30/05/2026
TSINTUWA – BOOK 6
Gudun Tsira Zuwa Azrah Da Dawowar Gimbiya
Dajin Tambuwal ya rikide zuwa filin yaƙi.
Wutar walƙiya na ci gaba da haskaka sararin sama.
A baya kuwa...
Tsohuwar matar tana tsaye ita kaɗai tana fuskantar rundunar masu farauta.
Malam Bashiru da Hajiya Zulaiha suna gudu cikin daji ɗauke da Azrane.
“Kar ka tsaya!” Hajiya Zulaiha ta yi ihu.
Bashiru ya ƙara sauri.
Amma can baya—
Sai aka ji wata ƙara mai firgita zuciya.
BOOOOMMMM!
Ƙasa ta girgiza.
Bashiru ya tsaya ya waiga.
Wani babban haske ya tashi daga inda bukkar take.
“Hajiya...” ya faɗa cikin damuwa.
Azrane kuwa ta yi shiru.
Sai kawai hawaye s**a fara zuba daga idanunta.
Kamar tana jin abin da ke faruwa.
Can cikin daji s**a ci gaba da gudu har s**a isa bakin wani kogi.
Kogin ya yi girma matuƙa.
Ruwansa kuwa baki ne tamkar dare.
Bashiru ya tsaya.
“Yanzu ta ina zamu wuce?”
Sai Azrane ta miƙa ƙaramin hannunta zuwa tsakiyar kogin.
Nan take...
Ruwan ya fara rabuwa gida biyu!
FASSSHH!
Hanya ta bayyana a tsakiyar kogin.
Malam Bashiru da Hajiya Zulaiha s**a kalli juna cikin mamaki.
“Innalillahi...”
Sai s**a shiga hanyar.
A can bayan su kuwa...
Rundunar masu farauta ta iso.
Mutumin mai tabo ya yi murmushi.
“Ba zasu tsere ba.”
Sai ya ɗaga wata baƙar ƙaho.
YA BUSA TA.
WOOOOOO!
Nan take daga cikin daji...
Sai wasu halittu masu fikafikai s**a bayyana.
Idanunsu ja.
Haƙoransu k**ar wuƙaƙe.
“Ku kamo su!”
Ya ba da umarni.
Halittun s**a tashi cikin sararin sama.
A lokaci guda...
Malam Bashiru da Hajiya Zulaiha sun tsallake kogin.
Da zarar s**a taka ɗayan gefen—
Sai wata tsohuwar ƙofa ta dutse ta bayyana.
A jikinta an rubuta:
"AZRAH"
Tsohon yare ne.
Amma abin mamaki...
Bashiru ya iya karantawa.
Sai ya ji wata murya a zuciyarsa:
"An zaɓe ka domin ka kareta..."
Ya firgita.
“Wa yake magana?”
Amma babu kowa.
Azrane kawai ta kalle shi.
Sai ta yi murmushi.
Nan take ƙofar ta buɗe.
KRRRRRRR!
Abin da s**a gani ya sa s**a tsaya cak.
A gabansu akwai wani katafaren gari.
Garin da ba irin na mutane ba.
Manyan gidaje masu haske.
Koguna masu walƙiya.
Da manyan hasumiyoyi masu kai wa cikin gajimare.
Hajiya Zulaiha ta zaro ido.
“Subhanallah...”
Bashiru ya yi shiru.
Domin ya gane...
Sun shiga duniyar Azrah.
Amma kafin su yi taku ɗaya—
Sai wasu mayaƙa sanye da azurfa s**a kewaye su.
Takubba a hannunsu.
Jagoransu ya fito gaba.
Ya kalli Azrane.
Nan take ya durƙusa.
Sauran mayaƙan s**a durƙusa su ma.
Sai ya ce:
“Barka da dawowa...”
“YA MAI MARTABA GIMBIYA AZRANE.”
Kafin kowa ya yi magana—
Sai wata ƙara mai firgita zuciya ta fito daga bayan ƙofar.
GRAAAAAAHHHH!
Masu farauta sun iso...
Kuma ba su zo su kaɗai ba.
Wata babbar halitta mai fikafikai da idanun wuta tana tare da su.
Ƙofar Azrah tana a buɗe.
A gefe guda akwai Garin Azrah mai cike da haske.
A ɗaya gefen kuwa...
Masu farauta suna matsowa tare da babbar halittar nan mai fikafikai.
Idanunta suna ƙonewa k**ar wuta.
GRAAAAAAHHHH!
Mayaƙan Azrah s**a zare takubbansu.
Jagoransu ya ɗaga hannu.
