြေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

​အဲဒီနှစ်မှာ ကနေဒါနိုင်ငံ၊ အွန်တေရီယို (Ontario) ပြည်နယ်မှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ တောမီးလောင်မှုကြီး ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီတောမီးက ထွက်လာတဲ့ ထူထပ်လွန်းတဲ့ မီးခိုးတွေဟာ လေထုအထက်ပိုင်းကို ရောက်သွားပြီး နေရောင်ခြည်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

​"သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားဟာ လူသားတွေရဲ့ တွေးဆမှုကို ကျော်လွန်နေတယ်" ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီခေတ်က လူတွေဟာ အချက်အလက် မရှိတဲ့အတွက် အမှောင်ထုကို "ကမ္ဘာပျက်ကိန်း" လို့ ယူဆပြီး ကြောက်လန့်ခဲ့ကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒါဟာ ကမ္ဘာ့တစ်ဖက်ခြမ်းက တောမီးရဲ့ ရလဒ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ ၁၇၈၀ ပြည့်နှစ်မှာ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး စာရေးဆရာ အတော်များများက "The Dark Day" ဆိုပြီး မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြပါတယ်။


#အလင်းပျောက်ဆုံးခြင်း

19/01/2026

ဒီမြို့ဟာ ပီရူးနိုင်ငံ (Peru) ရှိ အင်န်ဒီးစ် (Andes) တောင်တန်းပေါ်မှာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၇,၉၇၀ ပေ အမြင့်မှာ တည်ရှိပြီး တိမ်ပေါ်က မြို့တော် လို့လည်း ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။

၁၅ ရာစုဝန်းကျင်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဒီမြို့ကြီးဟာ အင်ကာအင်ပိုင်ယာ ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက်မှာ လူသူမသိဘဲ တောတောင်တွေကြားမှာ ရာစုနှစ် ၄ ခုနီးပါး ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၁၁ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန် သမိုင်းပညာရှင် ဟီရမ် ဘင်ဂမ် (Hiram Bingham) က ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့အခါမှာတော့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အံ့ဩမှင်သက်ခဲ့ရပါတယ်။

မားချူးပီချူးရဲ့ အထူးခြားဆုံးအချက်ကတော့ ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတွေကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု စေ့စပ်နေအောင် ဆစ်ပြီး တည်ဆောက်ထားတာပါပဲ။ သူတို့ဟာ ကျောက်တုံးတွေကို ဆက်ဖို့အတွက် အင်္ဂတေ လုံးဝ မသုံးခဲ့ပါဘူး။ ကျောက်တုံးတွေကြားထဲမှာ ဓားတစ်ချောင်းတောင် ထိုးထည့်လို့မရအောင် တိကျလွန်းတဲ့အတွက် ဒီနေ့ခေတ် အင်ဂျင်နီယာတွေတောင်မှ အဲဒီခေတ်က နည်းပညာကို အဖြေရှာမရနိုင်ဖြစ်နေကြပါတယ်။ ဒီနည်းစနစ်ကြောင့်ပဲ ငလျင်ဒဏ်တွေကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီမြို့က အင်ကာဘုရင် ပါချာကူတီ (Pachacuti) အတွက် နွေရာသီ အနားယူရာ နန်းတော်ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆကြပြီး၊ အချို့ကတော့ နေနတ်မင်းကို ပူဇော်တဲ့ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အထွတ်အမြတ်နေရာလို့ ယူဆကြပါတယ်။ မြို့ထဲမှာ နေမင်းရဲ့ ရွေ့လျားမှုကို တိုင်းတာတဲ့ "နေနာရီ" ကျောက်တုံးကြီးကိုလည်း အံ့ဖွယ်တွေ့ရှိရပါတယ်။

