KyrieTv

31/03/2026

Kung magaling ka talaga sa english, anu english ng

"Balang araw, ipaghihiganti kita"

31/03/2026

Fried chicken 😋🐥

21/01/2026

Nasa hul! talaga ang pagsis!s! 🥺

"!TATAPON KO NA SANA ANG LUMANG UNAN NG EX-WIFE KO, PERO NAPALUHOD AKO SA IYAK NANG MAKITA KO ANG TINATAGO NIYA SA LOOB NITO — LIHIM KUNG BAKIT NIYA AKO PINALAYA,"

Limang taon kaming nagsama ni Kara. Sa simula, masaya. Pero nitong huli, naging impyerno ang buhay namin.

Si Kara ay naging malamig, mainitin ang ulo, at laging pagod. Tuwing lalapit ako para yumakap, itutulak niya ako. “Pagod ako, Mark. Huwag ngayon,” lagi niyang sinasabi.

Bukod doon, naging sobrang kuripot niya. Ang sweldo niya bilang Nurse ay hindi ko nakikita. Sabi niya, “tinatabi” niya, pero wala naman kaming naiipundar. Ang negosyo ko (isang maliit na talyer) ay nalulugi na, pero ayaw niya akong pahiramin kahit piso.

“Mark, magsikap ka. Huwag kang umasa sa akin,” ang madalas niyang sermon.

Dahil dito, napagod ako. Nakilala ko si Diane, isang dalaga, masayahin, at laging nandiyan para sa akin. Hindi nagtagal, nag-file ako ng divorce (annulment).

Akala ko magagalit si Kara. Akala ko iiyak siya. Pero nang ibigay ko ang papeles, tinitigan niya lang ako nang blangko.

“Okay. Kung ‘yan ang gusto mo, pipirma ako,” sabi niya nang walang emosyon. “Basta ang bahay, sa’yo na. Aalis ako bukas.”

Ganun lang kadali. Walang away. Walang paliwanagan. Umalis siya dala lang ang isang maleta. Pakiramdam ko, matagal na niya akong gustong iwan. Nakahinga ako ng maluwag. Sa wakas, malaya na ako sa asawang walang pakiramdam.

Isang buwan matapos umalis si Kara, nagpasya akong mag-general cleaning. Papipat na si Diane sa bahay, kaya kailangan kong alisin ang lahat ng bakas ni Kara.

Nilinis ko ang kwarto. Tinapon ko ang mga lumang damit na naiwan niya. At sa huli, nakita ko ang paborito niyang unan.

Ito ay isang lumang unan na kulay dilaw na sa kalumaan. Ang punda nito ay tahi-tahi na. Ilang beses ko na siyang sinabihan na itapon ‘to, pero ayaw niya. “Mahalaga ‘to sa akin, Mark. Dito ako nakakatulog nang mahimbing,” sabi niya noon.

Nandidiring hinawakan ko ang unan.

“Y*ck. Ang baho,” sabi ko. “Itatapon na kita.”

Dadalhin ko sana sa basurahan sa labas, pero naisip kong labhan muna ang punda para gawing basahan sa talyer. Sayang din naman ang tela.

Tinanggal ko ang punda.

P@gk@hub@d ko ng tela, may napansin akong kakaiba sa mismong unan. May tahi ito sa gilid na parang sinadyang buksan at tinahi ulit gamit ang k@m@y. At may mat!gas na bagay sa loob.

Dahil sa kuryos!dad, kumuha ako ng gunt!ng. Hin!wa ko ang tahi.

Bumuhos ang laman.

Hindi bulak.

Isang makapal na Notebook, isang Bank Passbook, at sandamakmak na Medical Results.

Nangh!n@ ang tuhod ko. Umupo ako sa gilid ng k**a at binuksan ang notebook. Ito ay Diary ni Kara.

