20/08/2025
Dia tak pernah jadi orang yang laju.
Bila orang lain dah sampai, dia baru mula.
Bila orang lain dah berjaya, dia masih belajar.
Bila orang lain dah yakin, dia masih goyah.
Tapi dia tak berhenti.
Walaupun perlahan, dia tetap jalan.
Walaupun sunyi, dia tetap dengar suara sendiri.
Walaupun penat, dia tetap cuba.
Ada hari dia rasa kecil.
Macam semua orang lebih hebat, lebih pantas, lebih tahu.
Dia tengok sekeliling dan rasa macam tak cukup.
Tapi dia lupa—dia bukan bertanding.
Dia cuma hidup. Dan hidup tak perlukan ranking.
Satu hari, dia duduk tepi tingkap.
Angin masuk perlahan.
Dia dengar bunyi daun, bunyi burung, bunyi diam.
Dia senyum.
Sebab dia sedar, langkah perlahan pun tetap sampai.
Tak perlu jadi laju untuk jadi kuat.
Tak perlu jadi lantang untuk didengar.