မားချူးပီချူးမှာ နေထိုင်သူတွေဟာ ဘာကြောင့် ဒီမြို့ကြီးကို ရုတ်တရက် စွန့်ခွာသွားကြသလဲဆိုတာ အတိအကျ မသိရပါဘူး။ စပိန်ကျူးကျော်သူတွေကတော့ ဒီမြို့ကို တစ်ခါမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ရေကျောက်ရောဂါ (Smallpox) လိုမျိုး ကူးစက်ရောဂါတွေကြောင့် ဒါမှမဟုတ် ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် မြို့သားတွေ စွန့်ခွာသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းကြပါတယ်။

၂၀၁၄ ခုနှစ်ဝန်းကျင်မှာ ပြင်သစ်ရှာဖွေရေးပညာရှင်တွေဟာ မြို့ဟောင်းရဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုအောက်မှာ လျှို့ဝှက်တံခါး တစ်ခုကို လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်း တိုင်းတာစက် (Electromagnetic sensors) တွေနဲ့ စမ်းသပ်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတံခါးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အခန်းအတော်များများရှိပြီး အင်ကာဘုရင်ရဲ့ အလောင်းတော်နဲ့အတူ ရွှေငွေရတနာတွေ မြှုပ်နှံထားနိုင်တယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပီရူးအစိုးရက ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ ပျက်စီးမှာစိုးလို့ အဲဒီတံခါးကို ဖွင့်ဖောက်ခွင့် အခုထိ မပေးသေးပါဘူး။

မားချူးပီချူးက အဆောက်အအုံအချို့မှာ အသံပိုင်းဆိုင်ရာ အံ့ဩစရာ ဗိသုကာပညာတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။ ဥပမာ - ဘာသာရေးဆိုင်ရာ နေရာတစ်ခုမှာ လူတစ်ယောက်က သာမန်အသံနဲ့ စကားပြောလိုက်ရင် မြို့ရဲ့ တခြားဝေးလံတဲ့ နေရာတွေကနေပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်တာမျိုးပါ။ ဒါဟာ ဘုရင် ဒါမှမဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်တွေက လူအများကို မိန့်ခွန်းပြောဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး အသံပဲ့တင်ထပ်မှုကို တွက်ချက်တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

အင်ကာလူမျိုးတွေဟာ နက္ခတ်ဗေဒမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြပါတယ်။ မားချူးပီချူးက "နေမင်း၏ ဘုရားကျောင်း" (Temple of the Sun) မှာရှိတဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေဟာ နှစ်တစ်နှစ်ရဲ့ နေ့အရှည်ဆုံးအချိန် (Winter Solstice) မှာ နေရောင်ခြည်ဟာ ကျောက်တုံးရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို တည့်တည့်ကျရောက်အောင် တွက်ချက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကောင်းကင်က ကြယ်တွေကိုကြည့်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးရာသီကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပါ။

မားချူးပီချူးကို တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ "ဘီး" (Wheel) ကို လုံးဝအသုံးမပြုခဲ့ပါဘူး။ ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတွေကို တောင်ပေါ်ကို ဘယ်လိုသယ်ခဲ့သလဲဆိုတာကတော့ လူသားရာပေါင်းများစွာက ကြိုးတွေနဲ့ ဆွဲတင်ခဲ့တာလို့ အများစုက ယူဆကြပေမဲ့ အခုထိတော့ တိကျတဲ့အဖြေ မရှိသေးပါဘူး။
ဒီမြို့ဟောင်းကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေက တကယ်ပဲ ရင်သပ်ရှုမောစရာ ကောင်းလှပါတယ်။
#မာချူးပီချူး #လှိူ့ဝှက်မြို့တော် #ပီရူးနိုင်ငံ

18/01/2026

တိုက်တန်းနစ် လို့ပြောလိုက်ရင် အဓိက ဇာတ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ဂျက် နဲ့ ရို့စ် ကိုပဲ အရင်မြင်ကြပေမယ့် ဒီ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းက ရုပ်ရှင်ထဲက ဂျက်နဲ့ ရို့စ်တို့ထက် ပိုပြီး လေးစားဖွယ်ရာနဲ့ မေတ္တာစစ်တွေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ အသက် (၆၀) ကျော်အရွယ် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး ဖြစ်ကြတဲ့ အိုက်စီဒေါ စထရောက်စ် (Isidor Straus) နဲ့ အိုင်ဒါ စထရောက်စ် (Ida Straus) တို့ရဲ့ ဖြစ်ရပ်က ကျနော့်တို့ရဲ့ ရင်ထဲ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး သက်သေပြသွားခဲ့ပါတယ်။