Entry: January 12, 2023

“Confirmed. Stage 4 Glioblastoma (Brain Tumor). Sabi ng doktor, may 1 year na lang ako. Ang sakit ng ulo ko, parang binibiyak. Pero hindi ko pwedeng sabihin kay Mark. Bagsak ang negosyo niya. Kung malalaman niyang may sakit ako, ibebenta niya ang talyer para ipagamot ako. Mauubos ang pera namin sa wala. Ayokong iwan siyang pulubi.”

Entry: March 05, 2023

“Ang hirap magpanggap na masungit. Tuwing niyayakap niya ako, gusto ko siyang yakapin pabalik. Pero ang sakit ng katawan ko, hindi ko kaya. Kailangan kong iparamdam sa kanya na hindi ko na siya mahal. Para kapag nawala ako, hindi siya masyadong masaktan. Mas madaling mag-move on kapag galit ka sa taong nang-iwan sa’yo.”

Entry: July 20, 2023

“Nag-o-overtime ako sa ospital kahit nahihilo na ako. Kailangan kong makaipon. Hindi para sa akin, kundi para sa utang ni Mark sa bangko. Malapit na nilang rematahin ang talyer niya. Iniipon ko ang bawat sentimo dito sa passbook. Kapag namatay ako, ito ang magsasalba sa kanya.”

Entry: September 15, 2023 (Ang araw ng hiwalayan)

“Binigay niya ang papeles. Hihiwalayan na niya ako. Ang sakit, Mark. Sobrang sakit. Pero tinanggap ko. Ito ang pinak**agandang regalo ko sa’yo—ang kalayaan mo. At least, kapag namatay ako next month, hindi mo na kailangang makita ang paghihirap ko. Maging masaya ka sana kay Diane.”

Binitawan ko ang diary. Nanginginig ang k**ay kong kinuha ang Passbook.

Nakapangalan ito sa akin: Mark Anthony Reyes.

Balance: P 5,000,000.00

At ang huling papel… isang sulat na naka-ipit.

“Mark, kung nababasa mo ito, ibig sabihin tinapon mo na ang unan ko. Okay lang. Ibig sabihin, naka-move on ka na. Ang perang nasa passbook ay para sa talyer mo. Bayaran mo ang utang mo. Ayusin mo ang buhay mo. Huwag kang mag-alala sa akin. Masaya ako na minahal kita. Ang unan na ito ang naging sandalan ko tuwing umiiyak ako sa sakit, para hindi mo marinig. Ngayon, wala na ang sakit. Mahal na mahal kita. Paalam.”

“HINDI!!!!” sigaw ko. Ang sigaw ko ay umalingawngaw sa buong bahay.

Humagulgol ako habang yakap-yakap ang lumang unan. Ang unan na pandidiri kong hinawakan kanina ay puno pala ng luha at sakripisyo ng asawa ko.

Ang pagiging masungit niya… ang pagiging “kuripot” niya… ang pagtanggi niya sa yakap ko… lahat ‘yon ay proteksyon para sa akin. Tiniis niyang mamatay nang mag-isa at kamuhian ko, para lang masiguro na may kinabukasan ako.

Tumakbo ako palabas. Tinawagan ko ang mga kaibigan niya. Tinawagan ko ang pamilya niya.

“Nasaan si Kara?!” sigaw ko sa telepono.

“Mark?” sagot ng nanay niya, umiiyak. “Wala na siya, Mark. Kaninang umaga lang… binawian na siya ng buhay sa hospice. Hinihintay ka niya… pero sabi niya huwag ka nang istorbohin dahil masaya ka na.”

Bumagsak ako sa kalsada. Huli na ako.

Dali-dali akong pumunta sa burol niya. Pagkakita ko sa kanya sa kabaong, payat na payat siya, walang buhok dahil sa chemotherapy na tinago niya.

Lumuhod ako at humingi ng tawad.

“Kara… ang tanga ko! Sorry! Sorry kung hindi ko naramdaman! Sorry kung iniwan kita!”

Pero kahit anong iyak ko, hindi na siya didilat.

Iniwan ko si Diane. Ginamit ko ang perang iniwan ni Kara para iahon ang talyer at pinangalanan itong “Kara’s Motors”.

