Ang Samariñan

Ang Samariñan Ang opisyal na publikasyon ng Pambansang Paaralan ng Samar. | SINCE 1928

𝙏𝙪𝙣𝙜𝙝𝙖𝙮𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙈𝘼𝙉𝘿𝘼𝙍𝘼𝙂𝘼𝙏! Kasabay ng pagdaraos ng pista ni San Bartolome ang Apostol, taon-taon din nating ipinagmamalak...
24/08/2026

𝙏𝙪𝙣𝙜𝙝𝙖𝙮𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙈𝘼𝙉𝘿𝘼𝙍𝘼𝙂𝘼𝙏!

Kasabay ng pagdaraos ng pista ni San Bartolome ang Apostol, taon-taon din nating ipinagmamalaki ang Manaragat Festival ng Catbalogan City. Mula sa mga pampang na sinilangan ng mga pangarap hanggang sa mga alon na nagdala ng ating mga kuwento sa malalayong baybayin, ang Mandaragat ay paanyayang sumakay, tumulak, at maglakbay sa karagatan ng panitikan.

Dito, ang mga salita ay nagiging layag.
Ang mga gunita ay nagiging alon.
Ang mga kuwento ay nagiging ilaw sa gitna ng malawak na dagat.

Sa pagdiriwang ng Manaragat Festival, inilalayag ng Ang Samariñan ang “Mandaragat,” isang koleksyong pampanitikang hinabi mula sa mga salita, gunita, damdamin, at kuwentong sumasalamin sa kaluluwa ng ating bayan.

𝙏𝙐𝙉𝙂𝙃𝘼𝙔𝘼𝙉 𝘼𝙉𝙂 𝙈𝘼𝙉𝘿𝘼𝙍𝘼𝙂𝘼𝙏:
https://heyzine.com/flip-book/05d71a6fe4.html

𝙈𝘼𝙉𝘿𝘼𝙍𝘼𝙂𝘼𝙏
Tinikangan han ginsaaran, an pagpadayag para han mga tuminungnungnong han Catbalogan, bahin han mga bahandi na dire hingangalimtan.

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙒𝙞𝙠𝙖 (𝙖𝙬𝙖-𝙖𝙬𝙖): ‘𝘿𝙞 𝙄𝙣𝙞𝙞𝙗𝙞𝙜 𝙖𝙣𝙜 𝙒𝙞𝙠𝙖𝙣𝙜 𝘽𝙪𝙠𝙖𝙢𝙗𝙞𝙗𝙞𝙜 Masakit isipin na sa sariling bayan, ang wikang sariling ...
01/08/2026

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙒𝙞𝙠𝙖 (𝙖𝙬𝙖-𝙖𝙬𝙖): ‘𝘿𝙞 𝙄𝙣𝙞𝙞𝙗𝙞𝙜 𝙖𝙣𝙜 𝙒𝙞𝙠𝙖𝙣𝙜 𝘽𝙪𝙠𝙖𝙢𝙗𝙞𝙗𝙞𝙜

Masakit isipin na sa sariling bayan, ang wikang sariling atin pa ang kailangang ipaglaban. Hindi maikakailang mahalaga ang paggamit ng wikang Ingles. Ngunit, hindi ba’t sa patuloy na globalisasyon, ang mga Pilipino ay tila binabaon sa hukay ang wikang nagbigay ng solusyon sa mga rebolusyon? Ang wikang Ingles ay isa sa mga opisyal na wika ng bansa at nagsisilbing tulay sa pandaigdigang komunikasyon, agham, at kalakalan. Gayunman, hindi nangangahulugang dapat nang isantabi ang wikang Filipino.

