13/03/2026
Feit: mensen die verslaafd zijn, verdienen hulp. Als samenleving hebben we daar een verantwoordelijkheid in, een zorgplicht. Wegkijken is zeker geen oplossing. Maar helpen betekent ook dat je goed nadenkt over waar en hoe je die hulp organiseert.
De afgelopen tijd hoor ik vaak dat mensen die zorgen uiten over een opvang voor verslaafden in een woonwijk meteen worden weggezet alsof ze tegen opvang zouden zijn. Dat klopt simpelweg niet. Het gaat er niet over OF we mensen moeten helpen, het gaat over waar dat het beste kan.
Ik schrijf hier niet alleen als inwoner of als gemeenteraadslid want met mijn Stichting Samen voor elkaar Nissewaard help ik regelmatig mensen die worstelen met verslaving en ook hun familieleden. Daarnaast heb ik in mijn eigen omgeving gezien wat verslaving met een mens en met een familie kan doen. Geloof me dit is vreselijk.
Verslaving gaat vaak gepaard met onrust, spanning, agressie en kwetsbaarheid. Juist daarom verdienen deze mensen een plek waar ze tot rust kunnen komen, waar begeleiding goed kan plaatsvinden en waar herstel een kans krijgt. Een plek midden in een woonwijk, vlak bij scholen en speelplekken, roept bij veel omwonenden en inwoners, begrijpelijke vragen op.
Wat ook vaak vergeten wordt, is dat achter iedere verslaafde een familie staat, ouders, broers, zussen. Mensen die soms al jarenlang in onmacht, angst, schaamte, manipulatiefgedrag en spanning leven. Die hopen dat het goed gaat, maar ook bang zijn voor het moment dat het weer misloopt. Veel van hen zijn moe van het zorgen, moe van de angst, moe van schaamte op wat hun kind een ander aandoet, moe van de telefoontjes dat het weer fout is gegaan.
De angst van iedere ouder is dat hun kind ooit in aanraking komt met drugs. Op welke manier dan ook. Die angst leeft nu bij ouders van kinderen die opgroeien in onze wijk De Hoek.
Daarom moeten we dit onderwerp met zorg en verstand benaderen. Wat als het jouw kind is dat naar school loopt langs een plek waar dagelijks zware problematiek zichtbaar is? Maar net zo goed: wat als het jouw kind is dat zelf verslaafd raakt? Dan wil je toch dat hij/zij hulp krijgt op een plek waar rust, begeleiding en afstand van prikkels zijn?
Juist daarom vinden wij dat het college ook serieus moet kijken naar andere locaties. Bijvoorbeeld buiten de bebouwde kom, waar opvang in alle rust kan plaatsvinden en waar begeleiding optimaal kan worden georganiseerd. Voor de verslaafde, voor familie, voor de buurt dus ook zeker voor onze kinderen.Wie echt wil helpen, denkt niet alleen met het HARDT maar ook met verstand. Want hulp bieden is onze plicht. Maar goede hulp begint bij de juiste plek.
Henny Houps,
Hardt voor Nissewaard