GezinsGids, Houten (2026)

02/01/2026

Het jaar 2025 was voor veel mensen een bijzonder jaar. De één kijkt erop terug met weemoed, een ander misschien met verdriet of blijdschap. Voor vier mensen scharnierde het jaar 2025 naar iets nieuws. Werd het een kantelpunt van wat was en wat kwam.

Kantelpunt #1 – Meer energie door een maagverkleining

In haar dagelijks leven is Remke Kolk (27) obstetrieverpleegkundige op de afdeling Verloskunde. Haar gewicht droeg ze niet alleen fysiek, maar ook mentaal mee. Daarom koos Remke dit jaar voor een ingrijpende operatie: een maagverkleining. „Ik heb nu aan het einde van de dag nog een stukje energie over.”

Haar uiterlijk zette een groot stempel op haar jeugd, vertelt Remke. „Als ik nu terugkijk, was ik absoluut niet dik als puber. Wel had ik al vroeg meer vrouwelijke vormen en was ik groter dan anderen. Daardoor werd ik veel gepest. Het pesten had veel impact op me. Er waren momenten dat ik tegen het randje van een depressie aan zat. Ik ben een emotie-eter, dus ik werd alleen maar dikker.

“Ik kwam alleen maar aan. Dat had mentaal veel invloed”

Toen ik ongeveer zestien jaar was, ben ik naar een psycholoog gegaan. Ik bleek een angststoornis te hebben. Ik vond veel dingen eng en was altijd bang dat mensen iets van me vonden. Vooral van m’n uiterlijk. Om die angst weg te nemen, ging ik eten.”

„Als je openheid geeft, kun je ook steun krijgen”

🖊 T. Beeke-Westerbeke
📷 Rosalie Kolk-Hattem | Anneke Vat-Pul

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in GezinsGids nr. 16! De GezinsGids is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

#2025

24/12/2025

Kerst voor elkaar: Franciska, Marjolein en Arianne delen de Kerstdagen met onbekenden

Terwijl hele gezinnen zich tijdens de Kerstdagen scharen rond de tafel, gaan anderen ‘de straat’ op. Of dekken ze de tafel voor gasten die normaal niet zomaar binnenkomen. Drie vrouwen vertellen, zij het met schroom, over hoe zij zich met Kerst inzetten om iets voor anderen te betekenen. „Je hoopt dat het voor mensen tot bemoediging of troost mag zijn.”

#1 Franciska werkt met Kerst bij De Gaarkeuken

„Toen ik thuiskwam smaakte mijn bruine boterham éxtra lekker”

Franciska de Jong (45) aarzelde even of ze mee zou werken aan dit artikel. „Normaal houd ik er niet zo van om aan de grote klok te hangen wat ik allemaal doe. Maar ik hoop echt dat ik door mijn verhaal anderen kan inspireren om ook tijdens de Kerstdagen naar een ander om te kijken.”

#2 Marjolein nodigt asielzoekers uit voor een Kerstmaaltijd

„We houden er rekening mee dat sommige gasten geen varkensvlees eten”

Ze wonen vlak bij een ‘drijvend asielzoekerscentrum’. Vluchtelingen zien ze bijna dagelijks. Tijdens de Kerstdagen nodigt Marjolein Struik uit Dirksland er een aantal uit bij haar aan tafel. Samen met haar man Willem en hun vier kinderen laat ze hen meegenieten van het gezinsleven. „We gunnen ze een lekkere maaltijd en gezelligheid, maar vinden het ook fijn om iets van de Bijbelse boodschap mee te geven.”

#3 Arianne zingt Kerstliederen in het ziekenhuis

„De verpleging zet de deuren van de afdelingen open, zodat alle patiënten het kunnen horen”

„We zingen de liederen gewoon eenstemmig en zonder dirigent. Zo eenvoudig mogelijk! Er is ook muzikale begeleiding in de vorm van een verrijdbaar orgel. Een collega van het Ikazia bespeelt dit instrument. Als we twee of drie liederen gezongen hebben, lopen we met elkaar de trappen af naar de verdieping eronder en het orgel gaat dan met de lift een etage lager.”

🖊 P.J.A. van Nederpelt
📷 Hanno de Vries

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

22/12/2025

Grote uitdagingen in de zorgsector: moet het allemaal anders?

Stijgende zorgkosten, meer zorgvraag vanwege de vergrijzing én een slinkend personeelsbestand. De zorg staat voor enorme uitdagingen. Hoe houden we dat nog betaalbaar? Zorgbestuurder Bart Hugen heeft een uitgesproken visie: het zorgstelsel moet op de schop. „Ik roep vaak overal dat het anders moet, maar betrap mezelf erop dat ook ik geneigd ben me terug te trekken achter mijn eigen voordeur.” Kees van der Staaij geeft een kritische reflectie.

