Captain Knuckles

Captain Knuckles Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Captain Knuckles, Video Creator, 6th Division, Patag, Cagayan de Oro.

Disclaimer:

The views and opinions expressed in this blog are those of the blogger and do not necessarily include nor reflect the views of any personalities, institution or organization

>CPTKNCKLS

Warmest congratulations to Batch LIMANSANIB on the celebration of your 13th Year Anniversary. đŸ«ĄđŸ’šFor 13 years, you have e...
01/03/2026

Warmest congratulations to Batch LIMANSANIB on the celebration of your 13th Year Anniversary. đŸ«ĄđŸ’š

For 13 years, you have exemplified unwavering commitment, strong camaraderie, and genuine brotherhood in the service. Despite being assigned in different areas across Mindanao, you remain united by one mission, one vision, and one heart as members of the Philippine National Police.

“LIMANSANIB” is not merely a batch name. It represents solidarity, teamwork, resilience, and dedication to duty in the face of challenges.

May you continue to grow professionally, uphold integrity, and serve the community with honor and excellence. Let this milestone inspire you to strengthen your unity and commitment to public service.

Congratulations on your 13 years of dedicated service.

Mabuhay ang Batch LIMANSANIB!

To Serve and Protect. đŸ«ĄđŸ’š

29/12/2025

4 Rules This 2026

Protect your peace – not everything deserves your reaction.

Choose progress over perfection – move forward, even slowly.

Set boundaries without guilt – no is a complete sentence.

Trust God, do the work – faith with action always wins.

Ang pakikipag-date sa isang pulis ay hindi tulad ng pakikipag-date sa isang taong may ibang propesyon. Oo, trabaho ito, ...
27/12/2025

Ang pakikipag-date sa isang pulis ay hindi tulad ng pakikipag-date sa isang taong may ibang propesyon. Oo, trabaho ito, pero kaakibat ng trabahong iyon ang isang uri ng pamumuhay.

Mula sa magulong shifting, mahahabang oras ng duty, mga holiday na hindi magkasama, paggising o pagtulog na mag-isa, hanggang sa biglaang tawag sa kalagitnaan ng gabi. Madalas, hindi na kayo makagawa ng plano dahil hindi mo alam kung ano ang mangyayari habang naka-duty siya.

Nariyan ang kaba at pangamba kapag matagal mo na siyang hindi naririnig—hindi mo alam kung ayos lang ba siya o kung may masamang nangyari. Kadalasan, inuuna niya ang pangangailangan ng iba kaysa sa iyo, dahil iyon ang sinumpaan niyang tungkulin. At kahit off-duty na siya, sa totoo lang, hindi talaga siya ganap na off-duty.

Ang matinding mental at pisikal na stress na araw-araw nilang pinagdadaanan. At ang nakakapangilabot na pakiramdam sa tuwing isusuot na niya ang kanyang uniporme, at ang pagsigurong masabi mo, “I love you at mag-ingat ka,” dahil alam mong may posibilidad na hindi na siya makauwi.

Natututo kang yakapin siya nang mas mahigpit, dahil alam mong maaaring iyon na ang huling pagkakataon na maramdaman mo ang kanyang mga bisig sa pagyakap mo.

16 years ago, we were just wide-eyed plebes, clutching our pens and shaky handwriting, trying to write letters to our lo...
02/12/2025

16 years ago, we were just wide-eyed plebes, clutching our pens and shaky handwriting, trying to write letters to our loved ones. We had to tell them that we were about to face one of the biggest moments in our young cadet lives: the Incorporation Rites.

After surviving the 45-day Breaking Period—yung araw-araw na parang walang katapusan na sigaw, takbo, utos, at pag-adjust sa buhay kadete—we finally reached the day we had been dreaming of. The new cadets of Tagapamagitan Class of 2013 were welcomed and integrated with the Upperclass Corps through the second “TION” in a cadet’s journey: the Incorporation Rites.

