https://youtube.com/@tatsuniyanhausa?si=qbLKHAJZdT10SVlW

Duniyar Littattafan Hausa, zangonshanu, Zaria (2026)

15/09/2026

GIZA DA ALJANA — BABI NA UKU
Sirrin Zoben
Hasken zoben ya ƙara ƙarfi har ɗakin ya cika da wani haske mai shuɗi.
Giza ya tsaya kusa da Laila, yana kallon zoben ba tare da ya kuskura ya taɓa shi ba.
Haris kuwa ya ja da baya.
Sai aka sake jin waccan murya tace:
“Giza… ka ɗauki zoben.”
Giza ya kalli Laila yace:
“Me yasa ni?”
Laila ta ce:
“Domin zoben ba ya sauraron umarnin kowa. Yana zaɓar wanda zuciyarsa take da gaskiya ce.”
Giza ya ɗan yi shakka, sannan ya matso kusa da akwatin.
Da zarar yatsunsa ya kusanci zoben, sai hasken ya ragu.
Sai zoben ya sauka a tafin hannunsa.
Nan take Giza ya ga wani abin mamaki.
Ya ga wata tsohuwar sarauniya a cikin wani babban fāda. A gabanta akwai aljanu da dama. Sarauniyar tana riƙe da ƙaramin yaro.
Sai hangen ya canza.
Ya ga Haris yana shiga cikin wani ɗaki a boye, yana ɗaukar zoben daga wani wuri mai tsarki.
Daga nan sai ya ga wata tsohuwar ƙofa a ƙarƙashin ƙasa.
A kan ƙofar akwai alamar da ta yi k**a da wutar da ke kewaye da wata bishiya.
Giza ya yi saurin buɗe idanunsa sannan yace:
“Laila! Na ga wani wuri.”
Laila ta kalle shi cikin mamaki sannan tace:
“Me ka gani?”
“Na ga wata ƙofa a ƙarƙashin ƙasa. Kuma akwai wani abu da aka kulle a cikinta.”
Fuskar Laila ta canza tace:
“Wannan ba zai yiwu ba.”
“Me kika sani?”
Laila ta yi shiru na ɗan lokaci.
Sai ta ce:
“An daɗe ana ɓoye wannan sirrin. A ƙarƙashin garinmu akwai wani tsohon ɗaki da aka rufe tun zamanin kakanninmu.”
Giza yayi tambaya:
“Me ke cikinsa?”
Laila ta sauke idanunta kasa sannan tace:
“Ƙarfin da ya fi ƙarfin zoben.”
Haris, wanda yake sauraron su daga gefe, ya yi murmushi a ɓoye.
Sai ya ce:
“Yanzu na san abin da nake nema.”
Giza ya juya ya kalle shi yace:
“Me kake nufi?”
Haris bai amsa ba. Sai ya juya ya gudu daga gidan.
Giza ya so ya bi shi, amma Laila ta riƙe hannunsa tace:
“Ka bar shi.”
“Me yasa?”
“Domin yanzu mun san abin da yake nema.”
“Menene?”
Laila ta kalli hanyar da Haris ya bi sannan tace:
“Yana neman ƙofar da ka gani.”
Giza ya kalli zoben da ke hannunsa.
Sai zoben ya sake haskawa.
A wannan karon, wani rubutu na sihiri ya bayyana a cikin hasken.
Laila ta karanta shi a hankali:
“Idan aka buɗe ƙofar, aljanu da mutane za su fuskanci babban jarabawa.”
Giza ya yi shiru.
Daga nesa sai aka ji ƙararrawar tsohuwar bishiyar da s**a wuce tun farko.
Klang!
Laila ta kalli Giza tace:
“Lokaci ya kure mana.”
“Me ya faru?”
Ta amsa:
“Haris ya riga ya isa ƙofar.”
Giza ya matse zoben a hannunsa.
Sai ya ce:
“To, mu je.”
S**a fice daga gidan cikin sauri.
Amma ba su san cewa a ƙarƙashin ƙasa, Haris ya riga ya tsaya a gaban ƙofar da aka kulle tun shekaru masu yawa.
Kuma a yanzu...
hannunsa yana kan makullin.