#1 Bart van Hugen zint op een nieuw zorgstelsel

„De zorg kan zo niet doorgaan”

Hij begon ooit als tropenarts in Afrika, werkte daarna in de ontwikkelingssamenwerking en is nu bestuurder van een grote zorgorganisatie. Bart Hugen heeft een duidelijke visie op het zorgstelsel van de toekomst. Want doorgaan zoals het nu gaat, kan niet, stelt hij. „We lopen vast. En dat raakt me. De mensen in de zorg zijn zeer gemotiveerd, maar als de druk te groot wordt en de voldoening verdwijnt, haken ze af.”

„Elke minuut die we besteden aan registreren, gaat ten koste van echte zorg”

#2 Reactie Kees van der Staaij

„Ik zou liever inzetten op het aanpakken van uitwassen”

Het gaat niet om ‘markt of overheid’, maar om het vinden van het juiste evenwicht, zegt Kees van der Staaij in reactie op het betoog van Bart Hugen. Is een nieuw zorgstelsel een goed idee? „Schaalvergroting kan zomaar de keuzevrijheid voor christelijke zorgaanbieders inperken.”

„Er is werk aan de winkel voor regering en parlement om te snoeien in regels. Maar zorginstellingen schrijven ook zelf extra regels voor”

🖊 C.E. Eijkelboom
📷 Hanno de Vries | Anneke Vat-Pul

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

19/12/2025

Emigreren naar het land van de coniferen.

Rust, ruimte en veel natuur. Dat zijn de hoofdredenen waarom de families Bostelaar en Aalewijnse naar Zweden emigreerden. „Ik vind het soms confronterend om te zien hoe we in Nederland leefden en met de stroom meegingen,” zegt Peter Bostelaar. Lydia Aalewijnse: „Ik merk dat we er rustiger door geworden zijn.”

#1 Peter en Esther Bostelaar

„Toen we terugreden naar Zweden, reden we echt naar huis. Heerlijk!”

In coronatijd genoten Peter en Esther Bostelaar van de rust en gezinstijd. Ze baalden toen ze daarna weer in ‘de mallemolen’ terechtkwamen. Totdat ze in de meivakantie van 2024 in Zweden dezelfde rust ervoeren. „Op de terugweg keken we elkaar aan en hoefden we niets te zeggen. Dit was het,” vertelt Peter. Inmiddels wonen ze zo’n anderhalf jaar in Zweden.

#2 Karel en Lydia Aalewijnse

„Door de rust en het ‘niet moeten’ gaat het beter met mij”

Wandelen in het bos zonder iemand tegen te komen, zelfvoorzienend leven en een kip slachten zonder dat er vreemd opgekeken wordt. Karel en Lydia Aalewijnse emigreerden naar Zweden en wonen er met veel plezier. Lydia: „In Nederland staan ze in de winkel soms bijna met hun karretje tegen je hielen te duwen. Hier wachten ze gewoon rustig.”

„Ik had het beeld dat het koud en duur is. Dat klopt niet. De prijzen zijn vergelijkbaar met Nederland en tijdens de eerste vakantie was het dertig graden”

🖊 C.A. Schipaanboord-de Vos
📷 Familie Bostelaar | Familie Aalewijnse

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

17/12/2025

Gerlinde werkt met wol, papier, vilt en verf

Een oude deken die Gerlinde van Lingen (37) bij de kringloopwinkel op de kop tikt, krijgt onder haar naaimachine een tweede leven als schattig kindergilet. Het zien van een prachtig wolpakket op een fair resulteert in een gezellige avond wol vilten samen met haar zus. „Ik doe steeds nieuwe ideeën op. Soms in de winkelstraat, soms op visite bij een ander.”

„Toen m’n broer trouwde, maakte ik een schelp met hun initialen waar de ringen in werden gegeven”

Voor de trouwkaart van haar broer en schoonzus maakte ze een lijntekening van het kasteel waar het bruidspaar trouwde. „Dat zijn werkstukjes waar je echt het meest blij van wordt. Er zit uren werk in. Dat maakt het heel persoonlijk.”