Ilang taon nang unti-unting pinipilay ang pagpapalakas sa sarili nating mga wika. Magmula sa pagbabawas ng mga asignaturang Filipino sa kolehiyo hanggang sa pagpapahinto ng paggamit ng unang wika bilang midyum ng pagtuturo sa primaryang antas. Isa itong kalapastanganan sa ating pagkakakilanlan. Dapat tandaan na tayo lamang ang may kapangyarihang paunlarin ang mga wikang sariling atin. Huwag nating hayaang tayo ay maging masangsang sapagkat higit sa lahat, tayo at tayo lamang ang iibig sa ating wikang laon.

Hindi globalisasyon ang pinakamahirap na kalaban, kundi ang ating kaisipan na patuloy na ipinagsasawalang-bahala ang paggamit ng wikang kinagisnan. Ayon sa UNESCO (2022), ang paggamit ng Unang Wika sa aspeto ng edukasyon ay nakatutulong upang magkaroon ng de-kalidad at inklusibong pagtuturo. Mahalaga ito sapagkat napagyayaman nito ang pag-unawa ng mga mag-aaral sa kanilang mga aralin, lalo na sa primaryang antas. Panahon nang ibigin at kilalanin ang sariling atin dahil ito ang tulay sa pagtangkilik ng sariling atin.

Kabalintunaan kung iisipin na patuloy nating itinataguyod ang kagandahan ng sariling atin habang lumalawak ang English-Only Policy sa bansa at inilalagay ang wikang Filipino sa mababang antas ng prayoridad. Sapat na marahil kung hindi sukdulan ang paggamit ng wikang Filipino sa mga pormal na okasyon gaya ng mga dokumento at talumpati. Sa pagdiriwang ng taunang Buwan ng Wika tuwing Agosto, ito’y mariing paalala sa lahat na palaguin at pagyabungin natin ang sariling wika. Kahit tayo ay nasa makabagong panahon na, hindi pa rin maiaalis sa atin ang wikang Filipino sapagkat ito ang bumubuo sa ating pagkatao. Hangga’t may mga Pilipino, mananatiling buhay ang wikang Filipino.

Dapat itong pagmalasakitan ng bawat Pilipino dahil ang pagkawala ng pagpapahalaga sa sariling wika ay hindi lamang usapin ng komunikasyon—ito ay usapin ng pagkakakilanlan, kultura, at pagmamahal sa bayan. Kung tayo mismo ang hindi magmamahal sa wikang Filipino, sino pa ang magtataguyod nito?

Totoong patuloy ang globalisasyon sa bansa. Ngunit, ang wastong pag-iral ng mga programang nagbibigay-halaga sa wika ay kinakailangan at nararapat. Panahon nang paigtingin ang mga reporma, mga pagsasanay tungkol sa pagpapahalaga sa wika, at mas pinaigting na kampanya sa pagbabalik ng paggamit ng wikang Filipino sa mga asignatura, gayundin ang Unang Wika sa primaryang antas. Dahil tunay na mas malansa pa sa patay na isda ang ‘di umiibig sa wikang bukambibig.

𝙫𝙞𝙖 Neil Babon

𝗕𝗨𝗪𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗪𝗜𝗞𝗔 𝟮𝟬𝟮𝟲 🇵🇭 | 𝗣𝗔𝗚𝗣𝗨𝗣𝗨𝗚𝗔𝗬 𝗦𝗔 𝗪𝗜𝗞𝗔𝗡𝗚 𝗙𝗜𝗟𝗜𝗣𝗜𝗡𝗢Sa pagsisimula ng pagdiriwang ng Buwan ng Wika 2026, ating bigyang-...
01/08/2026

𝗕𝗨𝗪𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗪𝗜𝗞𝗔 𝟮𝟬𝟮𝟲 🇵🇭 | 𝗣𝗔𝗚𝗣𝗨𝗣𝗨𝗚𝗔𝗬 𝗦𝗔 𝗪𝗜𝗞𝗔𝗡𝗚 𝗙𝗜𝗟𝗜𝗣𝗜𝗡𝗢

Sa pagsisimula ng pagdiriwang ng Buwan ng Wika 2026, ating bigyang-pugay ang wikang Filipino—ang tulay ng ating kasaysayan, kultura, at pagkakakilanlan bilang mga Pilipino. Higit pa sa isang kasangkapan ng komunikasyon, ito ang wikang nagbubuklod sa ating sambayanan at nagsisilbing tinig ng ating mga salaysay, tradisyon, at pangarap.