15/09/2026

SAFNAH: KUKAN DA BA A TAƁA MANTAWA BA
KASHI NA 35 – BA ZAN ZAƁI ƊAYA BA

"Ki zaɓa."
Muryar ta sake fitowa daga cikin Ƙofa ta Takwas.
"Ki zaɓa tsakanin mahaifinki da mahaifiyarki."
Safnah ta kalli gefe ɗaya.
A can, Safiyya tana kuka.
A ɗayan gefen, hoton mahaifinta yana kallonta.
Dukansu suna neman taimakonta.
Zuciyarta ta karye tace:
"Me ya sa kuke son in zaɓa?"
Babu amsa.
Sai wata murya ta ce:
"Saboda ba za ki iya samun duk abin da k**e so ba."
Safnah ta share hawaye tace:
"Wa ya ce hakan?"
"Ƙofar."
"Ƙofa ba ta san abin da ke cikin zuciyata ba."
Sai aka ji wata irin dariya daga cikin duhun.
"Mun san ki fiye da yadda kika san kanki."
Safnah ta kalli mahaifinta tace:
"Baba..."
Ya girgiza kai yace:
"Kada ki zaɓa."
Ta kalli mahaifiyarta tace:
"Mama..."
Safiyya ta ce:
"Ki bi zuciyarki, 'yata."
Safnah ta rufe idanunta.
Ta tuna rayuwarta.
Lokacin da mahaifinta yake ɗaga ta tana ƙarama.
Lokacin da mahaifiyarta take kwantar mata da hankali.
Lokacin da ta rasa mahaifinta.
Lokacin da ta ga mahaifiyarta tana kuka ita kaɗai.
Sai ta fahimci wani abu.
Ƙofa tana son ta yarda cewa dole ne ta rasa ɗaya domin ta samu ɗaya.
Ta buɗe idanunta sannan tace:
"Ba zan zaɓa ba."
Duk ɗakin ya yi shiru.
Muryar ta sake cewa:
"Kin ƙi?"
"Eh."
"To za ki rasa dukansu."
Safnah ta girgiza kai tace:
"Ba za ku iya sa na ƙi su ba."
"Za mu iya."
"Ba za ku iya ba."
"Me ya sa?"
Safnah ta ɗaga tafin hannunta.
Alamomi bakwai s**a haskaka sannan tace:
"Saboda ƙauna ba abu ba ce da ake rabawa gida biyu."
"Idan na zaɓi ɗaya, zan cutar da ɗayan."
Ta kalli mahaifiyarta tace:
"Ba zan yi haka ba."
Ta kalli mahaifinta tace:
"Ba zan yi haka da kai ba."
Sai Ƙofar ta fara girgiza.
Muryar ta yi ƙarfi:
"ZAƁI!"
Safnah ta ce:
"Na zaɓe su duka."
Nan take wani haske ya fashe a cikin ɗakin.
Safiyya ta bayyana kusa da ita.
Mahaifinta ya bayyana a ɗayan gefenta.
Kakan da Hajiya Rabi s**a tsaya a baya.
Ƙofar ta fara tsagewa.
Kakan ya yi ihu:
"Safnah! Kada ki daina!"
"Me zan yi?"
"Ki faɗi abin da k**e ji!"
Safnah ta kalli ƙofar tace:
"Na yi baƙin ciki."
Tsagewar ta faɗaɗa tace:
"Na ji ciwo."
Wata alama ta haskaka, tace:
"Na yi fushi."
Alama ta biyu ta haskaka, tace:
"Na rasa mutane."
Alama ta uku.
"Na yi kuskure."
Alama ta huɗu.
"An cutar da ni."
Alama ta biyar.
"Amma..."
Ta ɗaga kai.
"...ban yarda ciwon da na sha ya sa in ƙi gafartawa ba."
Alama ta shida ta haskaka.
Sai ta kalli Hajiya Rabi tace:
"Na gafarta wa waɗanda s**a cutar da iyalina."
Hajiya Rabi ta fara kuka tace:
"Safnah..."
Safnah ta ce:
"Amma gafara ba yana nufin mantawa ba."
Alama ta bakwai ta haskaka da wani haske mai ƙarfi.
Ƙofar ta yi shiru.
Sai muryar mahaifinta ta fito yace:
"Yanzu kin gane."
Safnah ta kalli shi tace:
"Me?"
"Shi ya sa aka zaɓe ki."
A hankali duhun ƙofar ya fara raguwa.
Kuma a bayansa...
akwai wani ɗaki.
A tsakiyarsa akwai wani tsohon kujera.
Mahaifin Safnah yana zaune a kai.
A wannan karon ba inuwa ba ne.
Ba mafarki ba.
Mutum ne.
Yana kallonta.
Safnah ta kasa magana tace:
"Baba..."
Ya miƙe.
Ya yi taku ɗaya zuwa gare ta.
Sai Safnah ta yi kuka tace:
"Mahaifina!"
Ta yi ƙoƙarin gudu zuwa gare shi.
Amma Kakan ya ɗaga hannu, yace:
"Ki tsaya."
Safnah ta tsaya tace:
"Me ya sa?"
Kakan ya kalli mahaifinta.
Mahaifin ya ce:
"Saboda har yanzu akwai gwaji na ƙarshe."
Safnah ta kalli ƙofar tace:
"Me kuma?"
Mahaifinta ya ce:
"Ni."
Safnah ta kasa fahimta tace:
"Kai?"
"Eh."
"Me ya sa?"
"Domin idan kika shigo nan domin ki dawo da ni..."
