10/07/2026
शीर्षक: मेरो ६० वर्षको युवा साथी (भाग २)
सानो आग्रह : भाग एक पढ्नु भाको छैन भने मेरो प्रोफाइल मा गएर पढेर आउनु होला अनि बल्ल यो पढ्नु होला 🙏
ढोका खुल्दाको त्यो चिसो सन्नाटामा, म लाज र सन्त्रासले काँपिरहेकी थिएँ,
छातीमा सानो तौलिया बेरेर, आफ्नै मुटुको भयानक ढुकढुकी नाप्ने मेरो असफल प्रयास थियो।
तर तपाईंको अनुहारमा कुनै हडबड थिएन, बरु एउटा शान्त र परिपक्व गम्भीरता झल्किएको थियो,
त्यो साथीलाई भित्र आउन दिँदा, तपाईंको मौनतामा एउटा अचम्मको सुरक्षा लुकेको थियो।
"नडराऊ," तपाईंको त्यो धोद्रो तर विश्वासिलो स्वरले मलाई कडासँग बाँध्यो,
"यो कोठामा तिम्रो सम्मान र गरिमालाई कसैले पनि नाघ्न सक्दैन।"
ऊ बिस्तारै नजिक आयो, उसको आँखामा कुनै जङ्गली हतारो थिएन,
एउटा साँचो भक्तले झैँ, मेरा काँपिरहेका औँलाहरूमा उसले आदरयुक्त चुम्बन गर्दा,
म भित्रको त्यो डर एकाएक पग्लियो, र मैले आफ्नै हातले त्यो तौलिया भुइँमा खसाइदिएँ।
तौलिया खसेसँगै कोठाको त्यो बाक्लो मौनता टूट्यो,
मेरो सम्पूर्ण नग्नतालाई, तपाईंहरू दुईको त्यो गम्भीर नजरले एकाएक लुट्यो।
तर त्यहाँ कुनै भोको ब्वाँसोको जस्तो हतारो थिएन, न त शरीर लुछ्ने कुनै उन्माद,
साठी हिउँदले खारिएका ती आँखाहरूले, मलाई एउटा जीवन्त कलाकृति झैँ पढिरहेका थिए।
ओछ्यानसम्म पुर्याउनुअघि, तपाईंहरूले मलाई पर्खाइको त्यो भयानक आगोमा सेक्नुभयो,
मेरो स्त्रीत्वलाई पूर्ण रूपमा पगाल्न, मेरा हरेक संवेदनाहरूमा आफ्ना अनुभवका नङ्ग्रा टेक्नुभयो।
तपाईं मेरो अगाडि उभिएर मेरा काँपिरहेका ओठहरूलाई आफ्नै ओठको गहिराइमा पिउँदै हुनुहुन्थ्यो,
ठीक त्यही बेला, पछाडिबाट उसका ती निपुण औँलाहरूले मेरो नाङ्गो मेरुदण्डको बाटो नापे।
उसका ताता ओठहरूले मेरो गर्दनको शून्यतामा डस्दा, मेरा पैतालादेखि टुप्पोसम्मका नसाहरू काँपे,
दुई खारिएका पुरुषहरूको यो दोहोरो चक्रव्यूहमा, सुरु भयो मेरो पूर्ण आत्मसमर्पण।
मलाई सुस्तरी डोहोर्याउँदै बिछ्यौनामा पल्टाएर, तपाईंहरूले खेलको अर्को अध्याय सुरु गर्नुभयो,
जवान ठिटाहरूको जस्तो अन्धाधुन्ध प्रहार नगरी, मेरो भोकलाई चरम बिन्दुसम्म तन्काउनुभयो।
म ओछ्यानमा सीधा पल्टिरहँदा, तपाईं मेरो सिरानतिरबाट झुकेर मेरा आँखाहरूमा सीधै हेर्दै हुनुहुन्थ्यो,
मेरा ओठ र वक्षहरूलाई आफ्नै नियन्त्रणमा लिँदै, तपाईंले मेरो सासको लयलाई मोड्नुभयो।
अनि तल, मेरा घुँडाहरूको बीचमा बसेर, उसको त्यो गहिरो कला मेरो नाभि हुँदै अघि बढ्यो,
उसका ओठ र सासको त्यो क्रूर तर जादुमयी लयले, मेरो धैर्यको अन्तिम पर्खाल भत्कायो।