𝘿𝙞𝙨𝙚𝙣𝙮𝙤 𝙣𝙞 Nico Samson

𝙊𝙠𝙖𝙮 𝙣𝙖 ‘𝙩𝙤.. 📩Para sa mga aplikante ng bawat kategorya, naipadala na ang mahahalagang abiso kaugnay ng inyong aplikasyo...
07/07/2026

𝙊𝙠𝙖𝙮 𝙣𝙖 ‘𝙩𝙤.. 📩

Para sa mga aplikante ng bawat kategorya, naipadala na ang mahahalagang abiso kaugnay ng inyong aplikasyon sa email address na inyong inilagay sa registration form. Mangyaring suriin ang inyong Inbox, pati na rin ang Spam o Junk folder upang matiyak na wala kayong mapapalampas na anunsyo.

Narito na ang susunod na hakbang sa inyong paglalakbay bilang aplikante ng Ang Samariñan.

Nawa’y magsilbi itong simula ng inyong kuwento sa pamamahayag.

𝙎𝙪𝙢𝙖𝙠𝙖𝙮 𝙣𝙖 𝙖𝙩 𝙡𝙖𝙡𝙖𝙧𝙜𝙖 𝙣𝙖! 🛵💨

𝘼𝙥𝙖𝙩 𝙣𝙖 𝙖𝙧𝙖𝙬 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜! Hindi mo pa ba napunan ang pomularyo ng aplikasyon? Ito na ang pangkakataon mong makahabol dahil ap...
25/06/2026

𝘼𝙥𝙖𝙩 𝙣𝙖 𝙖𝙧𝙖𝙬 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜!

Hindi mo pa ba napunan ang pomularyo ng aplikasyon? Ito na ang pangkakataon mong makahabol dahil apat na araw na lamang ay opisyal nang isasara ng aming publikasyon ang aming mga pintuan para sa mga makabagong manunulat.

Hali na’t samahan niyo kami para sa pagmamatyag ng katotohanan na may kredibilidad at may pananagutan.

Apply, ano tara?

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙇𝙖𝙥𝙞𝙨 𝙣𝙖 𝙉𝙖𝙥𝙖𝙬𝙞 𝙨𝙖 𝙏𝙖𝙠𝙤𝙩Ilang putok pa ba ang kailangang marinig bago tunay na kumilos ang lahat?Itinuturing a...
23/06/2026

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙇𝙖𝙥𝙞𝙨 𝙣𝙖 𝙉𝙖𝙥𝙖𝙬𝙞 𝙨𝙖 𝙏𝙖𝙠𝙤𝙩

Ilang putok pa ba ang kailangang marinig bago tunay na kumilos ang lahat?

Itinuturing ang mga paaralan bilang pangalawang tahanan at nagsisilbing mapagkalingang lugar na humuhubog sa kaisipan at mabuting asal ng bawat mag-aaral. Ngunit, sa isang iglap, tila nabalot ng sindak ang apat na sulok ng San Jose National High School sa Tacloban City noong dakong alas-nuwebe ng umaga. Bumulabog ang dagundong ng mga putok na nagbaon ng pangamba sa mga mag-aaral at humantong sa pagkamatay ng tatlong estudyante at pagkasugat ng 11 iba pa. Maging ang mga balang iyon ay hindi lamang sumugat sa katawan kundi nag-iwan din ng malalim na sugat sa buong komunidad. Ang mga ito ay nagmula sa mga kamay ng mga estudyanteng may edad na 14 at 15, na pawang mula rin sa nasabing paaralan. Tila nakadidismaya ang sinapit ng institusyong dapat sana ay maging kanlungan, ngunit sa halip ay naging hantungan ng kamatayan.