Ya yi shiru.
"...Ƙofa za ta rufe dukkan sauran ƙofofi."
Safnah ta firgita tace:
"Me hakan yake nufi?"
"Mutane da yawa za su makale cikin tunaninsu har abada."
Safnah ta kalli mahaifiyarta tace:
"To idan ban shiga ba fah?"
Mahaifinta ya ce:
"Za a sami hanyar da zan dawo."
"Ta yaya?"
"Da zarar an rufe Ƙofa ta Takwas."
Safnah ta kalli Kakan tace:
"To me ya sa muke jira?"
Kakan ya ce:
"Saboda wanda zai rufe ta dole ya kasance a ciki."
Safnah ta yi shiru.
Ta fahimci abin da yake nufi, sannan tace:
"Ni?"
Kakan ya sunkuyar da kai yace:
"Eh."
Safiyya ta girgiza kai nan take tace:
"A'a!"
Mahaifin Safnah ya ce:
"Ba dole ba ne."
Kakan ya kalle shi yace:
"Ka san dole ne."
"Ba za mu sake yin kuskuren da muka yi shekaru goma sha shida da s**a wuce ba."
Kakan ya yi shiru.
Safnah ta kalli mahaifinta tace:
"Baba, idan na shiga..."
"Ba zan bari ki yi hakan ba."
"Amma idan babu wata hanya fah?"
Mahaifinta ya matso kusa da ƙofar yace:.
"To akwai wata hanya."
"Mece ce?"
Ya kalli Hajiya Rabi yace:
"Rabi."
Hajiya Rabi ta ɗaga kai tace:
"Ni?"
"Eh."
"Me zan yi?"
Mahaifin Safnah ya ce:
"Ki yi abin da kika kasa yi shekaru goma sha shida da s**a wuce."
Hajiya Rabi ta fara kuka tace:
"Na yafe."
"Ba wa kanki ba."
Ta fahimta.
"Na yafe wa abin da na rasa."
Mahaifin ya yi sallama da kai.
Sai Hajiya Rabi ta juya zuwa Ƙofa.
Ta rufe idanunta tace
"Ɗana..."
Muryarta ta karye tace:
"Na daina neman dawo da kai."
Hasken ƙofar ya ƙaru.
"Na yarda cewa Allah ne Ya ba ni kai, kuma Allah ne Ya karɓe ka."
Ta yi kuka.
"Na yafe wa kaina."
Nan take ƙofar ta yi tsawa.
Duhu ya fara ja da baya.
A cikin duhun, muryar saurayin da ta taɓa gani ta fito yace:
"Umma..."
Hajiya Rabi ta buɗe idanunta tace.
"Na ji."
"Ki tafi."
Ta yi murmushi cikin hawaye tace:
"Na gode."
Saurayin ya ɓace.
Sai Ƙofa ta Takwas ta fara rufewa.
Mahaifin Safnah ya kalli ɗiyarsa yace:
"Yanzu ki yi sauri."
"Me zan yi?"
"Ki faɗi abin da kika fi tsoro."
Safnah ta yi shiru sannan tace:
"Na fi tsoron..."
Ta kalli mahaifinta, tace:
".rasa waɗanda nake ƙauna."
Mahaifinta ya yi murmushi yace:
"Amma yanzu kin san cewa ƙauna ba ta ƙarewa da rabuwa."
Safnah ta yi kuka tace:
"Baba..."
Ƙofar ta kusan rufewa.
Mahaifinta ya ce:
"Ki rayu."
"Ka zo tare da ni."
"Zan zo."
"Ka yi alkawari?"
Ya yi murmushi sannan yace:
"Na yi."
Sai Safnah ta ɗaga hannunta.
Alamomi bakwai s**a haɗu.
Ƙofar ta rufe.
Hasken ya ɓace.
Komai ya yi shiru.
Safnah ta tsaya tana kuka.
Safiyya ta rungume ta.
Kakan ya zauna a ƙasa k**ar wanda ya sauke wani babban nauyi.
Hajiya Rabi ta share hawaye tace:
"An gama?"
Kakan ya kalli ƙofar yace;
"Ban sani ba."
Sai Safnah ta lura da wani abu.
A tafin hannunta...
alamomi bakwai sun ɓace.
Sai wata sabuwar alama ta bayyana.
Alamar zuciya.
Safnah ta kalli Kakan tace:
"Me wannan yake nufi?"
Kakan ya fara girgiza kai yace:
"Ba zai yiwu ba."
"Me?"
Ya ce cikin tsoro:
"Mun rufe Ƙofa ta Takwas..."
Ya kalli alamar yace:
"...amma ba mu rufe abin da ke bayanta ba."
Sai aka ji bugun abu daga bayan ƙofar.
Dum.
Sai wani.
Dum.
Kuma a karo na uku...
Dum.
Ƙofar ta girgiza.
Kakan ya furta:
"Safnah..."
Ta kalle shi.
"Menene?"
Ya amsa:
"Abin da ke bayanta bai fita ba."
Sai wata murya ta fito daga cikin duhun:
"Ban ce zan fita ba..."
Shiru.
".na ce zan jira."
Safnah ta kalli mahaifiyarta.
Domin ta gane cewa labarin bai ƙare ba.
Ƙofa ta Takwas ta rufe.
Amma abin da ke bayanta...
har yanzu yana farke.
ZAMU CI GABA...