शिरतिरबाट तपाईंको त्यो अभिमानी चुम्बनको अधिकार, तलबाट उसको त्यो नशालु ओठको ज्वारभाटा,
यो सम्मुख मिलनमै मैले आफ्ना कैयौँ लामा सुस्केराहरू, तपाईंको ओठभित्रै मारिसकेकी थिएँ।
जब मेरो शरीर पूर्ण रूपमा गलेर पानी भयो, र छटपटीले मेरा नङ्ग्राहरू ओछ्यानमा गाडिए,
बल्ल तपाईंहरूले मलाई जुरुक्कै उठाएर, बिछ्यौनाको बीचमा घुँडा टेक्न बाध्य पार्नुभयो।
अगाडिबाट उसले मेरो कपाललाई आफ्ना औँलाहरूमा बेर्दै, मेरा चिच्याहटहरू पिउन थाल्यो,
भने पछाडिबाट तपाईंले मेरो कम्मरलाई आफ्ना फलामे हत्केलाले कडासँग आफ्नो अधीनमा लिनुभयो।
अनि सुरु भयो, मेरो गहिराइलाई चिर्ने त्यो एकनाशको, क्रूर र अत्यन्तै मादक प्रहार।
त्यो रापिलो घर्षणमा, मेरो शून्यतालाई चिर्दै गरेको त्यो कठोर प्रहार कसको हो—
तपाईंको हो वा उसको हो, म छुट्ट्याउनै नसक्ने गरी एउटा मीठो पागलपनमा लठ्ठिएँ।
म केवल एउटा बाटो थिएँ, जहाँ दुईवटा खारिएका पुरुषार्थहरूले आफ्नो विजयको बिगुल फुकिरहेका थिए।
एक्कासी, मेरो गहिराइमा एउटा तातो ज्वालामुखी फुट्यो;
आफ्नो वर्षौँको पौरखलाई मेरै भित्र रित्ताउँदै, पहिलो सिकारी तृप्तिको गहिरो सुस्केरासहित,
मेरै अगाडि बिछ्यौनामा पूर्ण रूपले शिथिल भएर ढल्यो।
तर मेरो भोकको अन्तिम किनारा अझै बाँकी थियो, मेरो शरीर अझै छटपटाइरहेको थियो।
दोस्रो साथीले मलाई त्यो झुकेको अवस्थाबाट जुरुक्कै उठायो, र आफ्ना बलिया पाखुरामा बेर्यो।
आफ्नो चौडा छातीमा मलाई कडासँग टाँस्दै, उसले सुरु गर्यो—
तीव्र, विष्फोटक र एउटा जङ्गली गतिको अन्तिम प्रहार।
म अर्धचेत अवस्थामा थिएँ, मेरा कामुक र लामा चित्कारहरूले कोठाको सन्नाटालाई लगातार च्यातिरहेका थिए।
अन्ततः उसको पनि त्यो रापिलो र भयानक समर्पण मेरो शून्यतामा पोखियो,
र हामी तीनवटै पूर्ण तृप्त, तर पसिनाले निथ्रुक्क भिजेका शरीरहरू त्यही ओछ्यानमा लत्रियौँ।
अर्को बिहान, झ्यालबाट छिरेको सुनौलो घामले सुस्तरी मेरा आँखाहरू उघार्यो,
ओछ्यानमा तपाईंहरू दुईका ती शान्त, परिपक्व र निदाएका अनुहारहरू अझै उस्तै थिए।
मैले सुस्तरी आफूलाई सम्हालेँ, बाथरुमको ऐनामा आफ्नै तृप्त अनुहार हेरेँ,
र हिजो फुकालेका ती लुगाहरूलाई फेरि आफ्नै शरीरमा स-सम्मान बेरेँ।
टेबलमा राखिएको तपाईंको त्यो मोटो कापीमा, मैले कलमले ठुला अक्षरमा लेखेँ— "थ्याङ्क यु।"
अनि त्यो निदाएको पौरखलाई अन्तिमपटक हेर्दै, म त्यो शान्त कोठाबाट सुस्तरी बाहिरिएँ।
#कम्लु #नेपाल #कविता
हजुरहरूलाई लेख मन पर्यो भने फलो गर्न कन्जुस्याई नगरिदिनुहोला। तपाईंहरूको एक फलोले मलाई थप लेख्ने ऊर्जा मिल्छ।
बाँकी आफ्ना विचारहरू कमेन्टमा लेख्नुहोला। 😊🙏
