08/03/2026
May mga taong sanay magtiis.
Hindi agad nagsasabi kapag kapos.
Hindi agad humihingi kapag may problema.
Hindi agad naglalabas ng hina ng loob.
“Okay lang.”
“Kaya pa.”
“Huwag na.”
Ganun ang linya.
Hindi naman dahil walang kailangan.
Kundi dahil ayaw lang maging pabigat.
May pride.
May hiya.
May respeto sa pinaghirapan ng iba.
Pero may mga pagkakataon sa buhay na may nakakapansin.
Yung hindi mo pa sinasabi,
pero may taong magsasabi ng...
“May kailangan ka ba?”
“Sabihin mo lang ha.”
“Kung kulang ka, may extra ako dito.”
Hindi man nila alam ang buong sitwasyon mo, nag-alok sila.
At yung mga ganung tao,
hindi mo basta nakakalimutan.
Kasi iba ang pakiramdam ng tulong na hindi mo pa hinihingi.
Iba ang bigat ng kabutihang kusa.
Hindi man ikaw ang tipo na lalapit agad,
may mga pangalan na nakatatak sa isip mo.
Yung mga taong nag-abot ng kamay
kahit hindi mo pa ito hinihiling.
At sa totoo lang,
darating din ang araw na ikaw naman ang may pagkakataong mag-alok.
Hindi para magbayad ng utang na loob,
kundi para ipasa ang kabutihang naranasan mo.
Hindi kasi lahat ng tulong nagsisimula sa paghingi.
Minsan nagsisimula ito sa taong marunong makaramdam.