15/09/2026

Thanks for being a top engager and making it on to my weekly engagement list! 🎉 Sulaiman Muhammad, Shalele Musa, Zulaiha Galadima Maman Dija, Muhammad Nasir, Bilkisu Umar Ohm Yusuf, Baseera Al Kaseem, Sulaiman Boos, Amina Usman, Maimunatu Auwal, Shamsiyya Shamsu

15/09/2026

NASIHA:
KADA KA YANKE ZUMUNCI SABODA ƘARAMIN SAƁANI
Wani lokaci ƙaramin saɓani ne kawai ke faruwa tsakanin mutane, amma saboda girman kai ko fushi, sai mutum ya ce:
“Ni da shi kenan! Ba zan sake magana da shi ba.”
Sai kwanaki su zama watanni, watanni su zama shekaru, alhali abin da ya fara raba su yana iya zama ƙaramin abu ne da za a iya gyarawa da kalma ɗaya:
“Yi haƙuri.”
Allah Ya umurce mu da kiyaye zumunci, kuma Ya gargade mu game da yanke shi.
Annabi ﷺ ya kuma yi gargaɗi game da musulmi biyu da s**a ƙaurace wa juna, yana nuna girman haɗarin barin gaba da ƙiyayya su daɗe.
Kada girman kai ya fi zumunci daraja
Idan ɗan'uwanka ya yi kuskure, ka yi masa nasiha cikin hikima.
Idan kai ne ka yi kuskure, kada ka ji kunyar cewa:
“Na yi kuskure, ka yafe mini.”
Wannan ba rauni ba ne.
Hikima ce.
Kuma idan wani ya nemi sulhu da kai, kada ka ƙi saboda kana son nuna masa cewa kai ne mai gaskiya.
Wani lokaci samun zaman lafiya ya fi samun nasara a cikin gardama daraja.
Amma ka yi hankali
Yin zumunci ba yana nufin ka amince da duk wani zalunci ba ne.
Idan mutum yana cutar da kai ko yana jefa ka cikin abin da bai dace ba, ka kiyaye kanka cikin hikima, amma kada ka cika zuciyarka da ƙiyayya.
Ka iya nisantar cutarwa, amma ka bar ƙofar gafara a buɗe.
Ka fara da kanka
Idan akwai wanda kuka daina magana saboda ƙaramin saɓani, ka tambayi kanka:
“Shin wannan abin ya cancanci mu rasa zumuncinmu saboda shi?”
Wataƙila kai ne ya k**ata ka fara tura saƙon sulhu.
Wataƙila kalma ɗaya daga gare ka za ta dawo da murmushi, ta kawo salama, ta kuma wanke zuciyoyi biyu.
Kada ka bari kwanakin rayuwa su wuce kana jiran ɗayan ya fara.
Domin ba mu san tsawon lokacin da Allah Ya ba mu ba.
Ka tuna
Mutumin da ya iya gafartawa ba ya rasa daraja; yana samun girman zuciya.
Ka rage girman kai.
Ka yawaita gafara.
Ka kiyaye zumunci.
Ka nemi sulhu idan akwai dama.
Domin zuciya mai ɗauke da ƙiyayya tana gajiya, amma zuciya mai gafara tana samun nutsuwa.
🤲
Ya Allah, Ka haɗa zukatanmu da soyayya da rahama.
Ka cire ƙiyayya, hassada da girman kai daga zukatanmu.
Ka taimake mu mu iya gafarta wa waɗanda s**a yi mana kuskure.
Ka sa mu zama masu neman sulhu da kiyaye zumunci.
Āmīn.