It wasn’t just an event. It felt like crossing a bridge. For the first time, we truly felt that we were stepping into the Long Maroon Line—not as visitors, but as real part of the Corps. The shouts, the tension, the pride, the sweat, the uncertainty—lahat ‘yun, biglang naghalo into one unforgettable moment.

Kung babalikan, parang kailan lang. But that day? It shaped us more than we realized.

Happy 5th Anniversary, PSBRC R10 Batch 2020-03 SANLAKAN!Five years of sacrifice,Five years of service,Five years of SANL...
24/08/2025

Happy 5th Anniversary, PSBRC R10 Batch 2020-03 SANLAKAN!

Five years of sacrifice,
Five years of service,
Five years of SANLAKAN pride. đŸ«Ą

Padayon, Batch 2020-03—ang inyong panaghiusa ug paglahutay mao’y inyong tinuod nga kusog! đŸ’›đŸ”„

Ang Pagpaabot Nga Wala’y KapadulnganWhen she first entered the PNP, I was her biggest supporter. Ako ang iyang number on...
16/03/2025

Ang Pagpaabot Nga Wala’y Kapadulngan

When she first entered the PNP, I was her biggest supporter. Ako ang iyang number one fan, iyang cheerleader, iyang pinalangga.

Three years akong naghulat.

Three years nga nagpalig-on sa among relasyon, bisan pa og layo mi sa usag-usa. Nagpaabot ko nga makasulod ko, nga makaapas ko niya.

Every night, we would talk about our dreams. "Duha ta sa serbisyo, duha ta magtinabangay, duha ta magpabilin nga lig-on." Those were our promises.

And then, finally, nakasulod ko.

Excited ko. Excited ko nga makauban siya sa serbisyo. Excited ko nga makita siyang proud nako, kay sa wakas, parehas na mi og mundo.

Pero sa akong pag-abot, kalit lang siyang nawala.

No calls. No messages. Dili na motubag sa akong chats. I told myself, "Busy lang siguro."

Until one day, nakahibalo ko sa tinuod.

Dili lang trabaho ang nagpalayo namo. Dili lang busy ang rason sa iyang pagpakahilom. Naa na siya’y lain.

Ang akong hinigugma, ang akong gihulatan, ang akong gisaligan—naa na diay sa pikas kamot.

Wala ko kasabot sa akong gibati. Nasakitan ko. Naluya ko. Napildi ko.

I wanted to ask, "Nganong wala ka nagsulti?"
I wanted to scream, "Nganong imo kong gipaabot ug wala diay ko’y padulngan?"

Pero wala ko’y mahimo. Sa tulo ka tuig nga ako siyang gihuwat, sa pila ka tuig nga ako siyang gihigugma, usa ra ka desisyon ang naguba sa tanan.

That day, I realized—love is not about who waits the longest. Love is about who stays true, bisan unsa ka dugay, bisan unsa ka lisod.

And she did not stay.



The Silent BetrayalI always knew being a wife to a man in uniform was never going to be easy. The long nights, the misse...
14/03/2025

The Silent Betrayal

I always knew being a wife to a man in uniform was never going to be easy. The long nights, the missed occasions, the constant fear that something might happen to him while he’s on duty—I signed up for all of it. What I didn’t sign up for was being the last to know that my own husband had a third party.

I had my suspicions. The late replies, the sudden change in routine, the way he distanced himself from me even when he was home. But what hurt the most wasn’t just his betrayal—it was the silence of those around him.

His colleagues, the very people I trusted, the ones I considered as extended family, they knew. They saw it happening, but no one told me. Not one of them had the courage to warn me.

Murag tanan sila nakabalo, pero murag wala lang. Siguro para nila, dili sila gusto maapil. Siguro para nila, problema namo nga mag-asawa, ug wala sila’y labot.

But wasn’t I part of this, too? Didn’t I deserve to know?