Bilang estudyante, naniniwala akong walang puwang ang karahasan sa isang paaralang itinatag upang maghubog ng karakter, kaalaman, at pag-asa sa mga nasasakupan nito. Hindi kailanman magiging normal ang mga tunog ng mga balang yayanig sa mga paaralan. Nararapat lamang na higpitan ang seguridad sa mga paaralan, hindi lamang sa lungsod ng Tacloban kundi sa buong Pilipinas. Hindi sapat ang pagdadalamhati matapos ang isang trahedya. Ang tunay na pagkilala sa mga biktima ay makikita sa mga hakbang na magsisiguro na hindi na ito mauulit.

Kinakailangang higpitan ng bawat paaralan ang seguridad ng kanilang mga mag-aaral upang mapanatili ang kaayusan ng bawat taong nasa loob ng paaralan. Sa naganap na insidente, dalawa lamang ang security guard na naroroon habang kasalukuyang nagaganap ang putukan. Paano makakaya ng dalawang matipunong katawan na panatilihin ang kapayapaan at seguridad sa paaralang pinaglilingkuran ang mahigit 1,600 estudyante? Dapat itong tugunan sa pamamagitan ng paglalaan ng pondo para sa seguridad ng bawat paaralan.

Dapat magsagawa ang mga paaralan ng regular na mental health check-up sa mga mag-aaral bilang bahagi ng pag-iwas sa karahasan at upang magkaroon ng mas malalim na pag-unawa sa kanilang kalagayan. Ayon sa National Library of Medicine, kailangang suportahan ang kalusugan ng isip ng mga bata at kabataan sa mga paaralan, komunidad, at mga childcare setting. Kabilang dito ang paglikha ng mga kapaligirang pang-edukasyon na positibo, ligtas, at may pagtanggap; pagpapalawak ng mga programang nagtataguyod ng maayos na pag-unlad (tulad ng social and emotional learning); at pagbibigay ng tuloy-tuloy na suporta upang matugunan ang mga panlipunan, emosyonal, asal, at pangkalusugang pangkaisipang pangangailangan ng mga bata at kabataan.

Ngunit, hindi ba’t sa unang apat na sulok ng tahanan dapat magsimula ang paghubog sa mga kinakalinga nito? Sa kanilang mismong bahay dapat manggaling ang mga salitang magtuturo kung ano ang tama at mali. At hindi putok ng bala ang sagot sa kanilang mga problema.

Ika nga sa isang kasabihan, “It takes a village to raise a child.” Kaya’t mahalagang magkaisa ang bawat mamamayan sa paghubog ng mga kabataan. Kailangan nila ng tunay na paggabay at disiplina. Kailangan din ang mas tiyak na tungkulin ng bawat sektor para sa matibay na pundasyon ng asal at emosyon.

Hindi sapat ang pagkabahala at pakikiramay tuwing may karahasan sa paaralan. Kailangan magsama-sama ang bawat indibidwal sa paaralan, pamilya, pamahalaan, at buong komunidad para sa mas matibay na sistema. Huwag hintayin ang susunod na trahedya bago kumilos; ang bawat araw na walang aksiyon ay isang araw na naglalagay sa kabataan sa panganib. Panahon nang gawing tunay na ligtas ang mga paaralan, hindi lamang sa salita kundi sa kongkretong gawa. Kailangan malaman ng lahat na hindi karahasan ang sagot; lalo na’t hindi dagundong ng bala ang dapat na maging tugon dahil nakababahala kung ang mga mismong lapis na ang mapawi sa takot.

𝙫𝙞𝙖 Neil Babon

Pangarap hindi pangamba. 𝙙𝙞𝙗𝙪𝙝𝙤 𝙣𝙞 Deyeon
23/06/2026

Pangarap hindi pangamba.