​၁၉၁၂ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၅ ရက် ညသန်းခေါင်ယံမှာ တိုက်တန်းနစ်သင်္ဘောကြီးဟာ ရေခဲတောင်နဲ့ တိုက်မိပြီး နစ်မြုပ်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းအလိုကို ရောက်နေပါပြီ။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ပါလာတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးလှေတွေဟာ ခရီးသည်အားလုံးအတွက် မလုံလောက်တာကြောင့် "အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးများကို ဦးစားပေးရန်" ဆိုတဲ့ အမိန့် ထွက်လာပါတယ်။

​အိုက်စီဒေါဟာ နယူးယောက်မြို့က ကမ္ဘာကျော် Macy’s ကုန်တိုက်ကြီးရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သလို အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင်္ဘောအရာရှိတွေက သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ငဲ့ညှာပြီး ဇနီးဖြစ်သူနဲ့အတူ ကယ်ဆယ်ရေးလှေပေါ် လိုက်ပါဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပါတယ်။

​ဒါပေမဲ့ အိုက်စီဒေါက "တခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေ သင်္ဘောပေါ်မှာ ကျန်နေသေးသရွေ့ ငါဟာ တခြားယောကျ်ားတွေထက် ဦးစားပေးပြီး လှေပေါ်မတက်နိုင်ဘူး" လို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဇနီးဖြစ်သူ အိုင်ဒါကလည်း သူမအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးလှေပေါ်ကနေ ပြန်ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။

​သူမက သူမရဲ့ ခင်ပွန်းကို ကြည့်ပြီး "ကျွန်မတို့ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်အောင် အတူတူ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်၊ ရှင်သွားလေရာကို ကျွန်မ လိုက်ပါမှာပါ" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ သူမရဲ့ အေးစိမ့်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ ဝတ်ထားတဲ့ သားမွေးအင်္ကျီ (Fur Coat) ကိုတောင်မှ သူမရဲ့ အစေခံအမျိုးသမီးလေးကို ပေးခဲ့ပြီး "ဒါကို ယူသွားပါ၊ နင့်အတွက် လိုလိမ့်မယ်၊ ငါကတော့ ဒါတွေ မလိုတော့ဘူး" လို့ ပြောကာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့အတူ သင်္ဘောပေါ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။

​သင်္ဘောပေါ်ကနေ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ မျက်မြင်သက်သေတွေရဲ့ ပြောပြချက်အရ အိုက်စီဒေါနဲ့ အိုင်ဒါတို့ ဇနီးမောင်နှံဟာ သင်္ဘောရဲ့ ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ လက်ချင်းတွဲပြီး တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေရင်း သင်္ဘောကြီး နစ်မြုပ်သွားတဲ့အထိ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ကာ ဖေးမသွားခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာတရားဟာ သေခြင်းတရားကိုတောင် မကြောက်ရွံ့ဘူးဆိုတာ သူတို့က သက်သေပြသွားခဲ့တာပါ။

​ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ လူသားတွေရဲ့ ကိုယ်ချင်းစာတရားနဲ့ သစ္စာတရားကို အမြင့်မားဆုံး ဖော်ပြနေပါတယ်။ အိုက်စီဒေါဟာ သူ့ရဲ့ အခွင့်ထူးခံမှုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သလို၊ အိုင်ဒါဟာလည်း သူမရဲ့ အသက်ရှင်ခွင့်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာအတွက် စွန့်လွှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း နယူးယောက်မြို့မှာ သူတို့အတွက် ရည်စူးပြီး "ရေမြောက်များစွာက မေတ္တာကို မသတ်နိုင်သလို၊ ရေလွှမ်းမိုးမှုတွေကလည်း မေတ္တာကို မနစ်မြုပ်စေနိုင်ပါ" လို့ ကမ္ပည်းထိုး ဂုဏ်ပြုထားကြပါတယ်။