I wasn’t asking them to fight for me. I wasn’t asking them to take sides. I just wanted someone to tell me the truth.

When I finally confirmed everything, it wasn’t from them—it was from a stranger who didn’t even know me personally. Someone with no obligation to tell me, but did anyway.

The betrayal cut deep, but the silence? That was the real knife to my heart.

To those who chose to look away, I won’t force you to care. But remember this—your silence makes you just as guilty.

And to my husband, the man I once trusted with my whole heart, you may have broken me, but you will not destroy me.

Because unlike you, I know how to stay loyal.



Confession of a Wife: When His World Revolves Around Mobile GamesI never thought I’d be competing with a mobile game.Ako...
13/03/2025

Confession of a Wife: When His World Revolves Around Mobile Games

I never thought I’d be competing with a mobile game.

Akong bana, usa ka man in uniform—strong, disciplined, and responsible in service. Pero sa balay? He’s a different man. Wala’y armadong kaatbang, pero ang kontra? Mobile Legends.

At first, I didn’t mind. After all, we all need a way to relax after a long day. Pero kadugayan, I realized I was slowly losing my husband to a game.

After duty, instead nga moistorya mi, magduwa siya. Instead nga tabangan ko sa mga bata, magduwa siya. Instead nga quality time namo, rank game ang giatiman.

"Wait lang, love, isa na lang ka game."
"Unya na ko mokaon, taposon lang ni namo."
"Pildi mi ganiha, last na ni, swear!"

Pero ang "last game" nahimong lima. Ang lima nahimong napulo. Hangtod nalimtan na ko.

There were nights nga gapungko ra ko sa sala, watching him shout at his teammates sa headset, while I was drowning in exhaustion from work and home responsibilities. Kapoy na, pero wa koy choice. Wala siya mutabang, wala siya gabantay sa mga bata.

One night, di na ko nakapugong. Nipakita na gyud ko sa akong kasuko.

"Dili ka kapoyan, love? Dili ka mauwaw? Ikaw pulis, pero sa balay, mura kag bata nga adik sa duwa?!"

He looked at me, surprised. Pero instead nga mouban og storya, gibalik niya iyang atensyon sa phone.

That night, I cried myself to sleep.

Nagsugod ko’g magduha-duha. Unsa pa akong role sa iyang kinabuhi? Wife or just someone who cooks and cleans while he plays?

A week passed, and I decided to take action.

Instead nga sige’g yawyaw, I distanced myself. Wala nako nagpaabot niya kada gabii. Wala nako nagsige’g remind nga mokaon na siya. Wala nako nag-initiate og conversation. I let him be—I let him feel what it’s like to be alone even if I was still there.

Then one day, he noticed.

"Love, okay ka lang? Murag bugnaw ka na lately."

I sighed. "Ana diay feeling, no? Ingana akong gibati kada gabii while nagduwa ka."

Dihang miigo sa iyaha akong gisulti, nakita nako ang iyang nawong nagbag-o.

That night, he put down his phone earlier than usual. He sat beside me, and for the first time in a long time, we had a real conversation.

I love my husband, but love isn’t just about accepting everything without question.

Love is about making your partner realize what they’re losing before it’s too late.

Now? He still plays, but with balance. And most importantly, he chooses me over the game.



Falling Out of Love, Choosing to StayWala ko nagdahom nga madunggan nako ni nga pulong gikan niya."Matoy, niingon akong ...
12/03/2025

Falling Out of Love, Choosing to Stay

Wala ko nagdahom nga madunggan nako ni nga pulong gikan niya.

"Matoy, niingon akong uyab nga wala na daw siya naibog nako."

Nalingkod ko sa bangko sulod sa barracks, akong uniform basa pa sa singot human sa taas nga adlaw sa training. Akong classmate, usa ka buddy nako, nagbarog duol sa bintana, nag-inom og kape samtang naminaw nako. Nilingi siya, nagtan-aw diretso sa ako.

