05/10/2025
Noong gabi bago ang aming kasal, nagising ako sa ingay ng isang umuungol. Noong una, akala ko nananaginip ako. Pero nang lumingon ako sa gilid, wala sa tabi ko ang fiancée ko. Ang tunog ay nagmumula sa banyo. Curious — and a bit uneasy — Tumayo ako at naglakad papunta sa banyo. Bahagyang nakabukas ang pinto, at sa pagbukas, nakita ko siyang nakaupo sa toilet seat, nakabukaka ang kanyang mga paa, nakatagilid ang ulo, may malabong ngiti sa kanyang mukha. Napaungol siya. Dahan-dahan. Paulit-ulit. Parang may kumalabit sa kanya. Ngunit walang ibang tao doon. Walang laruan. Walang phone. Siya lang. As I stepped closer, the moment she noticed me, she suddenly composed herself — parang walang nangyari. Hindi siya umimik. Wala man lang sulyap. Namula lang at nilagpasan ako pabalik sa k**a. Tumayo ako, nalilito, sinusubukang iproseso ang aking nasaksihan. It disturbed me deeply — especially because she was the one who insisted we remain celibate until marriage. Iginagalang namin iyon. Sabay naligo. Natulog sa iisang k**a. Ngunit ni minsan ay hindi siya umarte na gusto niya ng intimacy. Ngayon, noong gabi bago kami maging mag-asawa, nakita ko ang isang side niya na hindi ko maintindihan. THE WEDDING MORNING Maagang umaga — araw ng kasal namin — pumasok siya sa aming shared room at may sinabi na ikinagulat ko. "Gusto kong magkaroon ng sarili kong pribadong silid pagkatapos ng kasal," diretsong sabi niya, halos parang utos. Natulala ako. "Ikakasal tayo ngayon. Bakit tayo mananatili sa magkahiwalay na kwarto?" tanong ko. Kumunot ang noo niya, at sa isang iglap, nagdilim ang kanyang kalooban. "Kung hindi mo kayang respetuhin iyon, siguro hindi dapat mangyari ang kasal na ito." Nakiusap ako sa kanya na huwag sirain ang araw namin dahil sa kakaibang bagay. She eventually agreed — or at least pretended to — and we went ahead with the ceremony. --- THE WEDDING NIGHT Kalaunan ng gabing iyon, nagbihis ako at tahimik na lumapit sa kwarto niya, sabik na sa wakas ay makapiling ang asawa ko