𝙙𝙞𝙗𝙪𝙝𝙤 𝙣𝙞 Deyeon

23/06/2026

𝘼𝙥𝙥𝙡𝙮, 𝙖𝙣𝙤 𝙩𝙖𝙧𝙖? 😝

Sa muling pagbubukas ng aming pinto para sa mga makabagong manunulat, hali na’t makiisa sa aming pamilya. Dito sa Ang Samariñan, pinapatuyan namin ang pagbubulaslas ng mga kuwentong may katuturan at katotohanan. Ikaw na nga ba ang kulang na bituin para ihanay ang mga tala? Ano pa ang hinihintay mo? Tara na!

Samahan niyo kami sa paglalahad ng mga kuwentong makatotohanan at sa pagpapalaganap ng responsableng pamamahayag.

Bukas ang aming publikasyon sa nais mapabilang sa:
-𝙉𝙚𝙬𝙨 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙊𝙥𝙞𝙣𝙞𝙤𝙣 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙁𝙚𝙖𝙩𝙪𝙧𝙚 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙇𝙞𝙩𝙚𝙧𝙖𝙧𝙮 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙎𝙘𝙞𝙚𝙣𝙘𝙚 𝙖𝙣𝙙 𝙏𝙚𝙘𝙝𝙣𝙤𝙡𝙤𝙜𝙮 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙎𝙥𝙤𝙧𝙩𝙨 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝘾𝙤𝙥𝙮 𝙀𝙙𝙞𝙩𝙞𝙣𝙜 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙂𝙧𝙖𝙥𝙝𝙞𝙘𝙨 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝘾𝙖𝙧𝙩𝙤𝙤𝙣𝙞𝙣𝙜 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝙋𝙝𝙤𝙩𝙤𝙟𝙤𝙪𝙧𝙣𝙖𝙡𝙞𝙨𝙢 𝘿𝙚𝙨𝙠
-𝘽𝙧𝙤𝙖𝙙𝙘𝙖𝙨𝙩𝙞𝙣𝙜 𝘿𝙚𝙨𝙠

Upang makapag-apply, mangyaring punan ang form na ito at sagutan ang mga kinakailangang tanong:

https://forms.gle/1j4Di8hsFH6dnAFYA

𝙄𝙠𝙖𝙬 𝙣𝙖 𝙗𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙪𝙨𝙪𝙣𝙤𝙙 𝙣𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙥𝙚𝙤𝙣 𝙣𝙜 𝙩𝙖𝙝𝙖𝙣𝙖𝙣 𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙥𝙚𝙤𝙣?

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙃𝙪𝙬𝙖𝙜 𝙄𝙠𝙖𝙝𝙤𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙏𝙖𝙡𝙚𝙣𝙩𝙤, 𝘿𝙖𝙖𝙣 𝙨𝙖 𝙋𝙖𝙜-𝙖𝙣𝙜𝙖𝙩 𝙣𝙜 𝙆𝙖𝙗𝙖𝙩𝙖𝙖𝙣𝙜 𝙋𝙪𝙧𝙨𝙞𝙜𝙞𝙙𝙤 Talento ng mga pursigidong mag-aaral, ating...
20/06/2026

𝙊𝙋𝙄𝙉𝙔𝙊𝙉 | 𝙃𝙪𝙬𝙖𝙜 𝙄𝙠𝙖𝙝𝙤𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙏𝙖𝙡𝙚𝙣𝙩𝙤, 𝘿𝙖𝙖𝙣 𝙨𝙖 𝙋𝙖𝙜-𝙖𝙣𝙜𝙖𝙩 𝙣𝙜 𝙆𝙖𝙗𝙖𝙩𝙖𝙖𝙣𝙜 𝙋𝙪𝙧𝙨𝙞𝙜𝙞𝙙𝙤

Talento ng mga pursigidong mag-aaral, ating pangalagaan.