„Creativiteit is niet alleen een hobby, het is mijn taal”

Op het moment ligt er geen project te wachten op voltooiing. Wel ligt er een lap stof in de kast voor een nieuwe rok. En wie weet ontstaat er morgen opeens een nieuw idee. Of vanavond, als het eigenlijk tijd is om naar bed te gaan. „Zo werkt mijn brein gewoon,” lacht Gerlinde. „Elke keer duikt er weer wat nieuws op. Alles maak ik vanuit m’n hart. Vandaar ook m’n Instagramnaam Lievelingen. Dat verwijst naar m’n achternaam. En naar de liefde waarmee ik alles maak, waarmee m’n ideeën ontstaan. In de stad, op een fair. Of gewoon, op zo’n avondmoment. Dan kriebelt het om weer aan de slag te gaan.”

„Als je bezig bent, blijf je je verwonderen over de eigenschappen van materialen, zoals wol bijvoorbeeld”

🖊 T. Beeke-Westerbeke
📷 Hanno de Vries

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

**en

15/12/2025

„De vorige bewoonster hield van uitgesproken kleuren”

In de kelder bewaren ze hun eigen kweeperen. En stoofperen, verse appelsap en bonen. Dirk (37) en Dianne (33) van der Linden met hun twee kinderen houden van het buitenleven. Vanuit de rand van Utrecht verhuisden ze vorig jaar naar een 400 jaar oude boerderij in Westbroek. „Ik zeg weleens: ‘Onze kinderen beseffen niet hoe bijzonder het is dat ze zo landelijk leven.”

„Toen we in dit huis trokken, bleef bijna alles hetzelfde. Zelfs de oude blikken en stoeltjes van de oude bewoners bleven staan”

„Dirk heeft zijn jeugd doorgebracht hier vier huizen verderop,” vertelt Dianne. „En met de mensen die hier woonden, was hij heel hecht. Als zeventienjarige deed hij hier samen met zijn vader al klusjes.” Zo schilderde hij regelmatig de kozijnen, de bijkeuken – die nu nog steeds lilakleurig is – en andere projecten. „Toen wij verkering kregen, wilde hij me graag voorstellen aan de boer en boerin van dit huis. En dat klikte zó goed.”

„We hebben hier heel vaak samen koffie gedronken, ik voelde me hier altijd erg op mijn gemak, heel warm was het. We werden vertroeteld, als we kwamen. Ze zijn ook op onze bruiloft geweest.”

Het verwarmen van de boerderij is een klus. „We hebben nog geen strenge winter gehad,” vertelt Dianne, „maar tot nu toe valt het ons mee. De keuken verwarmen we met een speksteenkachel en ook in de kamer staat een kachel. Daarmee houden we het lekker warm! Boven niet, daar is het fris. Als je eruit moet ’s nachts of ’s morgens, is het snel-snel aankleden en wegwezen,” lacht ze. „Beneden houden de luiken trouwens ook veel kou tegen. Die isoleren toch ook nog best goed.”

🖊 B. van de Beek-Pellegrom
📷 Anna Hage | Mariska Hardeman

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

12/12/2025

Omgaan met hooggevoeligheid

#1 Josien van Garderen-Hendrikse

Eén op de vijf Nederlanders schijnt hooggevoelig te zijn. De één ziet het als een gave, de ander vindt het meer een opgave. Is het een karaktereigenschap? Josien van Garderen Hendrikse (51) vindt van wel. „Hooggevoeligheid hoort bij mij. Het is niet iets speciaals, het is er gewoon. Af en toe is het lastig, maar op andere momenten levert het wat moois op.”

„Een oudere vrouw zei eens: ‘Kind, er staat toch in de Bijbel dat je je naaste lief moet hebben áls jezelf! Niet ‘méér dan jezelf’”

„ Bewust kies ik soms voor gesprekken over koetjes en kalfjes, omdat ik op zo’n moment zelf geen ruimte heb voor de zwaarte van een écht gesprek. En omdat mijn verlangen naar harmonie en vrede niet altijd bevredigd wordt, bid ik of er morgen een nieuwe dag komt om daaraan te werken in de kleine kring van mijn naaste omgeving.”

#2 Als je vrouw hooggevoelig is

Kees en Ellen* zijn inmiddels heel wat jaren getrouwd. Hij is vrij nuchter en zakelijk, terwijl zij hooggevoelig is. Hoe is het voor hem om samen te leven met een hooggevoelige echtgenote? Wat valt hem op? Zijn er dingen waar hij rekening mee moet houden? „We vragen ons steeds af wat we voor elkaar kunnen betekenen en houden rekening met elkaars karakter.”