"Unsa to imong giingon, 'toy?" iyang pangutana samtang gibutang ang iyang mug sa lamesa tapad sa iyang cap.

Nagpabilin ko’g hilom, murag giipit akong dughan sa kabug-at sa akong gibati. "Ingon siya nga dili na pareho sa una ang iyang pagbati. Nausab na daw."

Gipugngan nako ang paminaw nga mogawas ang akong kasakit, pero sakit gyud. Kaniadto, kusgan among relasyon. Solid kaayo mi. Pareho mi nga nasabtan ang sakripisyo sa serbisyo—ang kapoy nga duty, ang pressure, ang risgo. Pero bisan sa tanang kakapoy ug kalisod, naa mi para sa usag-usa.

Karon? Murag naa mi sa usag-usa pero murag wa na. Naay gap sa among tunga.

Nidungog ang lawom nga ginhawa sa akong classmate. "Mga maayong pulis mo. Pero tao gihapon mo. Unsaon man nga ang duha ka lig-on nga tawo, kalit lang mawala ang gugma?"

Misandig ko sa bangko, nagbitay akong ulo. "Kapoy mi pirmi, toy, oyyy. Dili nami pareho ka-close sa una. Ug bisag naa mi sa duty, murag dili nami connected. Murag wala na ang spark. Dili nami makasabut kung magpadayon pa ba."

Nakita nako siyang nagpakatawa gamay, murag naay nahinumduman.

"Ngano man, 'toy? Makalingaw ni?" medyo napiit akong tingog sa kasuko.

"Dili, man 'toy!" mismile siya. "Nakahinumdom lang ko sa akong kaugalingon sauna."

Nagsimang akong kilay. "Ikaw ug si Ma’am?"

Nitindog siya, nagtiklop sa iyang mga bukton. "Sama ninyo, naapil mi sa rutinary nga kahimtang. Wala na ang kilig, wala na ang excitement. Ug kabalo ka unsa akong gibuhat? Nangitag lain."

Napahingangha ko. "Nagbinugo ka, toy? Imong gibinuangan si Ma’am?"

Natawa siya gamay, dayon miingon, "Wala, toy oyy. Kay ang akong gi-date? Ang akong asawa ra gihapon."

Nakuratan ko.

"Imbis nga mangita ko og laing babaye para mabati og usab ang kahayag sa gugma, ako siyang gipanguyaban pag-usab. Ako siyang gipadalhan og flowers, gisuwatan og love letters. Ug siya pud, nakahunahuna nga mag-usab sa iyang kaugalingon para namo. Kay ang problema? Dili man ang gugma ang nawala, kundili kami ang wala na naningkamot nga ipadayon kini."

Nilawom iyang tingog, nakita nako ang emosyong nagpakita sa iyang nawong.

"Dili sa tanang higayon, exciting ang gugma. Naa gyud ang mga adlaw nga mingaw, naay panahong bugnaw, naay panahong kapoy. Pero kung gusto nimo nga magdugay mo, pabilin. Away mo? Pabilin. Murag dili na pareho sa una? Pabilin gihapon. Ang gugma dili perpekto, pero kung duha mo nga nagpakabana, magpabilin mo bisan unsa pa ang mahitabo."

Wala nako mapugngan akong mga luha. Naigo ko sa iyang mga pulong.

Gikuha nako akong phone, nagtan-aw sa last nga chat namo. Wala siya nagreply. Pero karon, ako siya'ng gitext.

"Puwede ta magstorya? Mag-umpisa ta pag-usab?"

Pagkahuman sa usa ka bulan, nakabalik mi sa usag-usa. Wala mi ni-surrender. Kay sa tinuod lang, ang gugma dili mawala kung kamo mismo magpabilin.