's

17/01/2026

မွန်ပြည်နယ်၊ မုဒုံမြို့ရဲ့ကျက်သရေ‌ဂုဏ်ဆောင် "ကန်ကြီး" ရေကန်ဟာ သာမန် ရေပြင်ကျယ်ကျယ် ရေကန်တခုထက် ပိုပါတယ်။ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တွေတွေ သိုက်‌စောင့် နွယ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီကန်ကြီးအကြောင်းဟာ နားထောင်သူတိုင်းကို အံ့ဩလောက်အောင်ပါပဲ။

ကန်ကြီးရဲ့ ထူးခြားချက်က ရေကန်အလည်မှာ ရှေးဟောင်း ကျောက်ဆင်ရုပ်ကြီး တစ်ရုပ်ရှိပါတယ်။ နွေရာသီ တအားပူပြီး ရေခမ်းဆုံး နှစ်တွေမှာဆိုရင် ဒီဆင်ရုပ်ရဲ့ ကျောပြင်ဟာ ကန်အလယ်မှာ ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ထူးခြားတာက အဲဒီဆင်ရုပ်ရဲ့ မျက်လုံးဟာ တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ပတ္တမြားအစစ် ကြီးတွေ ဖြစ်နေတာပါ။ တစ်ခါက လောဘဇောတိုက်တဲ့ သိုက်ဆရာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဟာ အဲဒီပတ္တမြားကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်။ သိုက်နန်းရှင်နဲ့ အစွမ်းပြိုင်ပြီး ဖြုတ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်မှတ်ခဲ့ပေမဲ့ သိုက်နန်းရှင်ရဲ့ တန်ခိုးကြောင့် သူတို့ဟာ ရေထဲမှာမဟုတ်ဘဲ ကုန်းပေါ်က ဂဝံမြေမာ တွေပေါ်မှာ ရေကူးသလိုမျိုး လက်တွေနဲ့ ယက်ကန်ယက်ကန် ကူးနေခဲ့ကြရပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဂဝံ မြေမာနဲ့ ပွတ်တိုက်မိတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်တွေ စုတ်ပြဲထွက်ကုန်ပြီး သိုက်နန်းရှင်ရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်။

အဲဒီပတ္တမြားကြီးကို "ငါနဲ့ ထိုက်တန်လို့ ရတာ" ဆိုပြီး အတင်းလုယူသွားတဲ့သူဟာလည်း ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ သူဟာ ပတ္တမြားကြီးကို ယူဆောင်ပြီး ထွက်ခွာလာစဉ် လမ်းမှာ မြင်းလှည်းတစ်စီးနဲ့ တိုက်မိပါတယ်။ ထူးဆန်းတာက မြင်းလှည်းရဲ့ ဘောင်တံဟာ အဲဒီလူရဲ့ မျက်လုံးထဲကို တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ဝင်သွားပြီး နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တာပါ။

အဲဒီမြင်းလှည်းသမားဟာ ကုလားလူမျိုးဖြစ်တာကြောင့် မြင်းလှည်းမောင်းတဲ့ ကုလားတောင် "စွတ်ဘောင်" အမည်တွင်ခဲ့ရပါတယ်။ အမှုတွေ ဖြစ်ပြီး မြင်းလှည်းသမား အမှားမဟုတ်တာကြောင့် ပြစ်မှုကနေ လွတ်သွားခဲ့ပါတယ်။

