04/07/2026
"UHAW NA UHAW ANG MISIS
Respeto. Isang bagay na sinasabi nilang hindi mo basta-basta makukuha dahil kailangan mong pagtrabahuhan para ibigay sa iyo ng ibang tao. Pero paano kung ang respeto na pinaghirapan mo sa loob ng ilang dekada ay mawala dahil sa isang pagkakamali, dahil sa isang pangyayari na tuluyang magpapabago at wawasak sa buhay mo? Itago mo na lang ang pangalan ko, Captain Danny.
Ako ay isang kapitan dito sa aming maliit na barangay. Ako ay 48 taong gulang at may tatlong anak na nasa kolehiyo. Ang tanging kasama ko sa buhay ay ang asawa kong si Susan, dahil ang aming mga anak ay umuuwi lang paminsan-minsan dahil busy sila sa kanilang pag-aaral sa lungsod. Ako ay nakatali sa aking tungkulin bilang kapitan habang ang aking asawa ay aking partner.
Bukod doon, siya ay laging nasa simbahan dahil siya ay isang deboto. Masasabi kong maayos ang aking pamamalakad sa aming barangay dahil wala pa akong natatanggap na kahit anong reklamo mula sa aking mga kabarangay simula nang magsimula ang aking termino. Bukod doon, marami na rin kaming nagawang mga proyekto. Hindi gaya ng mga nakaupo noon, ipinapagawa ko rin ang kalsada habang tag-araw pa.
Hindi gaya ng ibang mga politiko na kapag malapit na ang tag-ulan ay saka pa lang magpapagawa ng kalsada. Tapos kung hindi matapos, iiwan lang itong nakabitin hanggang sa susunod na eleksyon. Kap, may lumipat kamakailan sa ating barangay. Sabi nila, tutulungan daw sa paglipat. Sabi nila, kailangan nila ng truck para magdala ng gamit. Si Abel, isa sa aking mga kasamahan, ang lumapit sa akin.
Ganun ba? Saan sila lilipat? Ano iyon? Uupa o may sariling bahay na? Sabi nila ay may bahay na, Kap. Kayo ang magiging magkapitbahay. Kilala mo ba ang bahay ni Aling Martha, yung matanda, hukot at maraming kulubot, yung dating nakatira sa tapat ng bahay niyo, iyon ang binili nila? Halos mabuga ko ang kape ko sa paraan ng pagkadescribe niya kay Aling Marta.
Talaga? Ganun ba? Naku, kapitbahay ko pala iyon. Sige, tatapusin ko lang ang kape ko at lalabas para kausapin sila. Tinapos ko ang kape ko at saka lumabas ng opisina para puntahan sila sa dulo ng barangay hall. Oh, kayo ba ang mga bagong lipat? tanong ko sa kanila nang may ngiti. Ganun talaga kapag politiko ka, Miss Heart.
Dapat ay marunong kang ngumiti, kahit minsan ay gusto mo nang sakalin ang mga tao sa harap mo. ""Opo, kapitan. Magandang araw po, sir. Ako po si Jun."" Iniabot ng lalaki ang kanyang kamay, kaya tinanggap ko naman. ""Welcome sa barangay, Jun. At ito ba ang iyong asawa? Napakaganda naman."" Nginitian ko ang babae. Nakasuot siya ng simpleng pink na t-shirt na may print na Mickey Mouse at maong na maikli ang puwet.
Napakasimple niya at kahit walang makeup ay napakaganda, Miss Heart. Hindi ganoon ka-perpekto ang mukha niya kung titingnan. Hindi ganoon katangos ang ilong niya, pero napakaganda ng mga ngipin niya at napakayaman niya pagdating sa pera. ""Hello, kapitan!"" bati niya sa akin nang mainit. Nagulat pa ako nang yakapin niya ako agad.
""Ako po si Cynthia. Ako po ang asawa ni Jun. Nabalitaan ko na magkapitbahay pala tayo."" Ah oo, kapitbahay tayo. Pumalakpak siya. ""Oh, tamang-tama. Magluluto ako ng specialty ko, ginataang hito, mamaya. Dadalhan kita."" Hito? Hindi ba dapat iniihaw ang hito? Nagtataka ako. ""Oh, kapitan, sa amin po, iba ang luto sa hito. Hayaan mo mamaya. Patitikimin kita."" Nilunok ko ang laway ko nang mapansin ko ang mga mata niya sa akin. Hindi ko alam kung nag-iinarte lang ako o baka dahil masyado lang siyang friendly. Miss Heart, gaya ng madaldal na si Cynthia, FULL STORY IN COMMENT 👇🏻"