From Scrubs to Badges: A Love That Stood Strong"We met in college—both of us young, hopeful, and passionate about saving...
11/03/2025

From Scrubs to Badges: A Love That Stood Strong"

We met in college—both of us young, hopeful, and passionate about saving lives. Two nurses, one love, one shared dream. We spent years together, studying late at night, assisting each other during clinical duties, and promising that one day, we’d work side by side in the same hospital.

But life had other plans.

One day, you told me, "Love, gusto ko mahimong pulis."

At first, I didn’t understand. We had the same goals, the same passion for caring for people—why change it now? But I saw the fire in your eyes, the desire to serve beyond the hospital walls. So even with hesitation, I supported you.

Then, the challenges came.

Training was tough, but it was nothing compared to the discrimination you faced.

"Bai, di ka mahadlok? Basin mas maldita pa imong uyab kay sa imo."
"Di ka maulaw nga pareho mo’g gusto?"
"Dili bagay sa pulis ang inyong klase nga relasyon."

The words stung, but you never wavered. You stood tall, held your ground, and never once denied me.

"Oo, siya akong uyab. Ug unsa may problema ana?" you would say with confidence.

You never let the uniform erase who you were. You never let the badge dictate who you should love. And for that, I loved you even more.

Some said we wouldn’t last. That the weight of the world would crush us. That you would be forced to choose—your career or me.

But here we are, proving them all wrong. One still in scrubs, saving lives. The other in uniform, serving and protecting. Different roles, but the same love.

Yes, the battle for acceptance is far from over. But as long as we stand together, no system, no uniform, no amount of discrimination can ever break what we built.

Because love—real love—needs no approval.



A Story of Strength and HealingPart 3: Finding My Strength AgainOne day sa office, lain gyod akong paminaw. Pero ni-work...
10/03/2025

A Story of Strength and Healing

Part 3: Finding My Strength Again

One day sa office, lain gyod akong paminaw. Pero ni-work gihapon ko, kay mao na to akong last day before mag-maternity leave.

Nisulod ko sa CR kay kasukaon ko, pero normal raman na sa buros. Pagbalik nako sa akong lingkoranan, nilingi ko sa kilid ug kalit lang nituyok akong panan-aw.

Nakamata nalang ko sa hospital.

"Naa man kas hospital. Gidala kas imong mga kauban kay nalipong ka ganina buntag," ingon sa akong mama.

"Ha? Naunsa diay ko, Ma? Ang baby?"

"Ingon ang doctor okay raman imong vitals, pero imong sugar grabe kaubos. 60 ra unya 120 ang normal. Bisag unsaon kag pukaw, dili ka kamata. May gani okay ra ang baby. May gani naka-mata ka kay kung wala pa, dad-on naka sa Cagayan for emergency CS."

Na COMA ko for almost 11 hours.

Wala gyod koy lain nasisisi kundi siya. Pero I was too weak to react.

That Sunday, my water bag broke. Wala ko nakabati ug sakit. Gi-induce ko para mag-labor. Pero salamat sa Ginoo, healthy akong baby. Didto ko naghilak sa pasalamat.

Today

Wala pa nako sila napasaylo. Maybe one day, pero dili karon.

Wala ko magsulti nga dili nami magkabalik kay basin kaunon nako akong gisulti, pero as of now, I know my worth. Dili na ko magpakabuang og sakit. Kung magtinarong siya, maybe time will tell. Pero kung dili, then it's okay.

Para sa mga asawa, respect yourself.
Para sa mga kabs, ayaw. Dili worth it.
Para sa mga bana nga nag-hceat o nagplano mag-hceat, ayaw. Huna-hunaa ang inyong pamilya.

Daghang salamat sa tanan nga niabot deri, ug nakabasa sa akong kaagi.

God bless us all. 😊

Address

6th Division, Patag
Cagayan De Oro
9000

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Captain Knuckles posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Captain Knuckles:

Shortcuts

Share

Category