ကန်ကြီးရဲ့ အနက်ဟာ ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ တိတိကျကျ မပြောနိုင်ပါဘူး။ တစ်ခါက စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိတဲ့ ကိုရင်တစ်ပါးဟာ အပ်ချည်လုံးကို ခဲဆွဲပြီး ရေအနက်ကို တိုင်းကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ အပ်ချည်လုံး (၇) လုံး တိတိ ကုန်သွားတဲ့အထိ ခဲလုံးဟာ ကန်ခြေကို မထိခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ ကန်ကြီးရဲ့ အောက်ခြေဟာ မြေအောက်နဂါးပြည် ဒါမှမဟုတ် သိုက်နန်းတစ်ခုခုနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်နေတာကြောင့်လို့ ဒေသခံတွေက ယုံကြည်ကြပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်က သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့တွေ ကန်ကြီးကို လာရောက်လေ့လာခဲ့ဖူးပါတယ်။ အားကောင်းတဲ့ ရေအောက်ကြည့် မှန်ပြောင်းတွေနဲ့ ကြည့်ရှုတဲ့အခါ ကန်ရဲ့အလည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ချောက် ကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ ပိုပြီးအံ့သြဖို့ကောင်းတာက အဲဒီချောက်နက်ကြီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းစွန်းမှာ ရှေးခေတ်မင်းညီမင်းသားတွေ စီးနင်းတဲ့ လောင်းလှေကြီးတစ်စီး ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာပါ။ ဒါ့အပြင် ကန်အောက်ခြေမှာ မြွေကြီးတွေ ရစ်ခွေနေသလိုမျိုး လှုပ်ရှားနေတဲ့ "နွယ်ရှင်" သဏ္ဍာန် အပင်တွေကိုလဲ တွေ့မြင်ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

မုဒုံကန်ကြီးဟာ မြို့ခံမဟုတ်တဲ့ ပြင်ပလူတွေ လာရောက်ရေကူးရင် အန္တရာယ်ပြုတတ်တယ်လို့ နာမည်ကြီးပါတယ်။ ရေနစ်သွားရင် ကန်တော့ပွဲပေးပြီး တောင်းပန်မှသာ အလောင်းပြန်ပေါ်လာတတ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ခဏခဏ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ကန်ကြီးရဲ့ "ဝမ်းဘီးလပ်" လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာအောက်မှာတော့ လျှို့ဝှက်တဲ့ ကျောက်ဂူကြီးတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီဂူဟာ ရေငုတ်အား အလွန်ကောင်းပြီး စမ်းကြည့်တဲ့သူတွေနဲ့ မြင်ခွင့်ရှိသူတွေမှသာ မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ ကျောက်ဂူကြီး တစ်ခုလို့ ဆိုကြပါတယ်။

မုဒုံကန်ကြီးဟာ အပေါ်ယံကြည့်ရင် အေးချမ်းနေပေမဲ့ ရေပြင်အောက်မှာတော့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ၊ တန်ခိုးကြီး သိုက်နန်းရှင်တွေနဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေ ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့လဲ မုဒုံမြို့ရဲ့ ကျက်သရေဆောင် ကန်ကြီးဘုရားကို ဖူးမျှော်ရင်း ကန်ကြီးကန် ကိုအလည်ပတ် လာရောက်ခဲ့ကြဖို့ ဖိတ်ခေါ် လိုက်ပါတယ်ဗျ။

#မုဒုံကန်ကြီးရေကန် #ကန်ကြီးကန် #မုဒုံမြို့

အမေရိကန် သမ္မတ နှစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လင်ကွန်း နဲ့ ကနေဒီ တို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေ "နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ခြားပြီး ထပ်တူကျနေတဲ...
16/01/2026

အမေရိကန် သမ္မတ နှစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လင်ကွန်း နဲ့ ကနေဒီ တို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေ

"နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ခြားပြီး ထပ်တူကျနေတဲ့ အမေရိကန်သမ္မတနှစ်ဦးရဲ့ ကံကြမ္မာ" (The Lincoln-Kennedy Coincidences) အကြောင်း

အမေရိကန်သမ္မတ အေဗရာဟမ် လင်ကွန်း (Abraham Lincoln) နဲ့ ဂျွန် အက်ဖ် ကနေဒီ (John F. Kennedy) တို့ရဲ့ ဘဝဖြစ်ရပ်တွေဟာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ထပ်တူကျနေခဲ့ပါတယ်။