“Kare Gimbiyar!”
Nan take mayaƙa s**a yi layi a gaban Azrane.
Malam Bashiru ya kalli garin cikin mamaki.
“Shin wannan mafarki ne?”
Amma kafin wani ya amsa—
Babbar halittar ta yi tsalle.
BOOOOMMMM!
Ƙasa ta fashe.
Mayaƙa da dama s**a watse.
Mutumin mai tabo ya yi dariya.
“Yau Azrah zata rushe!”
Sai ya nuna Azrane.
“Ku kawo min ita!”
Mayaƙan Azrah s**a kai hari.
Takubba s**a haɗu.
CLANG! CLANG! CLANG!
Yaƙi ya barke.
Hajiya Zulaiha ta rungume Azrane sosai.
“Kada ku kuskura ku kusance ta!”
Amma abin mamaki...
Azrane ba ta kuka.
Ba ta tsoro.
Sai dai tana kallon babbar halittar nan.
Kamar ta santa.
Can cikin yaƙin—
Wani tsoho mai dogon farin gemu ya fito daga cikin fada.
Sanye yake da fararen kaya masu walƙiya.
Da zarar ya ga Azrane—
Sai ya durƙusa.
“Hakika annabta ta cika.”
Jagoran mayaƙan ya ce:
“Mai hikima Zayyan!”
Tsohon ya kalli Azrane.
Sai hawaye s**a cika idanunsa.
“Shekaru ashirin muna jiran wannan rana.”
Malam Bashiru ya ce:
“Wace annabta?”
Tsohon ya yi shiru.
Sai ya ce:
“An annabta cewa idan duhu ya dawo, magajiyar sarauta zata dawo tare da mai kareta.”
Nan take ya kalli Bashiru.
Idanunsa s**a cika da mamaki.
“A’a...”
Malam Bashiru ya ruɗe.
“Menene?”
Tsohon ya matsa kusa.
“Ba zai yiwu ba...”
Sai ya durƙusa a gabansa.
“Ka yi k**a da shi.”
“Da wa?”
“Da Sarki Rahman... mahaifin Azrane.”
Kowa ya tsaya cak.
Hajiya Zulaiha ta zaro ido.
Mutumin mai tabo ma ya firgita.
Malam Bashiru ya ce:
“Ta yaya? Ni ɗan Tambuwal ne!”
Sai tsohon ya girgiza kai.
“Akwai wani sirri da ba ka sani ba game da asalinka.”
Kafin ya ƙara magana—
Sai babbar halittar ta yi wata irin ƙara.
GRAAAAAAAAHHH!
Azrane ta saki hannun Hajiya Zulaiha.
Ta fara tafiya gaba.
“Azrane!” Hajiya ta yi ihu.
Amma ta ci gaba da tafiya.
Kowa ya tsaya yana kallonta.
Babbar halittar ta durƙusa a gabanta.
Mutumin mai tabo ya yi firgici.
“A’a! Wannan ba zai yiwu ba!”
Sai Mai Hikima Zayyan ya ce:
“Yanzu kun gane?”
“Wannan halittar ba maƙiyarta bace.”
Kowa ya yi shiru.
Sai ya ci gaba:
“Shekaru ashirin da s**a wuce, an ba ta amanar kare Gimbiyar Azrah.”
Malam Bashiru ya zaro ido.
“Kenan tana tare da ita ne?”
“Eh.”
Amma kafin ya gama magana—
Sai wata baƙar walkiya ta fito daga sararin sama.
KABOOOOOMMMM!
Sama ta tsage gida biyu.
Daga cikin girgijen duhu...
Sai wani katafaren mutum mai baƙin sulke ya bayyana.
Idanunsa ja k**ar jini.
Da zarar Mai Hikima Zayyan ya gan shi—
Sai fuskarsa ta canza.
“Ya shiga uku...”
Malam Bashiru ya tambaya:
“Waye shi?”
Tsohon ya haɗiye yawu.
Sai ya ce:
“Shi ne Sarkin Duhu...”
“Wanda aka kulle a bayan Kofar Sirri shekaru dubu da s**a wuce!”
😳🔥
TAMBAYOYI
Waye ainihin Sarkin Duhu?
Wane sirri ne ke tattare da asalin Malam Bashiru?
Me yasa Azrane ba ta tsoron halittar nan?
Shin Sarkin Duhu ya kuɓuta gaba ɗaya?
Waye zai yi nasara a yaƙin Azrah?
⏳ BOOK 7 YANA NAN TAFE...
❤️ LIKE
💬 COMMENT
🔁 SHARE domin cigaban labarin ya fito da wuri!