22/04/2026
Nanganak ako ng pangatlong beses, babae na naman. Ang biyenan kong babae, nakatayo lang sa pinto ng delivery room. Hindi man lang sumulyap sa bata, tumalikod agad at naglakad palayo.
Sa araw ng binyag (christening), nagpa-party siya ng dalawampung mesa. Napakaraming pagkain.
Karga-karga ko ang anak ko, akala ko ang handaang ito ay para sa kanya.
Pagdating namin sa venue, laking gulat ko nang makita ang pulang banner sa gitna ng hall:
"Maligayang Pagdating sa Unang Lalaking Apo ng Pamilyang Hernandez"
Anak pala iyon ng bayaw ko at ng asawa niya. Nanganak ang asawa niya ng lalaki noong nakaraang buwan.
Hawak-hawak ng biyenan ko ang kamay ng bunsong manugang, at ipinapakilala sa lahat ng bisita:
"Ito ang tunay na bida ng pamilya Hernandez!"
Umabot sa 86,000 Pesos ang ginastos sa party na ito.
Ang tatlo kong anak na babae, ang panganay ay suot ang pinaglakihan ng pinsan, at ang bunso ay nakabalot lang sa lumang kumot na padala ng nanay ko galing probinsya.
Pitong taon na akong kasal, ako ang gumagawa ng lahat ng trabaho sa 5-ektaryang palaisdaan ng alimango (crab pond) ng pamilya nila. Gising na ako ng alas-tres ng madaling araw para magpakain at mag-ikot sa palaisdaan.
Lahat ng kita, ibinibigay ko sa biyenan ko. Pero ang matanda, ipinapambayad lang pala ng bahay at sasakyan ng bunsong anak niya sa bayan.
Samantalang ako, kahit bagong damit lang, kailangan ko pang makiusap at tingnan ang mood ng biyenan ko.
Ang mga kamag-anak na dumadaan sa harap ko, ni hindi man lang bumabati.
Bulong pa ng isang Tiya:
"Walang silbi ang babaeng hindi kayang manganak ng lalaki. Siguradong papalitan din 'yan ng mga Hernandez."
Napatingin ako sa bunso kong anak na tulog na tulog sa bisig ko. Ang maliliit niyang kamay ay nakakapit nang mahigpit sa damit ko.
Bigla kong naramdaman na hindi lang damit ang hinahawakan niya, kundi ang huling pag-asa ng buhay ko.
Sa gitna ng masayang tawanan sa hall, kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang taong gustong bumili ng palaisdaan
Full story nasa comment section 👇🏻👇🏻
