11/07/2025
🏡 Chapter 149: Ang Umaga ng Mandirigma
📍Kinaumagahan...
Maagang nagising ang lahat sa loob ng Villa. Tahimik ang paligid, ngunit hindi ito kapayapaan—ito ay tila katahimikan bago ang panibagong unos.
Sa may terasa ng Villa, nakaupo si Vinz—tahimik, nakaharap sa unti-unting pagsinag ng haring araw. Sa kanyang k**ay, maingat niyang hawak ang isang tasa ng kopi luwak—isang rare at kontrobersyal na uri ng kape na kilala sa buong mundo, galing sa mga bundok ng Indonesia at timog-kanlurang bahagi ng Pilipinas. Kilala ito sa kakaibang proseso kung saan ang mga butil ay kinakain, dinudumi, at kinokolekta mula sa civet cat bago i-roast sa perpektong temperatura.
Mabango ang kape—may likas na tamis, banayad na earthy notes, at halos wala ang mapait na tapik ng karaniwang brewed coffee. Isang lasa na bihirang maranasan kahit ng mga mayayaman, at karaniwang inireserba lamang para sa mga pinuno, diplomat, o... mga Royal families.
Humigop si Vinz, dahan-dahan.
🌄 "Tahimik ang umaga... at di ko alam kung ano ang naghihintay sa amin sa unahan. Pero kung ano man 'yon, nakahanda ako!" bulong niya sa sarili habang sinusundan ng tingin ang dahan-dahang paglitaw ng liwanag sa ulap.
Samantala, sa loob ng Villa, mabilis na kumilos ang limang kumander. Bitbit ang disiplina at dedikasyong itinatak ni Vinz sa kanilang puso at isipan, isa-isa nilang inayos ang buong paligid—mula sa mga sirang muwebles, basag na salamin, duguang sahig, hanggang sa mga butas sa dingding na iniwan ng laban kagabi.
Ang dating magulo ay unti-unting nagiging maayos. Hindi upang kalimutan ang kagabi, kundi upang ipakita na kahit ang tahanan ng dugo ay puwedeng maging bastion ng pag-asa.
"Walang bakas na magpapaalala sa ating kahapon na puro dugo—ang gusto kong maabutan ni Alice pagbangon niya ay bagong pag-asa," sambit ni Kumander Michael, habang sinasahuran ng walis ang mga bubog ng dating chandelier.
"Umpisahan natin ang araw na parang di tayo sinubok kagabi," dagdag ni Marcelino, habang inaayos ang mga upuang nabuwal na paika-ika, dama pa rin ang konting kirot sa mga sugat niya.
Si Roldan naman ay inaayos ang mga mamahaling sports car sa garahe na napinsala ang iba.
Sa isang sulok, tahimik na pinapahiran ni Renante ng yelo ang pasa sa kanyang mukha, na dahan-dahan ng naghilom habang si Oscar ay tahimik na lumapit kay Vinz.
“Boss, ano ang plano natin ngayon?”
Tanong ni Oscar, nakatayo sa tabi ni Vinz habang binabantayan ang paligid.
Saglit na tumahimik si Vinz. Humigop muli ng kape habang pinagmamasdan ang araw na unti-unting bumabagtas sa ulap. Pagkatapos ay marahan siyang bumuntong-hininga.
“Wala tayong ibang dapat gawin kundi sundan ang lahat ng lead...”
“...para matumbok natin kung sino ang mga sanga, puno, at ugat ng kaguluhang ‘to. At higit sa lahat, Oscar... protektahan ang asawa ko.”
“Yes, Boss.”
Mabilis ang sagot ni Kumander Oscar, walang pag-aalinlangan.
📍Main Hall ng Villa…
Mula sa hagdan ng ikalawang palapag, dahan-dahang bumaba sina Alice at Capt. Julyah. Katatapos lamang nilang maligo at magbihis. May bagong sigla sa kanilang kilos—tila iniiwan na sa itaas ang bigat ng gabi.
