05/01/2026
My story
#7 Het gabberverhaal van Leonie Neervoort (Lady Error)
De allereerste keer dat ik met gabberhouse te maken kreeg was in 1991. Dit was in de tijd dat L.A. Style met "James Brown Is Dead" in de Top 40 kwam. Net daarna hoorde ik het nummer "Gabberhouse" en was ik verkocht. Eind 1992 ging ik voor het eerst naar de Energiehal en kwam ik letterlijk thuis โ tenminste, zo voelde dat.
Gabber stond nog helemaal aan het begin van het doorbreken. Door de kale koppen, bomberjacks en trainingspakken werden we toch wel gezien als tuig en straatschoffies. Dat waren we misschien ook wel: hangen op straat, maar dat doe je als je jong bent. Ook de associatie met drugs was niet weg te denken. Tuurlijk werd er drugs gebruikt, maar zeker niet door iedereen.
Thuis was ik er heel open over tegen mijn moeder. Zij heeft altijd geweten wat ik allemaal uitspookte. De rest van de familie zag me toch een beetje als het zwarte schaap. Als ik een winkel in liep met mโn opgeschoren koppie, kwam de beveiliging er vaak al snel achteraan. Mโn Aussie was alles, mโn Nikies waren heilig en ik spaarde zoveel mogelijk shirts en longsleeves van artiesten. Met alles wat ik deed zag je gabber wel ergens in terug.
Voor mij werd hardcore echt een way of life. Nu, 35 jaar later, ben ik nog precies hetzelfde gebleven. Tuurlijk, je wordt volwassen, krijgt een baan en verantwoordelijkheden, maar dat wil niet zeggen dat je dan niet meer naar feestjes kan. Dit ben ik altijd blijven doen. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Gabber stroomt door mโn bloed.
Forze DJ Team, Shadowlands Terrorists, Simstim, Delirium en Gizmo waren toch wel favoriet in die tijd.
Op vrijdagmiddag altijd naar Mid-Town op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam om flyers te halen en kaartjes voor feesten. In 1995 heb ik daar ook nog stage gelopen voor school, bij Paul en Lars in de zaak.
De Energiehal was voor mij de hemel op aarde. Mโn eerste feest daar meegemaakt en vanaf โ92 geen feest meer gemist. Alle Nightmares, Megaraves, Psychoraves tot aan de gabbermarkt overdag aan toe. Daarnaast alle Thunderdomes, Speedrazors, Mysterylands โ noem het maar op, of we zijn er geweest. Week in, week uit. Ook ging ik iedere vrijdag met mโn beste vriendin naar Kadance in Tilburg, waar we een hoop gabbers hadden, van wie ik er nog steeds een aantal regelmatig zie.
Ik heb alles gezien: dat het gewoon house was en je de afscheiding met gabber duidelijk kreeg, dat de millennium ontstond, maar ook alle subgenres. Ieder zโn ding. Ik ben nog steeds van de gabbersound uit de jaren 90, maar ook van de โnieuweโ early of next gen hardcore. Voor mij is het gewoon gabber.
Ik denk dat ik wel echt een onderdeel van de scene ben geworden. Ik heb in verschillende documentaires gezeten en in het boek Exactitudes van Ari Versluis gestaan. Inmiddels ben ik zelf ook gaan draaien onder de naam Lady Error. Hiermee probeer ik het gabbergevoel van vroeger door te geven aan de nieuwe generaties.
De beste plaat ever zou ik echt niet weten, er zijn er zoveel. Coolman Records heeft veel dikke platen gemaakt, maar Ruff Beats Records ook, net als Terror Traxx en Rotterdam Records. Ik ben wel altijd echt fan geweest van DJ Sim, Kesj en Donut.
Wat me de laatste jaren het meest heeft geraakt, is het overlijden van Chosen Few en Bass D. Dit waren echt legendes en pioniers van de scene. Ik hoop dat de scene over 30 jaar nog steeds bestaat en dat de echte gabbersound er dan nog steeds is. Early is de basis, en zonder early was er geen hardcore. Vroeger was early de hardcore.