“Quality education for all learners.” Ito ang isa sa mga pangunahing layunin ng Department of Education (DepEd) Order No. 009, s. 2026. Nakatuon ang pagbabagong ito sa pagpapalakas ng akademikong pagganap ng mga mag-aaral at mas maayos na paggamit ng oras sa paaralan. Gayunman, nagbubukas ito ng usapin kung sapat pa bang nabibigyang-halaga ang iba pang aspekto ng pag-unlad ng kabataan. Bagama’t layunin ng patakarang ito na mapangalagaan ang oras para sa akademikong pag-aaral, hindi maikakailang may malaking papel din ang mga extracurricular activities sa paghubog ng kakayahan at pagkatao ng mga mag-aaral.

Dahil dito, nararapat lamang na suriin kung tunay bang nakatutulong ang ganitong sistema sa kabuuang pag-unlad ng kabataan. Hindi maikakaila na mahalagang bahagi ng edukasyon ang mga gawaing may kaugnayan sa pamamahayag; pampalakasan o sports; pananaliksik o research; sining; at iba pang ekstrakurikular na larangan. Dito nahuhubog ang mga kasanayang hindi laging natututuhan sa loob ng silid-aralan. Nagbibigay ang mga ito ng pagkakataong mapaunlad ang talent; tiwala sa sarili; kakayahang mamuno; at mahusay na pakikipag-ugnayan sa kapwa.

Kaya naman, hindi nararapat na ituring ang mga gawaing ito bilang pangalawang priyoridad lamang. Ayon sa United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO), mahalagang bahagi ng edukasyon ang mga gawaing nagpapaunlad sa pagkamalikhain o creativity; kakayahang makipagkapwa-tao o social skills; at kakayahang mamuno ng mga mag-aaral o leadership. Binibigyang-diin ng organisasyon na hindi lamang akademikong kaalaman ang sukatan ng matagumpay na pagkatuto. Mahalaga rin ang mga karanasang humuhubog sa pagkatao at kakayahan ng kabataan. Ipinakikita nito na may mahalagang papel ang extracurricular activities sa pagkamit ng holistikong edukasyon. Sa larangan ng pamamahayag, natututuhan ng mga mag-aaral ang wastong pagsusuri at responsableng pagpapahayag. Nahahasa naman sa pampalakasan ang disiplina; pagtitiyaga; pagtutulungan; at sportsmanship o kagandahang-asal sa laro. Sa larangan ng pananaliksik, ang naturang larangan ay may layong malinang ang kritikal na pag-iisip at kakayahang lutasin ang mga suliranin sa loob at labas man ng paaralan. Samantala, nagsisilbing daan ang sining upang maipakita ang pagkamalikhain at natatanging talento ng bawat isa. Batay sa mga pag-aaral ng National Center for Education Statistics, mas mataas ang antas ng pakikilahok sa paaralan at akademikong tagumpay ng mga mag-aaral na aktibong sumasali sa extracurricular activities. Nagiging mas konektado rin sila sa kanilang komunidad at mas handang harapin ang mga hamon sa hinaharap. Ipinahihiwatig ng mga datos na hindi sagabal ang mga gawaing ito sa pag-aaral.

Sa halip, nagsisilbi pa itong katuwang sa mas epektibong pagkatuto. Bilang isang mag-aaral na sumasali sa mga extra-curricular activites, naniniwala akong hindi dapat limitahan sa iilang linggo ang mga pagkakataong malinang ang talento at kakayahan ng kabataan. Nararapat na magkaroon ng sapat na panahon at suporta para sa mga gawaing nagbibigay ng karagdagang kaalaman at karanasan. Hindi lamang mga medalya at parangal ang naibibigay ng contest kundi mahahalagang aral na magagamit habambuhay. Mas nagiging ganap ang edukasyon kapag kinikilala nito ang iba’t ibang anyo ng pagkatuto.