လင်ကွန်း ဟာ ၁၈၄၆ ခုနှစ်မှာ လွှတ်တော်အမတ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ကနေဒီ ဟာ ၁၉၄၆ ခုနှစ် (အတိအကျ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အကြာ) မှာ လွှတ်တော်အမတ် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
လင်ကွန်း ဟာ ၁၈၆၀ ပြည့်နှစ်မှာ သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက်ခံရပြီး၊ ကနေဒီ ဟာ ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ် (အတိအကျ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အကြာ) မှာ သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက်ခံရပါတယ်။

သမ္မတနှစ်ဦးစလုံးဟာ သောကြာနေ့မှာ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာချင်း တူညီပါတယ်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေ ဘေးမှာရှိနေစဉ်မှာပဲ ဦးခေါင်းကို သေနတ်နဲ့ အပစ်ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ပိုပြီး ထူးဆန်းတာက လင်ကွန်းကို လုပ်ကြံခဲ့တဲ့ John Wilkes Booth ဟာ ၁၈၃၉ မှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ကနေဒီကို လုပ်ကြံခဲ့တဲ့ Lee Harvey Oswald ဟာ ၁၉၃၉ (အတိအကျ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အကြာ) မှာ မွေးဖွားခဲ့တာပါ။

လင်ကွန်းရဲ့ အတွင်းရေးမှူး အမည်ဟာ ကနေဒီ ဖြစ်ပြီး၊ ကနေဒီရဲ့ အတွင်းရေးမှူး အမည်ဟာ လင်ကွန်း ဖြစ်နေပါတယ်။
လင်ကွန်းကို Ford လို့ခေါ်တဲ့ ပြဇာတ်ရုံထဲမှာ လုပ်ကြံခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ကနေဒီကို Ford ကုမ္ပဏီထုတ် "Lincoln" ကားပေါ်မှာ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာပါ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးပြီးနောက် ဆက်ခံတဲ့ သမ္မတတွေဟာ ဂျွန်ဆင် (Johnson) လို့ အမည်ရတဲ့ တောင်ပိုင်းသားတွေ ဖြစ်နေကြပါတယ်။
လင်ကွန်းကို ဆက်ခံတဲ့ Andrew Johnson ဟာ ၁၈၀၈ မှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ကနေဒီကို ဆက်ခံတဲ့ Lyndon Johnson ဟာ ၁၉၀၈ (အတိအကျ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အကြာ) မှာ မွေးဖွားခဲ့ပါတယ်။
ဒါဟာ အရမ်းကိုမှ ထူးခြားတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုပဲဖြစ်ပါတယ်။

#ထူးဆန်းသော #တိုက်ဆိုင်မှု

15/01/2026

၁၉၂၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလမှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ အလက်စကာပြည်နယ်ရဲ့ ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နုမ်း (Nome) မြို့လေးမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ "ဒီဖတီးရီးယား" (Diphtheria) အာခေါင်ရောင် ချွဲကြပ် ရောဂါဆိုးကြီး စတင်ကူးစက်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရောဂါက လည်ချောင်းရောင် ချွဲကြပ်ပြီး အသက်ရှုမရပဲ ‌ေ*သဆုံးစေတာကြောင့် ကလေးတွေအတွက်အရမ်းကိုမှာ ကုရခက်တဲ့ ရောဂါဆိုးကြီး ဖြစ်နေပါတယ်။

မြို့ကလေးမှာ ရှိတဲ့ ကလေးအတော်များများ ရောဂါကူးစက်ခံနေရပြီး ကုသဖို့ ရောဂါကာကွယ်ဆေး (Antitoxin) လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ အနီးဆုံး ဆေးရရှိနိုင်တဲ့ နေရာက မိုင်ပေါင်း ၁,၀၀၀ နီးပါး ဝေးကွာနေပါတယ်။ ထိုခေတ်က လေယာဉ်တွေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းနဲ့ အအေးဒဏ်ကြောင့် မပျံသန်းနိုင်သလို၊ ရေခဲနေတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြောင့် သင်္ဘောတွေလည်း မလာနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ စွတ်ဖားဆွဲတဲ့ ခွေး (Dog Sled Teams) တွေကို သုံးဖို့ပါပဲ။ အပူချိန်ဟာ -၄၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ် အောက်အထိ ကျဆင်းနေပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းတွေ တိုက်ခတ်နေပါတယ်။ ခွေးအဖွဲ့ပေါင်း ၂၀ ဟာ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ဆေးသေတ္တာကို လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။