Araw-araw, bago ako matulog, yakap ko pa rin ang lumang unan na ‘yon. Ang baho nito ay naging pinak**abangong amoy para sa akin. Dahil ito ang amoy ng tunay na pag-ibig—ang pag-ibig na handang magparaya, magtiis, at masaktan, para lang sa ikabubuti ng taong mahal niya.

W@k@s.

"SADYANG NASA HULI TALAGA ANG PAGSISI..." TANDAAN NAKASAAD SA BIBLE,

EPHESIANS 5:25 - MGA LALAKE, IBIGIN NINYO ANG INYO-INYONG ASAWA,GAYA NG INYONG SARILI."

COMMENT kung n@paluh@ k@👇
L!KE kung nasiyahan ka sa kwento!
SH@RE para maka !nspire sa !ba



Ctto 🫶

08/01/2026

Si Job ay isang karaniwang tao. Wala siyang titulo, wala siyang posisyon, at wala siyang ministeryo sa mata ng mundo.

Si Job ay hindi hari.
Hindi siya pastor.
Hindi siya propeta.
Hindi siya ebanghelista.
Hindi siya apostol.
Hindi siya pari.
Hindi siya doktor.
Wala siyang titulo.
Wala siyang pulpito.
Wala siyang ministeryo sa paningin ng tao.

Ngunit kilala siya ng Diyos.

Siya ay may isang bagay na bihira—tunay na takot sa Diyos. Nang dumating ang pagsubok, hindi ito kaunti: nawala ang kanyang mga anak, ang kanyang kayamanan, at maging ang kanyang kalusugan. Ang dating puno ng pagpapala ay naging puno ng sugat, luha, at sakit.

Sa gitna ng kanyang pagdurusa, umiiyak si Job, sugatan ang katawan, wasak ang puso—ngunit hindi wasak ang kanyang pananampalataya. Hindi niya inakusahan ang Diyos ng kasamaan. Hindi niya sinukuan ang kanyang pagsamba. Sa halip na magreklamo laban sa Diyos, pinili niyang purihin ang Diyos kahit wala nang natitira.

Ipinapakita ng buhay ni Job na ang tunay na pananampalataya ay hindi nasusukat sa dami ng biyaya, kundi sa pananatiling tapat kahit nawala na ang lahat. Kapag ang papuri ay ibinibigay lamang sa oras ng kasaganaan, iyon ay hindi pananampalataya—iyon ay interes. Ngunit kapag ang papuri ay nananatili kahit sa gitna ng sakit, iyon ay tunay na pagsamba.

Sa huli, ipinakita ng Diyos na Siya ay tapat sa mga nananatiling tapat. Ang Diyos na pumayag sa pagsubok ay Siya ring nagbalik ng higit pa. Sapagkat ang Diyos ay hindi nakakalimot sa mga taong patuloy na nagtitiwala sa Kanya kahit hindi nila nauunawaan ang Kanyang mga daan.

Si Job ay isang karaniwang tao—ngunit ang kanyang papuri ay pambihira.

Talata (KJV):

Job 1:21
At sinabi niya, Hubad akong lumabas sa bahay-bata ng aking ina, at hubad na babalik ako roon: ang Panginoon ang nagbigay, at ang Panginoon ang nagalis; purihin ang pangalan ng Panginoon.