Sa huli, marapat lamang na huwag nating ikahon ang mga naturang larangan at iba pang ekstrakurikular na gawain. Sa halip, maglaan ng sapat at patas na priyoridad sa akademikong kahusayan at paglinang ng talento. Parehong mahalaga ang dalawang ito sa pag-angat ng mga mag-aaral na handang harapin ang mga hamon ng kinabukasan. Kung tunay na hangad ng edukasyon ang holistikong pag-unlad, kinakailangang bigyang-halaga hindi lamang ang mga aralin sa loob ng silid-aralan. Sa ganitong paraan, masisiguro ang isang edukasyong tunay na nakatuon sa kabuuang pag-unlad ng bawat mag-aaral.

𝙫𝙞𝙖 Elaiza Paredes
𝙙𝙞𝙨𝙚𝙣𝙮𝙤 𝙣𝙞 Neil Babon

𝙇𝘼𝙏𝙃𝘼𝙇𝘼𝙄𝙉 | 𝙄𝙗𝙖'𝙩 𝙄𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙪𝙡𝙖𝙮, 𝙞𝙞𝙨𝙖𝙣𝙜 𝘽𝙖𝙝𝙖𝙜𝙝𝙖𝙧𝙞"𝘿𝙞 𝙠𝙖 𝙨𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜, 𝙙𝙞 𝙠𝙖𝙞𝙡𝙖𝙣𝙜𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙣𝙜𝙝𝙞𝙣𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜" –𝘽𝙚𝙣 & 𝘽𝙚𝙣, 𝘿𝙞 𝙠𝙖 𝙨𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜 Ang ...
19/06/2026

𝙇𝘼𝙏𝙃𝘼𝙇𝘼𝙄𝙉 | 𝙄𝙗𝙖'𝙩 𝙄𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙪𝙡𝙖𝙮, 𝙞𝙞𝙨𝙖𝙣𝙜 𝘽𝙖𝙝𝙖𝙜𝙝𝙖𝙧𝙞

"𝘿𝙞 𝙠𝙖 𝙨𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜, 𝙙𝙞 𝙠𝙖𝙞𝙡𝙖𝙣𝙜𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙣𝙜𝙝𝙞𝙣𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜" –𝘽𝙚𝙣 & 𝘽𝙚𝙣, 𝘿𝙞 𝙠𝙖 𝙨𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜

Ang Pride Month ay hindi lamang isang simpleng selebrasyon, paalala ito na ang Pride ay nagsimula bilang protesta, mula sa mga taong tumindig laban sa diskriminasyon at sa sistemang matagal nang nagbubulag-bulagan sa kanilang karapatan. Hindi lamang ito tungkol sa kung sino ang minamahal, kundi tungkol sa karapatang mabuhay nang pantay. Patuloy ang laban—tuloy-tuloy ang pagtindig na walang tiyak na hangganan.

Dumating ang Hunyo na may dalang mga kulay. Makikita ang mga watatawat na sumasayaw sa hangin, maririnig ang mga tinig na matagal na ring naghihintay marinig, at mararamdaman ang saya ng mga taong sa wakas ay nakahinga ng maluwag. Ngunit sa likod ng makukulay na imahe, naroon ang paulit-ulit na pakikibaka—ang pagharap sa mundong matagal nang humuhusga, nagdududa, at nagtatangkang gawing mas maliit ang kanilang pagkatao. Ito ay hindi lamang pagdiriwang ng pagkakaiba kundi isang pag-alala sa mga patuloy na lumalaban at nakikibaka.