14/09/2026

SAFNAH:
KUKAN DA BA A TAƁA MANTAWA BA
KASHI NA 34 – KAR KI JUYA
"Kada ki juya."
Muryar mahaifin Safnah ta sake fitowa daga cikin Ƙofa ta Takwas.
Safnah ta tsaya cak.
A bayanta akwai wani abu.
Ba ta gan shi ba.
Amma tana jin kasancewarsa.
Numfashinta ya yi nauyi.
Ta tuna kalmar da mahaifinta ya faɗa:
"Kada ki juya."
Sai muryar da ke bayanta ta yi magana tace:
"Safnah..."
Ta rufe idanunta.
Muryar ta yi k**a da muryar Kakan, tace:
"Ki juya."
Safnah ta matse hannunta sannan tace:
"Ba Kaka ba ne."
Sai muryar ta canza.
Yanzu ta zama muryar Safiyya.
"Safnah, 'yata... ki kalle ni."
Hawaye s**a cika idanunta.
Amma ba ta juya ba, tace:
"Ba Uwa ba ce."
Sai muryar ta koma muryarta.
"Safnah... me ya sa ba ki juya ba?"
Ta yi shiru.
A hankali, alamar ido da ke tafin hannunta ta haskaka.
Sai wani sabon abu ya faru.
Inuwar da ke bayanta ta bayyana a gabanta.
Safnah ta gan ta a bangon.
Mutum ne.
Amma ba shi da fuska.
Ta ja da baya.
Inuwar ta tsaya.
Sai wata kalma ta bayyana a bangon:
"NI NE ABIN DA KIKA KIYAYE."
Safnah ta ce:
"Me kake nufi?"
Inuwar ta amsa:
"Tsoronki."
Sai Safnah ta fahimci abin da mahaifinta ya faɗa.
Ƙofa ta Takwas ba ta ƙirƙirar dodanni ba.
Tana ɗaukar tsoron mutum ne ta ba shi siffa.
Safnah ta rufe idanunta tace:
"Ba zan ba ka tsoro na ba."
Inuwar ta fara kusantowa tace:
"Kin yi ƙarya."
Safnah ta buɗe idanunta tace:
"Me ya sa?"
"Saboda kina tsoron rasa mahaifinki."
Hawayen Safnah s**a zubo tace:
"Eh."
Inuwar ta yi shiru.
Safnah ta ci gaba:
"Amma ba zan bari tsorona ya mallake ni ba."
Nan take inuwar ta fara raguwa.
Alamar ido ta fara dusashewa.
Sai aka ji ƙarar ƙofa.
Krak!
Ƙofar ta takwas ta buɗe kaɗan.
Mahaifin Safnah ya bayyana a cikin haske.
A wannan karon ya yi k**a da mutum na gaske yace:
"Kin gane."
Safnah ta kalli mahaifinta tace:
"Baba..."
"Ba ki yarda da abin da k**e gani ba."
"Amma ina so in san gaskiya."
Mahaifinta ya yi murmushi cikin baƙin ciki yace:
"Shi ya sa na zaɓe ki."
"Me ya sa?"
"Domin sauran masu tsaron ƙofofin sun kare abubuwan da ke wajen zukatansu."
"Amma ke..."
Ya tsaya.
"Ke kina iya kallon abin da ke cikin zuciyarki ba tare da kin gudu ba."
Safnah ta matso tace:
"To me ya sa ka shiga Ƙofa ta Bakwai?"
Mahaifinta ya sauke kai sannan yace:
"Saboda na yi kuskure."
"Kuskure?"
"Na yi tunanin zan iya rufe ƙofofin har abada."
"Amma?"
"Na gano cewa ƙofofin ba sa buɗewa da makulli."
"Da me suke buɗewa?"
Mahaifinta ya kalli Safnah sannan yace:
"Da gafara."
Safnah ta yi shiru sannan tace:
"Me ya sa?"
"Saboda duk wanda ya taɓa ƙofofin ya bar wani abu a cikinsu."
"Menene?"
"Raɗaɗi."
Sai Safnah ta tuna kalmar da ta gani a Ƙofa ta Shida:
MAI GASKIYA BA YA BUƊE ƘOFA HAR SAI YA YAFE WA WANDA YA CUTAR DA SHI.
Mahaifinta ya ci gaba:
"Mun yi shekaru muna ƙoƙarin kulle raɗaɗinmu."
"Amma abin da aka kulle ya fi ƙarfin abin da aka yarda da shi."
Safnah tayi tambaya:
"To me ya sa Kaka ya ce ni ce zan rufe Ƙofa ta Takwas?"
Mahaifinta ya yi shiru na ɗan lokaci sannan yace.
"Saboda ba za ki rufe ta da ƙarfi ba."
"To da me?"
"Da gaskiya."
Sai wani sauti ya fito daga nesa.
Safiyya!
Safnah ta juya.