„Mijn vrouw geniet het meest van gesprekken die ertoe doen, die de diepte ingaan. Meestal zijn dat een-op-een gesprekken, maar soms zijn er ook zulke ontmoetingen met meerdere mensen. Daar profiteren we dan met z’n allen van”

„Hier ga ik niet zitten’, zei mijn vrouw, ‘hoor je die herrie niet?’”

🖊 D. de Bruin-Palland
📷 Rosalie Kolk-Hattem

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

11/12/2025

Binnenkijken bij de bakker in de drukste tijd van het jaar.

„Het is hard werken, maar ook gezellig. Je doet het als één grote ‘familie’”

Aan de keukentafel van hun gezellige woning vertellen Esdra (33) en Mariëlle (32) Huijser-Vlot over hun familiebakkerij in Papendrecht. In deze weken is het er bijna dag én nacht een drukte van belang. Mariëlle kreeg de decemberdrukte in de bakkerij van kinds af aan mee, Esdra groeide er langzamerhand in. „De winterdrukte start voor ons half november. Veel mensen denken dat we dan van alles van tevoren gaan bakken en maken, maar zo werkt het niet.”

„Vanaf de tweede week van november tot eind december kan er bij ons niemand een weekje vakantie nemen. Dat hoort gewoon bij het vak” - Mariëlle Huijser

Na het voortgezet onderwijs koos Mariëlle bewust voor de bakkersopleiding aan het Albeda College. „Dat was in die tijd best bijzonder voor een meisje,” zegt ze trots. „Daarna heb ik me gespecialiseerd in gebak. Samen met de andere collega’s zorg ik ervoor dat we steeds nieuwe ideeën uitproberen. We laten ons inspireren door de seizoenen – elk seizoen heeft z’n eigen smaken. In de herfst werken we graag met speculaaskruiden, noten en chocolade. In de winter kiezen we voor frissere en feestelijke smaken zoals yoghurt-amarene, bosvruchten en chipolata.”

„Als we iets overhebben, vindt dat via de achterdeur altijd wel zijn weg naar grote gezinnen die je wat gunt” – Esdra Huijser

Rond de Kerstdagen bloeit Mariëlles creativiteit helemaal op. „Soms komt een idee gewoon tijdens het bakken op. Het lijkt me niks om maanden van tevoren iets vast te leggen omdat het in een folder moet, terwijl je tegen die tijd misschien iets veel lekkerders en leukers hebt bedacht! Het combineren van smaken is juist wat het vak zo leuk maakt en soms komt daar een verrassend lekkere creatie uit."

🖊 P.J.A. van Nederpelt
📷 Hanno de Vries

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in ons WinterNummer! Deze is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

08/12/2025

Afrikaanse psalmen zingen.

„De berijming van Totius drukt bepaalde dingen net wat raker uit”

Psalmen in het Zuid-Afrikaans. Gepensioneerd onderwijsman Johan Strijbis organiseerde in juni een zangavond in de Grote Kerk te Dordrecht waarop psalmen in de berijming van Totius werden gezongen. Het idee ontstond na het overlijden van zijn broer, die in Zuid-Afrika woonde. „We broeden op een vervolg.”

„De manier van verwoorden heeft meer zeggingskracht” – Johan Strijbis

Totius was lid van het Genootskap van Regte Afrikaners (GRA), een organisatie die een politieke, culturele en letterkundige strijd voerde tegen de Britse overheersers. Eén van de speerpunten in deze strijd was het vertalen van de Bijbel naar het Afrikaans. De samenstelling van een Afrikaans psalmboek in 1936 wordt gezien als een van de grootste verdiensten van Du Toit voor de Afrikaanse taal.

Volgens Strijbis is het zingen van psalmen in de Afrikaanse berijming van Totius uit 1936 bijzonder. „Deze berijming kan bepaalde dingen net wat raker uitdrukken dan de onder ons bekende berijming uit 1773. Een voorbeeld: in Psalm 68 vers 10 spreekt onze berijming over het naad’ren van de dood. Totius heeft hiervan gemaakt: ‘Wanneer ik sidder voor de dood’. Die manier van verwoorden heeft meer zeggingskracht.”

🖊 C.M. de Leeuw
📷 Hanno de Vries & Rosalie Kolk-Hattem

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in GezinsGids nr. 13! De GezinsGids is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

05/12/2025

Bijkomen voor drukke vrouwen in de kombij.

Adem vijf seconden in, tien seconden uit. Daarvoor heb je volop de tijd in De Kombij in Ovezande. Want Janco Bunt-Koster (54) zette de pipowagen bewust neer voor vrouwen die een dagje bij willen komen. „Even niets moeten. Daar gaat het om. Vrouwen en moeders hebben het druk. Als ze hier hun tankje weer een beetje kunnen vullen, is mijn missie geslaagd.”