May mga kabataang natutong matakot bago pa man natutong maging totoo sa sarili, at ang takot na ito ay hindi basta emosyon kundi bunga ng mundong hindi pa rin pantay ang pagtingin at pagtrato. Sa araw-araw, may mga indibidwal na kailangang itago ang bahagi ng kanilang sarili habang pinapatunayan ang kakayahan, dahil alam nilang may mga pagkakataong hindi sapat ang galing kapag ang paghusga ay nakatuon sa kung sino sila imbes na sa kung ano ang kaya nila. At sa gitna nito, nananatiling laban ang pagkilala, ang paggalang, at ang espasyong hindi sila ginagawang mali sa pagiging sila—hanggang sa puntong ang tanong ay hindi na kung bakit sila nagtatago, kundi kung bakit hanggang ngayon, kailangan pa nilang magtago.

Walang dapat ituwid sa isang taong hindi naman nasira. Walang dapat baguhin sa isang pusong marunong magmahal. Dahil ang usapin ay hindi kung tama o mali ang damdamin, kundi kung bakit hanggang ngayon ay may mga hangganan pa ring nakikita sa kung sino lamang ang dapat tanggapin. Sa ilalim ng bahaghari, paano matatanaw ang mga tunay na kulay kung ang tangi nilang nakikita ay ang kulay itim dahil sa kawalan ng karapatan? Ang mga karapatang dapat sana’y hindi na ipinaglalaban—ang karapatan na makilala nang buo nang walang pagdududa. Ang mabuhay nang may pantay na pagtingin sa lipunang mabilis pumili kung sino ang may kulang. Ang magmahal o makasal sa ilalim ng batas nang hindi kailangang ipaliwanag, ipagiitan, o patunayan na ang kanilang pagmamahal ay kasing totoo ng iba. Nang hindi kailangang humarap sa mga tanong, pagdududa, at pagtutol bago kilalanin ang isang damdaming matagal nang nandirito.

Isang maligayang pagbati sa mga taong buong tapang nang ipinakilala ang kanilang sarili sa mundo, Maligayang pagbati rin sa mga taong hanggang ngayon ay natatakot at hindi pa kayang magsalita, isang maligayang pagbati sa mga taong patuloy pang hinahanap ang kanilang sarili, at isang maligayang pagbati sa mga patuloy na nakikibaka. Hindi mo kailangang magmadali. Ang mahalaga ay unti-unti mong natututunang yakapin ang sarili mong kulay.

Ang bahaghari ay hindi nabubuo sa iisang kulay lamang, nabubuo ito sa ibat ibang kulay na magkakasamang ipinaglalaban ang dapat ipaglaban. At tulad ng bahaghari, mas nagiging maganda ang mundo dahil sa pagkakaiba, kaya kung sakaling may magsabi muling “sayang”, sana ay maalala mong walang anumang nakapanghihinayang sa pagiging totoo. Sa mundong ito, maaaring magkakaiba man ang ating mga kulay, personalidad, o paniniwala lahat tayo ay bahagi ng iisang bahaghari. Sa likod ng bawat kulay ay mga kuwentong hindi magkakatulad—may mga pinatatahimik, may mga itinatago, may mga pinagkakaitan ng pagkilala, at may mga patuloy na ipinaglalaban ang mga karapatan. Magkakaiba man ang kanilang mga karanasan, iisa ang kanilang hangarin. Na makita, makilala, at igalang bilang tao. At hangga't may mga kulay na kailangan pang ipaglaban ang karapatang, mananatiling higit sa isang selebrasyon ang Pride Month. Isa itong protesta laban sa mundong patuloy na pumipili kung sino lamang ang karapat-dapat makita, marinig, at kilalanin. Sapagkat ang bawat kulay ng bahaghari ay hindi humihingi ng espesyal na pagtingin—hinihingi lamang nito ang mga karapatang matagal nang nararapat para sa lahat.

———————————————
𝙫𝙞𝙖 Jennexis Cabrigas
𝙙𝙞𝙨𝙚𝙣𝙮𝙤 𝙣𝙞 Neil Babon

Address

San Francisco Street , Catbalogan City
Catbalogan
6700

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ang Samariñan posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category