A wannan karon muryar mahaifiyarta ta kasance ta gaske tace:
"Safnah!"
Ta ga Safiyya tana gudu zuwa gare ta.
A bayanta Kakan da Hajiya Rabi suna zuwa.
Safiyya ta rungume ɗiyarta tace:
"Kin yi lafiya?"
Safnah ta yi sallama da kai tace:
"Mama..."
"Na nan."
"Na ga Baba."
Safiyya ta tsaya sannan tace:
"Haka kika gani?"
"Eh."
"Ya ce me?"
Safnah ta faɗa mata.
Safiyya ta fara kuka.
Kakan ya kalli Ƙofa ta Takwas yace:
"Ya gaya mata."
Hajiya Rabi tayi tambaya:
"Me?"
Kakan ya ce:
"Gaskiyar da muka ɓoye."
Sai wani haske ya bayyana a tsakiyar ɗakin.
Mahaifin Safnah ya sake bayyana.
A wannan karon ya kalli Hajiya Rabi, yace:
"Rabi."
Hajiya Rabi ta kasa motsi tace:
"Ka san sunana?"
"Na sani."
"Shin ɗana yana can?"
Mahaifin Safnah ya sunkuyar da kai sannan yace.
"Abin da kika gani ɗanki ne."
Hajiya Rabi ta fashe da kuka tace:
"To me ya sa ya ce ba shi ba ne?"
"Domin abin da ke bayan Ƙofa yana amfani da tunaninsa."
Hajiya Rabi tayi tambaya:
"Zan iya dawo da shi?"
Mahaifin Safnah ya kalli Safnah sannan yace:
"Ba da ƙarfi ba."
Hajiya Rabi ta fahimci abin da yake nufi.
"Da gafara?"
Ya yi sallama.
Sai Hajiya Rabi ta rufe idanunta tace:
"Na yi nadama."
Muryarta ta karye tace:
"Na yi ƙoƙarin dawo da shi har na manta cewa akwai wasu da zan iya cutarwa."
Ƙofar ta fara haskakawa.
A cikin duhun cikinta, wani ƙaramin haske ya bayyana.
Siffar wani saurayi.
Hajiya Rabi ta ɗaga kai tace:
"Ɗana..."
Saurayin bai zo ba.
Amma ya yi murmushi.
Sai ya ce:
"Umma... ki daina nemana."
Hajiya Rabi ta yi kuka tace:
"Me ya sa?"
"Domin abin da kika rasa ba zai dawo daidai yadda kika san shi ba."
"Amma ina son ka."
"Na sani."
"To me zan yi?"
"Ki rayu."
Sai hasken ya ɓace.
Hajiya Rabi ta durƙusa.
Safnah ta matso kusa da ita.
Ta ɗora hannu a kafadarta tace:
"Kin ji shi."
Hajiya Rabi ta yi sallama da kai tana tace tace:
"Eh."
Sai Kakan ya ce:
"Yanzu saura abu ɗaya."
Safnah ta kalle shi tace:
"Menene?"
Ya nuna Ƙofa ta Takwas sannan yace:
"Ƙofar tana jiran ki."
Safnah ta kalli mahaifinta tace:
"Idan na shiga, zan same ka?"
Mahaifinta ya yi shiru.
Sai ya ce:
"Idan kin shiga domin ki cece ni, ba za ki same ni ba."
Safnah tayi tambaya:
"To idan na shiga domin gaskiya fah?"
"Za ki same ni."
Sai ƙofar ta buɗe gaba ɗaya.
A ciki Safnah ta ga abubuwa bakwai suna shawagi a cikin iska.
Alamomin ƙofofi bakwai.
Amma a tsakiyarsu akwai wani abu da ya fi girma.
Wani ƙaramin haske mai k**a da zuciya.
Mahaifinta ya ce:
"Shi ne abin da ya sa aka gina dukkan ƙofofin."
Safnah tayi tambaya:
"Menene shi?"
Mahaifinta ya amsa:
"Asalin kukanmu."
Nan take duk ɗakin ya yi duhu.
Sai wata murya ta fito daga cikin Ƙofa ta Takwas:
"Idan kina son gaskiya..."
Ƙofar ta sake haskakawa.
"...ki kawo min abin da kika fi so a duniya."
Safnah ta tsaya.
Ta kalli mahaifiyarta.
Ta kalli Kakan.
Ta kalli Hajiya Rabi.
Sai ta fahimci abin da ake nema.
Ba wani abu ba ne.
Ana neman mutumin da taka fi so ne.
Kuma muryar ta ƙara da cewa:
"Ki zaɓa: mahaifinki... ko mahaifiyarki."
Safnah ta daskare.
Domin yanzu Ƙofa ta Takwas ba ta neman tsoronta kawai.
Tana neman ta raba ta da mutanen da ta fi so ne.
ZAMU CI GABA...

