01/06/2026
Tumatanda tayo, pero hindi tayo tumitigil.
Bawat puting buhok, bawat sakit sa likod, bawat pagod sa hapon — lahat yan ay medalya ng isang mandirigma na hindi sumuko.
Hindi tayo nabubuhay para maging bata ulit. Nabubuhay tayo para patunayan na kahit tumatanda na ang katawan, mas lalong tumitibay ang loob. Trabaho lang.
Kahit mabagal na ang hakbang, basta pasulong pa rin.
Kahit masakit na ang tuhod, basta may trabaho pa rin.
Kahit marami nang nawala, basta may pangarap pa rin.
Isipin mo ‘to kapag gusto mong sumuko:
‘Yung mga bata pa, sila pa ang natutulog nang mahimbing.
Tayo?
Tayo ang gumagawa ng bukas nila. Kaya laban lang.
Hindi tayo nagtratrabaho para sa pera lang.
Nagtratrabaho tayo para sa dignidad, para sa pamilya, at para sa sarili nating peace of mind kapag uupo na tayo balang araw at sasabihing, ‘Ginawa ko lahat. Hindi ako sumuko.’