16/04/2026
Ya kai bawan Allah… ka tuna cewa rayuwa ba ta dawwama. Duk abin da kake gani a yau—duk arziki, duk farin ciki, duk wahala—duk zai shuɗe kamar mafarki. Amma abin da ba zai shuɗe ba shi ne ayyukanka.
Ka tambayi kanka a hankali: idan yau ne ranar ƙarshe a rayuwata, shin na shirya haduwa da Ubangijina? Shin zuciyata tana cike da tsoron Allah, ko kuwa na shagaltu da duniya har na manta da Lahira?
Ka tuna lokacin da aka sanya ka cikin kabari. Babu aboki, babu kudi, babu daukaka—sai ayyukanka kawai. Idan sun kasance masu kyau, kabarinka zai zama haske. Idan kuwa akasin haka ne… Allah ya tsare mu.
Ya kai dan’uwa, ya ke ‘yar’uwa… kada ka bari shaidan ya yaudare ka da cewa “har yanzu akwai lokaci.” Mutane da yawa sun yi irin wannan tunani, amma mutuwa ta zo musu ba tare da gargadi ba.
Ka dawo ga Allah tun yanzu. Ko da ka yi zunubi, ka sani cewa rahamar Allah ta fi girman zunubanka. Ka yi tawba da gaskiya, ka fara sallah da tsayuwa, ka karanta Al-Qur’ani ko da ayoyi kaɗan ne a rana.
Ka yawaita ambaton Allah—domin zuciya ba ta samun nutsuwa sai da zikiri. Ka kyautata wa mutane, ka guji cutarwa, ka zama mutum mai tsoron Allah a boye da a bayyane.
Ka tuna… wannan duniya hanya ce kawai, ba gida ba. Gidan gaskiya yana gaba—ko dai Aljanna mai ni’ima ko kuma akasin haka.
Allah Ya sa mu cikin masu tsira, Ya gafarta mana, Ya kyautata ƙarshenmu. Ameen.