„Het is heerlijk om te luisteren naar de stilte. Je gaat er rustiger van ademen. Het is belangrijk dat vrouwen ontdekken waarvan ze bijkomen en daarvoor af en toe een kruis in de agenda zetten” – Janco Bunt

#2 Annelies de Korne

Toen ze van alles aan haar hoofd had, kreeg ze de uitnodiging om in De Kombij te komen. Daar ging Annelies de Korne graag op in. „Het was heerlijk om even te ontspannen en te genieten van de rust om me heen,” vertelt ze. „Zomaar even zitten, een bakkie doen en kijken naar de paarden. Het was heerlijk rustig in de pipowagen, thuis was even ver weg, dus kon ik goed slapen”

„Het viel me op hoe moe ik me ik me ineens voelde nu er even niets moest” - Annelies de Korne

🖊 C.A. Schipaanboord – de Vos
📷 Hanno de Vries

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in GezinsGids nr. 13! De GezinsGids is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

03/12/2025

„Ik geloof dat het Gods wil is dat ik hier blijf”

In het diepste geheim wordt er zending bedreven in Afghanistan. Moedige evangelisten delen Bijbels uit of geven christelijk onderwijs. Twee van hen, Ahmad en Farid*, vertellen hoe ze op inventieve manier hun weg proberen te vinden in de moeilijke omstandigheden. „Sinds de machtsovername door de Taliban mochten we twintig mensen dopen.”

Ze blijven met gevaar voor eigen leven in Afghanistan. Waarom? Farid: „Ik geloof dat het Gods wil is dat ik hier blijf om over Zijn Woord te vertellen aan hen die Hem nog niet kennen. Zodat ook zij gered zullen worden.”

Ahmad: „In dit land hebben we geestelijke redding ontvangen. We hebben de zoete smaak van die vrijheid geproefd. We verlangen dat onze landgenoten in die zoetheid zullen delen. We zijn hier om hun de weg te wijzen. We richten ons op dit moment wel vooral op de toerusting van christenen. Evangeliseren is heel gevaarlijk. We doen het wel, maar uiterst voorzichtig.”

„Onze enige vreugde is in onze Zaligmaker, Jezus Christus”

🖊 C.J. de Leeuw

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in GezinsGids nr. 13! De GezinsGids is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

01/12/2025

„Je zet een stap vooruit, waar anderen weglopen”

Zodra de pieper afgaat, legt hij het gereedschap neer. Emiel Riemens, dieselmonteur in opleiding, wisselt dan moeiteloos zijn overall voor een brandweerpak. „Op mijn werk weten ze: als het nodig is, ben ik weg.” Sinds oktober vorig jaar is hij vrijwilliger bij de brandweer. „En eigenlijk voelt dat alsof ik het al jaren doe.”

„Je leert dingen die je nergens anders leert”

Na twee meeloopavonden en een selectiegesprek bleef Emiel als enige van de vijf geïnteresseerden over. „Dat voelde bijzonder. Ineens ben je onderdeel van een team dat klaarstaat voor serieuze situaties.” De allereerste uitruk is voor een bermbrand. „Niet spectaculair, maar je voelt toch wel spanning. Je staat buiten, hoort de pieper, springt in de auto en gáát.”

Later die dag volgt de eerste Prio 1-melding: dan is er vaak sprake van een levensbedreigende situatie. Emiel: „Je gaat al rennen op het moment dat de pieper gaat, vervolgens zie je ‘Prio 1’ op de melder staan. Dan ga je nog harder rennen. Met sirenes de weg op, langs de file – dan staat je adrenaline wel in st***je ‘hoog’. ” Het was een ongeluk met drie auto’s. „We hoorden onderweg dat er nog mensen in het voertuig zaten. Dan denk je toch: wat gaan we aantreffen?” Gelukkig viel het mee: er was één slachtoffer, die niet levensbedreigend gewond was. „Toch maakt zo’n rit indruk. Het is geen oefening meer.”

🖊 Niek Verhoeven
📷 Hanno de Vries

Benieuwd geworden naar dit artikel? Lees ‘m verder in GezinsGids nr. 13! De GezinsGids is verkrijgbaar in de christelijke boekhandel en onze webshop.

GezinsGids

02/01/2026

24/12/2025

22/12/2025

19/12/2025

17/12/2025

15/12/2025

12/12/2025

11/12/2025

08/12/2025

05/12/2025

03/12/2025

01/12/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type