Kahit ako’y patayin Niya, magtitiwala pa rin ako sa Kanya.”
— Job 13:15

08/01/2026

📜​Paano Manukso si Satanas?
​Hindi laging nakakatakot ang anyo ng tukso. Ayon sa 📖2 Corinto 11:14, si satanas ay nagpapakunwari bilang "anghel ng kaliwanagan." Ginagamit niya ang mga sumusunod na taktika:
​Pagsasamantala sa Kahinaan: Inaalam niya kung saan tayo "gutom"—maaaring sa atensyon, pera, o pagkilala—at doon siya naglalagay ng pain.
📜​Pagdududa sa Salita ng Diyos: Gaya ng ginawa niya kay Eva, ang unang tanong niya ay laging, "Tunay bang sinabi ng Diyos?" Nais niyang pagdudahan mo ang katotohanan.
​Paghahalintulad ng Masama sa Mabuti: Ginagawa niyang mukhang "tama," "masaya," o "praktikal" ang isang kasalanan upang hindi tayo makaramdam ng guilt sa simula.
📜​Paano Niya Sinisira ang Pamilya?
​Ang pamilya ang pinak**aliit na yunit ng simbahan at lipunan, kaya ito ang pangunahing target ng kaaway. Sinisira niya ito sa pamamagitan ng:
​Pagkakait ng Patawad: Ang galit na pinapatagal ay nagiging "p**t." Sinasabi sa
📖Efeso 4:26-27, "Huwag ninyong hayaang lumubog ang araw na kayo'y may galit pa rin. Huwag ninyong bigyan ng pagkakataon ang diyablo."
📜​Kawalan ng Komunikasyon at Pagsisinungaling: Siya ang "ama ng kasinungalingan" (Juan 8:44). Kapag may mga lihim sa loob ng tahanan, doon siya nagsisimulang maghasik ng selos at hinala.
📜​Pangangalunya at Lust: Sinisira niya ang sumpa ng kasal sa pamamagitan ng pag-akit sa paningin at puso patungo sa ibang tao, na nagreresulta sa pagkawatak-watak ng tahanan.
​Isang Paalala at Babala mula sa Kasulatan
​"Maging handa kayo at magbantay. Ang diyablo na inyong kaaway ay parang leong umaatungal at aali-aligid na naghahanap ng malalapa."
📖 1 Pedro 5:8
​Ang Katotohanan: Hindi ka pilit na maitutulak ni satanas sa kasalanan; ang tanging magagawa niya ay manukso. Ang desisyon ay laging nasa tao. Ngunit tandaan, ang layunin niya ay iisa lamang: ang "magnakaw, pumatay, at mawasak" (Juan 10:10).
​Huwag mong hayaang ang isang panandaliang sarap o maling emosyon ang maging dahilan ng pangmatagalang pagkawasak ng iyong pamilya at relasyon sa Diyos.
​Paano Lalaban?
​Sabi sa 📖Santiago 4:7: "Pasakop kayo sa Diyos. Labanan ninyo ang diyablo, at lalayo ito sa inyo." Ang pinak**abisang sandata ay ang panalangin, pagbabasa ng Salita ng Diyos, at ang pagpapakumbaba na humingi ng tawad sa bawat isa.

05/01/2026

Kakaiba sa Mata ng Mundo, Malapit sa Puso ng Diyos

Romans 12:2
At huwag kayong magsiayon sa sanglibutang ito: kundi magiba kayo sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong pagiisip, upang mapatunayan ninyo kung alin ang mabuti at kaayaaya at lubos na kalooban ng Dios.

Sa paglakad natin kasama ang Diyos, natural lamang na mapansin ng iba ang ating pagbabago. Ang ating pananalig at pagtalima sa Kanyang kalooban ay maaaring magmukhang kakaiba, o “weird,” sa mata ng mundong nakasanayan lamang ang sariling kagustuhan at makamundong pamantayan.

Simple at malinaw ang taktika ng diyablo: gawing normal ang kasalanan at gawing kakaiba ang kabutihan. Kaya’t habang tayo’y lumalapit sa Diyos, maaari nating maranasan ang pagtingin ng iba sa atin na may pagdududa, pangungutya, o pagkakahiwalay. Ngunit ito rin ang patunay na tayo’y tumatalima sa Kanyang kalooban at hindi sumusunod sa uso ng mundo.

Ang ating pagiging “kakaiba” ay hindi dapat ikahiya, kundi ipagmalaki bilang tanda ng ating pagiging tapat sa Diyos. Sa bawat hakbang na malapit sa Kanya, mas nakikita natin ang tunay na liwanag ng kabutihan, at natututo tayong huwag matakot sa opinyon ng tao, kundi sa kalooban ng Diyos.

Ang pagiging kakaiba ay tanda ng katapatan, at sa huli, ang Diyos lamang ang nagbibigay-halaga sa ating tunay na pagkatao.

