28/11/2025
DUWENDENG NAGPARAMDAM SA BABAENG NAGLIGTAS NG ISANG BULAG NA PUSA.
– Sender: Enzo
Kuya Psl, Mabilis ang tibok ng dibdib ni Alona habang naglalakad siya pauwi sa madilim na kalsadang iyon. Lagpas alas-nuwebe na at halos walang dumaraan na sasakyan. Ang tanging ilaw lamang ay ang malabong poste sa dulo ng kanto na pa-kislap kisap, parang isang matang nagmamasid. Tahimik ang paligid, ngunit hindi ordinaryong katahimikan. Parang may humihinga sa mismong likuran niya.
Habang naglalakad, narinig niya ang mahinang pag-iyak ng isang hayop. May halong huni, parang nagmamakaawa. Napalingon siya sa gilid ng basurahan at doon niya nakita ang isang maliit na pusa, nanginginig, basa sa hamog, at tila hindi nakikita ang direksyon. Ang mga mata nitong puti at ulap na parang natatakpan ng usok. Bulag. Kahit takot siya sa dilim, hindi niya matiis. Binuhat niya ang pusa at pilit na pinapakalma.
Pagkaangat niya sa pusa, biglang may humampas na malamig na hangin. Hindi iyon normal na hangin; may kasamang bulong, parang tinig na mababa at sobrang lapit sa kanyang tenga. Napatigil siya, nilingon ang paligid, pero walang tao. Ang katahimikan ay naging mas mabigat. Para bang may nanood sa kanila sa dilim.
Pag-uwi niya sa bahay, hindi na niya inisip ang hiwagang naramdaman niya. Inasikaso niya agad ang pusa, pinunasan, pinainom, at pinakain. Pero habang ginagawa niya ito, napansin niyang parang may maliit na kumaluskos sa ilalim ng mesa. Maliit na yapak. Tunog na hindi gawa ng pusa. Halos kaluskos ng bata o… isang bagay na hindi pangkaraniwan.
Kinabukasan, nagsimula ang mga kakaibang pangyayari. Pagmulat niya, may mga baryang nakapatong sa dibdib niya na hindi niya maalalang inilagay. Sa sahig, may mga yapak na bilog at maliit, parang sa taong hindi aabot ng isang dangkal ang height. Ang kurtina ay gumagalaw kahit walang hangin. At ang bulag na pusa? Palaging nakatuon ang tingin nito sa sulok ng kwarto. Hindi gumagalaw ang ulo, pero nakatingin nang tuwid, parang may sinusundan.
Gabi-gabi, may naririnig siyang mahinang boses. Hindi malinaw, pero sapat para tumayo ang balahibo niya. Minsan ay nasa kisame, minsan ay nasa likod ng pinto. Minsan ay nasa k**a mismo. Isang gabing tahimik, habang sinasara niya ang ilaw, may humawak sa paa niya. Maliit na k**ay. Hindi k**ay ng bata, kundi k**ay na magaspang, malamig, at parang may kukong mahaba. Napatili sana siya, pero parang may pumigil sa boses niya. Nanigas, hindi nakakilos.
Pagmulat niya, wala na. Pero sa sahig ay may maliit na bakas ng putik. Bilog ang hugis ng sakong, paikot ang daliri. Tanda ng isang duwende.
Paulit-ulit iyon sa sumunod na mga gabi. Hanggang sa isang gabing hindi niya makakalimutan. Habang natutulog siya, nagising siya sa biglaang ingay. Parang may nahulog sa kusina. Nang puntahan niya, nagkalat ang mga plato sa sahig na parang may nagbagsakan. At sa gitna ng gulo, naroon ang pusa, nakaupo at nakatingin sa ilalim ng mesa. Walang kibot. Walang galaw. At doon, sa ilalim ng mesa, may aninong maliit, nakayuko, parang nagmamasid.
Hindi niya maaninag ang mukha, ngunit nakikita niya ang kurba ng ulo, ang maikling katawan, at ang k**ay na may mahahabang kuko. Kumilos nang dahan-dahan ang anino, umusad paabante, at tumigil sa gilid niya. Napakalamig ng paligid. Nakahinto ang hangin. Tila pati oras ay natigil.
Pag-angat niya ng tingin, sa salamin sa dingding niya ito nakita nang malinaw. Isang duwende. Mukhang gusgusin, balot sa putik, malalim ang mata, nakatingin sa kanya na parang sinusuri ang kaluluwa niya. Hindi ito mukhang masaya. Hindi rin galit. Parang may gustong sabihin.
Ngunit sa halip na magsalita, lumapit ito sa pusa. Tinapik ang ulo nito, at nang magawa iyon, biglang umilaw nang bahagya ang mata ng pusa. Parang may init na dumaan mula sa duwende papunta sa hayop. Umangat ang balahibo ni Alona sa nakita. Nang matapos, humarap muli ang duwende sa kanya. Nakaramdam siya ng matinding bigat, parang babagsak siya sa sahig. Parang binabala siya ng nilalang.
Nabasag ang moment nang biglang nawala ang duwende. Parang usok na hinipan. Ang naiwan lang ay yapak sa sahig, maliit, basa, at maduming may halong putik at dahon.
Lumapit ang pusa sa kanya. At sa unang pagkakataon, nag-react ito sa direksyon niya. Kinindatan siya ng mata nitong ngumiti ang liwanag. Unti-unting nabubuksan. Parang gumagaling.
Napaupo si Alona sa sahig, nanginginig ang k**ay. At bago niya tuluyang isara ang pinto ng gabi, may narinig siyang maliliit na tawa sa labas. Tawang hindi pangbata, hindi pangmatanda. Tawang hindi niya makakalimutan habang buhay.
At kasama ng tawang iyon, ang malamig na bulong. ang pagtulong niya ay may kapalit. Hindi pa tapos ang pakikipag-ugnayan niya sa mundo ng mga nilalang na hindi nakikita.
Sa dilim ng kanyang bahay, nagsisimula pa lang ang kuwento.
Kung kayo ang nakaranas nito, tatakbo ba kayo o haharapin ang nilalang na nagpapasalamat?