ခရီးစဉ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်း မိုင် ၅၀ ကျော်ကို ဦးဆောင်ခဲ့တာကတော့ ဘာလ်တို (Balto) လို့ ခေါ်တဲ့ ခွေးလေး ဖြစ်ပါတယ်။ အမြင်အာရုံ လုံးဝမရှိတော့တဲ့အထိ ပြင်းထန်တဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းကြားမှာ စွတ်ဖားဆွဲသူဟာ လမ်းပျောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလ်တိုဟာ သူ့ရဲ့ အနံ့ခံအာရုံနဲ့ ဗီဇကို သုံးပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ရေခဲပြင်တွေကို ရှောင်ရှားကာ လမ်းမှန်အတိုင်း ဦးဆောင်မောင်းနှင်ခဲ့ပါတယ်။

၅ ရက်ခွဲခန့် ကြာရမယ့် ခရီးစဉ်ကို သူတို့အဖွဲ့ဟာ နာရီ၁၀၀ကျော် နဲ့ အရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ဆေးတွေကို အချိန်မီ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မြို့ပေါ်က ကလေးပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဘာလ်တိုဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ချီးကျူးရတဲ့ သူရဲကောင်းဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ နယူးယောက်မြို့က Central Park မှာ ဘာလ်တိုရဲ့ ရုပ်တုကို ဂုဏ်ပြုစိုက်ထူထားပြီး အဲဒီရုပ်တုအောက်မှာ "ခံနိုင်ရည်၊ သစ္စာရှိမှု၊ ဉာဏ်ပညာ" ဆိုတဲ့ စာသားကို ရေးထိုးထားပါတယ်။

တိရစ္ဆာန်လေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုနဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ဟာ လူသားတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကိုတောင် ပြီးမြောက်အောင်မြင်စေနိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။
ဒီခွေးလေးအကြောင်း ရိုက်ကူးထားတဲ့ ဇာတ်ကားဟာလဲ လူကြိုက်များတဲ့ ဟောလိဝု ရုပ်ရှင်တကားအဖြစ် ရှိခဲ့ပါတယ်။

#ရောဂါဆိုး #ရဲစွမ်းသတ္တ #ခွေးလေးဘာတို

ဒီ ဓာတ်ပုံဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ၁၉၄၆ ခုနှစ် အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့ မှာ စီရင်ခဲ့တဲ့ ဂျပန်စစ်ရာဇဝတ်ကောင်များအာ...
14/01/2026