04/12/2025

John 10:11🙏✝️🙌

04/12/2025

04/12/2025

Seeing your own improvement is one of the best feelings.

02/12/2025

𝗣𝗮𝗮𝗻𝗼 𝗸𝗮 𝗶𝗻𝗶𝗹𝗮𝗹𝗮𝘆𝗼 𝗻𝗴 𝗗𝗶𝗮𝗯𝗹𝗼? 𝗥𝗘𝗔𝗗❗

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗜. 𝗧𝗘𝗠𝗣𝗧𝗔𝗧𝗜𝗢𝗡- Pinakauna sa lahat ay tutuksuhin ka ng diablo. Alam niya ang kahinaan mo. Babae, kayamanan, bisyo, kapangyarihan o ano pa man yan. Alam niya, kaya doon ka babanatan.

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗜𝗜. 𝗦𝗜𝗡- kapag hindi ka nagbantay, mahuhulog ka sa bitag niya at magkakasala ka.

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗜𝗜𝗜. 𝗚𝗨𝗜𝗟𝗧- Kapag nagkasala ka na, iisipin mong napakarumi mo na at hindi ka na karapat-dapat pang lumapit sa Diyos. Hindi ka na matatanggap ng Diyos. Yan ang ilalagay sa isip mo.

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗜𝗩. 𝗝𝗨𝗦𝗧𝗜𝗙𝗜𝗖𝗔𝗧𝗜𝗢𝗡- kung hindi ka naman maguguilty, hahanap ka ng Bible Verses para majustify ang kasalanan mo pero hindi yan uubra dahil alam mo sa kaloob looban mo na mali ka. Ginagawa mo lang iyon para pampalubag-loob..

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗩. 𝗙𝗔𝗨𝗟𝗧-𝗙𝗜𝗡𝗗𝗜𝗡𝗚- Maghahanap ka na ng mali sa loob ng Church. Imbes na itama mo yung mali mo ay maghahanap ka ng mali ng iba para masabi mo na higit ka parin sa iba kahit may nagawa kang mali.

𝗟𝗲𝘃𝗲𝗹 𝗩𝗜. 𝗖𝗢𝗠𝗣𝗟𝗔𝗜𝗡- magiging reklamador ka na. Hindi kana masaya dahil wala ka ng nakikitang maganda, lagi kang nagrereklamo at eventually, magiging BACK SLIDER kana...

Saan nagsimula ang lahat? Dahil nahulog ka sa patibong ng diablo...

May Goodnews ako sa'yo kapatid, kahit nasaang level ka pa diyan, pwede ka paring bumalik sa Diyos. Decision mo lang ang kinakailangan, 𝗸𝗮𝗽𝗮𝗴 𝘀𝗶𝗻𝗮𝗯𝗶 𝗺𝗼𝗻𝗴 𝗬𝗘𝗦 𝗸𝗮𝘆 𝗝𝗘𝗦𝗨𝗦, 𝗱𝗮𝗽𝗮𝘁 𝗺𝗮𝗴𝗡𝗢 𝗸𝗮 𝗸𝗮𝘆 𝗦𝗔𝗧𝗔𝗡... 𝗠𝗮𝗹𝗶𝘄𝗮𝗻𝗮𝗴 𝘆𝗮𝗻.. 𝗚𝗼𝗱𝗯𝗹𝗲𝘀𝘀..

29/11/2025

Mas magaan ang pasok ng grasya kong ituturing mong blessings ang bawat gising 🙏✨

25/11/2025

PROVERBS 23:7 📖🙏🕊️

"What You Think Is What You Become—Biblical Truth"💥📕

"Your Thoughts Are Creating Your Future"✨

Your life moves in the direction of your thoughts. What you meditate on shapes who you become. Fill your mind with God’s truth, and watch Him transform your life from the inside out..
Every victory or defeat begins in the mind. Proverbs 23:7 is God’s gentle reminder: Don’t think small when He created you to live big. Think like someone chosen, loved, and destined for greatness..✝️🙏