25/03/2026
Kilala niyo si Punch?
Yung baby monkey na pinalaki ng zookeepers dahil inabandona siya ng nanay niya nang ipanganak pa lang.
Ang pinaka-malapit sa kanya?
Isang stuffed toy.
Hindi dahil gusto niya.
Kundi dahil wala siyang ibang pagpipilian.
May mga season talaga na
ang meron ka lang
ay pansamantalang comfort.
Hindi healing.
Hindi home.
Comfort lang na tumutulong sa’yo
para ’di ka tuluyang mabasag.
Noong January 19, 2026
inilabas na nila si Punch para makilala ang kanyang troop.
Bago. Scary.
Pero pumunta pa rin siya.
Hawak pa rin ang plush niya. At iyon ang mabigat na lesson. Hindi kailangan maging handa bago ka gumalaw papunta sa mas totoo.
Gumalaw muna.
Yung tapang, kasunod.
Unti-unti, natutong magtiwala si Punch.
Natutong maglaro.
Natutong kumapit sa buhay
hindi na lang sa stuffed toy.
Kaya ngayon, tanong ko sa’yo:
Sino o ano ang “plush toy” mo?
Yung kinakapitan mo ngayon para lang hindi ka mag-crumble pero hindi ka talaga ginagawang buo?
Walang judgment.
Dumaan tayo lahat doon.
Kasi ito ang totoo:
Hindi ka ginawa para sa survival mode.
Hindi ka ginawa para sa comfort na walang reciprocation.
Ginawa ka para sa real connection.
Para sa warmth na lumalapat pabalik.
Para sa presensya na nararamdaman mo
hindi lang inaakala mo.
Yung kinakapitan mo ngayon?
Baka hindi ending iyon.
Tulay lang pala papunta sa mas totoo.
Mas buo. Mas buhay. Mas may reciprocation.
“Some things comfort you.
But real connection changes you.”
Hindi ka nag-iisa sa yugto ng plush toy. 🐒💜
Pero hindi ka rin meant to stay doon.