ဒီ ဓာတ်ပုံဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ၁၉၄၆ ခုနှစ် အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့ မှာ စီရင်ခဲ့တဲ့ ဂျပန်စစ်ရာဇဝတ်ကောင်များအား စစ်ဆေးသည့် ရုံးထုတ်စစ်ဆေးမှု (Japanese War Crimes Trials) မှ သမိုင်းဝင် မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျပန်စစ်တပ်ဟာ မြန်မာနိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ထားစဉ်မှာ ‌ေ*မင်းတမန် ရထားလမ်း ဖောက်လုပ်ခြင်း၊ စစ်သုံ့ပန်းတွေကို နှိပ်စက်ခြင်းနဲ့ အရပ်သားတွေကို *တ်ဖြတ်ခြင်း စတဲ့ စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေကို ကျူးလွန်ခဲ့ပါတယ်။ ဂျပန်ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့အခါမှာ မဟာမိတ်တပ်တွေက အဲဒီရာဇဝတ်မှုတွေမှာ တာဝန်ရှိတဲ့ ဂျပန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ စစ်သားတွေကို ရန်ကုန်မြို့မှာ တရားရုံးတင် စစ်ဆေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်က ‌ေ*မင်းတမန်ရထားလမ်း (Burma-Siam Railway) မှာ လူမဆန်စွာ *ိှပ်စက်ခံခဲ့ရတဲ့ မြန်မာအလုပ်သမားတွေနဲ့ မဟာမိတ်စစ်သုံ့ပန်းတွေအတွက် တရားမျှတမှု ပြန်လည်ဖော်ဆောင်တဲ့ သမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့် ဖြစ်ပါတယ်။ ရုံးထုတ်စစ်ဆေးမှုတွေအပြီးမှာ အပြစ်ရှိတဲ့ ဂျပန်စစ်သားအတော်များများဟာ ‌ေ*ဒဏ် သို့မဟုတ် ထောင်ဒဏ် တစ်*က်တစ်ကျွန်း ပြစ်ဒဏ်တွေ ချမှတ်ခံခဲ့ရပါတယ်။

ဒီတရားရုံးမှာ စစ်ဆေးခံရသူ အများစုဟာ ရထားလမ်းတလျှောက်က စခန်းတွေမှာ တာဝန်ကျခဲ့တဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ ကင်းစောင့်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
*ိှပ်စက်မှု တွေက အစားအစာ ငတ်မွတ်ထားခြင်း၊ ရောဂါဖြစ်နေသူများကို အလုပ်ကြမ်းခိုင်းခြင်း၊ ရေဖြင့် *ိှပ်စက်ခြင်း (Waterboarding) နှင့် အခြားသော ရက်*က်သည့် နည်းလမ်းများကို သက်‌ေ*များက ထွက်ဆိုခဲ့ကြပါတယ်။

ရန်ကုန်တရားရုံးမှာ ဂျပန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေကနေ ရိုးရိုးစစ်သားတွေအထိ အယောက် ၁၀၀ ကျော်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။
ရထားလမ်း တည်ဆောက်ရေးမှာ အလွန်အမင်း ရက်*က်ခဲ့တဲ့ စခန်းတာဝန်ခံ အချို့ကို ရန်ကုန်မြို့မှာပဲ ကြိုးပေး ‌ေ*ဒဏ် စီရင်ခဲ့ပါတယ်။
ကျန်ရှိသူတွေကိုတော့ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီတဲ့ ထောင်ဒဏ်တွေ ချမှတ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို အင်းစိန်ထောင် ဒါမှမဟုတ် စင်ကာပူက ချန်ဂီထောင်တွေမှာ ထားရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒီတရားရုံးဟာ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ မြေပေါ်မှာ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေအတွက် မြန်မာ့မြေပေါ်မှာပဲ တရားစီရင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
၎င်းသည် ကျဆုံးသွားခဲ့သော မဟာမိတ် စစ်သုံ့ပန်းများ နှင့် မြန်မာချွေးတပ်သား သောင်းပေါင်းများစွာ အတွက် တရားမျှတမှု ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

အခုဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးအခင်းကျင်းမှာလဲ စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေကို စိတ်ရှိလက်ရှိ ကျူးလွန်နေတဲ့ သူတွေကလဲ ဒီဖြစ်ရပ်ကို သင်ခန်းစာယူဖို့သင့်ပါတယ်။ ငါတို့ကျူးလွန်တာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူးဆိုပြီး လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်နေရင် ခုလို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နိုင်မယ့်တနေ့မှာတော့ အပြစ်ပေါ့မှာမဟုတ်ကြောင်း ထပ်လောင်းအသိပေးပါရစေ ခင်ဗျာ။

#စစ်ရာဇဝတ် #ပြစ်မှုကျူးလွန်ခြင်း #ဒုတိယကမ္ဘာစစ် #ဂျပန် #ဖက်စစ်

Address

Mudon

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when No Pain No Gain posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to No Pain No Gain:

Share