14/09/2026

GIZA DA ALJANA — BABI NA BIYU
Mutumin Da Ya Sace Zoben
Giza ya tsaya a bakin hanyar da dutsen da Laila ta ba shi ke haskakawa a hannunsa. Hasken dutsen ya ci gaba da jan hankalinsa zuwa cikin dajin.
Laila kuwa tana tafiya a gabansa cikin nutsuwa.
“Laila,” Giza ya kira ta, “kin ce wani mutum ne ya sace zoben. Wane mutum ne?”
Laila ta yi shiru na ɗan lokaci.
“Sunansa Haris.”
Giza ya ɗaga gira.
“Haris? Me ya sa zai sace zoben?”
Laila ta sauke numfashi.
“Saboda yana tunanin zoben zai ba shi ikon mallakar dukiyar da ba tasa ba.”
Giza ya girgiza kai.
“Mutane suna da mamaki. Wasu s**an ga abin da bai k**ata su taɓa ba, sai su ce dole sai sun mallake shi.”
Laila ta kalle shi.
“Shi ya sa aka zaɓe ka.”
“Ni kuma?” Giza ya tambaya cikin mamaki.
“Domin kai ba ka neman mulki. Kai dai kana son sanin gaskiya.”
S**a ci gaba da tafiya har s**a isa wani tsohon gida da aka yi da duwatsu. Ƙofar gidan a buɗe take, amma babu wani mutum a kusa.
Dutsen da ke hannun Giza ya fara haskawa sosai.
“Zoben yana nan,” Laila ta ce.
Giza ya kalli gidan.
“Amma ban ga kowa ba.”
Sai aka ji wani ƙara daga cikin gidan.
Klang!
Giza ya tsaya cak.
“Wannan ƙararrawar ce?”
Laila ta girgiza kai.
“A'a. Wannan sautin zoben ne.”
A hankali s**a shiga gidan.
A tsakiyar ɗakin akwai wani tsohon akwati. A kan akwatin kuma akwai zoben da ke haskakawa da wani irin haske.
Giza ya matso.
Amma kafin ya taɓa shi, sai wata murya ta fito daga cikin duhun ɗakin.
“Kar ka taɓa shi!”
Giza ya juya da sauri.
Haris ya fito daga bayan wani babban ginshiƙi.
A hannunsa akwai wata tsohuwar sanda.
Laila ta tsaya gabansa.
“Haris, me ya sa ka yi haka?”
Haris ya yi murmushi.
“Saboda na gano cewa zoben nan yana da ƙarfi. Da zarar na mallake shi, babu wanda zai sake iya hana ni.”
Giza ya kalli Haris.
“Amma ba naka ba ne.”
Haris ya amsa:
“Duk wanda ya iya ɗauka, shi ne mai shi.”
Laila ta girgiza kai.
“Wannan ba hikima ba ce.”
Haris ya ɗaga hannunsa zai ɗauki zoben.
Nan take hasken zoben ya canza.
Dakin ya yi duhu.
Sai wata murya mai ƙarfi ta cika gidan:
“Wanda ya ɗauki abin da ba nasa ba, zai rasa abin da yake nasa.”
Haris ya tsaya cak.
Giza ya kalli Laila.
“Wace murya ce wannan?”
Laila ta ce a hankali:
“Sarauniyar Aljanu ce.”
Nan take zoben ya fara haskawa sosai.
Haris ya firgita ya ja da baya.
Amma abin da ya faru daga baya ya sa Giza ya gane cewa wannan ba zobe ne kawai ba.
Domin zoben yana ɓoye wani sirri da zai iya canza rayuwar Giza da Laila gaba ɗaya...

