19/09/2026
4th YEAR CONFESSION❤️
Confession lang from someone who has been quietly watching our batchmate’s journey…
Ngayong 4th year na tayo, mas lalo kong narealize na hindi pala pare-pareho ang laban ng bawat isa sa atin.
Some of us come to school thinking about exams, assignments, research, and duty.
Pero may ilan sa atin na bago pa isipin kung paano papasa sa exam, kailangan muna nilang isipin kung saan kukuha ng pambayad sa TUITION.
I’ve seen some of our batchmates struggle just to take an exam because they still had unpaid tuition.
I’ve seen them worry about how they would submit an activity because they didn't have enough money for materials, printing, or even transportation.
RESEARCH?
Another expense.
Duty? Pamasahe, pagkain, uniform, requirements—another expense.
Projects, photocopies, printing, deadlines, school fees… lahat may gastos.
And sometimes, I wonder how they managed to keep going.
Kasi habang ang iba sa atin ang iniisip ay, “Kailan kaya matatapos ang requirements?”
May iba sa kanila na ang iniisip ay,
“Saan ako kukuha ng pera para matapos ko ito?”
Pero ang pinaka-hanga ako?
Hindi sila SUMUKO.
Kahit ilang beses silang kinapos, gumawa pa rin sila ng paraan.
Kahit stress na stress na, pumasok pa rin.
Kahit walang kasiguraduhan kung saan manggagaling ang pambayad, pinilit p ring makasabay.
Kahit minsan gusto na nilang magpahinga, tinapos pa rin ang research.
Kahit pagod sa duty, kinabukasan nandiyan pa rin.
Kahit nahihirapan, ipinasa pa rin ang requirements.
Hindi ko alam kung ilang beses nilang sinabi sa sarili nila na “Kaya ko pa ba?”
Pero alam ko kung ano ang sagot nila araw-araw
“Kailangan kong kayanin."
And now we're here.
4th year na tayo.
When I look at some of our batchmates now, I can't help but feel proud.
Because I know what happened behind those smiles.
I know that some of them didn't have an easy journey.
Hindi lahat may sapat na pera.
Hindi lahat may madaling buhay.
Hindi lahat may taong kayang sumagot sa kanilang tuition at school expenses.
But they still made it this far.
And honestly, seeing them thrive despite everything they've been through hits differently.
Kaya sa mga batchmates kong tahimik lang lumalaban
I SEE YOU.
Hindi man alam ng lahat kung gaano kahirap ang pinagdaanan mo, sana alam mong malaking bagay na nandito ka pa rin.
Every exam you passed.
Every duty you completed.
Every research paper you finished.
Every activity you submitted.
Every deadline you survived.
Lahat 'yan may kwento.
At balang araw, kapag hawak na natin ang DIPLOMA natin, sana maalala natin na hindi lang tayo nag-aral para maging midwife.
Natuto rin tayong lumaban.
And to those batchmates who had to fight harder because of financial struggles:
You didn't just make it to 4th year.
You fought your way here.
Konting laban na lang, batchmates.
Malapit na.
Soon, all these sacrifices will finally make sense. 🤍
Jennifer Garcia Bludrags