21/08/2026
Rayuwar ɗan Adam a Najeriya – Babi na ashirin da huɗu
Lokacin da jarabawa ta dawo
Bayan shirin “Gadon ilimi” ya fara samun karɓuwa, Ibrahim ya ƙara zama cikin nutsuwa. Ya san cewa shekarunsa suna tafiya, amma yana farin ciki saboda matasan da ya koyar sun fara ɗaukar nauyin ayyukan da ya fara.
Sai dai wata rana, wani sabon ƙalubale ya bayyana.
Wata babbar ambaliyar ruwa ta shafi wasu garuruwa da ke kusa da kogin. Ruwa ya shiga gidaje, ya lalata wasu gonaki, kuma mutane da dama s**a rasa kayan da suke dogaro da su.
Labarin ya isa kunnen Ibrahim da sassafe.
Haruna ya zo wurinsa ya ce:
“Alhaji, mutane suna buƙatar taimako.”
Ibrahim ya ce:
“Mu taimaka, amma kada mu tsaya wajen ba da kayan abinci kawai. Mu taimaka musu su sake gina rayuwarsu.”
Sai Yusuf, Maryam da Bashir s**a tattara matasa.
Wasu s**a fara kai kayan abinci da ruwa. Wasu s**a taimaka wajen gyaran gidaje. Wasu kuma s**a taimaka wa manoma wajen nemo hanyoyin da za su sake farfaɗo da gonakinsu.
Maryam ta shirya wani ƙaramin shiri domin mata da s**a rasa kayan sana'arsu.
Ta ce:
“Ba za mu jira komai ya dawo da kansa ba. Za mu fara daga abin da muke da shi.”
An ba wasu mata kayan ɗinki, wasu kayan sarrafa abinci, wasu kuma jari kaɗan domin su sake fara sana'o'insu.
Bashir kuma ya kafa wani asusu na taimakon ƙananan 'yan kasuwa da abin ya shafa.
Wani mutum ya ce masa:
“Me ya sa kake taimakonmu haka?”
Bashir ya amsa:
“Domin ni ma akwai lokacin da na fara daga ƙasa. Mutane sun taimake ni. Yanzu lokaci ya yi da ni ma zan taimaki wasu.”
Bayan watanni kaɗan, mutane s**a fara komawa cikin sana'o'insu.
Gonaki s**a fara farfaɗowa.
Mata s**a sake buɗe sana'o'insu.
Matasa s**a fara aikin gyaran wasu wuraren da ambaliyar ta shafa.
Ibrahim ya je wurin domin ganin abin da aka samu.
Ya ga wani yaro yana taimaka wa mahaifinsa wajen gyara ƙaramin shago.
Ya tambaye shi:
“Me kake yi?”
Yaron ya amsa:
“Ina taimaka wa baba na.”
Ibrahim ya yi murmushi.
Ya ce:
“Ka ci gaba da taimaka masa. Wannan ma ilimi ne.”
Yaron ya tambaya:
“Wane irin ilimi?”
Ibrahim ya ce:
“Ilimin kula da abin da kake da shi da kuma taimakon wanda yake kusa da kai.”
Yaron ya yi murmushi ya koma aikinsa.
A wannan rana, Ibrahim ya fahimci cewa abin da s**a gina bai zama makaranta kawai ba. Ya zama wata hanya da mutane ke amfani da ita wajen taimakon juna a lokacin ƙalubale.
Da yamma, Yusuf ya zauna kusa da Ibrahim.
Ya ce:
“Alhaji, yanzu na fahimci abin da kake nufi da cewa ilimi ba ya ƙarewa.”
Ibrahim ya ce:
“Me ka fahimta?”
Yusuf ya amsa:
“Mun fara da koyar da mutane sana'a. Amma yanzu sana'ar ta taimaka musu su sake tashi bayan matsala.”
Ibrahim ya yi murmushi.
“Shi ke nan. Ilimi mai amfani shi ne wanda yake taimaka wa mutum a lokacin da yake cikin sauƙi da kuma lokacin da yake fuskantar ƙalubale.”
Kafin su tashi, Ibrahim ya kalli mutanen da suke aiki tare.
Ya ce:
“Ku tuna da wannan darasi. Lokacin da mutum yake da ƙarfi, ya taimaki wanda yake buƙatar taimako. Domin gobe shi ma zai iya buƙatar taimakon wani.”
Darasin babi na ashirin da huɗu
Rayuwa tana kawo sauƙi da ƙalubale. Abin da ya fi muhimmanci shi ne kada mutum ya manta da taimakon juna.
Lokacin da ka samu dama, ka taimaki wani. Lokacin da ka samu ƙarfi, ka ɗaga wanda yake buƙatar taimako.
Domin al'umma mai ƙarfi ba ta ginu da mutum ɗaya ba; tana ginuwa ne da mutanen da suke taimakon juna.