14/09/2026

NASIHA:
KADA KA YI HASSADA DA NI’IMAR WANI
Wani lokaci mutum yana kallon rayuwar wani ya ce a zuciyarsa:
“Da ace ni ne nake da wannan abin...”
Ya ga wanda yake da kuɗi, ya yi hassada.
Ya ga wanda ya samu nasara, zuciyarsa ta ɓaci.
Ya ga wanda Allah Ya ba ilimi, kyau na hali, ko wata ni’ima, sai ya ji k**ar shi bai da komai.
Amma ka tuna:
Ni’imar da Allah Ya ba wani ba ta rage abin da Allah Ya tanadar maka.
Allah Ya ce:
“Kada ku yi kwadayin abin da Allah Ya fifita wasu daga cikinku da shi.”
(Suratun Nisa’i 4:32)
Kada ka ɗauki rayuwar wani ka mayar da ita ma’aunin farin cikin rayuwarka.
Wataƙila abin da kake gani a wajen wani shi ne abin da Allah Ya zaɓa masa, yayin da Allah Ya tanadar maka wani abu da bai bayyana ba tukuna.
Ka mayar da hassada zuwa addu’a
Idan ka ga wani cikin ni’ima, maimakon zuciyarka ta ce:
“Me ya sa ba ni ba?”
Ka ce:
“Ya Allah, Ka ƙara masa albarka, Ka kuma azurta ni daga falalarka.”
Haka zuciyarka za ta sami salama.
Ka koyi godiya
Ka duba abin da Allah Ya riga Ya ba ka.
Kana da abubuwan da wasu suke mafarkin samu.
Kana da damar gyara kuskuranka.
Kana da damar tuba.
Kana da damar yin alheri.
Kana da damar roƙon Allah.
Saboda haka kada ka bari abin da ba ka da shi ya makantar da kai daga ganin abin da kake da shi.
Annabi ﷺ ya koyar da mu mu kalli waɗanda suke ƙasa da mu a cikin al’amuran duniya, domin hakan ya sa kada mu raina ni’imar Allah da ke gare mu. (Sahih Muslim)
Ka tuna
Abin da Allah Ya rubuta maka ba zai wuce ka ba.
Idan lokacin naka ya zo, babu wanda zai iya hana maka abin da Allah Ya ƙaddara.
Saboda haka ka yi aiki, ka yi addu’a, ka yi haƙuri, sannan ka yarda da rabon Allah.
Kada ka yi yaƙi da farin cikin wani saboda kana jiran naka.
Ka yi farin ciki da alherin da Allah Ya ba wasu, sannan ka roƙe Shi Ya ba ka naka.
Domin zuciyar da ta koyi godiya ba ta cika da hassada.
🤲
Ya Allah, Ka tsarkake zukatanmu daga hassada da ƙiyayya.
Ka sa mu zama masu godiya ga ni’imominKa.
Ka albarkaci abin da Ka ba mu, Ka kuma ƙara mana daga falalarka.
Ka sa mu yi farin ciki da alherin da Ka ba bayinka.
Āmīn.

Duniyar Littattafan Hausa

15/09/2026

15/09/2026

15/09/2026

15/09/2026

14/09/2026

14/09/2026

14/09/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request