03/09/2026
Lachgas
Er was een tijd dat de aanwezigheid van drugs in de buurt veel onrust en ophef gaf. Misbruik van drugs en alcohol kan erg aanwezig en zichtbaar zijn.
Vaak niet eens de drugs zelf maar de gebruikers en het afval daarvan. Er is dan veel discussie in de buurt over de overlast. Er kwamen verbodsborden om het gebruik van drugs en alcohol te verbieden. D.w.z. om het verbod nog eens te benadrukken. Wij hebben het hier vooral over alcohol en softdrugs. Je kent de verbodsborden wel. Met een sticky erop afgebeeld of een grote bierfles.
Een samenscholing van personen bij of in een park, ergens in de binnenstad (Centraal Station) of bij winkelcentra kan wijzen op een groep van gebruikers. Op sommige plekken kwam (en soms nog steeds) de damp en rook van softdrugs je tegemoet. Of een jongeman die door buurt waggelt en met grote moeite naar huis navigeert. Duidelijk gedronken denk ik dan.
Tijdens mijn wandelingen door de buurt valt iets nieuws op. Lege lachgas cilinders. We weten dat het absoluut verboden is om ze bij het restafval te gooien. Vaak liggen ze niet langs een doorgaande weg maar achter berghokken, brandgangen, doodlopende weggetjes. Ook op plekken met een beperkte sociale controle omdat daar (nog) geen winkels of woningen staan.
Lachgas is verboden. Niet alleen het bezit maar ook het gebruik en handel ervan. Door het verbod schijnt het gebruik wel iets te zijn verminderd. Het gebruik en handel lijkt zich af te spelen achter een rookgordijn. Behalve het afval van de cilinders lijkt er geen zichtbare overlast van gebruikers te zien op straat. Volgens recente cijfers staat de teller op een miljoen gebruikers. Bij gebruik van dit middel kan een schade voor de gezondheid groot zijn. Schade kan ook ontstaan als gebruikers onder invloed aan het verkeer deelnemen. Gelukkig zien wij die lege gasflessen niet bij kinderspeelplaatsen of andere plekken in onze buurt waar jonge kinderen bij elkaar komen.
Dat is weer goed nieuws maar het is goed om alert te blijven.