Si Alice ay nakasuot ng simpleng "Aurelia Dawn Dress" —isang puting damit na yari sa magaan na linen-silk blend, may manipis na sinturon sa baywang, at bahagyang dumadaloy ang laylayan sa bawat hakbang. Simple ngunit may taglay na eleganteng pino—parang siya mismo.
Si Capt. Julyah naman ay naka-white polo shirt na nakasukbit hanggang siko at itim na military cargo pants, nakatuck-in—palaban pa rin kahit relaxed at di pa tuluyang gumaling.
“Good morning, guys,” bati ni Alice habang tinutulak paibaba ang isang strand ng kanyang buhok.
“Hayaan niyo na ‘yan. Nagpadala na ako ng mga tao mula sa agency para ayusin ang buong Villa.”
“Good morning, bayaw!”
Sabay-sabay na bati ng mga kumander habang nakangiti.
“Ok lang ‘yan, bayaw. Nagpapawis lang rin kami,” sagot ni Marcelino habang pinupunasan ang noo.
“Hi, Capt. Julyah!” bati rin ng mga kumander.
Nagbalik naman ng ngiti si Julyah sabay kaway sa kanila.
📍Sa Terasa…
“Si Vinz, nasaan?” agad na tanong ni Alice, habang ang mata’y mabilis na gumalaw sa paligid.
“Nasa terasa po, bayaw. Nagkakape.”
Sagot ni Kumander Michael.
Walang inaksayang sandali, mabilis na tinungo nina Alice at Julyah ang terasa. Sa dulo ng veranda, natagpuan nila si Vinz, nakaupo pa rin, kasama si Oscar.
📍Sa Harap ng Araw...
“Hi, Vinz...”
Bati ni Alice, may ngiti sa labi habang tinatapunan siya ng tingin.
“Kumusta ang umaga mo?”
Napatingala si Vinz. Sa sinag ng araw na sumasayad sa buhok ni Alice, parang may sariling liwanag na bumalot sa babae. Bigla siyang napatigil—isang iglap ng pagk**angha na hindi niya maipaliwanag.
“Ah... ok lang ako, Hon.”
“Kumusta naman ang tulog mo?”
Bahagyang napangiti si Alice.
“Mas magaan. Parang nawala ang bigat. Siguro dahil alam kong may mga taong nagbabantay. At... dahil alam kong nandiyan ka.”
Walang ibang sagot si Vinz kundi isang payapang sulyap. Ngunit sa likod ng katahimikang iyon, may bahagyang ngiti sa sulok ng kanyang labi—isang ngiting hindi palihim, kundi puno ng tahimik na kasiyahan.
Tumabi si Alice sa kinauupuan ni Vinz, habang si Capt. Julyah ay nanatiling nakatayo sa likuran. Ang simoy ng umaga ay banayad, ngunit dama ang papalapit na kilos ng bagong yugto sa kanilang misyon.
“Vinz...”
Marahan ang tinig ni Alice ngunit matatag.
“Gusto ko sana ay maaga tayong lumipat sa mansion. Pinahanda ko na rin ang almusal doon.”
Bahagyang lumingon si Vinz, nakikinig ng buo ang loob.
“Inayos ko na rin ang mga kwarto ninyo — ikaw, ang mga kaibigan mo, at kinausap ko na rin ang kilalang mananahi sa bayan.”
“Dahil ayon sa’yo, magiging bahagi na sila ng security group ko... kasama ni Julyah.”
Napatingin si Vinz kay Alice, bahagyang nagulat sa lawak ng paghahandang nagawa nito sa loob lamang ng isang gabi.
Nagpatuloy si Alice, malumanay ngunit buo ang kumpiyansa.
“Tungkol naman sa mga tao sa mansion, huwag kang mag-alala. Matagal na silang mga tauhan ni Daddy, mula pa noong ako’y bata pa. Mga taong subok na sa panahon — at higit sa lahat, tapat.”
“Sa security measures... may tiwala ako sa’yo, Vinz.”
“Ikaw na ang bahala. Si Julyah ang magiging second-in-command mo, susunod siya sa protocol mo.”
Walang pag-aalinlangang sagot ang sumunod:
“Yes, Master Chief Vinz!”
