05/08/2026
Para sa batang ako.……
Pasensya kung masyado kang maagang natutong maging matatag. Habang ang ibang bata ay nangangarap pa lang, ikaw ay natutong magsakripisyo. Habang ang iba ay iniisip ang gusto nila, ikaw ay iniisip kung paano may maihahain sa lamesa at kung paano maitataguyod ang pamilya.
Hindi naging madali ang buhay. Maraming gabing umiiyak ka nang tahimik. Maraming beses kang napagod, nadapa, at gustong sumuko. Pero sa bawat pagkakataon, mas pinili mong bumangon. Hindi dahil madali,kundi dahil may mga taong umaasa sayo.
At OO, dumating ang araw na iniwan ka ng taong pinakamamahal mo. Hindi dahil tumigil kang magmahal, kundi dahil hindi kinaya ng pag-ibig ang bigat ng sitwasyon mo. Masakit. Sobrang sakit. Pero kahit wasak na wasak ka, hindi mo hinayaang masira ang pangarap mong iahon ang pamilya mo.
Kung may isang bagay na ipinagmamalaki ko sayo, hindi iyon ang tibay mo, kundi ang puso mo. Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan, hindi ka naging mapait. Hindi ka nanlamang. Hindi ka sumuko. Patuloy kang lumaban nang tahimik, dala ang responsibilidad na hindi mo naman hiniling.
Balang araw, hindi na luha ang magiging kapalit ng pagod mo. Hindi na puro sakripisyo ang kwento mo. Darating din ang araw na ikaw naman ang pipiliin ng buhay. At kapag nangyari iyon, masasabi mong, lahat ng sugat, lahat ng pagod, at lahat ng luha ay may dahilan.
Hindi ka biktima ng sitwasyon. Ikaw ang patunay na kahit wasak ang pinanggalingan, puwedeng maging inspirasyon ang patutunguhan. ❤️