Tugon ni Capt. Julyah na may ngiti at saludo pa.
Ngunit sa gilid, tila estatuwang di gumagalaw si Oscar, nakatayo lamang na parang hindi nakita at narinig si Julyah—hindi tumingin, hindi nagsalita, ngunit dama ang pag-init ng batok ng katorpehan at pagkahiya nito sa dalagang kapitan.
Habang si Vinz naman ay tahimik lang na tumango. Hawak pa rin ang tasa ng kanyang kape, ngunit sa bawat bigkas ni Alice ay tila unti-unting bumubuo ng malinaw na larawan sa kanyang isip:
— isang palasyo ng proteksyon
— isang pamilyang muling nabubuo
— isang digmaang dumarating
at
— isang pag-ibig na hindi niya alam kung kailan niya kailangang itaya ang lahat para lamang ingatan ito.
🚘 Paglalakbay Patungo sa Mansyon
"Guys, let's go," wika ni Alice habang tumayo sa gilid ng terasa. Mapanatag ang kanyang tinig, ngunit may halong excitement sa bagong simula.
Agad na tumayo si Vinz, iniwan ang tasa ng kape sa mesa, at tumango sa kanyang mga kasamahan. Sa isang iglap, kumilos na rin ang limang kumander—buo ang koordinasyon, parang mekanismong sanay sa mabilisang aksyon.
Hindi nagtagal, inihanda na nila ang dalawang magarang sasakyan na tanging hindi nadamay sa kaguluhan ng nakaraang gabi.
🔴 Ang “Red Seraph”
— isang p**ang custom-modified Ferrari SF90 Stradale na may reinforced armor plates at solar-adaptive tinting.
Ito ang sinakyan nina Alice, Vinz, at Captain Julyah. Tahimik ngunit makapangyarihan ang tunog ng makina nito—tila isang mumunting bulong ng apoy na handang sumiklab anumang oras.
⚫ Ang “Phantom Vulture”
— isang itim na bulletproof Cadillac Escalade V na may pinasadyang compartment at pang-espesyal na misyon.
Dito sumakay ang limang kumander — sina Oscar, Marcelino, Michael, Roldan, at Renante.
Ngunit bago pa man ipasok ang mga susi sa ignition, mabilis na kumilos si Captain Julyah at ang lima pang kumander.
Sa loob ng ilang minuto, sistematikong sinuyod nila ang bawat sulok ng sasakyan—mula sa ilalim ng chassis, dashboard, wheel wells, luggage compartment, hanggang sa loob ng mga headrest at speaker grills.
“Thermal sweep... clear.”
“EM field scanner... stable.”
“No bugs detected.”
Isang matatag na ulat ang ibinigay ni Captain Julyah, sabay saludo kay Vinz.
“Both vehicles are clean, Master Chief. Walang bakas ng aninong itim.”
Tumango si Vinz, saka binuksan ang pinto ng Red Seraph.
“Let’s move.”
Habang sinasara ang pinto ni Alice, napalingon siya sa dating Villa—na kahit may mga bitak at bakas ng digmaan—ay parang paalam sa lumang yugto ng kanilang buhay.
Ang makina ng dalawang sasakyan ay sabay na umungol, at sa tunog nito’y tila isang senyales: papunta na sila sa bagong kuta... ngunit ang mundo ay hindi pa tapos sa kanila.
Ang nakakakilabot na digmaan na di pa nasaksihan sa buong kasaysayan ng daigdig ay malayo pa sa dulo.. pero simula ngayon, ang bawat galaw nila ay hakbang papalapit sa gitna ng anino.
Itutuloy…..🔥
________________
📖 Nagustohan mo ba ang chapter na ito?
🥀Please Share, Like at comment dahil malaking tulong na po 'yan sa ating munting page.
🔒 Copyright Notice: This story is an original work of fiction by Nex Javar | Nex Stories Official | Nex Stories Chronicles | Nex Stories (YouTube) and is protected under copyright laws. Any unauthorized copying, reproduction, distribution, or adaptation of this content, in any form or medium, is strictly prohibited. All rights reserved.
